Η ΝΕΚΡΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ Ανρύ ντε Μοντερλάν

Δεύτερος από αριστερά: Θόδωρος Δημήτριεφ (Μέγας ναύαρχος), Σπύρος Λουκάς (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Νίκος Καζής (Ντον Πέντρο), Κώστας Αθανασόπουλος (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Ανδρέας Παπαδόπουλος (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Άρης Βλαχόπουλος (Αλβάς Κονσάλβες), Δημήτρης Ντουνάκης (Ντον Φέλιξ). Δέκατος από αριστερά: Άγγελος Γιαννούλης (Ντον Κριστοβάλ), Σπύρος Ολύμπιος (Ντον Μανοέλ Οκάγιο), Φραγκούλης Φραγκούλης (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Μιχάλης Μαραγκάκης (Υπολοχαγός Μαρτίν), Δημήτρης Μιχαηλίδης (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.). Στο βάθος, δεξιά: Νίκος Τζόγιας (Φερράντε). Στο κέντρο: Ελένη Χατζηαργύρη (Ινές ντε Κάστρο).



Για τοραδιόφωνο:

Χρονολογία Ηχογράφησης 31 Ιανουαρίου 1967

Πρώτη εκπομπή: 17 Φεβρουαρίου 1967

Επαναληπτικές εκπομπές: 29 Μαρτίου 1977, 3 Μαίου 1992

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μήτσος Λυγίζος,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Σοφία Μιχαλίτση,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ιουλία Ιατρίδη,
ΔΙΑΣΚΕΥΗ Κώστας Τύμβιος,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλίκη Αλεξανδράκη, Γιώργος Μετσόλης, Ντίνος Δουλγεράκης, Καίτη Χρονοπούλου, Ξένια Καλογεροπούλου, Σταύρος Ρωμανός, Γιώργος Κανδρής, Κώστας Κακαβάς, Σοφία Καπασακάλη, Κόκα Στυλιανού, Θάνος Κανέλλης, Νάσος Κεδράκας, Κώστας Κοσμόπουλος, Γιώργος Μπάρτης, Νίκος Περέλης, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης.

Ο Ανρυ Μαρι Ζοζεφ Φρεντερικ Εξπεντιτ Μιλον ντε Μοντερλαν υπηρξε δοκιμιογραφος,μυθιστοριογραφος και ενας απο τους εξεχοντες γαλλους θεατρικους συγγραφεις του 20^ου αιωνα.Γεννηθηκε το 1895 από οικογενεια με ριζες καταλανικες.Σημαδεμενος από την εμπειρια της στρατευσης στα χρονια του Α’ Παγκοσμιου Πολεμου γραφει τα πρωτα του αυτοβιογραφικα μυθιστορηματα που διαπνεονται από ενα εντονο στοιχειο ηρωισμου .Τα εργα της επομενης περιοδου χαρακτηριζονται απο αναφορες σε χαρακτηρες ηθικα αμεμπτους και με εντονη αισθηση της συναδελφικοτητας.Στην τετραλογια του “Τα νεα κοριτσια” αφηνει να διαφανουν τασεις μισογυνισμου,αγγιζοντας παραλληλα την συγγραφικη επιτυχια και αναγνωριση .Την ιδια εποχη ταξιδευει πολυ στο χωρο της Μεσογειου,κυριως σε Ιταλια,Ισπανια και Αλγερια.Μετα τον Β’ Παγκοσμιο Πολεμο στρεφεται κυριως στην συγγραφη θεατρικων εργων, τα οποια εδραιωνουν την λογοτεχνικη του φημη.Ως σημαντικοτερα μπορουν να αναφερθουν :“Η νεκρη βασιλισσα”,”Πορτ Ρουαγιαλ”,” Ο καρδιναλιος της Ισπανιας “,“Πασιφαη “.Στα τελευταια χρονια της ζωης του επιστραφει στο μυθιστορηματικο ειδος με τα εργα “Το χαος και η νυχτα “ και “Τα αγορια “ .Το 1960 εκλεγεται μελος της Γαλλικης Ακαδημιας.Σχεδον τυφλος και με σοβαρα προβληματα υγειας θα δωσει τελος στην ζωη του αυτοκτονωντας στις 21 Σεπτεμβριου 1972.

“Η νεκρη βασιλισσα” πραγματευεται την αληθινη ιστορια της Ινες ντε Καστρο.Στο εργο κυριαρχει η προσωπικοτητα του μοναρχη Φερραντη,ο οποιος αποφασιζει να σκοτωσει την αγαπημενη του γιου και διαδοχου του,εχοντας ως γνωμονα- υποτιθεται – το καλο του βασιλειου του. Οι αιτιες που οδηγουν στον θανατο της Ινες δεν μας είναι ξεκαθαρες ,καθως ο βασιλιας αρχικα επιχειρηματολογει υπερ της απορριψης της ιδεας του φονου για να τον διαπραξει ,όμως,στην συνεχεια. Οι ενεργειες του καταδεικνυουν τον παραλογισμο και την ασυνεπεια που συχνα χαρακτηριζουν την ανθρωπινη συμπεριφορα .

ΕΙΜΑΙ 17 ΕΤΩΝ ΤΟΥ ΠΩΛ ΒΑΝΤΕΜΠΕΡΓΚ

Χρονολογία Ηχογράφησης, 2 Μαρτίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΝΤΗΡΑΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΓΥΡΩ ΜΕΤΑΞΑ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΣΠΥΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΡΑΣΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ, ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ, ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΓΙΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ.

ΕΡΑΣΤΗΣ ΑΠΟ ΧΑΡΤΟΝΙ ΤΟΥ ΖΑΚ ΝΤΕΒΑΛ

Ο συγγραφεας Ζακ Μπουλαραν(1895-1972) , γνωστος με το καλλιτεχνικο ψευδωνυμο Ζακ Ντεβαλ, υπηρξε ένα πολυπλευρο ταλεντο που ασχοληθηκε με την προζα,την δραματουργια, την σκηνοθεσια και την συγγραφη σεναριων.”Ο εραστης από χαρτονι” γραφτηκε το 1928 και γνωρισε μεγαλη επιτυχια τοσο στη Γαλλια,οσο και στο Μπροντγουει,οπου πρωταγωνιστησε η μεγαλη ντιβα της εποχης Ταλουλα Μπανκχεντ.

Στην συνεχεια διασκευαστηκε για το κινηματογραφο τρεις φορες .Η τελευταια αποπειρα,το 1942, υπηρξε και η επιτυχεστερη με πρωταγωνιστες τους Ρομπερτ Ταιηλορ - Νορμα Σηρερ και σκηνοθετη τον δημοφιλη Τζωρτζ Κιουκορ.

Στην Ελλαδα παιχτηκε για πρωτη φορα το 1959 από τον Θιασο Λαμπετη-Χορν.

Ηχογραφηθηκε για το ραδιοφωνο το 1970 σε σκηνοθεσια Βικτωρος Παγουλατου.

Ερμηνευουν οι : Βιλμα Κύρου, Κωστας Καρράς, Νικος Τζόγιας, Νικος Μαριούκλας, Κωστας Ρήγας, Μακης Πανώριος, Λουιζα Ποδηματά, Αση Γαλέου, Ανδρεας Βεντουράτος, Μελπω Ζαράκωστα και Αλικη Ζωγράφου.

Το σημερινο μας εργο αποτελει ενα ενδεικτικο δειγμα των γαλλικων κωμωδιων που ανηκουν στην κατηγορια των «μπουλβαρ»,δηλαδη των εργων που προοριζονταν για την ανεμελη διασκεδαση της αστικης ταξης .Κορυφαιοι εκπροσωποι αυτου του ειδους ,που ακμασε στην γαλλικη σκηνη κατά τον 19^ο και το πρωτο μισο του 20^ου αιωνα,υπηρξαν οι Ζωρζ Φεντω και Εζεν Λαμπις.

Η υποθεση του εργου βασιζεται σε ένα από τα τυπικα μοτιβα “ρομαντζου” που συνηθως χαρακτηριζουν τα θεατρικα εργα αυτης της κατηγοριας. Προσπαθωντας να απεμπλακει από μια παλαιοτερη σχεση της μια πλουσια κυρια προσλαμβανει ένα νεαρο στιχουργο στο ρολο του τωρινου εραστη της.Ο νεαρος δεχεται να παραστησει τον ερωτευμενο προκειμενου να εξοφλησει ετσι καποιο χρεος του προς την κυρια.Τα προβληματα θα προκυψουν όταν διαφανει ότι ο ψευτικος εραστης είναι πραγματικα ερωτευμενος μαζι της.Απο το σημειο αυτο θα ξεκινησει μια σειρα απο απροβλεπτες και διασκεδαστικες ανατροπες.

ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΤΕΝΝΕΣΥ ΟΥΙΛΛΙΑΜΣ

Sweet Bird of Youth

Γραμμένο το 1959, το “Γλυκό πουλί της νιότης”, από τα πιο γνωστά και αγαπημένα έργα του Τενεσί Ουίλιαμς.


Υπόθεση: Ο νεαρός και φιλόδοξος Τσανς Γουέιν επιστρέφει στην πόλη που γεννήθηκε μαζί με την άλλοτε διάσημη ηθοποιό Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο – σε μια πόλη μεταλλαγμένη, υποταγμένη στους σκληρούς νόμους μιας πραγματικότητας, όπου βασιλεύει η βία, το δίκαιο του ισχυρότερου και ο ρατσισμός. Οι δυο τους, κυριευμένοι από τρόμο μπροστά στο Χρόνο που κυλάει αδυσώπητα, βρίσκουν καταφύγιο μέσα από τεχνητούς παραδείσους σε μία απατηλή ζωή που προσδοκούν ότι θα τους χαρίσει η τέχνη και η δόξα. Όμως αυτή η απόδραση τους αφήνει με άδεια χέρια. Ένα έργο για την ελεύθερη πτώση δύο ανθρώπων από το όνειρο στην ωμή πραγματικότητα

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ,
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ρ.Σ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΕΡΕ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί:

ΕΛΕΑΝΑ ΑΠΕΡΓΗ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΔΡΗΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΣ, ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΜΠΑΓΙΟΒΑΝΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΠΑΤΟΣ, ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΠΕΤΑ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΤΥΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΡΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΖΙΡΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΟΥΜΟΥΖΗΣ, ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΛΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΦΑΝΖΙΚΑ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΖΟΒΑΝΙ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΕΛΜΗ

ΑΥΡΙΟ,ΣΗΜΕΡΑ,ΧΘΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΣΕΛ ΑΣΑΡ

Σε αυτή την κωμωδία του Marcel Achard παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας πηγαίνοντας από το σήμερα πίσω στο παρελθόν.

Ασάρ Μαρσέλ

Γάλλος ακαδημαϊκός και γνωστός θεατρικός συγγραφέας (1899 - 1974). Γνώρισε την επιτυχία από το πρώτο του θεατρικό έργο το 1923, σε ηλικία μόλις 24 χρονών, με το "Θέλετε να παίξετε μαζί μου;", που έγινε παγκόσμια επιτυχία. Έχοντας πλούσια φαντασία και γνωρίζοντας τη θεατρική τεχνική κατόρθωσε να γράφει πάντοτε επιτυχίες:

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: "Κοντά στην Ξανθούλα", "Ο Γιάννης του Φεγγαριού" (1929), "Ο Κουρσάρος" και τα νεότερα "Ο Πατάτας" (1950), "Η Ηλίθια" (1960), "Τουρλουτουτού" (1962).

Χρονολογία Ηχογράφησης 7 Ιουνίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ,

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΛΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΜΑΙΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΟΡΡΕΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΟΦΑΛΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΔΗΣ, ΒΙΒΕΤΑ ΤΣΙΟΥΝΗ, ΒΕΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΑΛΕΚΟΣ ΟΥΔΙΝΟΤΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΕΚΑΡΗΣ, ΜΑΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΑΣ, ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ, ΜΑΙΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, ΕΛΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΥΑ ΔΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΕΝΑ ΒΕΝΙΕΡΗ, ΜΠΕΤΥ ΒΑΛΑΣΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟΛΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ.

 


Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΘΠ.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΑΙΝΟ ΤΟΥ Χέρμπερτ Ράϊνεκερ

Χρονολογία Ηχογράφησης 22 Μαρτίου 1967
Πρώτη εκπομπή: 19 Απριλίου 1967
Επαναληπτικές εκπομπές: 5 Νοεμβρίου 1976


ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Σπύρος Μηλιώνης,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Τάσος Μαστοράκης,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Αγάπη Ευαγγελίδη


Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Καλαντζόπουλος, Γιώργος Νέζος, Κώστας Μεσσάρης, Σταύρος Ξενίδης, Κώστας Πρέκας, Βύρων Σέρρης, Σταύρος Ρωμανός, Γιώργος Πέτρου, Ρένα Μάργαρη, Μαρία Ζαφειράκη, Ελλη Ξανθάκη, Χρήστος Τσάγκας, Δημήτρης Μαλαβέτας.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΑ ΤΟΥ Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ

W. Somerset Maugham

-Caesar's Wife (1922)

Για το σινεμά: Infatuation (1925)

Υπόθεση: Λίγες μέρες μετά το γάμο τους ο Sir Arthur Little με την όμορφη Violet Bancroft, μεταβαίνουν στο Κάιρο προκειμένου εκείνος να αναλάβει ειδική στρατιωτική αποστολή. 

Η ολοκληρωτική αφοσίωση του στα νέα του καθήκοντα αναγκάζει την παραμελημένη σύζυγο του να αναζητήσει την συντροφιά του νεαρού Ronald Perry, που είναι γραμματέας του. Η Violet ερωτεύεται τον Ronald και ζη μια αφόρητη κατάσταση. Ενημερώνει τον σύζυγο της για το τι συμβαίνει και του ζητά να απομακρύνει τον γραμματέα του. Ο άνδρας της αρνείται και της υπενθυμίζει ότι "Caesar's wife must be above suspicion". Ο Sir Arthur Little φεύγει για να παραστεί σε γεύμα του Osman Pasha.

Η Violet μαθαίνει ότι η ζωή του άνδρα της κινδυνεύει και τρέχει μέσα στο πλήθος για να προλάβει να τον ειδοποιήσει. Τότε αντιλαμβάνεται την βαθιά αγάπη που έχει για τον αυτόν και βγάζει πλέον από το μυαλό της τον Ronald.

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης 30 Νοεμβρίου 1961

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΛΛΗ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗ ΜΠΑΛΑΝΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΙΡΕΛΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ.

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ, ΝΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΛΟΥΤΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΟΣ, ΑΝΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ.

Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΓΧ από την Θεσσαλονίκη.

Ο Σόμερσετ Μομ υπήρξε μια πολύ σημαντική προσωπικότητα των αγγλικών γραμμάτων. Ο Μομ -γεννήθηκε το 1874 και πέθανε το 1965- σπούδασε ιατρική στο Καντέρμπουρι και τη Χαϊδελβέργη και ειδικεύτηκε στη χειρουργική. Μετά τη θερμή υποδοχή του πρώτου του μυθιστορήματος Liza of Lambeth (1897) εγκατέλειψε την ιατρική για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Ασχολήθηκε τόσο με το μυθιστόρημα όσο και με το θέατρο. Τα έργα του γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία και δεν είναι λίγα αυτά που μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, όπως το «Βαμμένο Πέπλο» που παρουσιάστηκε το 2006 σε σκηνοθεσία Τζον Καράν, με πρωταγωνιστές τον Έντουαρντ Νόρτον και τη Ναόμι Γουότς. Στην Ελλάδα, ο Μομ κυριάρχησε στη θεατρική σκηνή τη δεκαετία του 1950 με διάφορα έργα του να παίζονται από μεγάλες ηθοποιούς του θεάτρου, όπως η Κατερίνα, η Άννα Συνοδινού, η Μαρίκα Κοτοπούλη.

Θεατρικά Έργα
• (1903) A Man of Honour
• (1912) Lady Frederick
• (1912) Jack Straw
• (1912) Mrs Dot
• (1912) Penelope
• (1912) The Explorer
• (1913) The Tenth Man
• (1913) Landed Gentry
• (1913) Smith
• (1913) The Land of Promise
• (1920) The Unknown
• (1921) The Circle
• (1922) Caesar's Wife
• (1922) East of Suez
• (1923) Our Betters
• (1923) Home and Beauty
• (1923) The Unattainable
• (1924) Loaves and Fishes
• (1927) The Constant Wife
• (1927) The Letter
• (1928) The Sacred Flame
• (1930) The Bread-Winner
• (1932) For Services Rendered
• (1933) Sheppey
Στα ελληνικά κυκλοφορούν :
• Η Βροχή, Δαμιανός
• Γκωγκέν, Γκοβόστης
• (1982) Κουαρτέτο, Ζαχαρόπουλος
• (1988) Το Φεγγάρι και μια Πεντάρα, Αρσενίδης
• (1993) Τσάι και Ματαιοδοξία, Καστανιώτης
• (2005) Βροχή, Ηριδανός
• (2008) Το Βαμμένο Πέπλο, Μεταίχμιο
• (2009) Η κόψη του ξυραφιού, Μελάνι
• (2009) Ανατομία του αστυνομικού μυθιστορήματος, Άγρα

ΕΝΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ του Ερρίκου Ίψεν

AN ENEMY OF THE PEOPLE - Ibsen

Ό «Εχθρός τού λαού» το τέταρτο στη σειρά από τα λεγόμενα πολεμικά έργα τού 'Ιψεν γράφτηκε το 1882 στο Τιρόλο - Πρόκειται για ένα Δράμα που εξελίσσεται σε πέντε πράξεις.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Στον "Εχθρό Του Λαού" ένας έντιμος άνθρωπος, ένας γιατρός ιδεολόγος, λέει δημόσια την αλήθεια, για τον κίνδυνο πανδημίας στη πόλη του και βρίσκει συσπειρωμένο απέναντί του, όλο το σκληρό κατεστημένο των συμφερόντων και της διαπλοκής, καθώς και το αφιονισμένο από τα ψεύδη κοινό.

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ερρίκου 'Ιψεν μεταφέρεται στο σινεμά σε διασκευή του Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστή βέβαια τον Νίκο Κούρκουλο, που ο ρόλος του ιδεαλιστή γιατρού που αγωνίζεται εναντίον όλων αλλά για το καλό όλων, πήγαινε γάντι στον κινηματογραφικό του μύθο.
Η ταινία Ο Εχθρός Του Λαού προβλήθηκε στις αίθουσες Αθηνών - Πειραιώς - προαστίων το 1972 και έκοψε 218.888 εισιτήρια.

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία, 29 Νοεμβρίου 1989
Πρώτη εκπομπή: 27 Μαρτίου 1990

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μήτσος Λυγίζος,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Αργυρώ Μεταξά,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Νίκος Γκάτσος,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Μυράτ, Γιώργος Νέζος, Νάσος Κεδράκας, Χρήστος Κατσιγιάννης, Σπύρος Μουσούρης, Δημήτρης Χόπτηρης, Ντόρα Σιμοπούλου, Νίκος Μπιρμπίλης, Δημήτρης Μπάλλας, Μαίρη Χρονοπούλου, Σπύρος Καλογήρου, Ζώρας Τσάπελης, Γιάννης Βογιατζής, Ρίτα Μουσούρη, Κώστας Μπάκας, Ανδρέας Φιλιππίδης.



Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΓΧ από την Θεσσαλονίκη.

ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ του Μολιερου

Το σημερινό μας έργο, είναι ένα από τα γνωστότερα του Μολιερου,ανήκει στην ώριμη εποχή του, και ειναι ιδιαίτερα αγαπητό στο θεατρικό κοινό όχι μόνο της Γαλλίας, αλλά και της Ελλάδας. 

Υπόθεση: Ο πρωταγωνιστης του εργου υποκρινόμενος τον θρήσκο, με πονηριά και καπατσοσύνη, έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό του τον Οργκόν, τον πατέρα και κεφαλή μιας ευυπόληπτης και πλούσιας οικογένειας. Ο Οργκόν είναι ανεπηρέαστος απ’ όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Έχει κλείσει τ’ αυτιά του και ακολουθεί τυφλά τον Ταρτούφο.Ο Μολιερος,παιρνοντας ως πυρηνα του εργου του τον υποκριτη δεν εβλεπε σε αυτον απλα και μονο ενα τυπικο προσωπειο,αλλα το προιον μιας κοινωνικης δομης.Ο Ταρτουφος αντλει κυρος απο ενα δογμα και εν ονοματι του λεηλατει τις συνειδησεις που διψουν για πιστη,για ενα αποκουμπι.Προσφερει στο αδειο κεφαλι του Οργκον ενα μεγαλοπρεπες ιδεολογικο καπελο.Ο Ταρτουφος ειναι το κεντρικο προσωπο του εργου,αλλα ο ταρτουφισμος δεν ευδοκιμει χωρις τους Οργκον.Ο συγγραφεας υποστηριζει οτι συχνα οι ιδεολογιες κρυβουν μεσα μεσα τους τον παρασιτισμο,την απατη και την εκμεταλλευση.Ωστοσο καμμια απατη δεν μπορει να θριαμβευσει χωρις τους αυτοκλητους οπαδους,που δικαιωνουν την υπαρξη τους μονο μεσα στο κοπαδι.

Το έργο γράφτηκε και παίχτηκε στην πρώτη τρίπρακτη εκδοχή του στις Βερσαλλίες το 1664. Στη δεύτερη, το 1667, το έργο μετονομάζεται σε Απατεώνας. Επιστρέφει στον αρχικό του τίτλο και στην τελική πεντάπρακτη μορφή του το 1669. Η πρώτη παράσταση προκάλεσε τέτοιες αντιδράσεις απ' τους ψευτόθρησκους, ωστε ο ποιητής πιέστηκε να δηλώσει πως δεν ασεβεί, αντιθέτως καταγγέλλει τους εκμεταλλευτές της θρησκείας. Η πρώτη μετάφραση που εντοπιζεται στα ελληνικά είναι του 1815 από τον Κωνσταντίνο Κοκκινάκη σε βιβλίο που έχει τυπωθεί στην Βιέννη. Στην ελληνική σκηνή, η πρώτη τεκμηριωμενη παράσταση είναι του 1944 από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Σωκράτη Καραντινου με τους: Γιώργο Γληνό, Μιράντα Μυράτ, Μαρία Αλκαίου κτλ. Το 1967 ο Σωκράτης Καραντινος ανεβάζει πάλι το έργο στο Εθνικό με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους: Παντελή Ζερβό, Αλέκα Κατσέλη, Ελένη Χαλκούση, Όλγα Τουρνάκη κτλ. Αυτή η παράσταση, με ελάχιστες αλλαγές στον θίασο ηχογραφήθηκε για το ραδιοφωνικό θέατρο (είναι η σημερινή μας ηχογράφηση). Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανεβάζει το έργο το 1968 σε σκηνοθεσία Κυριαζή Χαρατσάρη. Το 1985 ανεβαίνει και πάλι το έργο από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολομού με τους: Ανδρέα Φιλιππίδη, Άννα Παϊταζή κτλ. Βεβαίως, έχει ανέβει πάρα πολλές φορές ακόμα από διάφορους θιάσους.

Καλη ακροαση

ΠΑΙΖΟΥΝ: Αλέκα Κατσέλη, Παντελής Ζερβός, Ελένη Χαλκούση, Πόπη Παπαδάκη, Θάνος Λειβαδίτης, Ράνια Οικονομίδου, Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Μιχάλης Καλογιάννης, Νίκος Δενδρινός, Γιώργος Βουτσίνος, Άρης Βλαχόπουλος 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 36 λεπτά  - ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1968 (11 Μαρτίου)

Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ, του Αλμπέρ Καμί

Με το σημερινό έργο, την παρεξήγηση του Αλμπέρ Καμί, είμαι μπερδεμένος αγαπητοί ακροατές. Όταν το πρωτοάκουσα, συνειδητοποίησα γιατί ο Καμί πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας. Τα δυο αυτιά δεν φτάνουν και ένα μυαλό δεν προλαβαίνει να επεξεργαστεί τον πυκνό λόγο του συγγραφέα. Θέλεις ξανά και ξανά να ακούσεις κάθε φράση, που, δεν είναι απλά απόφθεγμα, είναι από μόνη της μια ολόκληρη φιλοσοφία. Αυτά θυμόμουν, όπως και ότι το ξανάκουσα πέρσι ή πρόπερσι και πάλι φέτος και πάλι μου άρεσε και δεν πρόλαβα να συγκρατήσω τα πάντα.

Εντάξει, ο γιος αποκαλύπτεται στην πρώτη πράξη και ο ακροατής γίνεται συνένοχος από τα πρώτα λεπτά. Εντάξει, οι δυο γυναίκες είναι δυστυχισμένες στο μικρό χωριό της Μοραβίας και ονειρεύονται μια λύτρωση -τον ήλιο τη θάλασσα το θάνατο. Εντάξει, το τραγικό εύρημα της αναγνώρισης πρωτοδίδαξαν οι Έλληνες κλασικοί μέσα από τον Οιδίποδα και τον Ορέστη. Αυτά τα είχα καταλάβει.

Αλλά από εκεί μέχρι "τον παραλογισμό της ύπαρξης ", "το συναίσθημα του παραλόγου", "την απόσταση του ανθρώπου από τη ζωή και του ηθοποιού από το σκηνικό του", την εκλογή μιας αναίτιας ζωής μεταξύ του παραλογισμού της γεννήσεως και του σκανδάλου του θανάτου", το μυαλό μου δεν φτάνει αγαπητοί ακροατές. Δεν το κατανοώ όλο αυτό αλλά το νιώθω και με ενοχλεί. Μου προκαλεί φόβο και τάση άρνησης, απέχθειας, δεν θέλω να το ξέρω. Τι να πω; Ίσως αυτό να είναι το Παράλογο.

Στην ηχογράφησή μας παίζει ο Κώστας Καστανάς, εξαιρετικός, λιτός, εκφραστικός με σωστή άρθρωση και υπέροχη φωνή. Παίζουν ακόμα η Νέλλη Αγγελίδου και η Ρένη Πιττακή που -στους διαλόγους τους τουλάχιστον- μου φάνηκε ότι διάβαζαν βιαστικά το κείμενο πέφτοντας συχνά και η μια πάνω στην άλλη. Ιδιαίτερα η Νέλλη Αγγελίδου κατορθώνει πολύ λίγες φορές να ξεχάσει τις διεκπεραιωτικές της προθέσεις και να "ερμηνεύσει" παλεύοντας και με κάποια προβλήματα άρθρωσης. Μεγάλη ηθοποιός ναι, αλλά όχι εδώ.

Ψάχνοντας περισσότερα στοιχεία για αυτό το έργο (αγγλικά The Misunderstanding, γαλλικά Le Malentendu αν θέλετε κι εσείς να δείτε τους τόνους μελανιού που έχουν χυθεί για την ερμηνεία του), διάβασα, μεταξύ άλλων, πάρα πολλά πράγματα στο Ψηφιακό Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου, όπου την παράσταση του 1991 ερμήνευσαν οι Καστανάς, Αγγελίδου και Τουρνάκη (φωτο). Επισκεφτείτε το ΕΔΩ αφού ακούσετε το έργο. Έχετε κι εσείς πολλά να μάθετε -αν είστε ένας μέσος άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει με την πρώτη όλα όσα λέει ο Γεωργουσόπουλος.

Τη μετάφραση έχει κάνει ο Τηλέμαχος Μουδατσάκης (δάσκαλος, συνάδελφος και φίλος) στον οποίο το μπλογκ μας στέλνει πολλούς χαιρετισμούς.

Εμείς σας δίνουμε την Παρεξήγηση ΕΔΩ σε μετάφραση του Γιάννη Θηβαίου. Δοκιμάστε να ακούσετε για λίγο την ηχογράφησή μας διαβάζοντας παράλληλα το κείμενο. Έχει πλάκα! Και είναι αποκαλυπτικό!

Μη στέκεστε στις κακίες μου. Θέλω κάθε τι να έχει εξήγηση και εξήγηση προφανή.
Το έργο είναι καταπληκτικό

...καλή ακρόαση!

ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΤΟΥ ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ

Ένα έξοχο έργο σας ετοιμάσαμε σήμερα αγαπητοί ακροατές του RadioTheatre.
Ανοίγοντας ένα μικρό αφιέρωμα στον Αλμπέρ Καμί σας παρουσιάζουμε το έργο του ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ, σε ηχογράφηση του 1963.

Ο Νομπελίστας Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας τοποθετεί τη δράση των «Δίκαιων» στη Μόσχα του 1905. Ο Καμί διερευνά τα κίνητρα και τις εσωτερικές συγκρούσεις μιας ομάδας επαναστατών, οι οποίοι σχεδιάζουν και πραγματοποιούν τη δολοφονία του μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς, διοικητή της Μόσχας και θείου του Τσάρου Νικόλαου Β΄. Μέσα σε αυτόν τον παράλογα σκληρό κόσμο που γεννά τη βία και τη βαρβαρότητα, τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα: Δικαιούται ο εξεγερμένος να σκοτώνει; Τεκμηριώνονται ηθικά οι πράξεις του; Ή οφείλει να περάσει σε μια επανάσταση της ίδιας της ηθικής και να εξεγερθεί, εν τέλει, ενάντια στο πεπρωμένο του με γνώμονα την αγάπη στον άνθρωπο και τη ζωή;
Πολλά ερωτήματα θέτει ο φιλόσοφος συγγραφέας, δεν δίνει απαντήσεις. Το έργο θα δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά στις αριστερές συνειδήσεις, -η σύγκρουση ανάμεσα στο
σταλινισμό που σκιαγραφείται από τον Στεπάν και στο όνειρο για ένα καλύτερο κόσμο, είναι αμείλικτη- αλλά και σε όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους, αφού το δίλλημμα γεννάται από μια φράση: «Σκοτώνουμε για να φτιάξουμε ένα κόσμο δίχως φονιάδες»

Υποδειγματική ερμηνεία από λαμπρούς ηθοποιούς που ακολούθησαν πιστά τις οδηγίες του Δημήτρη Μυράτ, πλην της Βούλας Ζουμπουλάκη που δεν ακολούθησε το ύφος των υπολοίπων και ολίσθησε ανάμεσα στον Τσέχωφ και τον Αισχύλο. Ο Βύρων Πάλλης είναι εξαιρετικός στην θρασεία ερμηνεία του αδίστακτου, ο Θόδωρος Έξαρχος καταφέρνει να μας θυμίσει τον Ιούδα, -πώς γίνεται άραγε να φανείς πιστικά δειλός μόνο από το μικρόφωνο;-, ο Γιάννης Αργύρης εμπνέει απεριόριστη εμπιστοσύνη ως στιβαρός ηγέτης της ομάδας, ο Μυράτ κράτησε για τον εαυτό του τον αβανταδόρικο ρόλο του πιο όμορφου, του λούμπεν επαναστάτη και έδωσε την κατάλληλη ακαδημαϊκή ερμηνεία που ξέρει καλά, ο Βάσος Ανδρονίδης είναι ιδανικά σαρκαστικός ως αστυνόμος, η Σούλα Αθανασιάδου εκπλήσσει με τον εσωτερικό της θρήνο. Ακόμα και οι υπερβολικές οιμωγές της Ζουμπουλάκη είναι απαραίτητες για να οικοδομηθεί το μέτρο της αρτιότητας των υπολοίπων.


Θέατρο αναφοράς θα το ονομάσω, αγαπητοί ακροατές. Ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε με το θέμα του, δεν γίνεται να μη θαυμάσετε την αρτιότητα της υποκριτικής, τη σωστή άρθρωση και την αίσθηση του μέτρου που έχουν αυτοί οι σπουδαίοι ηθοποιοί.

Διαβάστε περισσότερα για τον Αλμπέρ Καμί (ξέρετε αλήθεια ότι ήταν σπουδαίος τερματοφύλακας στα νιάτα του;), διαβάστε ΕΔΩ μια πληρέστερη πολιτική ανάλυση του έργου, δείτε αν θέλετε ολόκληρο το κείμενο (στα αγγλικά) ΕΔΩ .

...καλή ακρόαση !

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΤΟΥ ΑΛΝΤΟ ΝΙΚΟΛΑΪ

Άκου το έργο και σκέψου!

Μήπως έχεις
κάτι κοινό
με τον Τσελεστίνο Βιόλα;

Παίζουν: Μαργαρίτα Λαμπρινού -μητέρα, Κώστας Καστανάς -Τσελεστίνο, Μαρία Κωνσταντάρου -Γιάννα, Γιώργος Χριστόπουλος -Αλμπέρτο, Βέτα Προέδρου -Ματέα, Γιώργος Μάζης -Ενρίκο, Ρένα Βενιέρη -Αμέλια.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΛΑΓΚΑΝ ΤΟΥ ΤΖΕΡΑΛΝΤ ΒΕΡΝΕΡ

Δεν μπορώ να καταλάβω τι παθαίνετε κάθε χρόνο τέτοια εποχή και μας ζητάτε αστυνομικά έργα και έργα μυστηρίου. Φταίει η πανσέληνος του Αυγούστου; Οι διακοπές; Ο αέρας της εξοχής;

Άκουσα πάνω από 20 έργα το προηγούμενο διήμερο (ευτυχώς όχι όλα μέχρι το τέλος) μέχρι να πέσω πάνω σε αστυνομικό.
Και ιδού: Ο κύριος Κάλαγκαν έρχεται για σας σήμερα στο RadioTheatre.

Ο κύριος Κάλαγκαν είναι ιδωτικός ντέντεκτιβ που συγκεντρώνει τη μαχητικότητα του Λέμι Κόσιον, το μυαλό του Ηρακλή Πουαρό, το φλέγμα του Σέρλοκ Χολμς, την εργατικότητα του επιθεωρητή Μαιγκρέ, τη γοητεία του Έλλερυ Κουήν, το τσαγανό του Σαμ Σπέηντ, και το ρεαλισμό του Φίλιπ Μάρλοου. Είναι ψηλός όπως, περιγράφεται στο βιβλίο, με μακρουλό πρόσωπο, γαμψή μύτη και μεγάλα αυτιά. Στον κινηματογράφο τον ήρωα ενσάρκωσε ο κύριος της φωτογραφίας (Derrick de Marney) το 1954.

Στο έργο παίζουν πανέμορφες μοιραίες γυναίκες (μάλλον ξανθές με κυματιστά μαλλιά), πάμπλουτοι χαιρέκακοι θείοι και διερφθαμένοι ανηψιοί. Η ατμόσφαιρα του φιλμ νουάρ είναι διάχυτη, η πρώτη σκηνή με την επίσκεψη της πανέμορφης Κύνθια στο γραφείο του Κάλαγκαν μέσα στη νύχτα είναι κλασική (το γεράκι της Μάλτας, Μεγάλος αποχαιρετισμός), οι διάλογοι ανάμεσα στον Κάλαγκαν και τον Γκρίνκολ είναι απολαυστικοί. Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Αγγλία και όχι στη Νέα Υόρκη ή στο Σικάγο κι αυτό με δυσκόλεψε λιγάκι στα ρούχα που διάλεξα με το μυαλό μου για τους ήρωες και στην κατασκευή των σκηνικών. Έχω τόσες παραστάσεις για την Αμερική εκείνης της εποχής, για την Αγγλία δεν ξέρω τίποτε. (Έχω δει αμέτρητες "μαύρες" αστυνομικές ταινίες, ξέρω καλά πόσο στραβά φόραγε το καβουράκι του ο Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ ή πώς παραπατούσε ο Ρόμπερτ Μίτσαμ όταν ήταν στουπί στο μεθύσι ή τον είχαν κάνει τούμπανο στο ξύλο. Βλέπετε, οι ήρωες αυτής της λογοτεχνίας είναι ανθρώπινοι, τρωτοί, ευάλωτοι και διεφθαρμένοι, δεν ντρέπονται να φάνε ξύλο, να κλάψουν για μια γυναίκα, να παίξουν όλα τους τα λεφτά στον ιππόδρομο, να βουτήξουν το πορτοφόλι του θύματος και να κυνηγούν με πάθος την αλήθεια και τη δικαιοσύνη όπως την αντιλαμβάνονται αυτοί, συνήθως διαφορετικά από την αστυνομία.)

Το έργο, είναι αλήθεια, είναι παιγμένο κάπως βιαστικά, σαν να μην χώραγε μέσα στο δίωρο αν οι ηθοποιοί μιλούσαν λίγο πιο αργά και έχει και κάποιες παρεμβολές, όχι ενοχλητικές.

Το σενάριο έγραψε ο Gerald Verner που λεγόταν John Robert Stuart Pringle πριν αλλάξει το όνομά του και γεννήθηκε στο Streatham του Λονδίνου στις 26 June 1897 και έγραψε πάμπολλες νουβέλες που μεταφράστηκαν σε 35 γλώσσες. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1980 στο Broadstairs του Kent.

Η σημερινή ηχογράφηση παίχτηκε για πρώτη φορά στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 και ξαναπαίχτηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1962 και στις 10 Ιουνίου 1981.

Η μετάφραση (εξαιρετική) και η ραδιοφωνική προσαρμογή είναι της Δέσπως Διαμαντίδου και η ραδιοσκηνοθεσία του Μήτσου Λυγίζου.

Παίζουν οι ηθοποιοί:ο Νίκος Χατζίσκος τον Slim Callaghan, η Νέλλη Αγγελίδου ως Cynthia Meraulton, ο Στέφανος Ληναίος ως William Meraulton, ο Νάσος Κεδράκας ως Μάικ, ο Δάνης ως Darkey, ο Ανδρέας Φιλιππίδης ως αστυνόμος Gringall, ο Χρήστος Πάρλας ως Jeremy Meraulton, ο Κώστας Ρηγόπουλος ως Bellamy Meraulton, Ο Ευάγγελος Πρωτοπαππάς ως Paul Meraulton.

Κατεβάστε τον κύριο Κάλαγκαν και καλή ακρόαση!

Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Έψαχνα - λόγω του καλοκαιριού και της θάλασσας και των διακοπών- ένα έργο ευχάριστο, ελαφρύ, με χάπι εντ, μια μυθοπλασία που να σου αφήνει χαμόγελο και όνειρα γλυκά.Και απόψε ο καιρός χάλασε και φυσούσε δαιμονισμένα και έβρεχε με δύναμη και η παραθεριστές ήταν βιαστικοί και μουτρωμένοι.Ήρθε και ταίριαξε ξαφνικά τούτο το έργο που έτυχε να 'ναι στ' αυτιά μου απόψε και το μοιράζομαι μαζί σας εν μέσω θέρους. Ένα δύσκολο έργο σάς έχουμε σήμερα, αγαπητοί ακροατές τουRadioTheatre. Ένα από αυτά που ονομάζουμε βαριά έργα.

Ο επόμενος, του Ντίνου Δημόπουλου, γράφτηκε την εποχή της χούντας και περιγράφει τη δύσκολη μοίρα ενός ανθρώπου που γεννήθηκε σε λάθος οικογένεια.

Ο Ντίνος Δημόπουλος γράφει ένα έργο που βραβεύτηκε με κρατικό βραβείο θεάτρου και κάνει μια στιβαρή σκηνοθεσία που κρατάει τον ακροατή πάντα σε μια κατάσταση άγχους και δημιουργεί μια έντονη διάθεση αποστασιοποίησης από την βία, την πολιτική και τους ανθρώπους της.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης, με ταινίες στο ενεργητικό του όπως Λόλα, Το κλωτσοσκούφι, Μανταλένα, Η Λίζα και η άλλη, Ο Θόδωρος και το δίκαννο, Η βίλλα των οργίων, Δεσποινίς διευθυντής, Μια τρελλή τρελλή οικογένεια, Τζένη Τζένη, Κατηγορώ τους ανθρώπους, Κοινωνία ώρα μηδέν, Κοντσέρτο για πολυβόλα, Πυρετός στην άσφαλτο, Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη, Η αρχόντισσα και ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλληκάρι μας δείχνει ένα άλλο του εαυτό, του θεατρικού συγγραφέα, που μας έδωσε επίσης τον Εισαγγελέα και το Βασίλειος Πρώτος ο δούλος.

Παίζουν, η γλυκύτατη Βιβέτα Τσιούνη, ο Νότης Περγιάλης, η εξαιρετική Δέσπω Διαμαντίδου και μεταξύ άλλων και οι Τάσος Χαλκιάς, Θόδωρος Συριώτης, Χρήστος Δημόπουλος.

Ξεχωριστή όπως πάντα η μουσική επιμέλεια του Ανακρέοντος Παπαγεωργίου.

Διαβάστε περισσότερα για τον Ντίνο Δημόπουλο,

καλή σας ακρόαση!

ΒΑΡΚΑ ΧΩΡΙΣ ΨΑΡΑ ΤΟΥ ΑΛΕΧΑΝΤΡΟ ΚΑΣΟΝΑ

Ο Γκόρντον Γκέκο (Μάικλ Ντάγκλας) από τη Γουόλ Στριτ του Όλιβερ Στόουν, ο Τζον Μίλτον (Αλ ΠΑτσίνο) από τον Δικηγόρο του διαβόλου,

ο Λουίς Σιφέρ (Ρόμπερτ Ντε Νίρο) από τον Δαιμονισμένο άγγελο του Άλαν Πάρκερ, ο Ανδρέας (Δημήτρης Χορν) από το Αλοίμονο στους νέους του Αλέκου Σακελλάριου (χράτσα-χρούτσα, χράτσα-χρούτσα ...θυμάστε;) και φυσικά ο Φάουστ του Γκαίτε, συναντιούνται στο σημερινό μας έργο με τον Ρικάρντο Χορντάν (Νίκος Τζόγιας) του Αλεχάντρο Κασόνα.

Η διακειμενικότητα σε όλο της το μεγαλείο και ένα έργο με σοβαρό θέμα, εξίσου σοβαρή διαπραγμάτευση και τίμια και σωστή ερμηνεία από όλο το επιτελείο που αποτελούν οι:

Νίκος Τζόγιας, Θεανώ Ιωαννίδου, Δημήτρης Καλλιβωκάς Γιώργος Μοσχίδης Ρίτα Μουσούρη, Ειρήνη Κουμαριανού, Βασίλης Κανάκης, Μαίρη Λαλοπούλου, Δήμος Σταρένιος.

Η ηχογράφηση αυτή που συμπληρώνει το μικρό μας αφιέρωμα στον Κασόνα, μας έρχεται από το μακρινό 1967 σε ραδιοσκηνοθεσία του Λάμπρου Κωστόπουλου. Το έργο γράφτηκε στην Αργεντινή κατά τη διάρκεια των "διακοπών" του συγγραφέα στην μακρινή αυτή χώρα, πρωτοανέβηκε στο Μπουένος Άυρες το 1945 και γυρίστηκε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

La barca sin pescador λοιπόν. Βάρκα δίχως ψαρά, του Αλεχάντρο Κασόνα.

    καλή ακρόαση!