ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΤΟΥ ΤΩΝ ΠΙΕΡ ΜΠΑΡΙΓΙΕ και ΖΑΝ ΠΙΕΡ ΓΚΡΕΝΤΙ

Cactus Flower

Υπόθεση: Ο Ζυλιέν, ένας πετυχημένος οδοντίατρος ζει μια ευτυχισμένη ζωή μέσα στο ψέμα. Έχει μία αυστηρή βοηθό την Στεφανία που τον λατρεύει και τον φροντίζει σαν γυναίκα του, μία φιλενάδα την Τόνια που τον νομίζει παντρεμένο, όπως της έχει πει για να μην τον καταπιέζει και τους πλούσιους και θεότρελους πελάτες του.  Όταν η κοπέλα του γιατρού κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, ο γιατρός συγκινείται και αποφασίζει να την παντρευτεί. Πρέπει όμως να χωρίσει από την «φανταστική» γυναίκα του, τον ρόλο της οποίας αναλαμβάνει να παίξει η βοηθός του. Έτσι αρχίζει μια σειρά από απίστευτες κωμικές καταστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστεί ο «κάκτος», όπως αποκαλεί την βοηθό του που επιτέλους ανθίζει...

Μετάφραση-Ρ/Φ προσαρμογή: Ντόρα Βολονάκη
Μουσική επιμέλεια: Πάνος Παπαευσταθίου
Επιμέλεια ήχων: Δανάη Ευαγγελίου
Ρύθμιση ήχου: Βασίλης Καρράς
Ραδιοσκηνοθεσία: Άγγελος Φορτούνας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Ανουσάκη - Αντωνία, Λευτέρης Βουρνάς - Ιγκόρ, Ελένη Χατζηαργύρη - Στεφανί, Μαίρη Λαλοπούλου - κα. Ντυράν, Κώστας Ρηγόπουλος - Ζυλ, Ιάκωβος Ψαρράς - Νορμπέρ, Γιάννης Αργύρης - Κοσσέ, Θεοχάρης Νάζος - Μαιτρ, Υβόνη Μεταξάκη - Άνοιξη του Μποτισέλι, Στράτος Αλεξίου - ένας Νέος.

Το έργο, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1964 στο Théâtre des Bouffes στο Παρίσι σε σκηνοθεσία Jacques Charon. Τον Δεκέμβριο του 1965 ανέβηκε στο Royale Theatre του Broadway σε διασκευή και σκηνοθεσία του Ade Burrows και την Λωρήν Μπακώλ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η τεράστια επιτυχία που σημείωσε η θεατρική παραγωγή στο Broadway, με τις 1234 παραστάσεις, οδήγησε το 1969 στη μεταφορά του έργου στη μεγάλη οθόνη, σε σκηνοθεσία Gene Saks. Η Ίγκριντ Μπέργκμαν ενσάρκωσε τον ρόλο της ιδιαιτέρας, ο Γουώλτερ Ματάου το ρόλο του γιατρού και η Γκόλντι Χων το ρόλο της Τόνια, κερδίζοντας και το Όσκαρ Ερμηνείας Β’ Γυναικείου Ρόλου.

Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1965 από το θίασο της κυρίας Κατερίνας. Αργότερα ανέβηκε από το θίασο Έλλης Λαμπέτη, το 1969 και το 1973.

Η ραδιοφωνική μεταφορά του έργου μεταδόθηκε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1973 από την εκπομπή «Το Θέατρο της Τετάρτης».

ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΛ ΜΠΑΚ

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας. 

 Απόψε έχουμε για πρώτη φορά την ευκαιρία  να γνωρίσουμε την γραφή της πολύ γνωστής Περλ Μπακ μέσα από το διασκευασμένο μυθιστόρημά της, ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ. 

Υπόθεση: Το έργο αρχίζει με τα γενέθλια της πρωταγωνίστριας Μαντάμ Βου, η οποία κλείνει τα σαράντα της χρόνια. Η οικογένεια Βου είναι πολύ παλιά και η πιο σημαντική οικογένεια στην πολιτεία της. Η κυρία Βου ανακοινώνει αυτό που από καιρό σκέφτεται να κάνει στα τεσσαρακοστά της γενέθλια: να αποσυρθεί και να βρει στον άντρα της μια δεύτερη σύζυγο!!! Ο λόγος που θα το κάνει αυτό είναι γιατί ο άντρας στα σαράντα του έχει μπόλικη σεξουαλική ζωή μπροστά του, ενώ η γυναίκα όχι.

Τα πράγματα γίνονται όπως τα έχει σχεδιάσει η Μαντάμ Βου και ο ακροατής παρακολουθεί από κει και πέρα τη ζωή μέσα στο μεγάλο σπίτι των Βου, ύστερα από την άφιξη της «μικρής αφέντρας».

Η Μπακ επιδεικνύει μεγάλη αφηγηματική δεινότητα, σκιαγραφεί μια εντελώς ανάγλυφη, σχεδόν ζωντανή Μαντάμ Βου, και κάνει τις περιπέτειες και τα βάσανά της δικά μας για λίγο. Αλλά ας μην πούμε περισσότερα. Σας αφήνουμε να απολαύσετε το έργο και την πλοκή του. Καλή σας ακρόαση!

Αν και η Περλ Μπακ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, να πούμε εν συντομία ότι είναι Αμερικανίδα συγγραφέας (1892 - 1973) που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1938. 

Οι γονείς της ήταν ιεραπόστολοι και ενώ την γέννησαν στην Αμερική το 1892, σε ηλικία τριών μηνών την πήραν και πήγαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στην Κίνα, όπου η Μπακ έζησε μέχρι το 1934.

Έτσι, ο μεγαλύτερος όγκος των μυθιστορημάτων της περιγράφει τη ζωή στη Κίνα, και τα ήθη, έθιμα και γενικότερα τον τρόπο ζωής αυτού του λαού της Ανατολής. 

Συγκεκριμένα στο μυθιστόρημα Μαντάμ Βου (πρωτότυπος τίτλος Pavilion of Women, 1946), η Μπακ καταφέρνει να στήσει με κάθε λεπτομέρεια ένα υπέροχο κινέζικο σκηνικό. 

Το μεγάλο σπίτι των Βου, τους πρωταγωνιστές της, τα ρούχα τους, τον τρόπο που μιλάνε αλλά και τον τρόπο που σκέφτονται.

Ηχογράφηση 1964  -  Διάρκεια 2ω 52λ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Γιαννίσης

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Κυβέλη Μυράτ

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μαίρη Λαλοπούλου (Μαντάμ Βου), Νάσος Κεδράκας, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Καίτη Ασπρέα, Μαρία Μοσχολιού, Κούλα Αγαγιώτου, Γιώργος Ζαχαριάδης, Πώλα Γαζουλέα, Λία Πανταζή, Μαργαρίτα Ανθίδου, Γιώργος Μοσχίδης, Τζούλια Αργυροπούλου, Γιώργος Γιωγλερής, Ματίνα Καρά, Ντίνος Καρύδης, Νίκος Μαριούλκας, Σπύρος Καλογήρου.

Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΜΑΡΛΟΟΥ

The Jew of  Malta by Christopher Marlowe (1633)

Yπόθεση: Ο Εβραίος της Μάλτας παίχτηκε για πρώτη φορά το 1588 (ή 1590). Ο κεντρικός ήρωας, ο Βαραβάς, που η πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή, με την ψεύτικη μύτη, προσδιορίζει τον υπερβολικό χαρακτήρα του έργου, συγκεντρώνει πάνω του όλα τα γνωστά στερεότυπα περί «κακού εβραίου», καταλήγοντας να τα παρωδεί σε μέγιστο βαθμό.

Τα πρόσωπα του έργου συγκροτούν πινακοθήκη αχρείων. Ο Κρίστοφερ Μάρλοου δεν πιστεύει στην έμφυτη καλωσύνη του ανθρώπου. Γι' αυτόν ο άνθρωπος είναι θηρίο προικισμένο με νου και λογική, και οι συνθήκες όπου ζει τον αναγκάζουν να αναπτύξει όσο πονηριά και κακία διαθέτει για να επιζήσει. Στον «Εβραίο της Μάλτας» δεν υπάρχει καμιά μεταφυσική του κακού· σ' αυτό το σημείο, και όχι μόνο σ' αυτό, ο Μάρλοου βρίσκει τη συνέχειά του στον Μπρέχτ: δεν μπορεί να είσαι καλός σ' έναν κόσμο κακό. Τα πρόσωπα που πλευρίζουν τον Βαραβά για οικονομικούς, κοινωνικούς ή σεξουαλικούς λόγους, προσπαθούν να πετύχουν το στόχο τους με πανουργία. Μ' αυτήν την κωμωδία του κακού ο Κρίστοφερ Μάρλοου γράφει την τραγωδία μιας ολόκληρης κοινωνίας: άρχοντες και υπηρέτες, παπάδες και πόρνες, κατακτητές και κατακτημένοι, εχθροί και σύμμαχοι, όλοι όσοι εμπλέκονται άθελά τους στην εκδικητική μανία του Βαραβά, διακλαδίζουν τον βασικό κορμό της δράσης σε όλα τα κοινωνικά κακά. Στο τέλος κερδίζει ο πιο πανούργος.

Ο Μάρλοου χρησιμοποίησε ένα πρόσωπο επιτομή του αντιεβραΐσμού για να στιγματίσει την ασυνέπεια μεταξύ θεωρίας και πράξης των χριστιανών ειδικά, των ανθρώπων γενικότερα. Από την άλλη πλευρά, τον διαστρεβλωμένο Machiavelli του Προλόγου τον διαδέχεται στο ίδιο το πνεύμα του έργου ο αυθεντικός στοχαστής της αναγέννησης, με τη διαπίστωση πως η θρησκεία δεν είναι «παιχνίδι για τα μικρά παιδιά», παρά, εντέλει, εργαλείο πολιτικής.

Σκηνοθεσία: Άννα Δεβάρη
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Βούλα Δαμιανάκου
Μουσική επιμέλεια/σύνθεση: Γιάννης Ζουγανέλης
Επιμέλεια ήχων: Δανάη Ευαγγελίου
Ρύθμιση ήχου: Δημήτρης Πουλόπουλος 

Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί: Νίκος Γαροφάλλου, Δάνης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Γκίκας Μπινιάρης, Αλέξης Μίνγκας,  Κώστας Αρζόγλου, Μαρία Αλιφέρη, Μαρία Δημητριάδου, Γιώργος Νέζος, Αγαπητός Μαντολιός, Αλέξης Γεωργίου, Φοίβος Ταξιάρχης, Νάσος Κεδράκας, Πόπη Κόντου, Μαίρη Λαλοπούλου, Γιώργος Μπάρτης.
Ηχογράφηση 1979