ΚΥΡΙΑ ΜΠΟΒΑΡΙ ΤΟΥ ΓΟΥΣΤΑΒΟΥ ΦΛΟΜΠΕΡ

Madame Bovary - Gustave Flaubert

Υπόθεση: Η Emma Rouault, κόρη ενός πλούσιου αγρότη, μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι. Ονειρεύεται μια κοσμική ζωή όπως οι πριγκίπισσες των ρομαντικών μυθιστορημάτων στα οποία καταφεύγει για να σπάσει την πλήξη. Γίνεται σύζυγος του Charles Bovary, ο οποίος, παρά τις επίπονες ιατρικές σπουδές, είναι απλός υπάλληλος υγείας. Η Έμμα είναι απογοητευμένη από αυτή τη μονότονη ζωή.

Η πρόσκληση για το χορό του Μαρκησίου του Andervilliers  επαναφέρει τη χαρά της ζωής και είναι μια αναλαμπή ενός κόσμου που θέλει, μάταια, να ανήκουν. Όταν η Emma περιμένει παιδί, ο σύζυγός της αποφασίζει να φύγουν από την πόλη Tostes και να εγκατασταθούν στο Yonville. Η Emma συναντά τις τοπικές προσωπικότητες: ο προοδευτικός φαρμακοποιός και ο αθεϊστής Monsieur Homais, που παρουσιάστηκε ως ο τύπος του επαρχιακού αξιοσημείωτου, επιβλητικού και ευχαριστημένου μαζί του. ο ιερέας Bournisien. ο Leon Dupuis, υπάλληλος του συμβολαιογράφου Guillaumin. Η ελευθερία Rodolphe Boulanger, κάτοχος του κάστρου του Huchette.

Η Emma είναι απογοητευμένη από τη γέννηση της μικρής Berthe, δεδομένου ότι θα προτιμούσε να γεννήσει ένα αγόρι. Βυθίζεται στην πλήξη και χάνει κάθε ελπίδα για μια καλύτερη ζωή. Δεν αισθάνεται πλέον καμία αγάπη για τον Charles. Επίσης, δεν καταφέρνει να εκτιμήσει την κόρη της γιατί την θεωρεί άσχημη και την παραδίδει στην φροντίδα της  κυρίας Rollet.

Η Emma αρχίζει μια ταραχώδη ζωή με πολλά έξοδα, πολυτέλεια και πολλές νέες γνωριμίες. Κάποια όμως στιγμή οι παρέες θα την εγκαταλείψουν. Ο κ. Lheureux της ζητά να επιστρέψει τα χρέη. Οι εραστές της Emma αρνήθηκαν να της δανείσουν χρήματα. Η Emma φτάνει σε απόγνωση και αυτοκτονεί. Ο Κάρολος πεθαίνει από θλίψη. Μετά το θάνατο των γονέων της, η Berthe ανατέθηκε σε μια φτωχή θεία, που την στέλνει να δουλέψει στο βαμβάκι για να επιβιώσει οικονομικά. Ο κ. Homais μόλις έλαβε τον Σταυρό της Τιμής.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βέρα Ζαβιτσιάνου, Ντίνος Καρύδης, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Ρίτα Μουσούρη, Γιώργος Νέζος, Σπύρος Ολύμπιος, Γιάννα Ολυμπίου, Κική Ρέππα, Νίκος Τζόγιας.

ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΛ ΜΠΑΚ

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας. 

 Απόψε έχουμε για πρώτη φορά την ευκαιρία  να γνωρίσουμε την γραφή της πολύ γνωστής Περλ Μπακ μέσα από το διασκευασμένο μυθιστόρημά της, ΜΑΝΤΑΜ ΒΟΥ. 

Υπόθεση: Το έργο αρχίζει με τα γενέθλια της πρωταγωνίστριας Μαντάμ Βου, η οποία κλείνει τα σαράντα της χρόνια. Η οικογένεια Βου είναι πολύ παλιά και η πιο σημαντική οικογένεια στην πολιτεία της. Η κυρία Βου ανακοινώνει αυτό που από καιρό σκέφτεται να κάνει στα τεσσαρακοστά της γενέθλια: να αποσυρθεί και να βρει στον άντρα της μια δεύτερη σύζυγο!!! Ο λόγος που θα το κάνει αυτό είναι γιατί ο άντρας στα σαράντα του έχει μπόλικη σεξουαλική ζωή μπροστά του, ενώ η γυναίκα όχι.

Τα πράγματα γίνονται όπως τα έχει σχεδιάσει η Μαντάμ Βου και ο ακροατής παρακολουθεί από κει και πέρα τη ζωή μέσα στο μεγάλο σπίτι των Βου, ύστερα από την άφιξη της «μικρής αφέντρας».

Η Μπακ επιδεικνύει μεγάλη αφηγηματική δεινότητα, σκιαγραφεί μια εντελώς ανάγλυφη, σχεδόν ζωντανή Μαντάμ Βου, και κάνει τις περιπέτειες και τα βάσανά της δικά μας για λίγο. Αλλά ας μην πούμε περισσότερα. Σας αφήνουμε να απολαύσετε το έργο και την πλοκή του. Καλή σας ακρόαση!

Αν και η Περλ Μπακ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, να πούμε εν συντομία ότι είναι Αμερικανίδα συγγραφέας (1892 - 1973) που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1938. 

Οι γονείς της ήταν ιεραπόστολοι και ενώ την γέννησαν στην Αμερική το 1892, σε ηλικία τριών μηνών την πήραν και πήγαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στην Κίνα, όπου η Μπακ έζησε μέχρι το 1934.

Έτσι, ο μεγαλύτερος όγκος των μυθιστορημάτων της περιγράφει τη ζωή στη Κίνα, και τα ήθη, έθιμα και γενικότερα τον τρόπο ζωής αυτού του λαού της Ανατολής. 

Συγκεκριμένα στο μυθιστόρημα Μαντάμ Βου (πρωτότυπος τίτλος Pavilion of Women, 1946), η Μπακ καταφέρνει να στήσει με κάθε λεπτομέρεια ένα υπέροχο κινέζικο σκηνικό. 

Το μεγάλο σπίτι των Βου, τους πρωταγωνιστές της, τα ρούχα τους, τον τρόπο που μιλάνε αλλά και τον τρόπο που σκέφτονται.

Ηχογράφηση 1964  -  Διάρκεια 2ω 52λ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Γιαννίσης

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Κυβέλη Μυράτ

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μαίρη Λαλοπούλου (Μαντάμ Βου), Νάσος Κεδράκας, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Καίτη Ασπρέα, Μαρία Μοσχολιού, Κούλα Αγαγιώτου, Γιώργος Ζαχαριάδης, Πώλα Γαζουλέα, Λία Πανταζή, Μαργαρίτα Ανθίδου, Γιώργος Μοσχίδης, Τζούλια Αργυροπούλου, Γιώργος Γιωγλερής, Ματίνα Καρά, Ντίνος Καρύδης, Νίκος Μαριούλκας, Σπύρος Καλογήρου.

Η ΔΡΑΚΑΙΝΑ του Δημήτρη Μπόγρη

"Η Δράκαινα είναι μια σκληρόψυχη καλοστεκούμενη χήρα. Όμως βαθιά μέσα της κρύβεται ένα μυστικό. Ο ανικανοποίητος έρωτας για έναν άντρα που αγάπησε πριν αναγκαστεί να τον εγκαταλείψει και να υποταχθεί. Ο πατέρας της είχε διαπράξει ένα έγκλημα. ΄ Ένας άντρας που είδε την πράξη του, για να μην τον καταδώσει τον εκβίασε και ως αντάλλαγμα ζήτησε να παντρευτεί την κόρη του, την Δράκαινα. Η ζωή που δεν έζησε, ο ασφυκτικός κλοιός που την έπνιγε, γιγάντωσαν μέσα της τον φθόνο και το μίσος για την ευτυχία κάθε άλλου ανθρώπου. Δεν δείχνει παρά άσπονδο μίσος ακόμα και για τα παιδιά της. Κατέστρεψε τον αρραβώνα του ενός γιου της, προσπαθεί να διαλύσει το γάμο του άλλου και να ενσταλάξει την έχθρα ανάμεσά τους.

Η Δράκαινα είναι μια σκληρόψυχη γυναίκα, μια φύση βάναυση, πανούργα ανελέητη, που αλλάζει χαρακτήρα και μεταβάλλεται, τελικά συμβιβάζεται καθώς δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει ως το τέλος το πνεύμα της καταστροφής, λυγίζει, νικιέται, εξομολογείται το μυστικό της τραγωδίας της ζωής της και απολυτρώνεται". (  http://mikroanalogo2.blogspot.gr/2008/11/blog-post.html)

Ο Δημήτρης Μπόγρης ( 1890 - 1964) πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1921 με το έργο «Ο ιατρός Μαυρίδης» που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Οικονόμου στο «Βασιλικό Θέατρο». Στη συνέχεια έγραψε μονόπρακτα έργα και το 1924 βραβεύτηκε με το Κοτοπούλειο βραβείο και με το Αβερώφειο βραβείο για το έργο του «Αρραβωνιάσματα», το οποίο ανέβηκε από το «Θίασο των Νέων» του Κωστή Βελμύρα το 1925. Το 1936 το έργο αυτό καταξιώνεται οριστικά με τη σκηνοθεσία του Ροντήρη, τα σκηνικά του Κλώνη και τα κοστούμια του Φωκά στο Εθνικό Θέατρο. Πρωταγωνίστησαν ο Βεάκης, η Μανωλίδου, ο Μινωτής, ο Μαμίας, ο Παρασκευάς κ.ά.
Ακολούθησαν πολλά άλλα θεατρικά έργα, ανάμεσα στα οποία αξιοσημείωτα είναι η «Δράκαινα» (1928), για το οποίο βραβεύτηκε με το Κοτοπούλειο βραβείο, «Το Μπουρίνι» (1934), η «Καινούργια Ζωή» (1936), οι «Φουσκοθαλασσιές» (1937), το «Κορίτσι του λιμανιού» (1947). Έγραψε επίσης μερικά κινηματογραφικά σενάρια: «Η προσφυγοπούλα», «Μπροστά στο Θεό», «Το κορίτσι του λιμανιού», εκατοντάδες ραδιοφωνικά σκέτς (υπήρξε, εξάλλου πρωτοπόρος του είδους στην Ελλάδα) και ηθογραφικά διηγήματα.
Ο Μπόγρης είναι κατεξοχήν ηθογράφος. Κατέχει άριστα την καταγραφή των διαφόρων τύπων, ιδιαίτερα του νησιού και της παλιάς Αθήνας, και μπορεί να αποτυπώσει επιτυχημένα τη γλώσσα και τον ρυθμό τους.
Η θεματολογία του ωστόσο, περιορίζεται σε προβλήματα ενός μικρόκοσμου που θίγονται με επιφανειακό τρόπο. Ο Μπόγρης μιλάει για τα αγνά ήθη της επαρχίας και αποστρέφεται φανερά την διαστρέβλωση που επιχειρεί η είσοδος του πολιτισμού. Τα «Αρραβωνιάσματα» είναι το μόνο έργο του που αντέχει, χάρη στη γερή τεχνική του, όπως και οι «Φουσκοθαλασσιές», ως κωμωδία ηθών, για τον χαριτωμένο τρόπο που ο συγγραφέας σκιτσάρει τύπους του χωριού και της πόλης στην καθημερινή τους αντιπαράθεση.(http://theatro.wordpress.com)

Η ηχογράφηση  έγινε το 1973 για το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ .
"Παίζουν με τη σειρά που θα ακουστούν οι καλλιτέχναι:  Πέτρος Ζαρκάδης ( Γιάννης), Νάσος Κεδράκας ( Στράπας), Χριστίνα Κουτσουδάκη (Κατίγκω), Μαρία Μοσχολιού (Δράκαινα), Νίκος Βασταρδής (Κώστας), Κατερίνα Βασιλάκου (Ανθούλα), Γιώργος Βελέντζας (Καρίμης)...
Η ραδιοσκηνοθεσία είναι του Σπύρου Μηλιώνη"