Ο ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑΣ ΤΟΥΝ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ

Το 1890 μετά τον αμφιλεγόμενο «Ιβάνωφ» (1887) ο Τσέχωφ γράφει ακόμα ένα μεγάλο θεατρικό έργο με τον τίτλο «Ο Συλβαίν». Εκεί, καταγγέλλει το κακό που προκαλούν οι συνήθειες που έχουν οι άνθρωποι να αλληλοκρίνονται στηριζόμενοι σε προκαταλήψεις, να κολλούν ετικέτες, να εκφράζουν οριστικές κρίσεις, να χτίζουν τη ζωή τους πάνω σε κλισέ και να σέβονται τα είδωλα. Το έργο δεν είχε τότε καμία επιτυχία: δήλωσαν ότι ο Τσέχωφ δεν γνώριζε τους κανόνες του θεάτρου και ότι αυτό έμοιαζε περισσότερο με νουβέλα παρά με θεατρικό. Το 1898 ο συγγραφέας ξαναδουλεύει το έργο και του αλλάζει τον τίτλο σε «Ο θείος Βάνιας». Ενα χρόνο αργότερα, ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας σε σκηνοθεσία Στανισλάφσκι

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ «Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας» (Εκδόσεις Σοκολη- Αθήνα 1992)

Την θεατρική περίοδο 2003-2004 ο Γιάννης Μπέζος σκηνοθέτησε την παράσταση του θείου Βάνια και υποδύθηκε τον ομώνυμο ρόλο, στη σκηνή του θεάτρου «Προσκήνιο».

Η παράσταση μεταφέρθηκε στο ραδιόφωνο σε μια ηχογράφηση που πραγματοποιήθηκε στο studio D της ΕΡΤ και μεταδόθηκε από το Γ΄ Πρόγραμμα στις 27 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου.

Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία : Γιάννης Μπέζος
Βοηθός σκηνοθέτη : Άγγελος Μπούρας
Μουσική σύνθεση: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Τεχνική επιμέλεια: Τάσος Μπακασιέτας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σούλα Αθανασιάδου-Μαρίνα Τιμοθέεβνα, Δημήτρης Σιακάρας- Μιχαήλ Λβόβιτς Άστροφ, Γιάννης Μπέζος- Ιβάν Πετρόβιτς Βοϊνίτσκι (Βάνιας), Περικλής Μουστάκης- Αλεξάντρ Βλαντιμίροβιτς Σερεμπριακώφ, Γιάννης Ψυχογιός –Ιλιά Ιλίτς Τελιέγκιν, Μαρίνα Ψάλτη –Σοφία Αλεξάντροβνα-(Σόνια), Ναταλία Τσαλίκη- Ελένα Αντρέγεβνα, Ουρανία Μπασλή- Μαρία Βασίλιεβνα Βοϊνίτσκαγια, Άγγελος Μπούρας- εργάτης Εφήμ.

Επιμέλεια εκπομπής: Mara Kaloudi

Σε παλαιότερη ανάρτηση μας με τον Νίκο Παπακωνσταντίνου στον ρόλο του Θείου Βάνια

http://radio-theatre.blogspot.com/2010/02/blog-post_8012.html

Ο ΓΛΑΡΟΣ ΤΟΥ ΤΣΕΧΩΦ

Υπόθεση: H Αρκάντινα είναι μια καταξιωμένη και δημοφιλής ηθοποιός του θεάτρου που συνδέεται με τον Τριγκόριν, έναν επιτυχημένο συγγραφέα. Ο Τρέπλιεφ, ο γιος της Αρκάντινα, αναζητά, κάτω από την “σκιά” της μητέρας του, νέους τρόπους έκφρασης στην ποίηση και στο θέατρο. Παρουσιάζει το πρώτο του θεατρικό έργο στους ανθρώπους που βρίσκονται στο κτήμα, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη του, τη Νίνα. Η παράσταση όμως θα τελειώσει άδοξα.

Η Νίνα θέλει να γίνει ηθοποιός και αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι και να ακολουθήσει τον Τριγκόριν.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Τρέπλιεφ εξακολουθεί να ζει στο κτήμα του Σόριν και να παρακολουθεί από μακριά την προσωπική ζωή και την καριέρα της Νίνας. Η επιδείνωση της υγείας του Σόριν θα φέρει πάλι στο κτήμα την Αρκάντινα και τον Τριγκόριν. Στο ίδιο μέρος, θα επιστρέψει “τσακισμένη”, σαν τον νεκρό γλάρο που κάποτε είχε αποθέσει στα πόδια της ο Τρέπλιεφ, και η Νίνα. Η συνάντηση της με τον Τρέπλιεφ θα συμβάλει στο να δώσει τέρμα στη ζωή του.

Παίζουν οι ηθοποιοί: οι: Μαίρη Αρώνη, Γιάννης Φέρτης, Πέτρος Φυσσούν, Μαρία Σκούτντζου, Γιώργος Μοσχίδης, Άννα Βενέτη-Μπάκα, Μάκης Ρευματάς, Γιάννης Μόρτζος, Γιώργος Βουτσίνος, Αλέξανδρος Μαυρίδης, Ρένα Καλτσά, Καίτη Επισκόπου.

Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης
Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Ζουγανέλης
Επιμέλεια ήχων: Γίτσα Βαλμά
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης
Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Μπάκας
Η ηχογράφηση είναι του 1981.

Επιμέλεια Εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Ο Γλάρος, που αποτελεί ένα έργο σταθμό για το σύγχρονο θέατρο και που έφερε έναν επαναστάτη της λογοτεχνίας στο παγκόσμιο θεατρικό προσκήνιο, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου.

Μέσα από την ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Τσέχωφ στο έργο αντανακλάται όλη η φιλοσοφία του, όλη η πορεία ζωής που διάνυσε, η χαρά της άνοιξης και η συνεχής κατάρρευση των ελπίδων κι όμως, μαζί με όλα αυτά, δεν λείπει η ακλόνητη πίστη του σε ένα καλύτερο μέλλον. 

Οι ήρωές του, όπως οι γλάροι, δυνατοί αλλά και ευάλωτοι, πετάνε πάνω από τη λίμνη, ως σύμβολα της ελευθερίας και της νίκης του ανθρώπινου πνεύματος πάνω σε όλες τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της ζωής.

ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ (Μιχαήλ Πλατώνοφ) του Άντον Τσέχοφ

Μεγαλόσχημοι έρωτες, συζητήσεις για χρέη και γραμμάτια, ποτό, πλήξη και μονοτονία συνθέτουν το σκηνικό της ζωής των καλεσμένων στη βεράντα της γοητευτικής χήρας Άννας Πετρόβνα. Μέχρι την άφιξη του νεαρού δάσκαλου Πλατόνοφ, που θα λειτουργήσει καταλυτικά στη λιμνάζουσα καθημερινότητα των υπολοίπων.

Όμως, το φως που εκπροσωπούσε άλλοτε ο γοητευτικός ήρωας φαίνεται τώρα να θαμπώνει, αφού ο Πλατόνοφ σπαταλά τον καιρό του διασκεδάζοντας με τις αδυναμίες των άλλων και βάζοντας σε δοκιμασία τις δικές του.

Τέσσερις γυναίκες θα βρεθούν στη δίνη της γοητείας του. Το επικίνδυνο παιχνίδι του θα έχει αναπόφευκτες συνέπειες για όλους.

Στο πρώιμο έργο του Πλατόνοφ, ο Τσέχοφ προετοιμάζει και επεξεργάζεται τα κυρίαρχα θεματικά μοτίβα που θα τον απασχολήσουν στο μέλλον.

Οι ήρωές του οδηγούνται από τα πάθη, τις αδυναμίες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης, οι προσδοκίες διαψεύδονται από την πράξη, η ζωή παγιδεύεται σε μια ατελέσφορη αναζήτηση ευτυχίας. Κωμικότητα και δραματικότητα εναλλάσσονται χωρίς διακοπή, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματική ζωή.

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή Νίκου Γκάτσου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Νέζος, Νίκος Χατζίσκος, Πέτρος Φυσούν, Αλέκα Κατσέλη, Κάκια Αναλυτή, Παντελής Ζερβός, Φοίβος Ταξιάρχης, Μιχαήλ Μαραγκάκης, Αντιγόνη Βαλάκου, Μάνος Κατράκης, Γιάννης Αργύρης, Ελένη Ρήγα, Κώστας Ρηγόπουλος, Κώστας Μπάκας, Νόντας Καστανάς, Μαρίκα Κοτοπούλη, Γιώργος Πλούτης.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ

Μετά τον Γλάρο και τον Θείο Βάνια, ο Τσέχωφ γράφει το τετράπρακτο δράμα του Τρεις Αδελφές, το 1901.

 Το έργο ξεδιπλώνει έναν πίνακα της καθημερινής ζωής κάποιων ανθρώπων της ρωσικής επαρχίας. Τα στοιχεία που απαρτίζουν το μύθο είναι πολύ απλά, τα πρόσωπα και οι καταστάσεις καθημερινές, σχεδόν συνηθισμένες. Το δράμα αντλεί την ουσία του όχι από εξωτερικά γεγονότα και οριακές συγκρούσεις αλλά από ένα ρεύμα υπόγειο, που του δίνει ζωή και διαποτίζει τα θεμέλια του, αποκαλύ-πτοντας μιαν άλλη πραγματικότητα, πέρα από τα γεγονότα και αναδεικνύει την εσωτερική διάσταση των πραγμάτων.

Οι τρεις αδελφές, η Όλγα, η Μάσα και η Ειρήνα Πραζόρωφ ζουν μαζί με τον Αντρέι τον αδελφό τους σε μια επαρχιακή πόλη. Οι γονείς τους έχουν πεθάνει, και οι τρεις αδελφές νοσταλγούν την εποχή που ζούσαν μαζί με τον στρατιωτικό πατέρα τους στη Μόσχα, σ΄ ένα μεγάλο σπίτι γεμάτο κόσμο και διασκεδάσεις.

Τώρα πια η μοναδική τους διέξοδος είναι να δέχονται στο σπίτι τους αξιωματικούς της τοπικής φρουράς και να προσπαθούν να προσαρμοσθούν σε μια πραγματικότητα κατά πολύ κατώτερη των προσδοκιών τους.

Η Όλγα, η μεγαλύτερη από τις τρεις αδελφές είναι δασκάλα στο παρθεναγωγείο της περιοχής. Η Μάσα είναι παντρεμένη με τον Κουλίγκιν, έναν συμβιβασμένο καθηγητή, αδύναμο να της προσφέρει τις συγκινήσεις που ονειρεύεται, και ανυποψίαστο για τις έντονες ψυχικές της ανησυχίες. Η Ειρήνα, η μικρότερη αδελφή είναι εκείνη που περισσότερο από τις άλλες τολμάει να κάνει όνειρα και να φαντάζεται το μέλλον τους στη Μόσχα, στη μεγάλη πολιτεία που για αυτήν σημαίνει πραγμάτωση κάθε ονείρου και ελπίδας.

Ένας αξιωματικός που έρχεται στην πόλη τους, ο αντισυνταγματάρχης Βερσίνιν, ξυπνάει τα κοιμισμένα συναισθήματα της Μάσας. Στερημένοι και οι δύο από αυτό που νομίζουν ότι ένας ιδανικός σύντροφος θα μπορούσε να τους προσφέρει, βρίσκουν ο ένας στο πρόσωπο του άλλου, την όψη του ανεκπλήρωτου και ανέφικτου έρωτα.

Ανάμεσα στους αξιωματικούς που αποτελούν τον κύκλο των συναναστροφών των Πραζόρωφ, βρίσκεται και ο υπολοχαγός βαρώνος Τούζεμπαχ, ερωτευμένος με την Ειρήνα την οποία επιθυμεί να παντρευτεί. Όμως τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν ευνοϊκά για τους ήρωες που μέσα από την ακύμαντη χωρίς βιαιότητες και εξάρσεις καθημερινότητα τους, αναζητούν την μεταξύ τους επαφή και λύτρωση.

Ο Βερσίνιν θα φύγει από την επαρχιακή πόλη ακολουθώντας το Σύνταγμα του που αλλάζει έδρα και ο Τούζεμπαχ θα σκοτωθεί σε μονομαχία με τον αντεραστή του Σαλιόνιν. Ο Αντρέι, που έχει παντρευτεί την Νατάσα, μια σκληρή και γειωμένη επαρχιώτισσα, θα αποποιηθεί τα όνειρα του να γίνει καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Μόσχας, βαλτώνοντας σε μια αδιάφορη οικογενειακή ζωή.

Οι τρεις αδελφές θα μείνουν μόνες. Οι φίλοι τους αξιωματικοί θα φύγουν μακριά, και αυτές θα απομείνουν να ακούν τη μουσική του Συντάγματος που αποχωρεί, να νοσταλγούν και να αναρωτιούνται για τον βαθύτερο σκοπό της ζωής τους.

(Πηγή: από σημειώσεις για την παράσταση του Κακογιάννη στο Εθνικό).

Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης

Ρ/σκηνοθεσία:  Κώστας Μπάκας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έφη Ροδίτη, Άννα Βενέτη, Λυκούργος Καλλέργης, Κώστας Καστανάς, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Ειρήνη Κουμαριανού, Δημ. Αστεριάδης, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιώργος Μοσχίδης, Δημήτρης Χρυσομάλλης, Κλειώ Σκουλούδη, Θόδωρος Σαρρής, Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Η Ηχογράφηση έγινε το 1977 για το "Τρίτο Θέατρο"

Η ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1989 από την εκπομπή «Μικρή Αυλαία» στο Α΄ Πρόγραμμα της Ε.ΡΑ.

Μετάφραση: Αθηνά Σαραντίδη
Ραδιοσκηνοθεσία: Γρηγόρης Κωνσταντή Μασσαλάς
Μουσική επιμέλεια: Κώστας Μυλωνάς
Ρύθμιση ήχου: Χριστίνα Σκάντζικα
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί : Εύα Κοταμανίδου, Μάνια Τεχριτζόγλου, Μαρία Βουράκη, Δημήτρης Καταλειφός,Γιάννης Λαμπρόπουλος, Θάλεια Παπάζογλου, Γιώργος Χριστόπουλος, Γιάννης Θωμάς,Δημήτρης Παπαγιάννης, Νίκος Γαλιάτσος, Κώστας Μάνος, Βασίλης Κεχαγιάς, Θόδωρος Κατσαδράμης, Έφη Πολυζωγοπούλου, Αθηνά Δόμπρου, Γιάννης Μοίρας.

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη