Η συγγραφέας διαβάζει την πρώτη από τις εννέα ιστορίες που περιέχονται στο
συγκεκριμένο βιβλίο της.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Κατερίνα Μαριανού
Μακέτα: Μαρία Κωνσταντακάκη
ISBN:
978-960-03-1253-9
σελ. 192
14 Μαΐου
1994
Εξαντλήθηκε
Για το ραδιόφωνο:
Παραγωγή-Παρουσίαση:
Γιώργος Ν.Ευσταθίου
Το διήγημα
αυτό δάνεισε τον τίτλο στο πρώτο βιβλίο της συγγραφέως το 1984, (αρχικά από τις
εκδόσεις “Οδός Πανός” και μετέπειτα από τις εκδόσεις “Καστανιώτη»).
«Κρατούσε το τσεκούρι στο ύψος του στήθους της ή και πιο πάνω, κι είχε ανοιχτή
την παλάμη του άλλου χεριού από κάτω για το μέλι που έσταζε. ‘Έφτανε στο
κρεβάτι, σήκωνε το ένα πόδι σα ν’ ανέβαινε σε
άλογο, και καθόταν μπροστά μου. ‘Έφερνε μαλακά το τσεκούρι στο στόμα μου κι
έγερνα να γλείψω το μέλι ». Ζυράννα Ζατέλη.
Στο
κριτικό του σχόλιο το 1994 ο Κωστής Παπαγιώργης, μεταξύ άλλων έγραφε: «Το
δικαίωμα εισόδου σε όλες τις λέσχες των ψυχικά προικισμένων η Ζυράννα Ζατέλη το
απέκτησε με αυτό το πρώτο της βιβλίο, που ήδη έχει ηλικία δέκα ετών.
Τα
διηγήματα είναι εννέα – όσες και οι Μούσες. Γυναίκα από σύμπτωση και συγγραφέας
από απόλυτη κλίση, η κεντρική φιγούρα έχει τόση ανάγκη να γευτεί το τερπνό
δηλητήριο του εγώ της, ώστε τολμά να υψώνει τη λογοτεχνία της σαν σπάνιο
κύλικα. Οι ιστορίες αυτής της συλλογής έχουν κάτι από την απόκρυφη γοητεία των
νευμάτων της ιέρειας και την αινιγματική επίδραση των φίλτρων.»
Αν η θάλασσα ήταν πιο ρηχή.
