Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Υπόθεση: Ο «Αμερικάνος», o Τζον Στόθισον, είναι ένας Έλληνας μετανάστης, που ύστερα από 25 χρόνια επιστρέφει στο νησί του και δεν τον αναγνωρίζει κανείς. Περιπλανάται μόνος στην αποβάθρα του λιμανιού και τριγυρνά στα σοκάκια της μικρής συνοικίας και στα χαλάσματα του πατρικού σπιτιού του. 

Το μόνο που τον κάνει να συνεχίζει να ελπίζει είναι ο έρωτας. Η ελπίδα ότι η αγαπημένη του ίσως είναι ακόμα εκεί και τον περιμένει. Ακριβώς όπως ο Οδυσσέας, που γύρισε για να ξαναβρεί τη χαμένη του Ιθάκη στα μάτια της πιστής του Πηνελόπης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάκης Ρευματάς, Τάκης Παναγόπουλος, Καίτη Τριανταφύλλου, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Τόνης Γιακωβάκης, Βασίλης Μητσάκης, Κική Ρέππα.

Ραδιοφωνική προσαρμογή: Χρήστος Δοξαράς.

ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΡΕΞ ΣΤΑΟΥΤ

Door to Death

Nero Wolfe mystery novellas by Rex Stout

Η σύντομη αστυνομική ιστορία του Αμερικανού συγγραφέα Rex Stout πρωτοδημοσιεύθηκε το 1949 στο περιοδικό “American Magazine”. Ο ντετέκτιβ Νίρο Ουόλφ και ο βοηθός του Άρτσι Γκούντγουϊν, αγαπημένο δίδυμο 72 ιστοριών του Stout, αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν άλλη μια υπόθεση δολοφονίας. Αυτή τη φορά ο ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ διαφοροποιεί την τεχνική του και ακολουθεί ο ίδιος τα ίχνη του δολοφόνου….

Υπόθεση: O Nero Wolfe θέλοντας να βρει εξειδικευμένο κηπουρό για να φροντίζει τα φυτά του θερμοκηπίου του επισκέπτεται στην έπαυλη που εργάζεται τον  Andy Krasicki. Εκείνος ενθουσιάζεται με την ιδέα και ζητάει από τον Wolfe να τον ακολουθήσει στο θερμοκήπιο της έπαυλης για να του δείξει ένα πανέμορφο φυτό που το έχει αναλάβει από σπόρο μέχρι σήμερα. Μπαίνοντας στο θερμοκήπιο δεν θα αργήσουν να ανακαλύψουν το πτώμα μιας γυναίκας. Η πλούσια οικογένεια των Pitcairn που μένει στην έπαυλη θα αποδεχτεί τον Nero Wolfe ως ανακριτή ώστε να προκληθεί το δυνατόν μικρότερο σκάνδαλο...

Διασκευή: Ντίνος Ταξιάρχης
Ραδιοσκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης
Μουσική επιμέλεια: Βασίλης Δημητρίου
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Ρύθμιση ήχου: Δόμνα Ακατογλίδου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πέρυ Ποράβου - Sybil Pitcairn, Γιώργος Μοσχίδης - Mr. Joseph Pitcairn, Γιάννης Καλατζόπουλος - Donald Pitcairn, Βασίλης Μητσάκης - Andy Krasicki, Ορφέας Ζάχος - Archie Goodwin.

Nero Wolfe ο Ανδρέας Μπάρκουλης.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

O Rex Todhunter Stout (1886-1975) γεννήθηκε στην Πολιτεία της Iντιάνα, ως ένα από εννέα παιδιά μιας οικογένειας Κουακέρων. Σε ηλικία τεσσάρων ετών είχε ήδη μάθει να διαβάζει ολόκληρο το κείμενο της Βίβλου. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας, στο Lawrence, και μεταξύ 1906-1908 υπηρέτησε στο ναυτικό των Η.Π.Α., στο γιοτ του Προέδρου Ρούζβελτ. Τα επόμενα χρόνια άλλαξε περίπου τριάντα επαγγέλματα, προσπαθώντας, ταυτόχρονα, να δημοσιεύει ποιήματα και διηγήματά του σε διάφορα περιοδικά, μέχρις ότου το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του για ένα σχολικό σύστημα ταμιευτηρίου, το 1916, του πρόσφερε αρκετά χρήματα για να μπορέσει να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Tο 1927 έφυγε για το Παρίσι για να γράψει λογοτεχνία.

Tα πρώτα του μυθιστορήματα δεν ήταν αστυνομικά (όπως το ψυχολογικό μυθιστόρημα "How Like a God", 1929, ή το πολιτικό θρίλερ "The President Vanishes", 1934). Tο 1934, όμως, επιστρέφοντας στην Αμερική, στρέφεται οριστικά στην αστυνομική λογοτεχνία επινοώντας τον Nero Wolfe, έναν ντετέκτιβ- λάτρη της καλής κουζίνας, του savoir vivre και των ακριβών λουλουδιών, που με τη βοήθεια του συνεργάτη του Archie Goodwin, λύνει τα αινίγματα χωρίς να βγαίνει από το διαμέρισμά του ("Fer-de-Lance", 1934).

Ο Νίρο Γουόλφ γίνεται αμέσως διάσημος στους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας. Mέχρι το 1975, χρονολογία του θανάτου του, ο Στάουτ έγραψε εβδομήντα δύο μυθιστορήματα με ήρωες το δίδυμο Γουόλφ και Γκούντγουιν, δημοσιεύοντας τουλάχιστον μία νέα ιστορία κάθε χρόνο (μεταξύ των οποίων οι "The League of Frightened Men", 1935, που μεταφέρθηκε στην οθόνη δύο χρόνια αργότερα, "The Rubber Band", 1936, "The Red Box", 1937, "Too Many Cooks", 1938, "Some Buried Caesar", 1939, "Over My Dead Body", 1940, "Where There's a Will" ,1940, "Black Orchids", 1942, με τις νουβέλες "Black Orchids" και "Cordially Invited to Meet Death", "Not Quite Dead Enough", 1944 που περιλαμβάνει τις νουβέλες "Not Quite Dead Enough" και "Booby Trap", "The Silent Speaker", 1946, "Too Many Women", 1947, "And Be a Villain", 1948, "Trouble in Triplicate", 1949, που περιλαμβάνει τις νουβέλες "Help Wanted, Male," "Before I Die" και "Instead of Evidence", "The Second Confession", 1949, "Three Doors to Death", 1950, με τις νουβέλες "Man Alive," "Omit Flowers" και "Door to Death", "In the Best Families", 1950, "Curtains for Three", 1951, που περιλαμβάνει τις νουβέλες "The Gun with Wings," "Bullet for One" και "Disguise for Murder", "Murder by the Book", 1951, "Triple Jeopardy", 1952, κ.ά.).

Φιλελεύθερης ανατροφής, ο Ρεξ Στάουτ υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Αμερικανικής Ένωσης για τις Πολιτικές Ελευθερίες (American Civil Liberties Union), τη δεκαετία του '20, και αργότερα υπερασπίστηκε το New Deal του Προέδρου Ρούζβελτ, για να αντιμετωπίσει προβλήματα με την Επιτροπή Αντι-αμερικανικών Ενεργειών του Γερουσιαστή McCarthy, τη δεκαετία 1940-50. Είναι χαρακτηριστικό ότι το FBI διατηρούσε ογκώδη φάκελο με το όνομά του, τον οποίο αρνήθηκε να αποκαλύψει -παρά μόνο λογοκριμένο- ακόμα και 12 χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1988, για τις ανάγκες του βιβλίου "Dangerous Dossiers" του δημοσιογράφου Herbert Mitgang.

Στο 31ο Διεθνές Συνέδριο Μυστηρίου στο Bouchercon του Ντένβερ το 2000, το μεγαλύτερο στο είδος του, η σειρά βιβλίων του Νίρο Γουόλφ ήταν υποψήφια για το βραβείο Best Mystery Series of the Century (που απονεμήθηκε, τελικά, στη σειρά βιβλίων του Ηρακλή Πουαρώ), και ο Ρεξ Στάουτ, μαζί με τους Raymond Chandler, Agatha Christie, Dashiell Hammett και Dorothy Sayers, υποψήφιος για τη διάκριση Best Mystery Writer of the Century (που απονεμήθηκε στην Άγκαθα Κρίστι).

ΔΟΝΙΑ ΙΝΕΖ ΤΟΥ ΑΛΕΧΑΝΔΡΟ ΚΑΣΟΝΑ

Corona de amor y muerte

Στέμμα έρωτα και θανάτου, 1955

Υπόθεση: Η ειρήνη μεταξύ της Ισπανίας και της Πορτογαλίας πρέπει να σφραγιστεί με έναν μεγάλο πολιτικό γεγονός. 

Το γάμο της πριγκίπισσας Infanta  Constance της Καστίλλης με τον πρίγκιπα Pedro γιό του βασιλιά Afonso IV.

Η Infanta  όταν φτάνει για το γάμο μαθαίνει ότι ο πρίγκιπας έχει δώσει την καρδιά του σε άλλη γυναίκα την Inez de Castro.

Η έντονη προσωπικότητά της και η βασιλική καταγωγή της, της υπαγορεύουν να δώσει η ίδια ένα τέλος στον παράνομο αυτό δεσμό και η κάθε μια να πάρει την θέση που της αξίζει.

Παρόμοιο δίλλημα θα αντιμετωπίσει και ο βασιλιά Afonso IV αμφιταλαντευόμενος για τον αν η απόφαση που θα λάβει πρέπει να είναι μεταξύ στο δίκαιο ή το άδικο ή αν θα πρέπει να είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση...

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή Ιουλίας Ιατρίδη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Νέζος - Στρατηγός, Γκέλυ Μαυροπούλου - Ινφάντα, Ιορδάνης Μαρίνος - Βασιλειάς, Πάνος Βέλλιος - Κοέλιο, Νίκος Γαροφάλου - Πατσέκο, Λουίζα Ποδηματά - Αμαράντα, Βασίλης Μαυρομάτης - Πέδρο, Γιάννης Λιακάκος - Φραγόσο, Βέρα Ζαβιτσιάνου - Ινέζ, Γιάννης Καλατζόπουλος - Χουάν, Πύρρος Ολύμπιος - Άλβα

Τα πρόσωπα και η ιστορία του έργου είναι αληθινά. Η Inez de Castro (1325-1355) ήταν μια Γαλικίας αρχόντισσα poy γεννήθηκε από μια πορτογαλική μητέρας. Είναι γνωστή ως ερωτική σύντροφος και μετά θάνατον αναγνωρισμένη σύζυγος του βασιλιά Peter I της Πορτογαλίας. Οι δραματικές συνθήκες της σχέσης της με τον Peter I, που ήταν απαγορευμένη από τον πατέρα του, βασιλιά Afonso IV, η δολοφονία της υπό τις διαταγές του Afonso, η αιματηρή εκδίκηση του Peter I για δολοφόνους της, και το θρύλο της στέψης της που έγινε μετά την εκταφή του πτώματός της από τον Peter, έχουν καταστήσει την Inez de Castro ένα συχνό θέμα της τέχνης, της μουσικής και δράματος δια μέσου των αιώνων.

Ο Αλεχάντρο Κασόνα (Alejandro Casona, 1903-1965) ήταν Ισπανός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ισπανού θεατρικού συγγραφέα Ροντρίγκεθ Αλβάρεθ. Από το 1939 έως το 1963 έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Αργεντινή. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Ισπανούς δραματουργούς και πολλά έργα του είχαν παγκόσμια απήχηση.

Τα κυριότερα από αυτά είναι: Η σειρήνα που άραξε στη στεριά (1934) και Η Νατάσα μας (1935), που αναφέρονται στη ζωή και στα προβλήματα της ισπανικής φοιτητικής νεολαίας, Απαγορεύονται οι αυτοκτονίες την άνοιξη (1937), Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια (1949), Εφτά κραυγές στον ωκεανό (1952), Η τρίτη λέξη (1954) και Ο ιππότης με τα χρυσά σπιρούνια (1965).

Προοδευτικός και φιλειρηνιστής, έγραψε κείμενα που διαπνέονται από πνεύμα βαθύτατα ανθρωπιστικό. Έργα του, μεταφρασμένα στα ελληνικά, έχουν ανεβεί και στα ελληνικά θέατρα.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΡΩΤΑ

Προλογίζει η πεζογράφος, ποιήτρια και μεταφράστρια Βούλα Δαμιανάκου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Συμεών Τσάκας, Κώστας Δαυλάσης, Τάσος Παπαδάκης, Δημήτρης Μεσιακάρης, Παναγιώτης Μποτίνης, Μάνος Βενιέρης, Δημήτρης Παπαγιάννης, Θανάσης Ρουπακιώτης, Γιάννης Καλατζόπουλος, Μίρκα Πολύζου, Ειρήνη Κουμαριανού, Αιμηλία Υψηλάντη. 

  

                                  

Η Βούλα Δαμιανάκου είναι μια από τις σημαντικές παρουσίες στο χώρο των ελληνικών Γραμμάτων. Έχει ασχοληθεί με πολλά είδη του γραπτού λόγου. Σημαντικότερα έργα της είναι: «Γράμμα σε νεκρό» διηγήματα 1951, «Στην ανεμοζάλη», Διηγήματα 1960, «Υπεύθυνη δήλωση». Διηγήματα 1963. Σε συνεργασία με το σύντροφό της Βασίλη Ρώτα έγραψε τα εξής: «Μνημόσυνο» 1961, «Δραγάτες πνευματικής ελευθερίας» 1963, «Δημοκράτες παραδημοκρατικοί» 1965. Το 1967 κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων «Γέφυρες της φιλίας». Έχει μεταφράσει αρκετά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας όπως - WILLA CATHER: «Η Αντωνία μου», 1959, KAMMERHNG: «Αναζητώντας τον Αδάμ», 1959, ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ: «Ο μικρός ήρωας». Σε συνεργασία με τον Βασίλη Ρώτα έχει μεταφράσει Σαίξπηρ και έχει γράψει αρκετά εισαγωγικά κείμενα για τα διάφορα έργα. Τελευταίο της έργο το «Στο σπίτι μου με τον Οτσαλάν».