ΦΑΣΓΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Γράφεται στην Αθήνα, το 1907. Φασγά ονομάζεται η κορυφή του όρους όπου πέθανε ο Μωυσής. Το «Φασγά» υποβλήθηκε το 1908 στον Παντελείδιο Δραματικό Διαγωνισμό μαζί με το έργο «Έως Πότε;», χωρίς επιτυχία.

Υπόθεση: Ο Λώρης, ένας άθεος γιατρός και θεατρικός συγγραφέας, έχει παράνομο δεσμό με μια μοιραία γυναίκα, τη βοηθό του Ελένη. Μετά από μια σφοδρή σύγκρουση με τη γυναίκα του Μαρία, εγκαταλείπει την οικογένειά του και φεύγει με την ερωμένη του. Μερικά χρόνια αργότερα, επιτυχημένος δραματουργός, ζει με την Ελένη και τη θετή τους κόρη· έχει κερδίσει τη δόξα αλλά δεν είναι ευτυχισμένος. Η Μαρία τον επισκέπτεται και του ζητά βοήθεια για το άρρωστο παιδί τους, αλλά εκείνος τη διώχνει. Μετά από αρκετό καιρό, γλεντά σ' ένα καμπαρέ ξεπεσμένος και μόνος, αφού η Ελένη τον έχει εγκαταλείψει. Μισότρελος από τις τύψεις του, ξεψυχά στην αγκαλιά της πρώην γυναίκας του."

Αφηγητής - Γιώργος Κοτανίδης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Βουλαλάς-Λώρης, Όλια Λαζαρίδου-Ελένη, Ανδρέας Φιλιππίδης- Μίμης, Ασπασία Κράλλη- Μαρία, Μαίρη Μανιάτη- Ειρήνη
Συμμετέχουν : Χρήστος Βαλαβανίδης, Δημήτρης Πουλικάκος, Λόισκα Αβαγιανού, Ράνια Οικονομίδου, Νίτα Παγώνη.

Ραδιοσκηνοθεσία: Γιώργος Χριστοδουλάκης
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Πουλικάκος
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Ρύθμιση ήχου: Σπύρος Καββακόπουλος

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

ΕΩΣ ΠΟΤΕ; ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Υπόθεση: Στην Κρήτη του 16ου αι., οι Βενετοί ζητούν 14.000 άνδρες για να υπηρετήσουν στις γαλέρες. Δυσαρεστημένοι, οι Κρητικοί άρχοντες αποφασίζουν να επαναστατήσουν υπό την αρχηγία του Γεωργίου Καντανολέου˙ στο κίνημα συμπράττουν και ορισμένοι Βενετοί άρχοντες των Χανίων, μεταξύ των οποίων ο Φραγκίσκος Δα Μολίνος.

Έχοντας αποτύχει να εξαγοράσουν τον Καντανολέο, οι Βενετοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την επανάσταση με δόλια μέσα. Στο μεταξύ, στον πύργο του Δα Μολίνου, οι Κρήτες και οι Βενετοί επαναστάτες επισφραγίζουν τη συμμαχία τους με μια επιγαμία: ο γιος του Καντανολέου, Πέτρος, αρραβωνιάζεται τη θυγατέρα του Δα Μολίνου, Σοφία.

Ανάμεσα στους καλεσμένους είναι άνθρωποι του Βενετού δούκα, οι οποίοι παγιδεύουν τους επαναστάτες, που βρίσκονται περικυκλωμένοι από τον βενετσιάνικο στρατό. Αφού απομακρύνουν τους αμάχους, οι επαναστάτες ανατινάζουν τον πύργο. Όσοι επιζούν, καταδικάζονται σε θάνατο. Η γυναίκα του δούκα εξορίζει τη Σοφία και δίνει χάρη στον Πέτρο (με τον οποίον είναι ερωτευμένη)˙ εκείνος όμως αρνείται και οι δύο νέοι αυτοκτονούν μέσα στο δικαστήριο."

Το κείμενο πήραμε από το http://totheatro.blogspot.gr/2013/10/kazantzakis-eos.pote.html

Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Πουλικάκος.
Ρύθμιση ήχου: Σπύρος Καββακόπουλος.
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου.

 
Ραδιοσκηνοθεσία: Γιώργος Χριστοδουλάκης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Βουλαλάς (Καντανολέος), Όλια Λαζαρίδου (Δεσποινιώ), Μπάμπης Αλατζάς (Γιώργης Παπαδερός), Λόισκα Αβαγιανού (σύζυγος Δούκα), Τάκης Μόσχος (Πέτρος Καντανολέος), Ανδρέας Φιλιππίδης (αφηγητής, Δούκας), Χρήστος Βαλαβανίδης (Μέμος Ιωνάθαν), Νίτα Παγώνη (μάνα), Μπάμπης Γιωτόπουλος (Δαμολίνος), Ράνια Οικονομίδου (Σοφία), Γιώργος Κοτανίδης (Ερρίκος), Νίκος Γαλιάτσος (sir Ιωνάθαν, Μανώλης, Ειρηναίος), Ντίνος Μακρής, Μαίρη Μανιάτη, Ασπασία Κράλλη, Δημήτρης Πουλικάκος, Θέκλα Τσελεπή.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΩΝ 6 ΤΟΥ ΣΤΑΝΙΣΛΑΣ ΣΤΗΜΑΝ

Le dernier des six  - Six hommes morts

Ο Βέλγος συγγραφέας και ηθοποιός Stanislas-Andre Steeman (1908 - 1970) υπογράφει την αστυνομική ιστορία «Ο τελευταίος των 6».

Ο Steeman έγινε ευρύτερα γνωστός το 1942 με την κινηματογραφική επιτυχία που γνώρισε το έργο του «Ο δολοφόνος κατοικεί στο νούμερο 21» σε σκηνοθεσία του βραβευμένου Γάλλου σκηνοθέτη και σεναριογράφου Henri-Georges Clouzot.

Ο ίδιος είχε διασκευάσει ένα χρόνο νωρίτερα το 1941 τη νουβέλα του Steeman «Ο τελευταίος των 6», η οποία βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες σε σκηνοθεσία Georges Lacombe.

Τα μυθιστορήματά του έχουν δημοσιευθεί κυρίως στη συλλογή της μάσκας.

Υπόθεση: Έξι φίλοι παίρνουν μια μεγάλη απόφαση. Ο καθένας θα τραβήξει το δρόμο του στη ζωή αλλά σε πέντε χρόνια θα ξαναβρεθούν για να μοιράσουν στα έξι όποια περιουσία έχει αποκτήσει ο καθένας τους.

Τα χρόνια πέρασαν και από τους έξι αυτούς άντρες ο Senterre είναι πλέον πλούσιος και επιτυχημένος. Ο Perlonjour δεν πέτυχε σχεδόν τίποτα. Ο Namotte είχε άσχημο τέλος, στο ταξίδι της επιστροφής από την Ανατολή αφού έχασε τη ζωή του πέφτοντας στη θάλασσα.

Ο Gernicot φτάνοντας στο ραντεβού με τους άλλους τους ενημερώνει πως ο θάνατος του Namotte δεν ήταν ατύχημα. Αμέσως μετά πέφτει νεκρός από μια σφαίρα. 

Ποιά μοίρα περιμένει τους υπόλοιπους της παρέας;

Το μυστήριο θα αναλάβει να εξιχνιάσει ο επιθεωρητής Wenceslas Woroboyioetschik, αποκαλούμενος  Wens.

Η πρώτη μετάδοση το 1981 από την εκπομπή «Αστυνομικά».

Μετάφραση-ραδιοφωνική διασκευή: Μάνος Βενιέρης

Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος

Ραδιοσκηνοθεσία: Στέλιος Παπαδάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Βουλαλάς, Αντώνης Λιώτσης, Πόπη Παπαδάκη, Τέλης Ζώτος, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Νίκος Γαλανός, Σπύρος Μαβίδης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Νίκος Παγκράτης.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

 

ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ του Λόπε ντε Βέγκα

La estrella de Sevilla

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας.

 Ο Λόπε ντε Βέγκα είναι ο πιο γνωστός  ίσως Ισπανός λογοτέχνης μετά τον Θερβάντες.
Ποιητής, μυθιστοριογράφος αλλά κυρίως θεατρικός συγγραφέας με 480 διασωθέντα από τα  1880 έργα !!!
Στο θεατρικό και ραδιοθεατρικό κοινό έγινε γνωστός με το ΦΟΥΕΝΤΕ  ΟΒΕΧΟΥΝΑ. Ωστόσο το "σκάλισμα" στα αρχεία μας απέδωσε καρπούς και ένα ακόμη έργο του - δυστυχώς το τελευταίο που διαθέτουμε - μοιραζόμαστε απόψε μαζί σας. 

Τα λόγια που ακολουθούν και παρουσιάζουν την υπόθεση είναι παρμένα από το πρόγραμμα της παράστασης που ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1954 και τα υπογράφει ο Άγγελος Τερζάκης.

Λόπε ντε Βέγκα

"…Σύγκρουση εσωτερική ανάμεσα στο συναίσθημα και το καθήκον είναι το κεντρικό θέμα στο ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ. Ο περήφανος Δον Σάντσος θα βρεθεί σε αυτήν ακριβώς την περιπλοκή. Θα την αντιμετωπίσει αρρενωπά, σαν γνήσιος Ισπανός, και αφού θυσιάσει για το δοσμένο λόγο του το πολυτιμότερο αγαθό της ζωής του – φίλο αδερφικό και γυναίκα αγαπημένη- θα αποκρούσει την απαλλαγή, το συμβιβασμό, που θα του εξασφάλιζαν την ατιμωρησία. Την έννοια εκείνη, που με αρκετή συμβατικότητα, με διακοσμητικό μάλλον χαρακτήρα, αποκαλούμε στον δικό μας κόσμο ιπποτισμό, θα την βρούμε αυθεντική, στην πιο βαθειά και ανόθευτη πηγή της, με το ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ. Είναι ένα αίσθημα βαθύτερης αξιοπρέπειας, υπερηφάνεια δραματική ευγενικού ζώου, που ξέρει να δαμάσει τον πόνο του, τις αδυναμίες του, και να μην εξευτελίζει την ψυχή του. Έτσι οι κατά βαθμό , ιεραρχία , μικρότεροι, θα μπορέσουν στο δράμα αυτό, να δώσουν, μαθήματα υψηλοφροσύνης στον ανώτερο από όλους τους, να τον κάνουν να ντραπεί γιατί παρασύρθηκε από μια ανθρώπινη κλίση του ως το σημείο που αρχίζει η κατάχρηση της εξουσίας…"

Συμπερασματικά…

"...ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ανήκει στην κατηγορία των έργων που διερμηνεύουν με αξεπέραστη αυθεντικότητα, ευαισθησία και λάμψη, το ισπανικό πνεύμα. Είναι το ιπποτικό χρέος , η λατρεία της τιμής, το δημοκρατικό αίσθημα τέλος, που υψώνει, στο ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ, πάνω και από την ανώτατη πολιτική εξουσία, πάνω από τα προσωπικά συμφέροντα και τα ανθρώπινα πάθη, την ιδέα της τιμής και της δικαιοσύνης..."

Για το ραδιόφωνο η ηχογράφηση έγινε το 1966 και τους ρόλους ερμήνευσαν οι: Γιάννης Αποστολίδης, Άγγελος Γιαννούλης, Βασίλης Παπανίκας, Άρης Μαλιαγρός, Κώστας Κοσμόπουλος, Βασίλης Μαυρομάτης, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Ελένη Χατζηαργύρη, Θάνος Κωτσόπουλος, Νίκος Καζής, Θάνος Δαδινόπουλος, Ειρήνη Παύλου, Βασίλης Κανάκης, Τάκης Βουλαλάς, Κώστας Καρλής, Γιώργος Καρέτας.
Η μετάφραση του έργου ήταν του Καρθαίου και η ραδιοσκηνοθεσία του Λάμπρου Κωστόπουλου

                                                                                                                Καλή σας ακρόαση!

ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΡΣΕΛΑ

Αγαπητοί φίλοι του radio theatre  καλησπέρα σας.

Συνεχίζουμε τις αναρτήσεις μας με το «Ενυδρείο» του Κώστα Μουρσελά.

Σε αυτό το έργο ο Μουρσελάς καταπιάνεται με το ξεπούλημα της ψυχής του ανθρώπου για χρήμα. Θέμα βεβαίως διαχρονικό και καθόλου πρωτότυπο αλλά πάντοτε ανοίκειο, καταδικαστέο, ενοχλητικό.

Το υγρό στοιχείο των ενυδρείων, ο ψεύτικος διάκοσμος, ο ψεύτικος βυθός, η πλαστική βλάστηση, τα πολύχρωμα ψάρια που κυκλοφορούν εκεί μέσα πανευτυχή, έδωσαν ερέθισμα στο συγγραφέα να γράψει αυτό το έργο και να μιλήσει για την κατάσταση της σύγχρονης εποχής: από τη μια η καλοπέραση, το κατακάθισμα, η παραίτηση και από την άλλη η διάβρωση, το αδιέξοδο, το γυάλινο φράγμα.

 

Κώστας Μουρσελάς

 “Ο ήρωας παιδί της παλιάς λαϊκής παρέας που στοίχειωναν τις ώρες της οι ίμεροι (πόθοι-επιθυμίες) της φιλίας, της ανέμελης παλικαριάς και της απροσκύνητης καρδιάς, έχει απαρνηθεί εκείνο τον εαυτό του με τον προσοδοφόρο αλλά ανέραστο γάμο και την «ευζωία», που του προσδίδουν μια πλασματική ασφάλεια και μια «οντότητα» απατηλή, αφού πληρώθηκαν αυτά με την εσωτερική ελευθερία και αυτοτέλειά του.

Και όλες οι απόπειρες να διασπάσει τον κλοιό της πνιγηρής αιχμαλωσίας του, όλες οι κλήσεις επιστροφής σε εκείνη την προδομένη Εδέμ, από τον νεανικό φίλο και την κοπέλα του παλιού, τίμιου έρωτά του, που διατήρησαν αλώβητη την

ανεξαρτησία τους, θα μείνουν χωρίς αποτέλεσμα. Αλλά και το δεύτερο ζευγάρι αποτελεί μια παραλλαγή του ίδιου θέματος. Κι εδώ η νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να ξυπνήσει και να ανορθώσει τη «συμβιβασμένη» ψυχή του άντρα της, ώσπου το μάταιο του αγώνας της τη σπρώχνει να αφεθεί θεληματικά στην κρύα αγκαλιά του κόσμου τους.” (Μεσημβρινή 9/1/1981)

1η μετάδοση από την εκπομπή Θεατρική Βραδιά τον Φεβρουάριο του 1986

Ραδιοσκηνοθεσία Χρίστος Σιοπαχάς

Μουσική Επιμέλεια Χρίστος Σιοπαχάς

Τεχνικός Ηχ/σης Δημήτρης Πουλόπουλος

Επιμέλεια Ήχων Γίτσα Βαλμά

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Βουλαλάς, Μαρία Σκούντζου, Άννυ Πασπάτη, Όλγα Δαμάνη, Νίκος Λυκομήτρος, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Νίτα Παγώνη, Γιώργος Μοσχίδης.