ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

 

Χρήστος Σουγάρης, Μαρίζα Τσάρη

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

 
Υπόθεση: Το έργο αναφέρεται στις τελευταίες ώρες της ζωής του Ιουλιανού, κατά την εκστρατεία εναντίον των Περσών (363 μ.Χ.). Ενώ οι Πέρσες κινούνται για να περικυκλώσουν το στρατό του Ιουλιανού, οι χριστιανοί απεργάζονται τη δολοφονία του.

Επικεφαλής της συνωμοσίας είναι ο Επίσκοπος, πρώην παιδαγωγός του Ιουλιανού και τώρα φανατικός εχθρός του, η βασίλισσα Έλενα, σύζυγος του αυτοκράτορα, η Μαρίνα, η «παρακοιμώμενή» του αλλά όχι και ερωμένη του αφού ο Ιουλιανός είναι ένα είδος εγκόσμιου ασκητή, και ο νεαρός Στέφανος. Ο Επίσκοπος αναθέτει στη Μαρίνα να αποπλανήσει τον αυτοκράτορα και να τον δολοφονήσει, εκείνη όμως είναι ερωτευμένη μαζί του και το αναβάλλει διαρκώς.

Ο Ιουλιανός εμφανίζεται διχασμένος ανάμεσα στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα και τη χριστιανική ηθική παρ' όλο που χλευάζει τους χριστιανούς και καταστρέφει τις ιερές εικόνες τους, βλέπει σε όραμα το Χριστό, συμπεριφέρεται με επιείκεια στους αντιπάλους του και μιλά για αγάπη και καλοσύνη. Όλα αυτά εντείνουν την εσωτερική σύγκρουση της Μαρίνας, που ελπίζει ότι στο τέλος ο αυτοκράτορας θα μεταστραφεί στο χριστιανισμό.

Καθώς πληθαίνουν οι αρνητικοί οιωνοί, ο Ιουλιανός μαθαίνει για τη συνωμοσία από την ίδια τη Μαρίνα και αποφασίζει να εκδικηθεί. Καλεί τη βασίλισσα και, μετά από την ερωτική τους συνεύρεση, την παίζει στα ζάρια με τους φρουρούς και τη χάνει. Εκείνη αυτοκτονεί, ενώ οι στρατηγοί ειδοποιούν για την περσική απειλή και προτείνουν να αναχωρήσει ο στρατός με τα πλοία. Ο Ιουλιανός αρνείται, προστάζει να καούν τα πλοία και επιστρέφει στο πεδίο της μάχης.

Ο Στέφανος τον μαχαιρώνει πισώπλατα και ο Επίσκοπος πιέζει τη Μαρίνα να τον αποτελειώσει. Μετά από αρκετές αμφιταλαντεύσεις, η κοπέλα μοιράζεται με τον τραυματισμένο αυτοκράτορα μια κούπα δηλητηριασμένο κρασί.

Η ραδιοφωνική ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά από την εκπομπή «Το Θέατρο στο Γ΄ Πρόγραμμα», τον Φεβρουάριο του 1989.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έφη Μουρίκη - Βάγια, Λυδία Κονιόρδου -Μαρίνα, Λάζαρος Ανδριώτης - Στέφανος, Ναπολέων Ροδίτης -Γέρος, Γιώργος Μοσχίδης - Επίσκοπος, Ηλίας Χριστόπουλος - Οδηγός, Παναγιώτης Σεραφίδης - γερο-στρατηγός, Θόδωρος Μπογιατζής - Πήγασος, Χρήστος Μάντζαρης - Γούμενος, Δημήτρης Παπαγιάννης - Γραφιάς, Κώστας Κοκκάκης -Χριστιανός, Θόδωρος Κατσαφάδος -Μαθητής, Αλέξης Μαρτζούκος :Στρατιώτης, Χρήστος Κωνσταντόπουλος - Μαντατοφόρος, Δημήτρης Ζακυνθινός - Εθνικός, Τάκης Παναγόπουλος - Φρουρός, Χλόη Λιάσκου - Βασίλισσα.

Στο ρόλο του Ιουλιανού ο Κώστας Καστανάς

Προσαρμογή-Ραδιοσκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος
Μουσική σύνθεση: Βασίλης Τενίδης
Επιμέλεια ήχων: Άντα Μουσουτζάνη
Ρύθμιση ήχου: Γιώτα Κασσάρα
Επιμέλεια εκπομπής: Χαρά Αποστόλου
Παραγωγή: Γ΄ Πρόγραμμα Ε.ΡΑ

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Πληροφορίες για τη συγγραφή

Σε επιστολή του στον Πρεβελάκη, από το Γκότετσγκαμπ το 1931, ο Καζαντζάκης εξομολογείται ότι η μορφή του Ιουλιανού τον συγκινούσε από παλιά και σχεδίαζε να γράψει ένα μεγάλο έργο με τίτλο Ο Παραβάτης. Η τραγωδία γράφεται το 1939 στο σπίτι της κόρης του Σαίξπηρ, στο Στράτφορντ-ον-Έηβον (Αγγλία), υπό το βόμβο των πολεμικών αεροπλάνων. Ένα απόσπασμα της δημοσιεύτηκε στην εφημ. Η Καθημερινή, 8.4.1940. Το 1948, ο Καζαντζάκης μετέφρασε το έργο στα γαλλικά.

ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Υπόθεση: Ο Αλέκος είναι παντρεμένος και πολύ ερωτευμένος με την γυναίκα του Λαλώ με την οποία έχουν μια κόρη τη μικρή Χρυσούλα. Μια μέρα ο Αλέκος έρχεται σπίτι φέρνοντας μια υπέροχη είδηση. Ο ποιητής αδελφός του Φίλιππος έρχεται να τους επισκεφτεί και θα μείνει μαζί τους για κάποιες μέρες. Η είδηση αυτή θα είναι η αρχή της δυστυχίας για την Λαλώ η καρδιά της οποίας είναι αιχμάλωτη στον έρωτα της για τον Φίλιππο......

Μουσική σύνθεση: Βασίλης Τενίδης .
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης.
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου.
Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Μπάκας.
Παραγωγή: Βίκυ Μουνδρέα.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τρύφων Καρατζάς (Αλέκος), Άννα Βενέτη (Λαλώ), Χλόη Λιάσκου (Φωφώ), Βάντα Καρακατσάνη (παιδί), Ελένη Ζαφειρίου (μαμά), Γιώργος Κυρίτσης (Φίλιππος), Γιώργος Μάζης (Σταύρος), Γιώργος Μοσχίδης (γιατρός).

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

ΕΝΑ ΣΩΤΗΡΙΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΤΟΥ ΚΛΩΝΤ ΦΟΡΤΟΥΝΟ

ΤΟ ΘΥΜΑ

Υπόθεση: Ο γνωστός συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Pascal Ansello δέχεται την επίσκεψη ενός θαυμαστή του που και αυτός κάνει τα πρώτα του βήματα ως συγγραφέας αστυνομικών έργων. 

Κάποια στιγμή ο άγνωστος αυτός άνδρας θα εκμυστηρευτεί στον Ansello πως έχει βρει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να διαπραχτεί το τέλειο έγκλημα. Ένα έγκλημα το οποίο θα εκτελέσει ο ίδιος στον χώρο που βρίσκονται αυτός και το θύμα του ....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης Pascal Ansello, Χρήστος Μάτζαρης Jean De Stes, Σπύρος Κωνσταντόπουλος Επισκέπτης - Ουγκώ, Αντώνης Λιότσης ΣΠΙΚΕΡ.

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΦΙΛΙΠΠΑ

Η αστυνομική ιστορία του Γιάννη Φίλιππα «Ο επισκέπτης» μεταδόθηκε πρώτη φορά από την εκπομπή «Αστυνομικά» στο Β΄ Πρόγραμμα της Ε.ΡΑ τον Ιούνιο του 1981.

Υπόθεση: Οι ένοικοι ενός απομονωμένου ξενοδοχείου με το όνομα "ΡΟΤΟΝΤΑ" θα αποκλειστούν σε αυτό λόγω κακοκαιρίας. Εξαιτίας της θα ζητήσουν καταφύγιο στο ξενοδοχείο και άλλα άγνωστα πρόσωπα. Όμως θα εμφανιστεί και ένας τελευταίος επισκέπτης που θα κάνει μόνος του μεγάλη διαδρομή μέσα στα χιόνια για να ενημερώσει πως τα μεσάνυχτα θα γίνει εκεί μια δολοφονία....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης, Αγνή Βλάχου, Ανδρέας Φιλιππίδης, Δήμητρα Δημητριάδου, Καίτη Παπανίκα, Νίκος Παγκράτης, Γιώργος Μπαγιώκης, Ρούλα Κιτσικοπούλου, Κώστας Κοντογιάννης, Αντώνης Λιώτσης, Χρυσούλα Διαβάτη, Κώστας Κοκκάκης.

Ραδιοσκηνοθεσία: Γιώργος Θεοδοσιάδης
Μουσική επιμέλεια: Δανάη Ευαγγελίου
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Τεχνική επιμέλεια: Δημήτρης Πουλόπουλος

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Ευχαριστούμε πολύ τον Νίκο Κ

ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΡΕΞ ΣΤΑΟΥΤ

Door to Death

Nero Wolfe mystery novellas by Rex Stout

Η σύντομη αστυνομική ιστορία του Αμερικανού συγγραφέα Rex Stout πρωτοδημοσιεύθηκε το 1949 στο περιοδικό “American Magazine”. Ο ντετέκτιβ Νίρο Ουόλφ και ο βοηθός του Άρτσι Γκούντγουϊν, αγαπημένο δίδυμο 72 ιστοριών του Stout, αναλαμβάνουν να διαλευκάνουν άλλη μια υπόθεση δολοφονίας. Αυτή τη φορά ο ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ διαφοροποιεί την τεχνική του και ακολουθεί ο ίδιος τα ίχνη του δολοφόνου….

Υπόθεση: O Nero Wolfe θέλοντας να βρει εξειδικευμένο κηπουρό για να φροντίζει τα φυτά του θερμοκηπίου του επισκέπτεται στην έπαυλη που εργάζεται τον  Andy Krasicki. Εκείνος ενθουσιάζεται με την ιδέα και ζητάει από τον Wolfe να τον ακολουθήσει στο θερμοκήπιο της έπαυλης για να του δείξει ένα πανέμορφο φυτό που το έχει αναλάβει από σπόρο μέχρι σήμερα. Μπαίνοντας στο θερμοκήπιο δεν θα αργήσουν να ανακαλύψουν το πτώμα μιας γυναίκας. Η πλούσια οικογένεια των Pitcairn που μένει στην έπαυλη θα αποδεχτεί τον Nero Wolfe ως ανακριτή ώστε να προκληθεί το δυνατόν μικρότερο σκάνδαλο...

Διασκευή: Ντίνος Ταξιάρχης
Ραδιοσκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης
Μουσική επιμέλεια: Βασίλης Δημητρίου
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Ρύθμιση ήχου: Δόμνα Ακατογλίδου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πέρυ Ποράβου - Sybil Pitcairn, Γιώργος Μοσχίδης - Mr. Joseph Pitcairn, Γιάννης Καλατζόπουλος - Donald Pitcairn, Βασίλης Μητσάκης - Andy Krasicki, Ορφέας Ζάχος - Archie Goodwin.

Nero Wolfe ο Ανδρέας Μπάρκουλης.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

O Rex Todhunter Stout (1886-1975) γεννήθηκε στην Πολιτεία της Iντιάνα, ως ένα από εννέα παιδιά μιας οικογένειας Κουακέρων. Σε ηλικία τεσσάρων ετών είχε ήδη μάθει να διαβάζει ολόκληρο το κείμενο της Βίβλου. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας, στο Lawrence, και μεταξύ 1906-1908 υπηρέτησε στο ναυτικό των Η.Π.Α., στο γιοτ του Προέδρου Ρούζβελτ. Τα επόμενα χρόνια άλλαξε περίπου τριάντα επαγγέλματα, προσπαθώντας, ταυτόχρονα, να δημοσιεύει ποιήματα και διηγήματά του σε διάφορα περιοδικά, μέχρις ότου το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του για ένα σχολικό σύστημα ταμιευτηρίου, το 1916, του πρόσφερε αρκετά χρήματα για να μπορέσει να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Tο 1927 έφυγε για το Παρίσι για να γράψει λογοτεχνία.

Tα πρώτα του μυθιστορήματα δεν ήταν αστυνομικά (όπως το ψυχολογικό μυθιστόρημα "How Like a God", 1929, ή το πολιτικό θρίλερ "The President Vanishes", 1934). Tο 1934, όμως, επιστρέφοντας στην Αμερική, στρέφεται οριστικά στην αστυνομική λογοτεχνία επινοώντας τον Nero Wolfe, έναν ντετέκτιβ- λάτρη της καλής κουζίνας, του savoir vivre και των ακριβών λουλουδιών, που με τη βοήθεια του συνεργάτη του Archie Goodwin, λύνει τα αινίγματα χωρίς να βγαίνει από το διαμέρισμά του ("Fer-de-Lance", 1934).

Ο Νίρο Γουόλφ γίνεται αμέσως διάσημος στους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας. Mέχρι το 1975, χρονολογία του θανάτου του, ο Στάουτ έγραψε εβδομήντα δύο μυθιστορήματα με ήρωες το δίδυμο Γουόλφ και Γκούντγουιν, δημοσιεύοντας τουλάχιστον μία νέα ιστορία κάθε χρόνο (μεταξύ των οποίων οι "The League of Frightened Men", 1935, που μεταφέρθηκε στην οθόνη δύο χρόνια αργότερα, "The Rubber Band", 1936, "The Red Box", 1937, "Too Many Cooks", 1938, "Some Buried Caesar", 1939, "Over My Dead Body", 1940, "Where There's a Will" ,1940, "Black Orchids", 1942, με τις νουβέλες "Black Orchids" και "Cordially Invited to Meet Death", "Not Quite Dead Enough", 1944 που περιλαμβάνει τις νουβέλες "Not Quite Dead Enough" και "Booby Trap", "The Silent Speaker", 1946, "Too Many Women", 1947, "And Be a Villain", 1948, "Trouble in Triplicate", 1949, που περιλαμβάνει τις νουβέλες "Help Wanted, Male," "Before I Die" και "Instead of Evidence", "The Second Confession", 1949, "Three Doors to Death", 1950, με τις νουβέλες "Man Alive," "Omit Flowers" και "Door to Death", "In the Best Families", 1950, "Curtains for Three", 1951, που περιλαμβάνει τις νουβέλες "The Gun with Wings," "Bullet for One" και "Disguise for Murder", "Murder by the Book", 1951, "Triple Jeopardy", 1952, κ.ά.).

Φιλελεύθερης ανατροφής, ο Ρεξ Στάουτ υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της Αμερικανικής Ένωσης για τις Πολιτικές Ελευθερίες (American Civil Liberties Union), τη δεκαετία του '20, και αργότερα υπερασπίστηκε το New Deal του Προέδρου Ρούζβελτ, για να αντιμετωπίσει προβλήματα με την Επιτροπή Αντι-αμερικανικών Ενεργειών του Γερουσιαστή McCarthy, τη δεκαετία 1940-50. Είναι χαρακτηριστικό ότι το FBI διατηρούσε ογκώδη φάκελο με το όνομά του, τον οποίο αρνήθηκε να αποκαλύψει -παρά μόνο λογοκριμένο- ακόμα και 12 χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1988, για τις ανάγκες του βιβλίου "Dangerous Dossiers" του δημοσιογράφου Herbert Mitgang.

Στο 31ο Διεθνές Συνέδριο Μυστηρίου στο Bouchercon του Ντένβερ το 2000, το μεγαλύτερο στο είδος του, η σειρά βιβλίων του Νίρο Γουόλφ ήταν υποψήφια για το βραβείο Best Mystery Series of the Century (που απονεμήθηκε, τελικά, στη σειρά βιβλίων του Ηρακλή Πουαρώ), και ο Ρεξ Στάουτ, μαζί με τους Raymond Chandler, Agatha Christie, Dashiell Hammett και Dorothy Sayers, υποψήφιος για τη διάκριση Best Mystery Writer of the Century (που απονεμήθηκε στην Άγκαθα Κρίστι).