ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΡΟΜΑΝΤΖΟ ΤΟΥ ΓΚΡΙΓΚΟΡΙΟ ΜΑΡΤΙΝΕΘ ΣΙΕΡΡΑ

Gregorio Martínez Sierra

Sueño de Una Noche de Agosto (1918)

Dream of an August Night

Υπόθεση: Η Ροζάριο είναι ένα κορίτσι που δυσανασχετεί γιατί δεν έχει την ίδια ελευθερία με τα αδέλφια της. Πιστεύει πως οι γυναίκες θα έπρεπε να είναι το ίδιο ανεξάρτητες με τους άντρες. Αν και η οικογένεια της είναι πλούσια ονειρεύεται να εργαστεί και να δώσει προσωπική αίγλη στο όνομα της.

Ένα βραδύ που φυσάει πολύ δυνατός αέρας από το ανοικτό παράθυρο του δωματίου της μπαίνει ένα αντρικό καπέλο. Ένας όμορφος άνδρας βλέποντας κλειστά τα φώτα θα μπει από το παράθυρο για να πάρει το καπέλο του.

Οι δύο τους θα πρέπει να παραμείνουν αρκετό χρονικό διάστημα μαζί στο δωμάτιο ώστε να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή για να ξαναβγεί ο άντρας από το παράθυρο. Άλλωστε ποιος θα πίστευε ότι το περιστατικό συνέβη όπως ακριβώς έγινε πραγματικά....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ματίνα Καρρά - Ροζάριο, Νίκος Απέργης - Λουίς ντε Κόντοβα, Ρίτα Μουσούρη, Κούλα Αγαγιώτου, Νανά Νικολάου, Έλση Μαλικέντζου, Μιχάλης Μπαλής, Θέμις Μάνεσης, Γιώργος Νέζος, Δημήτρης Ζακυνθινός.

ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΛ ΜΠΑΚ

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας. 

 Απόψε έχουμε για πρώτη φορά την ευκαιρία  να γνωρίσουμε την γραφή της πολύ γνωστής Περλ Μπακ μέσα από το διασκευασμένο μυθιστόρημά της, ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ. 

Υπόθεση: Το έργο αρχίζει με τα γενέθλια της πρωταγωνίστριας Μαντάμ Βου, η οποία κλείνει τα σαράντα της χρόνια. Η οικογένεια Βου είναι πολύ παλιά και η πιο σημαντική οικογένεια στην πολιτεία της. Η κυρία Βου ανακοινώνει αυτό που από καιρό σκέφτεται να κάνει στα τεσσαρακοστά της γενέθλια: να αποσυρθεί και να βρει στον άντρα της μια δεύτερη σύζυγο!!! Ο λόγος που θα το κάνει αυτό είναι γιατί ο άντρας στα σαράντα του έχει μπόλικη σεξουαλική ζωή μπροστά του, ενώ η γυναίκα όχι.

Τα πράγματα γίνονται όπως τα έχει σχεδιάσει η Μαντάμ Βου και ο ακροατής παρακολουθεί από κει και πέρα τη ζωή μέσα στο μεγάλο σπίτι των Βου, ύστερα από την άφιξη της «μικρής αφέντρας».

Η Μπακ επιδεικνύει μεγάλη αφηγηματική δεινότητα, σκιαγραφεί μια εντελώς ανάγλυφη, σχεδόν ζωντανή Μαντάμ Βου, και κάνει τις περιπέτειες και τα βάσανά της δικά μας για λίγο. Αλλά ας μην πούμε περισσότερα. Σας αφήνουμε να απολαύσετε το έργο και την πλοκή του. Καλή σας ακρόαση!

Αν και η Περλ Μπακ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, να πούμε εν συντομία ότι είναι Αμερικανίδα συγγραφέας (1892 - 1973) που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1938. 

Οι γονείς της ήταν ιεραπόστολοι και ενώ την γέννησαν στην Αμερική το 1892, σε ηλικία τριών μηνών την πήραν και πήγαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στην Κίνα, όπου η Μπακ έζησε μέχρι το 1934.

Έτσι, ο μεγαλύτερος όγκος των μυθιστορημάτων της περιγράφει τη ζωή στη Κίνα, και τα ήθη, έθιμα και γενικότερα τον τρόπο ζωής αυτού του λαού της Ανατολής. 

Συγκεκριμένα στο μυθιστόρημα Μαντάμ Βου (πρωτότυπος τίτλος Pavilion of Women, 1946), η Μπακ καταφέρνει να στήσει με κάθε λεπτομέρεια ένα υπέροχο κινέζικο σκηνικό. 

Το μεγάλο σπίτι των Βου, τους πρωταγωνιστές της, τα ρούχα τους, τον τρόπο που μιλάνε αλλά και τον τρόπο που σκέφτονται.

Ηχογράφηση 1964  -  Διάρκεια 2ω 52λ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Γιαννίσης

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Κυβέλη Μυράτ

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μαίρη Λαλοπούλου (Μαντάμ Βου), Νάσος Κεδράκας, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Καίτη Ασπρέα, Μαρία Μοσχολιού, Κούλα Αγαγιώτου, Γιώργος Ζαχαριάδης, Πώλα Γαζουλέα, Λία Πανταζή, Μαργαρίτα Ανθίδου, Γιώργος Μοσχίδης, Τζούλια Αργυροπούλου, Γιώργος Γιωγλερής, Ματίνα Καρά, Ντίνος Καρύδης, Νίκος Μαριούλκας, Σπύρος Καλογήρου.

ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ του Δημήτρη Γιαννουκάκη

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα σας!

Με άξονα τον έρωτα που αναπτύχτηκε  ανάμεσα στον ποιητή Γ. Δροσίνη και την Μαρίνα, μια όμορφη κι ευαίσθητη κοπέλα,  ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, αριστοτεχνικά  χειριζόμενος μυθοπλαστικά αλλά και πραγματολογικά στοιχεία για την εποχή,  μας ταξιδεύει σε μια αθηναϊκή γειτονιά στα τέλη  του 19^ου αιώνα. Έτσι από την πλατειούλα και τα στενά, πλακόστρωτα δρομάκια  με το καφενείο , την εκκλησία, τα παστρικά  λαϊκά σπίτια, παρελαύνουν ο νεροκράτης, ο φανοκόρος, τα κουτσαβάκια – μαχαιροβγάλτες, ο διώκτης τους αστυνόμος Μπαϊρακτάρης αλλά και επιφανείς προσωπικότητες  όπως ο μάγειρας Τσελεμεντές και ο ποιητής Γεώργιος Σουρής. Μπορεί ο αμοιβαίος έρωτας  του Δροσίνη με της  Μαρίνας να μην είχε αίσια κατάληξη, ωστόσο άφησε το ίχνος του στο πέρασμα του  χρόνου.  Το μελοποιημένο από τον Γεώργιο Κωστή – ράπτη από το Άργος-ποίημά του  τραγουδιέται ως τις μέρες μας και ποιος ξέρει για πόσο ακόμα. Αυτός ο πολυτραγου-

δισμένος έρωτας έδωσε την ιδέα στον Γιαννουκάκη και έπλεξε γύρο του το σημερινό μας έργο, μια

ιστορική ηθογραφία, που μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1959 με τους Ανδρέα Μπάρκουλη και Κάκια Αναλυτή. Καλή σας ακρόαση!

Ο Γεώργιος Δροσίνης

Η εξαδέλφη του που τον ενέπνευσε

    Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
    με τα χεράκια της
   και γέμισ' από τ΄ άνθη η πλάτη, 

   η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”.

Το τραγούδι του πολέμου 

Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ’ το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγόταν κάτω από τα παράθυρα των ωραίων δεσποινίδων της εποχής. Σε όλη την Ελλάδα δεν υπήρχε άνθρωπος, που να μην το ψιθύρισε σε μια ρομαντική στιγμή, ή να μην το τραγούδησε σε μία παρέα.(Από το ιστολόγιο ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ /Περισσότερα )

Βιογραφικό του Δ. Γιαννουκάκη

Ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος και σατιρικός ποιητής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899. Σπούδασε Νομικά και από το 1930 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας για τις περισσότερες εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούσαν τον καιρό εκείνο. Έργα του έχουν μεταφερθεί στο θέατρο -συνολικά 235 έργα, κυρίως κωμωδίες και μονόπρακτα. Πέθανε στην Αθήνα το 1974 και θα μείνει γνωστός όχι μόνο για τις κωμωδίες του, αλλά και για τα θεμέλια που έθεσε στη διαμόρφωση μιας θεατρικής τεχνικής και γλώσσας. (από την σελίδα του ΕΚΕΒΙ)

Για το ραδιόφωνο η ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ηχογραφήθηκε το 1973 σε ραδιοσκηνοθεσία του Ίωνος Νταϊφά με τους: Ντίνο Ηλιόπουλο, Αγνή Βλάχου, Δημήτρη Μαλαβέτα, Γιάννη Αργύρη,  Βούλα Χαριλάου, Κούλα Αγαγιώτου, Λουκιανό Ροζάν κ.ά.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/