ΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΑΛΤΟΝΑ του Ζαν Πωλ Σαρτρ

Les Séquestrés d'Altona . Υπόθεση: Το έργο επικεντρώνεται στην τύχη της οικογένειας Von Gerlach στη μεταπολεμική Γερμανία, αλλά εκφράζει την ανησυχία Σαρτρ σε θέματα που έθεσε ο πόλεμος στην Αλγερία. Ο νεώτερος γιος, Frantz, ο ίδιος φυλακισμένος στο δωμάτιό του μετά το τέλος του πολέμου, αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις συνέπειες για το γεγονός ότι συμμετείχε σε βασανιστήρια κατά τη διάρκεια του Β΄παγκ. Πολέμου. Φαίνεται μισότρελος, είναι παγιδευμένος σε μια αιμομικτική σχέση με την αδελφή του, Leni, και αρνείται να αντιμετωπίσει την αλήθεια σχετικά με τη δική του ζωή ή την ευρωπαϊκή ιστορία.

Είναι το πιο απαισιόδοξο έργο του Σαρτρ. Φαίνεται ότι δεν υπάρχει διέξοδος.

Οι αυτοτιμωρούμενοι της Αλντόνα (Μ. Κατράκης)
Οι καταδικασμένοι της Αλντόνα (Α. Φιλιππίδης)

Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ γεννήθηκε στο Παρίσι την 21η Ιουνίου 1905. Σε ηλικία δύο μόλις ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Μεγάλωσε με τις φροντίδες της μητέρας του και του παππού του Καρλ Σβάιτσερ γνωστής αλσατικής οικογένειας του "ιατροφιλόσοφου της ζούγκλας" Άλμπερτ Σβάιτσερ. Σπούδασε σε διάφορα λύκεια της Γαλλίας και αργότερα στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Παρισιού. Διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας σε διάφορες πόλεις. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα προπολεμικά, αλλά μετά την Κατοχή και την Απελευθέρωση το έργο του έγινε διεθνώς γνωστός. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1964.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ Jean-Paul Sartre, (ολόκληρο: Jean-Paul Charles Aymard Sartre)Για το ραδιόφωνο: Μετάφραση – Γιώργος Φιλιππόπουλος
Μουσική επιμέλεια – Ιφιγένεια Ευθυμιάτου Σπύρου
Σκηνοθεσία – ΄Αγγελος Φορτούνας
Διάρκεια – 120.24’’
Πρώτη μετάδοση : 30.8.1976
Παίζουν οι ηθοποιοί: ΄Ολγα Πολίτου, Τόνια Καζιάνη, Γιάννης Ευαγγελίδης, Ανδρέας Φιλιππίδης, Νίκος Απέργης, Δημήτρης Βεάνος, Ρένα Βενιέρη, Μπάμπης Αλατζάς, Μίλτος Παντούδης

Το ίδιο έργο με διαφοροποιημένο τίτλο "Οι Αυτοτιμωρούμενοι της Αλτόνα" το έχουμε ανεβάσει παλαιότερα -13 Σεπ 2009 όπου ακούγονται (άλλοι ηθοποιοί): Μάνος Κατράκης Κάκια Παναγιώτου, Τιτίκα Νικηφοράκη, Βασίλης Κανάκης, Στέλιος Βόκοβιτς, Κ. Παππάς, Γιώργος Μετσόλης και Γιώργος Πλούτης

ΤΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΖΑΝ ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλησπέρα σας!

"...ώστε να διευρυνθεί το ωραίο τρέχον αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο διανοητή και λογοτέχνη ΖΑΝ ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ"

Το υστερόγραφο ενός πολύ πρόσφατου σχολίου από estragon μας "ξύπνησε" και αναρτούμε απόψε το θεατρικό έργο, που μας θύμησε ότι υπάρχει στο αρχείο μας. Μεγάλη απόδειξη της πολύτιμης συμβολής, που μπορούν και έχουν οι φίλοι της ραδιοθεατρικής παρέας μα και των ελλείψεων οργανωτικής φύσης, που παρουσιάζει ακόμα το αρχείο μας. Θέλει κι αυτό το χρόνο του. Ιδού...πώς τα "Βρώμικα χέρια" μας ταρακούνησαν και "ξυπνήσαμε".

ΥΓ. Στον κατάλογο με θεατρικά που αναρτήσατε το καλοκαίρι,Ιζα και Radio-theater, περιλαμβάνεται και το "Βρώμικα χέρια" του Σαρτρ. Αναρωτιέμαι μήπως είναι η κατάλληλη στιγμή να αναρτηθεί, ώστε με την προσθήκη του να διευρυνθεί το ωραίο τρέχον αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο διανοητή και λογοτέχνη.estragon

Υπόθεση:  Ένας νεαρός διανοούμενος, ο Hugo, εντάσσεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα από μια αίσθηση ιδεαλισμού. Αυτό όμως που θα δει είναι  τις αρχές του να χειραγωγούνται από τους αρχηγούς του κόμματος. Κάποια στιγμή θα του ανατεθεί μια σημαντική αποστολή, να δολοφονήσει ένα στέλεχος του κόμματος που έχει αρχίσει να ασκεί κριτική και να έχει διαφορετική άποψη από τις εντολές που δέχεται, τον καθηγητή Hoederer. Ωστόσο, όταν έρχεται σε επαφή μαζί του αρχίζει να τον θαυμάζει καθώς επίσης να έχει αμφιβολίες για το ήθος και τις μεθόδους της επαναστατικής πολιτικής. Τα πράγματα θα αλλάξουν όταν στον Hugo ριζώνει η ιδέα ότι ο Hoederer έχει κάνει έρωτα με τη γυναίκα του, Jessica. Έτσι η ζήλια παίρνει τη θέση της πολιτικής σκέψης.

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Φέρτης, Μαρία Σκούντζου, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Θόδωρος Σαρρής, Ντίνος Δουλγεράκης, Δημήτρης Αστεριάδης, Άννα Βενέτη, Δημήτρης Ιωακειμίδης, Κυριάκος Ντούμος, Άγγελος Αντωνόπουλος, Νίκος Μπουσδούκος, Μάκης Ρευματάς.

Μετάφραση Ελένη Γερογιάννη

Ραδιοσκηνοθεσία Κώστας Μπάκας

Μουσική επιμέλεια Καίτη Γκύλη-Αλεξίου

1η μετάδοση από την εκπομπή Τρίτο Θέτρο τον Μάρτιο του 1977

 


Τα βρώμικα χέρια

 

Ο σύνδεσμος που ακολουθεί σας βγάζει στο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου, που θα βρείτε και θα διαβάσετε κριτικές εφημερίδων της εποχής , για το έργο που ανέβηκε σε αθηναϊκή σκηνή. Καλή ακρόαση, ευγνωμονούντες στην ΕΡΤ

ΑΡΧΕΙΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΑΡΤΡ

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, γεια σας.

 Ο εξαίρετος φίλος και πανάξιοςσυνεργάτης  του blog nikolaskoul, αποφάσισε να μας "τρελάνει", τραβώντας συνεχώς άσους από το μανίκι του. Έτσι μας έκανε δώρο άλλα τέσσερα θεατρικά έργα από το μάλλον ζάμπλουτο αρχείο του. Θα μας επιτρέψει ωστόσο να αναρτήσουμε σήμερα δύο από αυτά -του Ζαν Πολ Σαρτρ-, που σαν συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης λειτουργούν ως αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο φιλόσοφο. Nikolaskoul είσαι άπαιχτος!

Η αξιοσέβαστη πόρνη του Ζαν Πωλ Σαρτρ

Η Αξιοσέβαστη Πόρνη είναι ένα σύντομο θεατρικό έργο του Jean-Paul Sartre γραμμένο το 1946. Παρουσιάζει την ιστορία μιας πόρνης, σε μια ανήσυχη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας, μια εποχή έντονων φυλετικών διακρίσεων. 

Το μονόπρακτο πραγματεύεται την απώλεια της ελευθερίας μέσα σε έναν σκληρό κόσμο, ένα θέμα που κυριαρχεί στη λογοτεχνική σταδιοδρομία του Sartre.

Αξιοσέβαστο γύναιο

 

«Κεκλεισμένων των Θυρών» του Ζαν Πωλ Σαρτρ (θεατρική ενσάρκωση του περίφημου δοκιμίου του «Το Είναι και το Μηδέν»),

«Η ζωή ξεκινά από την άλλη πλευρά της απελπισίας»
«Η ζωή δεν έχει κανένα νόημα εκτός αν της δώσουμε εμείς ένα»
J. P. Sartre «Κόλαση είναι οι άλλοι»: από το ρόλο του Γκαρσέν

Ο Γκαρσέν, δημοσιογράφος και διανοούμενος, η Ινές, μια ομοφυλόφιλη ταχυδρομική υπάλληλος και η Εστέλ, μια όμορφη μεγαλοαστή βρίσκονται κλεισμένοι σ’ ένα χώρο όπου δεν υπάρχουν παράθυρα, το φως δεν σβήνει ποτέ και ο ύπνος δεν τους κλείνει ποτέ τα βλέφαρα… Μια «δίκη» πρόκειται να εξελιχθεί αλλά ποιο είναι το έγκλημα και ποια η τιμωρία;

Το «Κεκλεισμένων των Θυρών» θεωρείται η θεατρική ενσάρκωση του περίφημου δοκιμίου του Σαρτρ «Το Είναι και το Μηδέν». Ο Σαρτρ χρησιμοποιεί τις αλληλεπιδράσεις τριών ανθρώπων που βρίσκονται έγκλειστοι σε ένα δωμάτιο στην κόλαση, ως μία αλληγορία όχι του θανάτου, αλλά της ίδιας της ζωής. Η πασίγνωστη πια ατάκα του Γκαρσέν «Κόλαση είναι οι άλλοι» προς το τέλος του έργου, συνοψίζει τη δοκιμασία τους και εκφράζει περιεκτικά κάποιες βασικές πτυχές της σαρτρικής φιλοσοφίας.

Κεκλεισμένων των θυρών