Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Υπόθεση: Ο «Αμερικάνος», o Τζον Στόθισον, είναι ένας Έλληνας μετανάστης, που ύστερα από 25 χρόνια επιστρέφει στο νησί του και δεν τον αναγνωρίζει κανείς. Περιπλανάται μόνος στην αποβάθρα του λιμανιού και τριγυρνά στα σοκάκια της μικρής συνοικίας και στα χαλάσματα του πατρικού σπιτιού του. 

Το μόνο που τον κάνει να συνεχίζει να ελπίζει είναι ο έρωτας. Η ελπίδα ότι η αγαπημένη του ίσως είναι ακόμα εκεί και τον περιμένει. Ακριβώς όπως ο Οδυσσέας, που γύρισε για να ξαναβρεί τη χαμένη του Ιθάκη στα μάτια της πιστής του Πηνελόπης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάκης Ρευματάς, Τάκης Παναγόπουλος, Καίτη Τριανταφύλλου, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Τόνης Γιακωβάκης, Βασίλης Μητσάκης, Κική Ρέππα.

Ραδιοφωνική προσαρμογή: Χρήστος Δοξαράς.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΙΟΝΕΣΚΟ

Exit the King (Le Roi se meurt) - Eugène Ionesco

Υπόθεση: Πρωταγωνιστής στο έργο "Ο Βασιλιάς πεθαίνει" είναι ο σολοψισμικός* και πολεμοχαρής βασιλιάς Berenger ο πρώτος ο οποίος είχε την ικανότητα να επιβάλλεται στη φύση αλλά και να αναγκάσει τους άλλους να υπακούσουν στη θέλησή του. Σύμφωνα με την πρώτη σύζυγό του, είναι άνω των τετρακοσίων ετών.

Από την αρχή του έργου μαθαίνει ότι πεθαίνει και το βασίλειο καταρρέει γύρω του. Έχει χάσει την υπερφυσική δύναμη να ελέγχει το περιβάλλον και σιγά-σιγά χάνει και τις φυσικές δυνατότητές του.

Η πρώτη αντίδραση του είναι να αρνείται το θάνατό του καθώς και να εγκαταλείψει την εξουσία.

Η πρώτη σύζυγος του Berenger, η Marguerite, μαζί με τον γιατρό, προσπαθεί να τον κάνει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα του επικείμενου θανάτου του.

Η δεύτερη σύζυγος του, Μαρί, προσπαθεί με συμπάθεια να κρατήσει τον Berenger μακριά από τον πόνο να γνωρίζει ότι ο θάνατός του είναι επικείμενος.

Ο βασιλιάς καταλήγει στην κανονική συναισθηματικότητα και τελικά δέχεται ότι πρόκειται να πεθάνει. Οι χαρακτήρες εξαφανίζονται ένας προς έναν, αφήνοντας τελικά τον βασιλιά, τώρα άφωνο, μόνο με την Marguerite που τον προετοιμάζει για το τέλος.

Η Marguerite και έπειτα ο βασιλιάς εξαφανίζονται στο σκοτάδι καθώς τελειώνει το έργο.

* σολοψισμός < λατ.solus (= μόνος) + ipse (= αυτός ο ίδιος)

Μεταφυσική πεποίθηση ότι ο κόσμος είναι δημιούργημα μόνο του μυαλού του κάθε ανθρώπου. Άρα δεν υπάρχει τίποτα έξω από τη σκέψη μας.

Η ηχογράφηση, παραγωγή του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας, μεταδόθηκε πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1970 από την εκπομπή «Το θέατρο της Τετάρτης»

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σπύρος Λασκαρίδης - Φρουρός, Άννα Ραυτοπούλου - Βασίλισσα Μαργαρίτα, Νανά Σκιαδά - Ιουλιέτα, Λίνα Τριανταφύλλου - Βασίλισσα Μαρία, Ανδρέας Ζησιμάτος - γιατρός, Θάνος Κωτσόπουλος - Μπερανζέ ο Α΄.

Μετάφραση: Κώστας Σταματίου
Ραδιοσκηνοθεσία: Θάνος Κωτσόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Πώλα Γαζουλέα
Ρύθμιση ήχου: Αντώνης Βογιατζής

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΥΛΩΝΑ

Όταν οι καλικάντζαροι αποφασίσουν να ανακατέψουν τα πράγματα τότε μεγάλες παρεξηγήσεις βασανίζουν τους ανθρώπους που έβαλαν στο μάτι.

Όλα όμως θα τελειώσουν όταν έρθει η ώρα του Αγιασμού.



Πρώτη εκπομπή: 6 Ιανουαρίου 1978

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Πέτρος Λεωκράτης,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Γιώργος Παπαστεφάνου,

Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Δοξαράς, Ντίνα Γιαννακού , Λευτέρης Ελευθεριάδης, Κώστας Πανουργιάς, Καίτη Τριανταφύλλου, Αννα Μπράτσου, Γιώργος Σαπανίδης

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΦΑΟΥΣΤ ΤΟΥ ΠΩΛ ΒΑΛΕΡΥ

Mon Faust -  Paul Valéry (1871-1945)

Ημιτελές έργο που παίχτηκε το 1946 και γυρίστηκε ταινία το 1970

Για το ραδιόφωνο

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Τζόγιας, Βύρων Πάλλης, Μάρω Κοντού, Αντώνης Αντωνίου, Πέτρος Λεοκράτης, Καίτη Τριανταφύλλου, Μιχάλης Μαραγκάκης, Σωτήρης Μουστάκας,

Ο Πωλ Βαλερύ γεννήθηκε στη Σετ το 1871. Πέθανε στο Παρίσι το 1945 και ενταφιάσθηκε στο Θαλασσινό Κοιμητήρι της Σετ, το οποίο του ενέπνευσε το ομώνυμο ποιήμα. Σε ηλικία 21 ετών, ύστερα από μια νύχτα πνευματικής κρίσης στη Gênnes, αποφάσισε να διαρρήξει τους δεσμούς του με την ποίηση και να αφοσιωθεί στη μελέτη των μαθηματικών και της φιλοσοφίας. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σύχναζε στου Μαλλαρμέ και δημοσίευσε διαδοχικά τρία δοκίμια: Εισαγωγή στη Μέθοδο του Λεονάρδο Ντα Βίντσι, Η Γερμανική Κατάκτηση  και Η βραδιά με τον κ. Εντμόν Τεστ. Το 1917 επιστρέφει στην ποίηση με το εκτενές ποίημα Η Νεαρή Μοίρα, που ο φιλόσοφος Αλαίν αποδέχεται απεριόριστα και το σχολιάζει. Παράλληλα ο Βαλερύ εξακολουθεί να ασχολείται συστηματικά με τη φιλοσοφία, το δοκίμιο και τη μελέτη. Το 1917 εκλέγεται μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και το 1932 Πρόεδρος της Επιτροπής Πνευματικής Συνεργασίας (που ανήκε στην Κοινωνία των Εθνών). Από το 1938 ως το θάνατό του δίδασκε στο Collège de France μαθήματα «Ποιητικής». Με το ποιητικό, θεατρικό, φιλοσοφικό και δοκιμιακό έργο του επηρέασε αποφασιστικά την εξέλιξη της ποίησης και κυρίως της Ποιητικής.

Κυριότερα ποιητικά έργα του: Λεύκωμα με παλιούς στίχους, Η Νεαρή Μοίρα, Θέλγητρα (Charmes, όπου εντάσσεται και το Θαλασσινό Κοιμητήρι), Διάφορα κομμάτια απ’ όλες τις εποχές.

Ο Βαλερύ έγραψε επίσης πλήθος λογοτεχνικές (Βιγιόν, Βερλαίν, Σταντάλ, Μπωντλαίρ, Νερβάλ, Μαλλαρμέ, Προυστ κ.α.) μελέτες, φιλοσοφικά και αισθητικά δοκίμια, με κορυφαίο επίτευγμα την Ποιητική και Αισθητική Θεωρία του, καθώς και θεατρικά έργα (Ο Δικός μου Φάουστ κ.α.).