ΜΟΝΑ ΒΑΝΑ ΤΟΥ ΜΟΡΙΣ ΜΑΙΤΕΡΛΙΝΓΚ

 

Maurice Maeterlinck βέλγος συγγραφέας και ποιητής (1862 - 1949)

Υπόθεση: Είναι το τέλος του δέκατου πέμπτου αιώνα, και η κακοποιημένη πόλη της Πίζας αντιμετωπίζει επικείμενη ήττα από την ανώτερη στρατιωτικά Φλωρεντία. 

Ενώ ο διοικητής της πόλης Guido προετοιμάζεται για το αναπόφευκτο τέλος, λαμβάνει από τον εχθρό μια εκπληκτική προσφορά διάσωσης.

Η επίθεση θα αναβληθεί, η πολιορκία θα αρθεί, η πείνα θα πάψει, η πόλη θα ανατροφοδοτείται υπό έναν όρο. Η ομορφότερη γυναίκα της Πίζας να παραδώσει το σώμα της για μια νύχτα στο μισητό ηγέτη του στρατού της Φλωρεντίας σε ένδειξη υποταγής.

Η γυναίκα αυτή δεν είναι άλλη από τη σύζυγο του διοικητή, η Μόνα Βάνα, μια γυναίκα υπόδειγμα τιμής και αρετής,

Ενα δραματικό έργο, που φτάνει στα όρια του τραγικού.

Το 1406, η Φλωρεντία κατέλαβε την Πίζα εξασφαλίζοντας έτσι μόνιμα ένα λιμάνι για την απρόσκοπτη διεξαγωγή του εμπορίου της και βάζοντας τα θεμέλια της Φλωρεντινής κυριαρχίας σε όλη την περιοχή της Τοσκάνης.

Για το ραδιόφωνο.

Από το αρχείο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας σε ηχογράφηση του 1970 το έργο του Βέλγου συγγραφέα Μορίς Μαίτερλινγκ "Μόνα Βάνα".

Η μετάφραση είναι του Ιορδάνη Μαρίνου, η σκηνοθεσία του Γρηγόρη Γρηγορίου και η μουσική επιμέλεια της Καίτης Γκύλη.

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Νικηφόρος Νανέρης, Βιβέτα Τσιούνη, Κυβέλη Μυράτ, Τίμος Περλέγκας, Τρύφων Καρατζάς, Γιώργος Μάζης, Βασίλης Ανδρονίδης, Γιώργος Χαραλαμπίδης, Γιώργος Κυριακίδης, Θεόδωρος Δημήτριεφ κ.ά. 

Εισηγητής ρεπερτορίου είναι ο Βάιος Παγκουρέλης, ενώ η παραγωγή είναι της Αιμιλίας Κτενά και του Δημήτρη Φραγκουδάκη.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΨΑΡΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΝΤ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Lloyd Cassel Douglas 

 The Big Fisherman (1959)

Η μεγάλη πορεία του απόστολου Πέτρου, έως και τον θάνατο του στην Ρώμη του Τιβέριου.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βιβέτα Τσιούνη, Γιάννης Αποστολίδης, Χριστόφορος Χειμάρας, Λουκιανός Ροζάν, Θεόδωρος Μωρίδης, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Κάκια Παναγιώτου, Ανδρέας Ζησιμάτος, Λευκή Βεντουράτου.

Μη σας ξεγελάσει το μέγεθος... Κάναμε μεγάλη προσπάθεια για να μικρύνουμε το αρχείο, ρίχνοντας λιγάάάκι την ποιότητα του ήχου. Το έργο είναι 5 ώρες και 4 λεπτά !
και θα το κατεβάσετε από εδώ : 

Η ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

Ρένα Δέπου Ήρα _ Μαίρη Αρώνη Δήμητρα_ Μιράντα Οικονομιδου Ίρις_ Κάτω Νύμφες

Εθνικό Θέατρο 1950

Γύρω στα 1608-1609 μια μετάπτωση, αρκετά έκδηλη, σημειώνεται στην συγγραφική εξέλιξη του Σαίξπηρ. Τις τραγωδίες του σκοτεινού πάθους τις διαδέχεται τώρα ένας άλλος τόνος αρκετά διαφορετικός. Ο ποιητής δεν γράφει πια σκυθρωπά δράματα, έργα που να τελειώνουν με μια καταστροφή. Γράφει παραμυθοδράματα ή κωμωδίες όπου βλέπουμε συγγενείς χωρισμένους από μια παλιά διαμάχη να φιλιώνουν και να επικρατεί τελικά μια ατμόσφαιρα γαλήνης, μια αίσθηση εσωτερικής ισορροπίας.

Στην τελευταία αυτή συγγραφική του περίοδο ανήκει και η Τρικυμία. Μάλιστα πολλοί αξιόπιστοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για το τελευταίο έργο του. Ωστόσο, η επικρατέστερη σήμερα άποψη είναι πως και μετά την Τρικυμία μπορούν να ανευρεθούν τα συγγραφικά του ίχνη, σε έργα όμως γραμμένα με την συνεργασία και άλλων.

Η Τρικυμία του Σαίξπηρ στο έργο του J W Waterhause Miranda

Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο έγκριτος θεατρολόγος και κριτικός (μεταξύ πολλών άλλων ιδιοτήτων του) Άγγελος Τερζάκης «η Τρικυμία είναι ποίηση – ποίηση σε δράση, όπως καθαρή ποίηση σε ήχους είναι η μουσική … η μορφή του Πρόσπερου αποτελεί μια προβολή της προσωπικότητας του Ποιητή. Η φιλοσοφία της Τρικυμίας είναι το ύψιστο μάθημα που έδωσε η ζωή σε έναν εραστή της. Είμαστε από την ουσία των ονείρων πλασμένοι -μονολογεί ο Ποιητής με το στόμα του Πρόσπερου- κι ύπνος τυλίγει την μικρή ζωή μας. Η πρόταση αυτή που έμεινε παροιμιακή, εκφράζει μια κοινή ανθρωπινή εμπειρία η οποία διατυπώνεται δίχως πίκρα και δίχως παράπονο… Τα δυο πιο ζωντανά πρόσωπα που έπλασε ο Σαίξπηρ στην Τρικυμία είναι αυτά που δεν έχουν ανθρωπινή μορφή: ο Αριελ και ο Καλιμπαν. Ο Αριελ δεν μπορεί να καθηλωθεί, δεν έχει μορφή συγκεκριμένη. Παίρνει χίλια- δυο σχήματα γιατί είναι πνεύμα. Περνάει στον αέρα και τότε η διάθεση των ανθρώπων αλλάζει, η ψυχή τους δέχεται μυστικά νοήματα. Τραγουδάει και εκείνοι πέφτουν σε έκσταση. Είναι στοιχειό, αιθέρας, χάδι, νάζι, χαμόγελο. Αντίθετα  ο Καλιμπαν είναι ύλη βαριά, ακατέργαστη, ο γιος μιας μάγισσας και του διαβόλου. Ο Ποιητής μάς τον περιγράφει σαν πλάσμα που μοιάζει με ψάρι. Κι όμως ο Καλιμπαν, το απόρριμμα αυτό της φύσης, δεν είναι ύπαρξη χυδαία. Πλασμένος από πόθο κι από μελαγχολία κρύβει μέσα του τη σκοτεινή αγωνιά της αρχέγονης ύλης που πάει να εμψυχωθεί… Τέλος  ο Πρόσπερος έχει τις αδυναμίες ενός γέροντα και είναι συχνά εκδικητικός, ευερέθιστος και λιγάκι φλύαρος. Πρόκειται για άνθρωπο του βιβλίου, έναν αλχημιστή που δεν είχε πλαστεί για ηγεμόνας και που εύκολα τον εκθρονισαν. Σε αυτόν είναι που ο Ποιητής εμπιστεύτηκε, καθώς φαίνεται, την ύστατη προσωπική του εξομολόγηση».

Σκηνοθεσία: ΣτέλιουΠαπαδάκη

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Θ. Δημήτριεφ, Γ. Παρτσαλάκης, Τ. Καρατζάς,  Δ. Γούσης, Π. Χατζηκουτσέλης, Σ. Μισθός, Τ. Βουλαλάς, Σ. Βόκοβιτς, Μ. Σκούντζου, Μ. Ζαφειροπούλου, Α. Αντωνόπουλος, Κ. Κοντογιάνης, Θ. Καρακατσάνης, Σ. Ξενίδης, Β. Τσιούνη.

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΤΟΥ Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Ο έμπορος της Βενετιάς 1960

Υπόθεση: Ο Μπασάνιο, ένας νεαρός από τη Βενετία, θέλει να ταξιδέψει στο Μπελμόντε για να πολιορκήσει την όμορφη και πλούσια κληρονόμο Πόρσια. Γι' αυτό ζητά βοήθεια από το φίλο του, τον έμπορο Αντόνιο, προκειμένου να του δώσει 3000 δουκάτα για τα έξοδα του ταξιδιού του για 3 μήνες. Καθώς όλα τα πλοία του Αντόνιο δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει τα ταξίδια τους στη θάλασσα, ζητά δάνειο από τον Εβραίο τοκογλύφο Σάιλοκ. Καθώς ο Αντόνιο είχε καταφερθεί εναντίον του, κακόβουλα ο Σάιλοκ προτείνει τον εξής όρο στο συμβόλαιο: αν ο έμπορος Αντόνιο αδυνατεί να ξοφλήσει το δάνειό του μέσα στον ορισμένο χρόνο, ο Σάιλοκ θα πάρει μια λίβρα σάρκας από οποιοδήποτε μέρος του σώματός του. Ο Αντόνιο, έκπληκτος από τη "γενναιοδωρία" του Σάιλοκ που δε ζητεί χρήματα ως αντάλλαγμα, αποδέχται τον όρο κι έτσι ο Μπασάνιο, μαζί με το φίλο του, Γκρατσιάνο, φεύγουν για το Μπελμόντε.

Στο Μπελμόντε, η Πόρσια πολιορκείται από μνηστήρες. Στη διαθήκη, όμως, που άφησε ο πατέρας της, έχει ως όρο ότι όλοι οι μνηστήρες θα πρέπει να διαλέξουν ένα από τρία κουτιά: ένα χρυσό, ένα ασημένιο κι ένα από μολύβι. Ένα από τα τρία περιέχει ένα μικρό πορτρέτο της Πόρσια κι αυτός που θα το βρει θα την κερδίσει. Μετά από δυο αποτυχημένες προσπάθειες από τους Πρίγκιπες του Μαρόκου και της Αραγωνίας, ο Μπασάνιο διαλέγει το μολυβένιο κουτί και κερδίζει την Πόρσια. Τα άλλα δυο κουτιά περιέχουν περιπαικτικούς στίχους: από εδώ προέρχεται κι η γνωστή φράση "Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός".

Στη Βενετία, μαθαίνεται πως όλα τα καράβια του έμπορου Αντόνιο έχουν χαθεί στη θάλασσα κι έτσι αδυνατεί να ξεπληρώσει το δάνειο. Ο Σάιλοκ βάζει να συλλάβουν τον Αντόνιο, αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση από τους Χριστιανούς, καθώς η κόρη του, Τζέσικα, κλέφτηκε με το νεαρό Λορέντζο κι έγινε Χριστιανή. Τα νέα φτάνουν στο Μπελμόντε, όπου οι δυο νιόπαντροι φίλοι, Μπασάνιο και Γκρατσιάνο, επιστρέφουν εσπευσμένα στη Βενετία, ενώ οι σύζυγοί τους, Πόρσια και Νερίσσα, αποφασίζουν να συμβουλευτούν το δικηγόρο Μπελάριο, ξάδερφο της Πόρσια στην Πάδοβα.

Η δραματική κορύφωση του έργου πραγματοποείται στο δικαστήριο του Δόγη της Βενετίας. Ο Αντόνιο προσφέρεται να αποζημιώσει το Σάιλοκ με τα διπλά χρήματα (6000 δουκάτα), αλλά ο τοκογλύφος επιμένει κι απαιτεί μια λίβρα σάρκας από τον έμπορο. Ο Δούκας συμβουλεύεται τον Μπαλτάσαρ, έναν νεαρό μελετητή του νόμου, που έχει καταφτάσει με το βοηθό του, που δεν είναι παρά η Πόρσια κι η Νερίσα μεταμφιεσμένες. Η Πόρσια ζητά από το Σάιλοκ να δείξει έλεος, αλλά εκείνος αρνείται, οπότε το δικαστήριο του επιτρέπει να πάρει αυτό που ζητά από τον Αντόνιο.

Την τελευταία στιγμή, η Πόρσια αναδεικνύει μια λεπτομέρεια: ο όρος έλεγε να αφαιρεθεί μια λίβρα σάρκας, άρα όχι αίμα. Αν ο Σάιλοκ έχυνε αίμα του Αντόνιο, όλη η περιουσία του θα κατασχόταν. Ηττημένος, ο Σάιλοκ αποδέχεται την πληρωμή του με χρήματα, αλλά η Πόρσια αναφέρει ότι η περιουσία του πρέπει να κατασχεθεί, μισή από την κυβέρνηση και μισή από τον έμπορο Αντόνιο, επειδή αποπειράθηκε να αφαιρέσει τη ζωή ενός πολίτη. Ο Δούκας χαρίζει τη ζωή στο Σάιλοκ κι ο Αντόνιο παραχωρεί το μερίδιό του στο Λορέντζο και τη Τζέσικα, ενώ με παρέμβασή του, ο Δούκας υπόσχεται να παραχωρήσει το μισό της περιουσίας του στο Σάιλοκ, αν γίνει Χριστιανός.

Ο Μπασάνιο δεν αναγνωρίζει τη μεταμφιεσμένη σύζυγό του και δέχεται να της προσφέρει ένα δώρο. Ο "Μπαλτάζαρ" ζητά τα γάντια και το δαχτυλίδι του κι εκείνος απρόθυμα τα δίνει, καθώς είχε υποσχεθεί στην Πόρσια να μην τα αποχωριστεί ποτέ. Όταν γυρίζουν στο Μπελμόντε, ταλαιπωρούν τους συζύγους τους, αλλά τελικά τους αποκαλύπτουν τη μεταμφίεσή τους. Όλοι καταλήγουν ευτυχισμένοι, εκτός από το Σάιλοκ, καθώς ο Αντόνιο τελικά μαθαίνει ότι τα πλοία του δε βυθίστηκαν και γύρισαν στη Βενετία.

Για το ραδιόφωνο:

Χρονολογία Ηχογράφησης 16 Σεπτεμβρίου 1968
Πρώτη εκπομπή: 30 Δεκεμβρίου 1968
Επαναληπτικές εκπομπές: 11 Δεκεμβρίου 1972
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Δοξαράς, Κωστής Λειβαδέας, Γιώργος Μούτσιος, Γιώργος Σαλάχας, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Βιβέτα Τσιούνη, Ευάγγελος Λίτσιος, Ανθή Καρυοφύλλη, Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Βασίλης Παπανίκας, Μιχάλης Μαραγκάκης, Τρύφων Καρατζάς, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Γιώργος Νέζος, Δημήτρης Βεάκης, Κώστας Μπιλίρης.

ΑΥΡΙΟ,ΣΗΜΕΡΑ,ΧΘΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΣΕΛ ΑΣΑΡ

Σε αυτή την κωμωδία του Marcel Achard παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας πηγαίνοντας από το σήμερα πίσω στο παρελθόν.

Ασάρ Μαρσέλ

Γάλλος ακαδημαϊκός και γνωστός θεατρικός συγγραφέας (1899 - 1974). Γνώρισε την επιτυχία από το πρώτο του θεατρικό έργο το 1923, σε ηλικία μόλις 24 χρονών, με το "Θέλετε να παίξετε μαζί μου;", που έγινε παγκόσμια επιτυχία. Έχοντας πλούσια φαντασία και γνωρίζοντας τη θεατρική τεχνική κατόρθωσε να γράφει πάντοτε επιτυχίες:

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: "Κοντά στην Ξανθούλα", "Ο Γιάννης του Φεγγαριού" (1929), "Ο Κουρσάρος" και τα νεότερα "Ο Πατάτας" (1950), "Η Ηλίθια" (1960), "Τουρλουτουτού" (1962).

Χρονολογία Ηχογράφησης 7 Ιουνίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ,

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΛΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΜΑΙΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΟΡΡΕΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΟΦΑΛΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΔΗΣ, ΒΙΒΕΤΑ ΤΣΙΟΥΝΗ, ΒΕΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΑΛΕΚΟΣ ΟΥΔΙΝΟΤΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΕΚΑΡΗΣ, ΜΑΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΑΣ, ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ, ΜΑΙΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, ΕΛΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΥΑ ΔΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΕΝΑ ΒΕΝΙΕΡΗ, ΜΠΕΤΥ ΒΑΛΑΣΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟΛΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ.

 


Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΘΠ.

Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Έψαχνα - λόγω του καλοκαιριού και της θάλασσας και των διακοπών- ένα έργο ευχάριστο, ελαφρύ, με χάπι εντ, μια μυθοπλασία που να σου αφήνει χαμόγελο και όνειρα γλυκά.Και απόψε ο καιρός χάλασε και φυσούσε δαιμονισμένα και έβρεχε με δύναμη και η παραθεριστές ήταν βιαστικοί και μουτρωμένοι.Ήρθε και ταίριαξε ξαφνικά τούτο το έργο που έτυχε να 'ναι στ' αυτιά μου απόψε και το μοιράζομαι μαζί σας εν μέσω θέρους. Ένα δύσκολο έργο σάς έχουμε σήμερα, αγαπητοί ακροατές τουRadioTheatre. Ένα από αυτά που ονομάζουμε βαριά έργα.

Ο επόμενος, του Ντίνου Δημόπουλου, γράφτηκε την εποχή της χούντας και περιγράφει τη δύσκολη μοίρα ενός ανθρώπου που γεννήθηκε σε λάθος οικογένεια.

Ο Ντίνος Δημόπουλος γράφει ένα έργο που βραβεύτηκε με κρατικό βραβείο θεάτρου και κάνει μια στιβαρή σκηνοθεσία που κρατάει τον ακροατή πάντα σε μια κατάσταση άγχους και δημιουργεί μια έντονη διάθεση αποστασιοποίησης από την βία, την πολιτική και τους ανθρώπους της.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης, με ταινίες στο ενεργητικό του όπως Λόλα, Το κλωτσοσκούφι, Μανταλένα, Η Λίζα και η άλλη, Ο Θόδωρος και το δίκαννο, Η βίλλα των οργίων, Δεσποινίς διευθυντής, Μια τρελλή τρελλή οικογένεια, Τζένη Τζένη, Κατηγορώ τους ανθρώπους, Κοινωνία ώρα μηδέν, Κοντσέρτο για πολυβόλα, Πυρετός στην άσφαλτο, Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη, Η αρχόντισσα και ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλληκάρι μας δείχνει ένα άλλο του εαυτό, του θεατρικού συγγραφέα, που μας έδωσε επίσης τον Εισαγγελέα και το Βασίλειος Πρώτος ο δούλος.

Παίζουν, η γλυκύτατη Βιβέτα Τσιούνη, ο Νότης Περγιάλης, η εξαιρετική Δέσπω Διαμαντίδου και μεταξύ άλλων και οι Τάσος Χαλκιάς, Θόδωρος Συριώτης, Χρήστος Δημόπουλος.

Ξεχωριστή όπως πάντα η μουσική επιμέλεια του Ανακρέοντος Παπαγεωργίου.

Διαβάστε περισσότερα για τον Ντίνο Δημόπουλο,

καλή σας ακρόαση!