Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαλεγμένος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαλεγμένος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2018

ΧΑΣΑΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΣΤΟΠ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΟΥ


Υπόθεση: Ένα ζευγάρι, ο Θανάσης και η Ουρανία, σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας την εποχή του ’50 μοιράζεται ένα μικρό σπιτάκι με την κατάκοιτη θεία. Εκείνος, οδηγός βυτιοφόρου, γκρινιάζει συνέχεια. Εκείνη, αγοράζει πικάντικα εσώρουχα από τον Έμπορα και τον πληρώνει σε είδος. Ελπίζουν στον άμεσο θάνατο της θείας και στην μικροκληρονομιά που θα λάβουν. Και όταν η θεία πεθαίνει από μια απροσεξία, «τεθλιμμένοι και συντετριμμένοι» θρηνούν πάνω από το φέρετρο για να καταλήξουν σε έναν αποκαλυπτικό καβγά. 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Φώτης Φωτιάδης, Κωστάκης Κωνσταντίνου, Αντρούλα Αγαθαγγέλου, Σταύρος Λούρας, Έλλη Κυριακίδου. 






Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΜΑ του Γιώργου Διαλεγμένου



θέατρο «Βεάκη» 2009
Τον καταλυτικό ρόλο της Μητέρας ερμηνεύει η πρώτη διδάξασα τον ρόλο Ντίνα Κώνστα που ήταν η Μάνα και στην παράσταση του ΄95.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης υπογράφει ο Γιώργος Πάτσας. Συμπρωταγωνιστούν οι Πάνος Σκουρολιάκος, Γιώργος Νινιός, Ελισάβετ Μουτάφη, Βάσω Γιουλιελμάκη.


Το έργο εξελίσσεται την περίοδο της μεταπολίτευσης, όπου το φαινόμενο της αντιπαροχής αλλάζει το τοπίο της Αθήνας ρυθμίζοντας εκ νέου τις σχέσεις των ανθρώπων στην αθηναϊκή κοινωνία. Μια ηλικιωμένη μητέρα, παρά τις δυνατές αντιστάσεις της, πείθεται τελικά από το γιο της και δίνει το σπίτι της αντιπαροχή. Με αυτή την κρίσιμη απόφαση της, παρόλο που η ίδια νοιώθει να μετατρέπεται σε φορτίο, σε βάρος για τους οικείους της, παραδίνει τη σκυτάλη στην επόμενη γενιά.
Η μάνα στο έργο του Διαλεγμένου είναι αποκομμένη από το γνώριμο της περιβάλλον, από το τοπίο των αναμνήσεων της. Αναγκάζεται να παραμείνει σ’ ένα χώρο ουδέτερο και ανοίκειο, γίνεται περιττή, νοιώθει πως αποκόπτεται από τις ρίζες της. Έχει απωλέσει ακόμη και το θάνατο της αφού δεν ελπίζει ούτε στην ανάπαυση του τάφου της. Χωρίς σπίτι, χωρίς τάφο, άστεγη και στη ζωή και στο θάνατο, γίνεται πράγμα, μια αξία άχρηστη. Ένα κεφάλαιο που εξαντλήθηκε, ένας μύθος που κηρύχτηκε σε πτώχευση αφού προηγουμένως ο τόκος του στήριξε και ανάστησε τους άλλους.
Ο συγγραφέας με τρόπο συνταρακτικό, με γλώσσα καίρια και οικεία αλλά όχι γραφική, κατορθώνει να περιγράψει τις οικογενειακές συγκρούσεις μεταβαίνοντας από το τραγικό στο κωμικό εκπλήσσοντας μας συγκινητικά. Το «Μάνα, μητέρα, μαμά» παραμένει ένα έργο διαχρονικό και εξαιρετικά επίκαιρο, όσο επίκαιρα παραμένουν τα ανθρώπινα αδιέξοδα.

Για το ραδιόφωνο:
Μουσική επιμέλεια Γιώργος Διαλεγμένος
Σκηνοθεσία Γιώργος Ρεμούνδος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Νικολαίδης, Ντίνα Κώνστα, Αιμιλία Υψηλάντη, Αντώνης Βλησίδης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Δώρα Μιχελή, Γιώργος Διαλεγμένος.



 


Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΔΕΚΑΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΚΟΥΚΛΑΣ ΤΟΥ ΡΕΪ ΛΟΟΥΛΕΡ


Summer of the Seventeenth Doll


Το σημερινό μας έργο έχει σημαντική θέση στη παγκόσμια δραματουργία, κι αυτό γιατί θεωρείται από το σύνολο των μελετητών του παγκόσμιου θεάτρου ως θεατρικό κείμενο σταθμός, καθώς είναι το αντιπροσωπευτικότερο του Αυστραλιανού θεάτρου. Η αλήθεια είναι πως η Αυστραλία δεν είναι μια χώρα που έχει δώσει τόσο πολλά ή τόσο σπουδαία δείγματα γραφής σε σχέση με το παγκόσμιο δραματολόγιο. Έτσι, λοιπόν, το «Καλοκαίρι της δέκατης έβδομης κούκλας» του Ρέι Λόουλερ είναι λογικό να χαρακτηριστεί ως το έργο που άνοιξε την πόρτα των Αυστραλών στη παγκόσμια δραματουργία. Μ’ όλες τις (κατά την άποψή μου) αναμενόμενες επιδράσεις που έχει δεχτεί από το ευρωπαϊκό κι ακόμα περισσότερο (κατ’ εμέ) από το αμερικάνικο ύφος, το έργο μας δεν παύει να είναι ένα αμιγώς αυστραλιανό κείμενο, που παρουσιάζει με τον αυθεντικότερο τρόπο τη ζωή στα προάστια της ηπείρου. Χαρακτήρες ανάγλυφοι, νατουραλισμός και ηθογραφικά στοιχεία συνθέτουν την ενδιαφέρουσα ιστορία μας.
Καλή ακρόαση

ΥΠΟΘΕΣΗ Ο Μπάρνεϊ και ο Ρου είναι δύο άντρες που δουλεύουν όλη τους τη ζωή στις φυτείες ζαχαροκάλαμων και που κάθε καλοκαίρι συνεχίζουν μία παράδοση δεκαεπτά ετών. Κάθε καλοκαίρι ταξιδεύουν νότια της Μελβούρνης, στο προάστιο Κάρτλον, για να χαλαρώσουν από τη καθημερινότητα, να ξεκουραστούν και να διασκεδάσουν με δύο γυναίκες, τη Νάνσυ και την Όλιβ. Και κάθε καλοκαίρι τους φέρνουν δώρο κι από μία κούκλα. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η Νάνσυ παντρεύτηκε, κι έτσι η Όλιβ βρίσκει μία φίλη της για να καλύψει αυτήν την απουσία. Ωστόσο, αυτό το καλοκαίρι δεν θα είναι ίδιο…

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Ζώης Γιακουμής
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καίτη Αλεξίου Γκύλη
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κώστας Μπάκας
ΠΑΙΖΟΥΝ: Αντιγόνη Βαλάκου, Αλίκη Αλεξανδράκη, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Χρήστος Τσάγκας, Γιώργος Διαλεγμένος, Λόισκα Αβαγιαννού, Κώστας Κοκκάκης
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 38 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1973 (23 Οκτωβρίου)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το έργο έχει ηχογραφηθεί πολλά χρόνια πριν σε κασέτα ήχου, καθώς έχει να μεταδοθεί ραδιοφωνικά απ’ όσο ξέρω εγώ τουλάχιστον πολλά χρόνια. Γι’ αυτό λείπουν ελάχιστα δευτερόλεπτα στις αλλαγές της κάθε πλευράς.

ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Το σημερινό μας έργο είναι το τρίτο μέρος της «Τριλογίας με τις κούκλες». Τα άλλα δύο μέρη είναι «Οι πάσσαλοι των κατσικιών» που τοποθετείται χρονικά στο 1937 και «Οι άλλοι χρόνοι» που εξελίσσεται το 1945. Το «Καλοκαίρι της δέκατης έβδομης κούκλας» περιγράφει γεγονότα του 1953. Επί της ουσίας παρακολουθούμε τη ζωή και την ιστορία των ίδιων χαρακτήρων μέσα στα χρόνια που περνούν. Το σημερινό μας έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 28 Νοεμβρίου του 1955 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και στα χρόνια που ακολούθησαν παίχτηκε τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Το 1959 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Η εποχή του πάθους» (The season of passion) με τους: Angela Lansbury, Anne Baxter, Ernest Borgnine κ.α.


ΡΕΪ ΛΟΟΥΛΕΡ

Ο Ρέι Λόουλερ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1921 στη Μελβούρνη. Ήταν το δεύτερο από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας. Στα δεκατρία του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και να εργαστεί σε εργοστάσιο, ενώ μετέπειτα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής. Το πρώτο του θεατρικό έργο το έγραψε στα δεκαεννιά του. Την προσοχή της κοινής γνώμης την προσέλκυσε το 1952 με το έργο του Cradle of Thunder. Ωστόσο, το έργο που τον έκανε διάσημο όχι μόνο στην Αυστραλία, αλλά και σε όλο τον κόσμο, είναι το «Καλοκαίρι της δέκατης έβδομης κούκλας» που έγραψε το 1953 και που παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955. Μάλιστα, σε αυτή τη θεατρική πρεμιέρα ο συγγραφέας έπαιξε τον ρόλο του Μπάρνεϊ, ενώ το συγκεκριμένο κείμενο του μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Τα επόμενα χρόνια θα τα ζήσει ανάμεσα σε χώρες τις Ευρώπης και της Αμερικής, ώσπου να επιστρέψει στην πατρίδα του το 1975 και να εγκατασταθεί και πάλι μόνιμα εκεί. Είναι παντρεμένος με τη Ζακλίν Κέλερ, κι έχει τρία παιδιά και τρία εγγόνια.


Ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs για το έργο και τοκείμενο.