Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΛΕΥΤΕΡΑΚΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Υπόθεση:

Ο Θόδωρος για να μπορεί να βγαίνει με τις κατά καιρούς ερωμένες του, έχει "εφεύρει" έναν ανύπαρκτο φίλο του από την Πάτρα, τον Λευτεράκη, και τον χρησιμοποιεί σαν άλλοθι στη γυναίκα του Φωφώ. Όταν μια μέρα φτάνει στο σπίτι, εντελώς ξαφνικά, ο ανύπαρκτος Λευτεράκης Τσαμπαρδής, ο Θόδωρος θα τον υποδεχθεί με έκπληξη και τρόμο.

Ήταν την πρώτη Νοεμβρίου του 1955, όταν το Θέατρο Μπουρνέλλη άνοιξε την αυλαία του για την πρεμιέρα της κωμωδίας του Αλέκου Σακελλάριου που έφερε τον τίτλο «Ο φίλος μου Ο Λευτεράκης». Ένα θεατρικό έργο που παρουσιάζεται από τον Θίασο των Ντίνου Ηλιόπουλου και Μίμη Φωτόπουλου, ενταγμένο στο θεατρικό είδος της φάρσας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία παράσταση που ακολουθεί το γαλλικό Boulevard (κωμωδία ίντριγκας, τεχνικής και παρεξηγήσεων), ποτισμένη φυσικά με ελληνικό χιούμορ. Οχτώ χρόνια αργότερα από την θεατρική παρουσίαση ακολουθεί η κινηματογραφική μεταφορά από τον Σακελλάριο σύμφωνη με την λογική του Φίνου ο οποίος προτιμούσε να βαδίζει στα σίγουρα μεταφέροντας στο πανί κείμενα ήδη δοκιμασμένα στο σανίδι.

Για το ραδιόφωνο:Παίζουν οι ηθοποιοί: Χριστίνα Σύλβα, Γιώργος Κιμούλης, Χρήστος Βαλαβανίδης, Τίνα Βρεττού, Δήμητρα Γεννηματά, Τζένη Σαμπάνη, Ντάνος Λυγίζος, Ουρανία Μαμάη, Αννα Μπράτσου, Γιώργος Βουτσίνος.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΙ ΣΤΗΝ ΜΑΓΝΗΤΟΤΑΙΝΙΑ 4 (ΚΩΜΩΔΙΕΣ) ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΙΑΤΑ

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλησπέρα σας. Με τη σημερινή ανάρτηση ανοίγουμε έναν νέο κύκλο έργων με παράλληλη πορεία, τις κωμωδίες. Ένα είδος που είχε μια πολύ επιτυχημένη πορεία μα και μεγάλο μερίδιο στο σύνολο της κινηματογραφικής παραγωγής, εκείνης της "χρυσής" όπως έχει μείνει να την λέμε, εποχής του ελληνικού σινεμά. Σαν λαός τις αγαπήσαμε αυτές τις ταινίες και μεγάλωσαν γελώντας με αυτές γενιές και γενιές. Εδώ επισημαίνουμε την καταλυτική συνεισφορά της TVστα νεότερα χρόνια. Ακόμη και οι κόρες μου οχτώ και έξι ετών ξελιγώνονται και διασκεδάζουν, βλέποντάς τις. Αρκετές μεταφέρθηκαν στα ραδιοφωνικά studios με ίδιους τίτλους ή όχι. Ένα μέρος αυτού του αρχείου, που μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο, έχει ηχογραφηθεί από τα μέλη της ομάδας του radio-theatre. Ωστόσο πιστεύουμε ότι δεν τα έχουμε βρει ακόμη όλα και από την άποψη αυτή καλοδεχούμενες οι δικές σας παρεμβάσεις.

Αρχίζουμε με το έργο "ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΙΑΤΑ" των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη.

Στο φιλμ αποτυπώθηκε το 1967 σε σκηνοθεσία του Ντίμη Δαδίρα και με πρωταγωνιστές τους Στέφανο Ληναίο και Έλλη Φωτίου. Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1965 είχε ανέβει στο θέατρο ΜΙΝΩΑ.

Την ίδια χρονιά που έγινε ταινία μπήκε στους ραδιοθαλάμους και γράφτηκε στη μαγνητοταινία με πολλούς κοινούς ,με αυτούς της κινηματογραφικής εκδοχής, ηθοποιούς όπως τον Ληναίο, την Σμάρω Στεφανίδου, τον Αντρέα Μπάρκουλη, τον Γαβριηλίδη, τον Γιώργο Μιχαλόπουλο.

Υπόθεση: Ένα νιόπαντρο ζευγάρι προσπαθεί να μαζέψει τα χρήματα για το σπίτι που φτιάχνει, με τη σύζυγο να βρίσκει δουλειά κρυφά στην εταιρεία που δουλεύει ο σύζυγος και που ο διευθυντής συνηθίζει να τα ρίχνει στις γραμματείς του. Την παράσταση κλέβει, όπως θα θυμάστε, ο Πασχάλης, ο " άλαλα τα χείλη των ασεβών..." που υποδύεται και στις δύο περιπτώσεις ο Μιχαλόπουλος.

Καλή σας ακρόαση