Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΠΙΤΕΡ ΟΥΣΤΙΝΟΦ

The Love of Four Colonels - Peter Alexander von Ustinov

Υπόθεση: Βρισκόμαστε λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάπου στην κατεχόμενη Γερμανία. Τέσσερις συνταγματάρχες των συμμαχικών δυνάμεων Αγγλίας, Γαλλίας, Αμερικής και Ρωσίας, προσπαθούν να βρουν τρόπους να καταλάβουν κάποιο γερμανικό κάστρο. Όλες οι προσπάθειές τους όμως αποτυγχάνουν.

Τελικά, εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα, εμφανίζονται δύο παράξενες «μάγισσες», η καλή και η κακιά, που πρόθυμα θα τους οδηγήσουν όχι μόνο στο κάστρο, αλλά θα τους δώσουν τη δυνατότητα να δουν και την «κοιμωμένη πεντάμορφη».

Οι δύο μάγισσες μέσα από την προσωπική τους πάλη, την αιώνια πάλη μεταξύ καλού και κακού, θα δώσουν την ευκαιρία στον καθένα από τους τέσσερις συνταγματάρχες να δουν και να γνωρίσουν μέσω των μεταμορφώσεων της πεντάμορφης, την ιδανική εικόνα της γυναίκας των ονείρων τους και θα προσπαθήσουν να την κατακτήσουν.

Μέσα από αυτό το παιχνίδι της κατάκτησης, ο συγγραφέας σατιρίζει με δεξιοτεχνία τις νοοτροπίες και τα υποτιθέμενα ιδανικά των τεσσάρων συμμαχικών δυνάμεων.

(Σημείωμα του σκηνοθέτη Κωστή Τσώνου)

Μετάφραση: Αλέξης Σολομός 
Ραδιοσκηνοθεσία: Κωστής Τσώνος
Μουσική σύνθεση: Χρήστος Λεοντής
Ρύθμιση ήχου: Μάκης Γίγας
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Χρυσικάκος - Ουέσλυ (Colonel Wesley Breitenspiegel), Τρύφων Καρατζάς - Ντέσμοντ (Colonel Desmond de Rinder-Sparrow), Μίμης Χρυσομάλλης - Εμέ   (Colonel Aime Frappot), Στέφανος Κυριακίδης - Ικονένκο (Colonel Alexander Ikonenko), Χρήστος Βαλαβανίδης - Δήμαρχος (The Mayor of Herzogenburg), Πέτρος Φυσσούν – Κακό Πνεύμα, Νόνη Ιωαννίδου - Καλό Πνεύμα, Κατερίνα Βασιλάκου - Πεντάμορφη, Δέσποινα Θερμού - Μέιμπλ, Εβίτα Παπασπύρου - Σίρλεϋ, Αντέλα Μέρμηγκα - Τερέζα.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Ο ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΡΑΜΦΟΥ

Η πρώτη μετάδοση της ηχογράφησης πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1973 από την εκπομπή «Το Θέατρο της Κυριακής» στο Εθνικό Πρόγραμμα.

Θεατρική διασκευή- Ραδιοφωνική μεταφορά και Ραδιοσκηνοθεσία: Γρηγόρης Μασαλάς.

Μουσική επιμέλεια: Πάνος Παπαευσταθίου.

Επιμέλεια ήχων: Γίτσα Βαλμά.

Ρύθμιση ήχου: Γρηγόρης Γίγας.

Στο ρόλο του Κατσαντώνη, ο Νίκος Βασταρδής.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Θεανώ Ιωαννίδου, Μαρούλα Ρώτα, Ντόρα Σιμοπούλου, Θόδωρος Μορίδης, Βασίλης Μητσάκης, Νίκος Λυκομήτρος, Πέτρος Ζαρκάδης, Μιχάλης Μαραγκάκης, Τάκης Καραθανάσης, Νίκος Κικίλιας, Δημήτρης Βεάκης, Ανδρέας Λιάσκος, Χρήστος Δοξαράς, Γιώργος Καραβασίλης, Ηλίας Καπετανίδης, Χρήστος Κωνσταντόπουλος, Κώστας Γαλανάκης, Αχιλλέας Τσουράκης, Γιώργος Τζαβέλας, Νάσος Κεδράκας, Ορφέας Ζάχος, Μαρία Μαμουζέλου, Μάκης Πανώριος, Φοίβος Ταξιάρχης, Τώνης Γιακωβάκης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Δημήτρης Ποταμίτης, Βασίλης Κεχαγιάς, Στράτος Παχής, Σπύρος Ολύμπιος, Ιωάννα Κορομπίλη, Βαγγέλης Πρωτοπαπάς, Ευαγγελία Κουτσούκου, Γιώργος Σαλάχας, Ιάκωβος Ψαρράς, Θάνος Γραμμένος, Γιάννης Μαυρογένης.

 

 

Ο αγωνιστής Κωνσταντίνος Ράμφος (1776-1871), (διακρίθηκε στη μάχη του Ναυπλίου το 1821, της Ακροκορίνθου το 1822 καθώς και στην εκστρατεία του Φαβιέρου στη Χίο το 1827), δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον πολιτικό και διπλωματικό τομέα, τόσο κατά την διακυβέρνηση Καποδίστρια, όσο και στην περίοδο της βασιλείας του Όθωνα. Εμφανίστηκε στον λογοτεχνικό χώρο το 1834 με την μετάφραση του έργου του Μολιέρου «Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής». Μετά την έκδοση του έργου «Ο Κατσαντώνης» το 1862 καταπιάστηκε με την συγγραφή αφηγηματικών έργων εμπνευσμένων από προσωπικότητες και γεγονότα της επανάστασης του ΄21, όπως «Η Δέσπω της Ηπείρου», «Οι Τελευταίες Ημέρες του Αλή Πασά», «Ο Χαλέτ Εφέντης» κ.α.

ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΖΟ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΣΕΛΝΤΟΝ

Romance - Edward Sheldon

«Το Ρομάντζο», σε ηχογράφηση του 1955. Το σκηνικό ανέβασμα του έργου πραγματοποιήθηκε το 1943 σε μια συνεργασία του Δημήτρη Χορν και της κ. Κατερίνας (Ανδρεάδη).

Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1913 και ακολούθησε μια παραγωγή στο Λονδίνο το 1915, η οποία έτρεχε για 1.049 παραστάσεις. Το 1920 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.

Υπόθεση: Ο επίσκοπος Tom Armstrong (Διαμαρτυρόμενος, με δικαίωμα γάμου) έχει δύο εγγόνια την Suzette και τον Harry που τα μεγάλωσε ο ίδιος αφού ορφάνεψαν νωρίς. Τώρα ο νεαρός Harry είναι ερωτευμένος και θέλει να παντρευτεί μια ηθοποιό, πράγμα που προβληματίζει την οικογένεια του. Ο επίσκοπος ζητάει να κάνει μαζί του μια συζήτηση για το θέμα αυτό. Εκείνος δέχεται αν και απορεί για το τι μπορεί να γνωρίζει ο επίσκοπος παππούς του για τέτοια θέματα.  Όμως ένα παλιό κουτί γεμάτο αναμνήσεις θα τους πάει χρόνια πίσω όταν ο Tom Armstrong,  28χρονος τότε εφημέριος θα γνωρίσει σε ένα πάρτι που κάνει ο φίλος του κύριος Cornelius, την διάσημη τραγουδίστρια της όπερας Rita...

Μετάφραση-Διασκευή: Δημήτρης Κωνσταντινίδης
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος

Στο ρόλο του επίσκοπου ο Δημήτρης Χορν

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βάσω Μανωλίδου, Γιάννης Αποστολίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Άννα Ραυτοπούλου, Λούλα Ιωαννίδου, Κική Ρέππα, Γιώργος Λευτεριώτης.

ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΟΥΪ ΒΕΡΝΕΙΓ

  

AFFAIRES dE  L'ÉTAT - Louis Verneuil 

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στις Η.Π.Α. Ένας υποψήφιος γερουσιαστής δέχεται υποδείξεις ώστε να προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους στις επόμενες εκλογές. 

Μια από τις προτάσεις αφορά στην προσωπική του ζωή. 

Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν ευκολότερα ένα παντρεμένο με υποδειγματική συζυγική ζωή παρά έναν ανύπαντρο.

Έτσι η Irene Elliot θα αναλάβει τις υποχρεώσεις της συζύγου του George Henderson οι οποίες πρώτα θα πρέπει να κατανοηθούν και να συμφωνηθούν. Οι συμβουλές όμως για την "συζυγική ζωή" κρύβουν και κάποιες άλλες σκοπιμότητες.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σταύρος Ξενίδης,  Βασίλης Γεωργιάδης, Θεανώ Ιωαννίδου, Κώστας Ρηγόπουλος, Κάκια Αναλυτή, Άρης Βλαχόπουλος. 

Με μικρό πρόβλημα στον ήχο σε κάποια λεπτά του α΄ μέρους 

Στις Η.Π.Α. το έργο ανέβηκε με τον τίτλο "Affairs of State" γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Παίχτηκε 610 φορές από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Νοεμβρίου 1950 στο Theatre Royal και από τις 6 Νοεμβρίου 1950 έως τις 8 Μαρτίου 1952 στο Music Box Theatre.

Στη χώρα μας το έργο ανέβηκε τον Οκτώβριο του 1962 από τον θίασο Καρέζη – Κωνσταντάρα με μέτριες κριτικές.

Ο θεατρικός συνεργάτης των «Νέων» έγραφε: Άρχισε χθες και ο θίασος Καρέζη - Κωνσταντάρα Στόχος του, το βουλεβάρτο. Στο πρόγραμμα, οι «Κρατικές υποθέσεις» _ άλλοτε ποτέ «Δεσποινίς, γυναίκα μου» _ του αρχιμάστορα του είδους Λουί Βερνέιγ. Έξυπνο, ευπρεπές, καλογραμμένο _ ένα ευχάριστο τίποτα. Η Καρέζη στο στοιχείο της. Καλός ο Κωνσταντάρας... * 18 Οκτωβρίου 1962.  

ΘΕΑΤΡΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΑ  -  ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1962-1963
ΛΟΥΙ ΒΕΡΝΕΪΓ "ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ"
Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΑΤ
Σκηνοθετική επιμέλεια: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΡΑΤ
Σκηνογραφίαι: ΜΑΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
Διανομή: ΤΖ. ΚΑΡΕΖΗ, Λ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, Ζ. ΤΣΑΠΕΛΗΣ, ΜΠ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Ν. ΝΕΟΓΕΝΗΣ.

Η Μπεάτα Ασημακοπούλου συμμετείχε στα πέντε ανεβάσματα του έργου Κρατικές υποθέσεις του Λουί Βερνέιγ (πρώτο ανέβασμα το 1962, τελευταίο το 1988!) στο οποίο έπαιζε πάντα τον ρόλο της κυρίας Ράσσελ (το 1962 ήταν φυσικά πολύ νεότερη από ό,τι απαιτούσε ο ρόλος)...

ΚΑΡΜΕΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΠΕΡ ΜΕΡΙΜΕ

              Carmen - Prosper Mérimée

«Τελευταία έγραψα μέσα σε οκτώ ημέρες μια ιστορία που εσείς η ίδια μου είχατε διηγηθεί, πάνε τώρα δεκαπέντε χρόνια. Φοβάμαι μάλιστα πως την έχω χαλάσει λίγο. Πρόκειται για κάποιον παλικαρά από τη Μάλαγα που σκότωσε τη μαιτρέσα του. Καθώς έχω μελετήσει πολλά για τις Tσιγγάνες, είπα πως η ηρωίδα μου θα είναι Tσιγγάνα».

Όταν ο Μεριμέ έγραφε στην Κοντέσα ντε Μοντίγιο για την καινούργια του νουβέλα, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί πως η ηρωίδα που έπλασε θα δραπέτευε από τον κόσμο της φαντασίας του.

Λίγα χρόνια μετά η Κάρμεν θα γινόταν διάσημη φιγούρα της όπερας κι από κει θα ξεκινούσε το ταξίδι της στον κόσμο του μύθου, που μοιάζει να μην έχει τέλος.

Υπόθεση: Γεγονός παραμένει πάντως πως η νουβέλα του Γάλλου συγγραφέα είναι η αυθεντική ιστορία της άστατης Tσιγγάνας που ερωτεύεται με πάθος και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα που έχει δώσει ποτέ η γαλλική λογοτεχνία .

(Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη "Κάρμεν" του Προσπέρ Μεριμέσε μετάφραση του  Δημήτρη Στεφανάκη).

O Προσπέρ Μεριμέ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1803 από πατέρα ζωγράφο. Σε πολύ νεαρή ηλικία ξεκινά να σπουδάσει νομικά και μετά το πέρας των σπουδών του δημοσιεύει ένα σύνολο έξι θεατρικών έργων, "Το θέατρο της Κλάρα Γκαζύλ", το 1825, που τον καθιερώνει ως μιας προεξέχουσα μορφή του ρομαντικού κινήματος στη Γαλλία. Ύστερα ακολούθησαν τα έργα: "La Jacqerie", το 1828, μια σειρά δραματικών σκηνών από τη μεσαιωνική εποχή, και η νουβέλα "Το χρονικό της βασιλείας του Καρόλου ΙΧ", το 1829. Στα έτη 1829-1830, δημιουργεί έξι αξιοσημείωτα έργα. Την ίδια περίοδο ξεκινά τη δημοσιοϋπαλληλική του καριέρα. Διορίζεται γενικός επιθεωρητής των ιστορικών μνημείων, θέση που διατήρησε μέχρι το 1860. Ταξιδεύει σε ολόκληρη την Ευρώπη και ασχολείται κυρίως με τη συγγραφή ιστορικών δοκιμίων και ταξιδιωτικών σημειώσεων που άπτονται ιστορικών και αρχαιολογικών θεμάτων. Το 1844 γίνεται δεκτός στη Γαλλική Ακαδημία. Ο Μεριμέ ύστερα από τη δημοσίευση της "Κάρμεν" το 1847, δεν έγραψε καμία νουβέλα για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Το 1854 ονομάζεται γερουσιαστής και εξελίσσεται σε διακεκριμένη προσωπικότητα στην Αυλή του Ναπολέοντα ΙΙΙ. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του αρχίζει και πάλι τη συγγραφή μικρών ιστοριών, τριών τον αριθμό, που καμία όμως δεν επρόκειτο να δημοσιευθεί. Πέθανε στις Κάννες το 1870.

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαίρη Αρώνη, Νίκος Χατζίσκος, Θεόδωρος Αρώνης, Γκίκας Μπινιάρης, Λούλα Ιωαννίδου, Σπύρος Ολύμπιος, Γιώργος Μετσόλης, Νάσος Κεδράκας, Νίκος Φιλιππόπουλος
Σκηνοθεσία: Μήτσος Λυγίζος

Μουσική σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης