Ο ΚΟΡΙΟΣ ΤΟΥ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΜΑΓΑΙΚΟΦΣΚΙ

THE BEDBUG by Vladimir Mayakovsky (1929)

Υπόθεση: 1929. Βρισκόμαστε σε ένα κρατικό κατάστημα, σε μια πόλη της κεντρικής Ρωσίας το Tambov. Ο Ivan Prisypkin που έχει αλλάξει το όνομα του σε Pierre Skripkin, μέλος του Κόμματος, αγρότης, και τώρα ο αρραβωνιαστικός της Elzevir Davidovna  συνοδεύει τη μητέρα της, Rosalie Pavlovna, και έναν ιδοικτήτη γειτονικού σπιτιού τον Oleg Bard, σε ένα ξεφάντωμα αγορών στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το γάμο. Οι πωλητές διαλαλούν τα εμπορεύματά τους, και ο Prisypkin αγοράζει τα πάντα, γιατί στο σπίτι του πρέπει να υπάρχει αφθονία. Η μέλλουσα πεθερά ανησυχεί για τη φιγούρα ενώ ο Bard υποστηρίζει την υπερβολή του Prisypkin, επισημαίνοντας,  ότι ο θρίαμβος της νικηφόρας προλεταριακής τάξης πρέπει να συμβολίζεται από μια γοητευτική, κομψή, και ταξική συνείδηση ​​του γάμου. Ο Prisypkin έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με Zoya Beryozkina, πρώην φίλη του, που απαιτεί μια εξήγηση για την εγκατάλειψη της τη στιγμή μάλιστα που είναι έγκυος...

Σε έναν ξενώνα για τους νέους εργαζόμενους, υπάρχει ζωηρή συζήτηση για τον επικείμενη γάμο του Prisypkin και για την βαθειά αλλαγή της συμπεριφοράς του. Πολλοί επικρίνουν την αλλαγή της συμπεριφοράς του ως προδοτική προς την κοινωνική του τάξη.

Ορισμένοι εργαζόμενοι, ωστόσο, θεωρούν πως αυτοί που τώρα τον κατηγορούν το κάνουν από ζήλια, σημειώνοντας ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα έκαναν το ίδιο πράγμα, αν είχαν την ευκαιρία.

Ο γάμος θα γίνει αλλά μια φωτιά θα κάψει τους πάντες και τα πάντα. Ο χρόνος κυλά και πολλά χρόνια μετά σε μια άλλη προηγμένη εποχή οι επιστήμονες θα κάνουν μια μεγάλη ανακάλυψη....

Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου
Ραδιοσκηνοθεσία: Νίκος Χαραλάμπους
Μουσική Σύνθεση: Σταμάτης Κραουνάκης
Ρύθμιση ήχου: Δημήτρης Πουλόπουλος
Παραγωγή: Βίκυ Μουδρέα

Παίζουν οι ηθοποιοί του Θεάτρου Καισαριανής: Θανάσης Θεολόγης, Έφη Καλογεροπούλου, Σταύρος Καρακώστας, Σπύρος Κωνσταντινίδης, Ιλιάνα Παναγιωτούνη, Μελίνα Παπανέστορα, Ανδριανή Τουντοπούλου, Έρση Κούτσικου, Μαίρη Σαουσοπούλου, Σωτήρης Χατζάκης, Γιάννης Χριστογιάννης.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της ρωσικής αλλά και παγκόσμιας θεατρικής ιστορίας ίσως να είναι εκείνος ο Φεβρουάριος του 1929 όταν ο μεγάλος Σοβιετικός σκηνοθέτης Βζέβολοντ Μέγιερχολντ και ο σπουδαίος συνθέτης Ντιμίτρι Σοστακόβιτς συνεργάστηκαν για το ανέβασμα του θεατρικού έργου του Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκ «Ο Κοριός», γραμμένο το 1928 στο θέατρο του Μέγιερχολντ.

Στην Ελλάδα και το έργο παρουσιάστηκε στην σκηνή πρώτη φορά από το θέατρο «Προσκήνιο» τον Ιανουάριο του 1971 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού μαζί με το τελευταίο έργο του συγγραφέα το «Χαμάμ» ή «Λουτρό» γραμμένο το 1930. Τον Δεκέμβριο του 1984 το «Θέατρο Καισαριανής» ανέβασε τον «Κοριό» σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου και σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους. Ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος θίασος (με κάποιες αλλαγές στη διανομή) ηχογράφησε το έργο στα studio της Ε.ΡΑ. Η πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1985 από την εκπομπή «Μικρή Αυλαία».

Ο Κοριός είναι μια σατιρική κριτική στην εφαρμογή της μαρξιστικής θεωρίας. Σε περιβάλλον που θυμίζει έργα του Κάφκα, οι ήρωες του έργου κινούνται σαν μαριονέτες ενός συστήματος που καταπιέζει το άτομο, μη δίνοντάς του ταυτόχρονα το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστεί. Μέσα σε ατμόσφαιρα που δεν επιτρέπει στον πολίτη να ανασάνει, οι ήρωες του Μαγιακόφσκυ αναζητούν απεγνωσμένα συγκινήσεις σε συναισθήματα όπως ο έρωτας και η φιλία, δεν τα βρίσκουν, και λυγίζουν κάτω από τον κρατικό ζυγό. Ο ήρωας του έργου, Πρισύπκιν, γίνεται στο τέλος έκθεμα σε ζωολογικό κήπο, μαζί με ένα ζωύφιο, έναν κοριό, δείχνοντας έτσι την κατάντια του ανθρώπινου είδους.

Ο ΛΕΠΡΕΝΤΗΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗ

«Ο Λεπρέντης», κωμωδία γραμμένη το 1835 από τον σημαντικότατο αγωνιστή και συγγραφέα Μιχαήλ ή Μιλτιάδη Χουρμούζη, σατιρίζει την ελληνική αστική τάξη στη βαυαροκρατούμενη Αθήνα.

Υπόθεση: Ο Λεπρέντης είναι γόνος πλούσιας, αστικής οικογένειας και ερωτευμένος με τη Βιτορίτζα. Είναι λίγο καμπούρης, άσχημος, ανόητος και νομίζει ότι η Βιτορίτζα ανταποκρίνεται στον έρωτά του. Δεξί του χέρι είναι ο Αδωναϊδης Χατζηγιαννούσης, που τον κολακεύει συνεχώς και ως έμπιστός του καταφέρνει με διάφορες προφάσεις να του αποσπά χρήματα. Η παμπόνηρη προξενήτρα Περμαθούλα εκμεταλλεύεται τον έρωτα του Λεπρέντη και σκαρφίζεται διάφορα ψέματα για να του αποσπά χρήματα για το νοίκι, το φαγητό της και άλλα αγαθά. Ο Φιλάρετος, πατέρας της Βιτορίτζας, ετοιμάζεται να παντρέψει την κόρη του με το Χαρίλαο με τον οποίο η Βιτορίτζα είναι πραγματικά ερωτευμένη. Όλοι ετοιμάζονται για τον γάμο εκτός από την Φιλντισένια, γυναίκα του Φιλάρετου και μητριά της Βιτορίτζας. Μόνη της έννοια είναι να φέρει στον κόσμο ένα παιδί και για να το πετύχει ζητάει την βοήθεια του ιατρού Ασκληπιού. Παρόλο που της λείπουν οκτώ δόντια και είναι 60 χρονών πιστεύει ότι με μια δίαιτα και ένα γιατρικό θα πιάσει παιδί. Έτσι, παραγγέλνει μια καλή παραμάνα την Διαλεκτή και μια κούνια για το μωρό, που πιστεύει πως θα φέρει στον κόσμο. Παράλληλα, ο Λεπρέντης νομίζοντας ότι θα παντρευτεί την αγαπημένη του δίνει χρήματα στον Αδωναϊδη για να νοικιάσει ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα, που θα στεγάσει τον έρωτά του. Η μέρα του γάμου της Βιτορίτζας φτάνει και ο Φιλάρετος έχει καλέσει τον Αδωναϊδη, που φέρνει μαζί του τον Λεπρέντη, ο οποίος περιμένει με αγωνία να παντρευτεί. Όλοι φεύγουν από το σπίτι της νύφης και ο Αδωναϊδης τελευταίος λέει στον Λεπρέντη ότι πηγαίνει για τις τελευταίες ετοιμασίες. Ο Λεπρέντης μένει μόνος του με τον Βαρσάμη, τον υπηρέτη του Φιλάρετου, που τον κάνει να καταλάβει ότι δεν θα παντρευτεί την Βιτορίτζα.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ηθοποιοί: Αντώνης Βλησσίδης, Γιάννης Τότσικας, Γιάννης Συλλιγνάκης, Μαίρη Σαουσοπούλου, Νίκος Λύτρας, Ανδριανή Τουντοπούλου, Κώστας Καποδίστριας, Έρση Βασιλικιώτη, Στέλλα Γερομήτσου, Νανά Λάκκα, Γιώργος Μελισσάρης, Χρήστος Καλαβρούζος.

Προλογίζουν ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ο θεατρολόγος Δημήτρης Σπάθης

Πρώτη μετάδοση : 1982

Σκηνοθεσία : Γιώργης Χριστοφιλάκης

Μουσική σύνθεση : Δήμος Μούτσης

Επιμέλεια ήχων : Γίτσα Βαλμά

Επιμέλεια : Μάρα Καλούδη

 Θεατρική παράσταση στα πλαίσια της εκπομπής "Βραδιά θεάτρου". Προβλήθηκε σε επανάληψη στις 29 Σεπτεμβρίου 2001 στα πλαίσια της εκπομπής "Θεατρικές αναμνήσεις"

(Το ηχητικό μόνο μέρος)

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ηλίας Λογοθέτης (Λεπρέντης, πλούσιος ανόητος εραστής) , Χρυσούλα Διαβάτη (Φιλντισένια, συμβία Φιλαρέτου) , Ιάκωβος Ψαρράς (Φιλάρετος, πατέρας Βιτορίτζας) , Πηνελόπη Πιτσούλη (Περμαθούλα, προξενήτρα) , Άρης Λεμπεσόπουλος (Αδωναϊδης, κόλακας του Λεπρέντη) , Αντώνης Μπαμπούνης (Ασκληπιός, γιατρός) , Λήδα Δημητρίου (Βιτορίτζα) , Ζώγια Σεβαστιανού (Σμαράγδα) , Μάγδα Λέκκα (Διαλεκτή) , Μάνος Τζιμπραγός (Στρούμπουλας, υπηρέτης Λεπρέντη) , Σταύρος Μαυρίδης (Βαρσάμης, υπηρέτης Φιλάρετου) , Κώστας Κρομμύδας (εραστής Βιτορίτζας)

 

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ,του Πετρου Μαρκαρη

    Το εργο του Μαρκαρη βασιζεται στο  ομωνυμο, μυθιστορημα  του Ορατιου Μακ Κου, το οποιο εκδοθηκε το 1935 και γυριστηκε σε ταινια, απο τον Σιντνει Πολλακ το 1969.

Ο Μαρκαρης τοποθετησε την υποθεση στη συγχρονη εποχη,ενω το μυθιστορημα αφηγειται μια ιστορια που συμβαινει στη δεκαετια του 1920,δηλαδη την περιοδο του μεγαλου κραχ στην Αμερικη.

Η μεγαλη αιθουσα χορου,ο κυριοτερος  χωρος του μυθιστορηματος έχει παραχωρησει τη θεση της στη ντισκο.Αυτη η χρονικη μετατοπιση αναγκασε τον Μαρκαρη να αλλαξει τοσο τους χρακτηρες,οσο και την πλοκη του εργου.Απο την στιγμη που αλλαξε η εποχη,αλλαξαν και τα κινητρα και οι αντιδρασεις.

Η δευτερη βασικη διαφορα βρισκεται στη γλωσσα.Τα προσωπα του εργου,εκτος απο τις δυο ηλικιωμενες κυριες,χρησιμοποιουν την γλωσσα που μιλουν οι νεοι  σημερα.Μια γλωσσα επιθετικη.Πισω απο την επιθετικοτητα της κρυβεται η αδυναμια των νεων ανθρωπων ή μαλλον μια δυναμη που δεν ξερουν  ή δεν εχουν που να την διοχετευσουν.

Ειναι ενας δυναμισμος που παει χαμενος και που εξαντλειται σε μια λεκτικη επιθετικοτητα.Ευκολα κατηγορουμε τους νεους για ελλειψη ιδανικων,χωρις να συσχετιζουμε την ελλειψη αυτή με την φθορα των ιδεολογιων  που ζουμε στην εποχη μας.

Την σκηνοθετικη επιμελεια του εργου ανηκει στο θεατρο  Καισαριανης  και στους ρολους ακουγονται οι ηθοποιοι: Μαιρη Σαουσοπουλου, Σωτηρης Χατζακης, Γιαννης Χριστογιαννης, Μελινα Παπανεστορα, Γιωργος Κυριακιδης, Ευδοκια Σουβατζη, Μαξιμος Καρρας, Εφη Καλογεροπουλου, Θανασης Θεολογης, Ανδριανη Τουντοπουλου,

Ιλεανα Παναγιωτουνη.

ΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ, του Μπρένταν Μπήαν

Brendan Behan

Ένας όμηρος (1984) - Εθνικό Θέατρο

Χρήστος Δαχτυλίδης (Μονσιού), Μαργαρίτα Λαμπρινού (Μις Τζίλκριστ), Μάκης Πανώριος (Πριντσέσα Γκρέης), Μπέττυ Βαλάση (Μεγκ Ντίλον), Χρήστος Μάντζαρης (Κυρ Μουλέντυ), Χλόη Λιάσκου (Τερέζα), Δημήτρης Ζακυνθινός (Αξιωματικός), Νίκος Μπουσδούκος (Πατ).

Το έργο διαδραματίζεται σε ένα μπορντέλο στο Δουβλίνο, όπου συχνάζουν πρώην επαναστάτες του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού ανάμεσα σε πόρνες και απόκληρους της κοινωνίας. Σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα που αντανακλά την παραμόρφωση της κοινωνίας, ένας νεαρός Άγγλος στρατιώτης κρατείται όμηρος σαν αντίποινα για τη φυλάκιση ενός νεαρού μέλους του IRA, που πρόκειται να απαγχονιστεί σε μία φυλακή του Μπέλφαστ. Μέσα σε αυτήν την παράδοξη ομήγυρη ξετυλίγεται μία ερωτική ιστορία στον αντίποδα των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Πρόκειται για έργο διαχρονικό που καθρεφτίζει τη σημερινή μας κοινωνία, όπου ακόμα κι αν θύτης και θύμα προέρχονται από δύο αντίπαλα στρατόπεδα, μπορεί να έχουν το ίδιο πρόσωπο.

Για το ραδιόφωνο: Ηχογράφηση 1978
Μετάφραση Βασίλη Ρώτα και Βούλας Δαμιανάκου
Σκηνοθέτης Κώστας Μπάκας
Μουσική Συνθεση Μίκης Θεοδωράκης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ηλιάννα Παναγιωτούνη, Τάκης Χρυσούλης, Παναγιώτης Σουπιάδης, Γιώργος Χανδόλιας, Σταύρος Καρακώστας, Σπύρος Κωνσταντινίδης, Ανδριανή Τουντοπούλου, Ελένη Οικονομίδου, Μαρία Σαουσοπούλου, Γιάννης Χριστογιάννης, Σωτήρης Χατζάκης, Θανάσης Θεολόγης, Εφη Καλογεροπούλου, Μελίνα Παπανέστωρος.

Το γελαστό παιδί
Στίχοι: Brendan Behan & Βασίλης Ρώτας
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Ντόρα Γιαννακοπούλου

Άλλες ερμηνείες:
Μαρία Φαραντούρη
Γιώργος Νταλάρας


Ήταν πρωί του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη
βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί
σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί

Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί

Μον' να 'ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και μόνον από βόλι Εγγλέζου να 'χε πάει
κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα 'ταν τιμή μου που 'χασα το γελαστό παιδί

Βασιλικιά μου αγάπη μ' αγάπη θα στο λέω
για το ό,τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω
γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ
δόξα τιμή στ' αξέχαστο γελαστό παιδί

Michael Collins, το «Γελαστό Παιδί» από την Ιρλανδία
Brendan Behan, Βασίλης Ρώτας, Μίκης Θεοδωράκης
και ο Στέφανος Βελδεμίρης, νεκρός μιας σκοτεινής εποχής

http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2013/12/michael-collins-brendan-behan.html