ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΟΥΪ ΒΕΡΝΕΙΓ

  

AFFAIRES dE  L'ÉTAT - Louis Verneuil 

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στις Η.Π.Α. Ένας υποψήφιος γερουσιαστής δέχεται υποδείξεις ώστε να προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους στις επόμενες εκλογές. 

Μια από τις προτάσεις αφορά στην προσωπική του ζωή. 

Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν ευκολότερα ένα παντρεμένο με υποδειγματική συζυγική ζωή παρά έναν ανύπαντρο.

Έτσι η Irene Elliot θα αναλάβει τις υποχρεώσεις της συζύγου του George Henderson οι οποίες πρώτα θα πρέπει να κατανοηθούν και να συμφωνηθούν. Οι συμβουλές όμως για την "συζυγική ζωή" κρύβουν και κάποιες άλλες σκοπιμότητες.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σταύρος Ξενίδης,  Βασίλης Γεωργιάδης, Θεανώ Ιωαννίδου, Κώστας Ρηγόπουλος, Κάκια Αναλυτή, Άρης Βλαχόπουλος. 

Με μικρό πρόβλημα στον ήχο σε κάποια λεπτά του α΄ μέρους 

Στις Η.Π.Α. το έργο ανέβηκε με τον τίτλο "Affairs of State" γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Παίχτηκε 610 φορές από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου 1950 στο Theatre Royal και από τις 6 Νοεμβρίου 1950 έως τις 8 Μαρτίου 1952 στο Music Box Theatre.

Στη χώρα μας το έργο ανέβηκε τον Οκτώβριο του 1962 από τον θίασο Καρέζη – Κωνσταντάρα με μέτριες κριτικές.

Ο θεατρικός συνεργάτης των «Νέων» έγραφε: Άρχισε χθες και ο θίασος Καρέζη - Κωνσταντάρα Στόχος του, το βουλεβάρτο. Στο πρόγραμμα, οι «Κρατικές υποθέσεις» _ άλλοτε ποτέ «Δεσποινίς, γυναίκα μου» _ του αρχιμάστορα του είδους Λουί Βερνέιγ. Έξυπνο, ευπρεπές, καλογραμμένο _ ένα ευχάριστο τίποτα. Η Καρέζη στο στοιχείο της. Καλός ο Κωνσταντάρας... * 18 Οκτωβρίου 1962.  

ΘΕΑΤΡΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΑ  -  ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1962-1963
ΛΟΥΙ ΒΕΡΝΕΪΓ "ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ"
Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΑΤ
Σκηνοθετική επιμέλεια: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΑΤ
Σκηνογραφίαι: ΜΑΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
Διανομή: ΤΖ. ΚΑΡΕΖΗ, Λ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, Ζ. ΤΣΑΠΕΛΗΣ, ΜΠ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Ν. ΝΕΟΓΕΝΗΣ.

Η Μπεάτα Ασημακοπούλου συμμετείχε στα πέντε ανεβάσματα του έργου Κρατικές υποθέσεις του Λουί Βερνέιγ (πρώτο ανέβασμα το 1962, τελευταίο το 1988!) στο οποίο έπαιζε πάντα τον ρόλο της κυρίας Ράσσελ (το 1962 ήταν φυσικά πολύ νεότερη από ό,τι απαιτούσε ο ρόλος)...

Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΛΟΥΙ ΒΕΡΝΕΙΓ

Louis Verneuil  - Ralph Benatzky  

Meet My Sister

Ma soeur et moi

Meine Schwester und Ich

Υπόθεση: ΄Ενα παντρεμένο ζευγάρι αποφασίζει να πάρει διαζύγιο. ΄Ομως ο πρόεδρος του δικαστηρίου δεν δέχεται ως δικαιολογία την "ασυμφωνία χαρακτήρων" θεωρώντας τη ως επιπόλαιη. Τους ζητά λοιπόν να του παραθέσουν σημαντικούς λόγους διαφορετικά δεν θα εκδώσει απόφαση. Οι δυο σύζυγοι ψάχνουν να βρουν τι πραγματικά τους χωρίζει.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λουκιανός Ροζάν, Μιχάλης Μπαλής, Βέττα Προέδρου, Νίκος Καζής, Σπύρος Ολύμπιος, Καίτη Λαμπροπούλου, Μιχάλης Καζαντζής, Νανά Σκιαδά, Γιώργος Γαβριηλίδης, Σταύρος Ξενίδης, Νατάσα Αποστόλου, Φραγκούλης Φραγκούλης.

ΑΠΟΨΕ ΣΤΙΣ 8:45 του Λουΐ Βερνέιγ

                                                

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΘΥΜΑ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ 
 Η φιλική συγκέντρωση στο σπίτι του Γουσταύου και της Ελένης ολοκληρώθηκε με την άφιξη του γιατρού. Αλλά ένα φτέρνισμα πίσω από ένα θάμνο του κήπου, μια ύποπτη  διακοπή ρεύματος, μια σκάλα στο μπαλκόνι και ένα γράμμα των απαγωγέων που ζητάνε 5 εκατομμύρια φράγκα, ανατρέπουν
 το σχεδιασμό της βραδιάς. Οι απαγωγείς  όμως λογαριάζανε χωρίς....τον "ξενοδόχο" που στην περίπτωσή μας είναι  Ρωμιά, η Ελένη Κιούρτσογλου! 

Ας την ακούσουμε λοιπόν την αστυνομική κωμωδία και ... από πατριωτικό ενδιαφέρον!

  Το έργο ηχογραφήθηκε το 1977 για την εκπομπή ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΔΡΑΜΑΤΟΛΟΓΙΟ. 

Τους ρόλους ερμήνευσαν-κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κωστή Μιχαηλίδη- οι παρακάτω ηθοποιοί: Κ. Ρηγόπουλος, Β. Ανδρεόπουλος, Β. Κύρου, Κ. Αναλυτή, Ι. Κορομπίλη, Γ. Ευαγγελίδης, Σ. Ψάλτης, Γ. Γεωγλερής, Γ. Μπάρτης, Θ. Δημήτριεφ

 Ο Ζακ Λουί Κολίν Ντε Μποκάζ (Louis Jacques Marie Collin du Bocage), γνωστός με το ψευδώνυμο Λουί Βερνέιγ (Louis Verneuil), ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι το 1893, έγραψε πάνω από εξήντα θεατρικά έργα, τα περισσότερα κωμωδίες. Θεωρήθηκε ιδανικός κωμικός συγγραφέας. Η φήμη του πέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και τα έργα του παίχτηκαν μέχρι το Broadway, όπως : «Η ζήλεια», «Κρατικές υποθέσεις» και «Η δικηγορίνα»(ΕΔΩ )
 Σενάριά του παίχτηκαν στον κινηματογράφο. Παντρεύτηκε την εγγονή της Σάρας Μπερνάρ, Λυσιάν. Το 1952 βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Είχε αυτοκτονήσει. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Pere Lachaise.
 Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ στη φίλη μας Κ. από το αρχείο της οποίας προέρχεται το σημερινό μας έργο.

ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ 47 ΤΟΥ louis Verneuil

(Le Fauteuil 47 - 1926) Ένα εύθυμο έργο, που καταγράφει μια πλευρά της ζωής των ηθοποιών, καθώς και τα παρασκήνια του θεάτρου.

Υπόθεση: Κάθε βράδυ ένας νεαρός άνδρας έρχεται στο θέατρο για να χειροκροτήσει μια όμορφη ηθοποιό. Πάντα κάθεται στο κάθισμα 47. Η ηθοποιός κολακεύεται και μπαίνει στον πειρασμό για μια περιπέτεια. Μετά από μια παρεξήγηση….

Το έργο ηχογραφήθηκε για την Ελληνική Ραδιοφωνία το 1967 σε μετάφραση Μάρκου Μαλλιαράκη, σκηνοθεσία Κανέλλου Αποστόλου και μουσική επιμέλεια Ειρήνης Σαλβαρλή. Στον κεντρικό ρόλο ακούγεται η αξέχαστη Μαίρη Αρώνη. 

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:Τζόλυ Γαρμπή .... Arsinoe , Θάνος Αρώνης .... Pivert , Μαίρη Αρώνη .... Gilberte Boulanger , Γιώργος Γαβριηλίδης .... Le baron Lebray , Περικλής Κοροβέσης .... Francis , Κώστας Σαντοριναίος .... Tremois , Γιάννης Αργύρης .... Auguste Theillard , Νίκη Τριανταφυλλίδη .... Loulou , Γιώργος Μαρίνος .... Paul Severac

Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog από την Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Χ. και τον ευχαριστούμε θερμά. Ο Ζακ Λουί Κολίν Ντε Μποκάζ (Louis Jacques Marie Collin du Bocage), γνωστός με το ψευδώνυμο Λουί Βερνέιγ (Louis Verneuil), ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι το 1893, έγραψε πάνω από εξήντα θεατρικά έργα, τα περισσότερα κωμωδίες. Θεωρήθηκε ιδανικός κωμικός συγγραφέας. Η φήμη του πέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και τα έργα του παίχτηκαν μέχρι το Broadway, όπως : «Η ζήλεια», «Κρατικές υποθέσεις» και «Η δικηγορίνα». Σενάρια του παίχτηκαν στον κινηματογράφο. Παντρεύτηκε την εγγονή της Σάρας Μπερνάρ, Λυσιάν. Το 1952 βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Είχε αυτοκτονήσει. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Pere Lachaise.

Η ΔΙΚΗΓΟΡΙΝΑ του Λουί Βερνέιγ

«Η Δικηγορίνα» είναι μια κωμωδία του Λουί Βερνέιγ, ένα καλογραμμένο μπουλβάρ, που αγαπήθηκε ιδιαίτερα στην Ευρώπη και την Αμερική στα μέσα του εικοστού αιώνα. Μία σύγχρονη ιστορία, καλογραμμένη, με καλές δόσεις χιούμορ. Περιέργως, μετά από σχεδόν πενήντα χρόνια, αν και ο αστικός τρόπος ζωής έχει αλλάξει πολύ, το έργο αυτό παραμένει επίκαιρο. Η έλλειψη χρόνου στα σημερινά ζευγάρια και η πλήρης αφοσίωση στην λεγόμενη καριέρα είναι τα βασικά στοιχεία που ενδιαφέρουν τον συγγραφέα. Βέβαια, σήμερα, βλέπουμε – κατά την άποψή μου – το ίδιο κείμενο από άλλη οπτική γωνία. Αν ο Βερνέιγ τότε διακωμωδούσε την χειραφετημένη γυναίκα που με πάθος ρίχνεται στη δουλειά, σήμερα, ξέρουμε πως αυτή η ιστορία δεν αφορά μόνο το ένα φύλο, αλλά και τα δύο. Η «Δικηγορίνα», μαζί με τις «Κρατικές υποθέσεις» ήταν τα δύο έργα που έκαναν αγαπητό τον συγγραφέα τους στο θεατρόφιλο κοινό. Ο Βερνέιγ την ίδια ακριβώς επιτυχία είχε και στην Ελλάδα. Μεγάλοι ηθοποιοί ερμήνευσαν τα κείμενά του και αυτές οι παραστάσεις είχαν μεγάλοι επιτυχία.

ΜΠΟΥΛΒΑΡ… ΔΗΛΑΔΗ;;;
Η λέξη μπουλβάρ (ή βουλεβάρτο, εξελληνισμένο κατά τους παλαιότερους) απόκτησε τη θεατρική της έννοια απ' το λεγόμενο Βουλεβάρτο του Εγκλήματος, τον κακόφημο δρόμο του Παρισιού που στέγαζε στον περασμένο αιώνα δημοφιλέστατα μελοδράματα, φάρσες και παντομίμες. Επειδή, ωστόσο, στις κεντρικές λεωφόρους (τα μπουλβάρ) συγκεντρώθηκαν όλα τα εμπορικά θέατρα, ο όρος έγινε αργότερα συνώνυμος του «καλοφτιαγμένου» δραματικού ή κωμικού έργου πού ικανοποιεί το μεγάλο κοινό. Χωρίς συνήθως πνευματικές ανησυχίες, ποιητικό οίστρο ή σκηνικούς πειραματισμούς, τα «βουλεβαρδιέρικα» έργα δίνουν μια ζωντανή κι αληθοφανή εικόνα του αστικού βίου - της μεγαλοαστικής, κατά προτίμηση, τάξης. Το βουλεβάρτο αρχίζει στη Γαλλία σαν απόηχος του ιψενισμού (διανθισμένου με τις καμέλιες του Δουμά) και τα δράματα του Πορτό-Ρίς, του Ντε Κυρέλ και του Μπριέ, που δικαιώνονται χάρη στους μεγάλους ηθοποιούς Σάρα Μπερνάρ, Ρεζάν, Λυσιέν Γκιτρύ κ.ά. Το κωμικό αντίστοιχο θεριεύει στα έργα των Ντέ Φλερ, Καγιαβέ, Τριστάν Μπερνάρ. Το είδος έχει από παλιά περάσει τα γαλλικά σύνορα κι έχει συνάμα διαπλεύσει τον Ατλαντικό (δημιουργώντας ουρές πιστών στα θεατρικά ταμεία), σχεδόν άθικτο πάντα άπ' τις καλλιτεχνικές επαναστάσεις. Αυτές έρχονται και παρέρχονται, το βουλεβάρτο μένει - χάρη στην ευλογία και στα λεφτά τού μεγάλου κοινού, πού γυρεύει δυο ώρες ανώδυνης ψυχαγωγίας.

ΥΠΟΘΕΣΗ Μια φουριόζα και υπεραπασχολημένη δικηγορίνα ξημεροβραδιάζεται στο γραφείο της, καταγινόμενη με τα προβλήματα και τις υποθέσεις των πελατών της, κι έτσι δεν βρίσκει καθόλου χρόνο να δει τον άντρα της. Εκείνος προκειμένου να την ταρακουνήσει και να τη συνετίσει, αποφασίζει να τσιλημπουρδίσει…

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ: ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Δημήτρης Μυράτ , ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μανώλης Μαυρομάτης , ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Μαρία Δραμιτινού

ΠΑΙΖΟΥΝ: Δημήτρης Μυράτ, Βούλα Ζουμπουλάκη, Βίλμα Κύρου, Κώστας Καστανάς, Πέτρος Λεωκράτης, Ρένια Βενιέρη, Γιώργος Δάνης


Το σημερινό έργο το έχει ανεβάσει η Βούλα Ζουμπουλάκη στο θέατρο το 1955, μαζί με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, την Τζόλυ Γαρμπή και την Σούλα Αθανασιάδου. Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία κι επαναλήφθηκε (προς μεγάλη χαρά του κοινού) αρκετά χρόνια αργότερα, δηλαδή το 1968. Τέλος, το θεατρικό έργο έχει διασκευαστεί για τον ελληνικό κινηματογράφο το 1964 από τον Οδυσσέα Κωστολέττο με τίτλο «Διαζύγιο α λα Ελληνικά». Το σκηνοθέτησε ο ίδιος και πρωταγωνίστησαν ο Κώστας Ρηγόπουλος και η Κάκια Αναλυτή.

Ο Ζακ Λουί Κολίν Ντε Μποκάζ (Louis Jacques Marie Collin du Bocage), γνωστός με το ψευδώνυμο Λουί Βερνέιγ (Louis Verneuil), ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι το 1893, έγραψε πάνω από εξήντα θεατρικά έργα, τα περισσότερα κωμωδίες. Θεωρήθηκε ιδανικός κωμικός συγγραφέας. Η φήμη του πέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και τα έργα του παίχτηκαν μέχρι το Broadway, όπως : «Η ζήλεια», «Κρατικές υποθέσεις» και «Η δικηγορίνα». Σενάρια του παίχτηκαν στον κινηματογράφο. Παντρεύτηκε την εγγονή της Σάρας Μπερνάρ, Λυσιάν. Το 1952 βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Είχε αυτοκτονήσει. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Pere Lachaise.