ΑΝΤΟΝΙΟ ή ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΛΟΥΛΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

Λούλα Αναγνωστάκη

Υπόθεση: Το έργο διαδραματίζεται ενώ κυριαρχεί κάποιο απολυταρχικό καθεστώς. Η Αλίκη - που έχει έναν πνευματικά καθυστερημένο γιο, τον Αντόνιο – κρύβει στο σπίτι της αρκετούς από τους κυνηγημένους του καθεστώτος για να τους γλυτώσει. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα είναι και φίλοι του γιου της. Ο αρχηγός τους λέγεται και εκείνος Αντόνιο. Αυτή η συνωνυμία επιτρέπει στην Ελένη, φιλοξενούμενη της Αλίκης, να παραπλανήσει τους αστυνομικούς και να βοηθήσει τον πραγματικό Αντόνιο να δραπετεύσει. 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σπύρος Μαβίδης - Αντόνιο, Αφηγητής

Νίκος Σκιαδάς - γέρος, Βέρα Ζαβιτσιάνου - Ελένη, Δέσπω Διαμαντίδου - Αλίκη, Ματίνα Καρρά - Σάλυ, Σοφοκλής Πέππας - άντρας, Πίτσα Μπουρνόζου - Τζούντιθ, Γιώργος Μιχαλακόπουλος - Τσάρλυ, Γιάννης Καλαντζόπουλος - αγόρι α΄, Κώστας Σημενός - αγόρι β΄, Αγγέλης Θεοδωρακόπουλος - αγόρι γ΄, Νίκος Χύτας - αγόρι δ΄, Τζένη Σαμπάνη - κορίτσι α΄, Μαρία Ζούνη - κορίτσι β΄, Γιάννης Ευδαίμων - αστυνομικός.

Ευχαριστούμε πολύ τον Άρη από την Καβάλα

 

Καλωσορίζουμε την Μαρία στην παρέα μας

Ο ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΑΣΘΕΝΗΣ,του Μολιερου

 “Ο κατά φαντασιαν ασθενής” είναι το τελευταίο έργο του Μολιερου. Πρωτοπαίχτηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1673, μεσα στις Αποκριες. Στην τέταρτη κιόλας παράσταση του ο Μολιέρος, που έπαιζε το ρολό του Αργκαν, επαθε πάνω στην σκηνή μια αιμοπτυση. Τον μετέφεραν βιαστικά στο σπίτι του, κι εκεί ξεψύχησε ύστερα από λίγες ώρες.

Συχνά έχει ειπωθεί πως οι κωμωδίες του Μολιέρου-τουλάχιστον οι καλύτερες ανάμεσα τους-έχουν ένα βάθος δραματικό.”Ο κατά φαντασιαν ασθενής” αποκτά την σημασία αυτή για ένα πρόσθετο λόγο: κουρασμένος από μια μακροχρόνια πάλη με την αρρώστια του ο ποιητής, χωρίς να έχει χάσει την καλοκάγαθη μακροθυμία του, βάζει στα στόματα των ηρώων του ένα τελευταίο σχόλιο για το προσωπικό του δράμα. Διακόπτει για μια στιγμή την ξεγνοιασιά της κωμωδίας και μας δείχνει το πρόσωπο του, φωτισμένο από ένα χαμόγελο μελαγχολικό.

Η μελέτη του κεντρικού χαρακτήρα έχει δώσει λαβή σε διχογνωμίες. Τι ακριβώς είναι ο κ.Αργκαν ; Είναι άραγε ένας υποχόνδριος, ένας άνθρωπος που κατατρύχεται από την ψύχωση της αρρώστιας και που γίνεται γελοίος, όχι μονό από τις υπερβολές του αλλά και γιατί, αντίθετα από ότι ο ίδιος ισχυρίζεται,έχει μια σπάνια υγεία; Με αλλά λόγια, είναι αυτό που ο τίτλος λέει, ένας “κατά φαντασιαν” άρρωστος; ή μήπως –κι αυτό υποστηρίζεται από τους νεώτερους μελετητές- ο Αργκαν δεν είναι παρά ένας εγωιστής που θέλει να τον περιποιούνται και να απασχολούνται με αυτόν, όπως ο ίδιος απασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τον εαυτό του;

Απολαυστική η ερμηνεία του Κώστα Ρηγόπουλου ως πρωταγωνιστή, ενώ τους υπόλοιπους ρόλους ερμηνεύουν οι: Κλεο Σκουλουδη, Ζωη Ρηγοπουλου, Φραγκουλης Φραγκουλης, Δημητρης Γεννηματας, Τζενη Σαμπανη, Γιωργος Κυριτσης, Κωστας Σιμενος, Ειρηνη Μαρκογιαννη και Κωστας Καστανας, σε σκηνοθεσια Κωστη Τσιανου.

ΔΟΝ ΚΑΜΙΛΟ του Σωτήρη Πατατζή

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο. Μετά μια σειρά από "βαριές" αναρτήσεις σκεφτήκαμε να ελαφρώσουμε λίγο το ρεπερτόριο, ανεβάζοντας μια κωμωδία με πολύ επίκαιρες εκλογικές προεκτάσεις κι αναφορές, μα και διαχρονικές αξίες. 

Ο ΔΟΝ ΚΑΜΗΛΟ είναι ένα απολαυστικό έργο με τον Μίμη Φωτόπουλο στο ρόλο του καθολικού ιερέα και άλλους γνωστούς ηθοποιούς. Κρίσιμη επισήμανση θεωρούμε ότι η φωνή του Μίμη Φωτόπουλου σπάνια έχει αποτυπωθεί σε ραδιοφωνικές εκδοχές θεατρικών έργων, σε αντίθεση με το πλήθος των συμμετοχών της γνωστής φιγούρας στην ελληνική κινηματογραφική τοιχογραφία. 

ΔΟΝ ΚΑΜΙΛΟ του Σωτήρη Πατατζή  (Giovanni Guareschi ) 
Σκηνοθεσία: Φώτος Λαμπρινός 
Μουσική επιμέλεια: Ιφιγένεια Ευθυμιάτου 
Α΄Μετάδοση: 22.12.85 
Διάρκεια: 120΄ 

Παίζουν: Μίμης Φωτόπουλος, Ελένη Καλλία, Γιάννης Βούρος, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κοντογιάννης, Χρήστος Μωραϊτης, Σταμάτης Τσελέπης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Τζένη Σαμπάνη. 

Προλογίζει ο σκηνοθέτης. 

Πλοκή: Ιταλία: Ο εν ενεργεία Δήμαρχος Φλουράτος, του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, διεκδικεί γι' άλλη μία τετραετία το Δημαρχιακό θώκο με αντίπαλο του τον - αριστερών πεποιθήσεων - υποψήφιο Δήμαρχο, Πεπόνε. Κινδυνεύοντας οι χριστιανοδημοκράτες να χάσουν τις εκλογές, μηχανεύονται και θέτουν σε εφαρμογή διάφορα πολιτικά κόλπα. Συμπαρασύρουν με το μέρος τους και τον Δον Καμίλο, εκπρόσωπο της εκκλησίας, ώστε να συμβάλλει στη νίκη τους, επισείοντας τον κίνδυνο της από βορράν εισβολής. Τα γεγονότα και οι κωμικές καταστάσεις, εναλλάσσονται τόσο ραγδαία και απρόβλεπτα, που για πρώτη φορά, Δήμαρχος εκλέγεται ο Πεπόνε. Αποτέλεσμα όλων αυτών των εχθροτήτων και αντιπαλοτήτων, είναι να γεννηθεί ένας μεγάλος έρωτας ανάμεσα στο γιο του Πεπόνε και στην ανιψιά του Δον Καμίλο. Και ότι δεν καταφέρνει να κάνει η πολιτική και κομματική αντιπαλότητα, το πετυχαίνει ο έρωτας των δύο παιδιών. 
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1958 στο θέατρο "Άλφα" από το θίασο του Μίμη Φωτόπουλου και γνώρισε μεγάλη επιτυχία όπου κι αν ξαναπαίχτηκε. Πρόκειται για σάτιρα του πολιτικού φανατισμού που παραμένει πάντα επίκαιρος στη σύγχρονη κοινωνία. 
Επιμέλεια: Λήδα Δημητρίου