Ο ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑΣ ΤΟΥΝ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ

Το 1890 μετά τον αμφιλεγόμενο «Ιβάνωφ» (1887) ο Τσέχωφ γράφει ακόμα ένα μεγάλο θεατρικό έργο με τον τίτλο «Ο Συλβαίν». Εκεί, καταγγέλλει το κακό που προκαλούν οι συνήθειες που έχουν οι άνθρωποι να αλληλοκρίνονται στηριζόμενοι σε προκαταλήψεις, να κολλούν ετικέτες, να εκφράζουν οριστικές κρίσεις, να χτίζουν τη ζωή τους πάνω σε κλισέ και να σέβονται τα είδωλα. Το έργο δεν είχε τότε καμία επιτυχία: δήλωσαν ότι ο Τσέχωφ δεν γνώριζε τους κανόνες του θεάτρου και ότι αυτό έμοιαζε περισσότερο με νουβέλα παρά με θεατρικό. Το 1898 ο συγγραφέας ξαναδουλεύει το έργο και του αλλάζει τον τίτλο σε «Ο θείος Βάνιας». Ενα χρόνο αργότερα, ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας σε σκηνοθεσία Στανισλάφσκι

ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ «Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας» (Εκδόσεις Σοκολη- Αθήνα 1992)

Την θεατρική περίοδο 2003-2004 ο Γιάννης Μπέζος σκηνοθέτησε την παράσταση του θείου Βάνια και υποδύθηκε τον ομώνυμο ρόλο, στη σκηνή του θεάτρου «Προσκήνιο».

Η παράσταση μεταφέρθηκε στο ραδιόφωνο σε μια ηχογράφηση που πραγματοποιήθηκε στο studio D της ΕΡΤ και μεταδόθηκε από το Γ΄ Πρόγραμμα στις 27 Μαρτίου 2004, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου.

Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία : Γιάννης Μπέζος
Βοηθός σκηνοθέτη : Άγγελος Μπούρας
Μουσική σύνθεση: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Τεχνική επιμέλεια: Τάσος Μπακασιέτας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σούλα Αθανασιάδου-Μαρίνα Τιμοθέεβνα, Δημήτρης Σιακάρας- Μιχαήλ Λβόβιτς Άστροφ, Γιάννης Μπέζος- Ιβάν Πετρόβιτς Βοϊνίτσκι (Βάνιας), Περικλής Μουστάκης- Αλεξάντρ Βλαντιμίροβιτς Σερεμπριακώφ, Γιάννης Ψυχογιός –Ιλιά Ιλίτς Τελιέγκιν, Μαρίνα Ψάλτη –Σοφία Αλεξάντροβνα-(Σόνια), Ναταλία Τσαλίκη- Ελένα Αντρέγεβνα, Ουρανία Μπασλή- Μαρία Βασίλιεβνα Βοϊνίτσκαγια, Άγγελος Μπούρας- εργάτης Εφήμ.

Επιμέλεια εκπομπής: Mara Kaloudi

Σε παλαιότερη ανάρτηση μας με τον Νίκο Παπακωνσταντίνου στον ρόλο του Θείου Βάνια

http://radio-theatre.blogspot.com/2010/02/blog-post_8012.html

Ο ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΣΑΜ ΣΕΠΑΡΝΤ

Red cross

Υπόθεση: Ο Jim και η Carol κάθονται σε δυο ίδια ξύλινα κρεβάτια και είναι ντυμένοι το ίδιο με γκρι και λευκά ρούχα. Η Carol αναρωτιέται γιατί νοιώθει τόσο άρρωστη και αρχίζει να φαντάζεται πως κάνει σκι στα Βραχώδη Όρη. Ξαφνικά εκεί που αναπτύσσει ταχύτητα πέφτει, το κεφάλι ξεκολλά από το σώμα της και κατρακυλά συμπαρασύροντας το χιόνι που συναντά δημιουργώντας μια μεγάλη χιονοστιβάδα που σκοτώνει χιλιάδες κόσμο. Τρομάζοντας από αυτά που σκέφτεται τρέχει έξω από το δωμάτιο αφήνοντας τον Jim μόνο.

Ο Jim έχει ένα πρόβλημα. Αμέσως μόλις μείνει μόνος βγάζει το παντελόνι της φόρμας που φοράει και αρχίζει να ξύνεται μανιωδώς. Κάποια στιγμή μπαίνει στο δωμάτιο η καμαριέρα και της δείχνει τις ψείρες που βρίσκονται πάνω του. Εκείνη του προτείνει να τον πάει σε γιατρό. Αργότερα οι δυο τους συζητούν για ένα νυχτερινό μπάνιο στη λίμνη.  Η καμαριέρα δεν γνωρίζει να κολυμπά και ο Jim αναλαμβάνει να της δείξει πως γίνεται. Έτσι ο καθένας τους ξαπλώνει μπρούμυτα στο κρεβάτι του και προσποιούνται τις κινήσεις του κολυμβητή. Ξαφνικά η καμαριέρα νιώθει πως παθαίνει κράμπα και πως πνίγεται ...

Μετάφραση- Ραδιοσκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας
Μουσική Επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος
Τεχνική επιμέλεια: Θόδωρος Σφέτσας Παραγωγή: Νέλλα Δουλτσίνου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος, Χάρις Ανταχοπούλου, Περικλής Μουστάκης, Στέλιος Πέτσος, Ντίνα Κώνστα.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

Η "Δωδέκατη νύχτα" γράφτηκε μάλλον το 1601, και η πρώτη γνωστή παρουσίαση της έγινε στις 2 Φεβρουαρίου του 1602.

Το έργο αποτελείται από 2.579 στίχους, το 62% του κειμένου είναι πρόζα και το 38% είναι έμμετρο. Αφηγείται την ιστορία της νεαρής Βιόλα που φτάνει στις ακτές της Ιλλυρίας μετά από ένα ναυάγιο, πιστεύοντας ότι ο δίδυμος αδελφός της Σεμπάστιαν έχει πνιγεί, και μπαίνει στην υπηρεσία του δούκα Ορσίνο ντυμένη αγόρι. Ο μελαγχολικός δούκας είναι ερωτευμένος με την όμορφη και βαρυπενθούσα κόμισσα Ολίβια, η οποία με τη σειρά της ερωτεύεται τη Βιόλα πιστεύοντας ότι είναι αγόρι. Στην Ιλλυρία όμως εμφανίζεται κάποια στιγμή και ο Σεμπάστιαν ακολουθούμενος από τον γενναίο πλοίαρχο Αντόνιο που του έχει σώσει τη ζωή.

Ο Σαίξπηρ άντλησε αυτό το κομμάτι της πλοκής του έργου από την ιταλική κωμωδία "Οι απατημένοι" (Gl'Ingannati) που εκδόθηκε στα αγγλικά το 1537, αλλά και από μια ιστορία του Μπάρναμπυ Ριτς με τίτλο "Απολλώνιος και Σίλα" που εκδόθηκε το 1581. Πρόσθεσε ένα ζωηρό, χαριτωμένο αλλά και ενίοτε σκληρό περίγυρο με τον πνευματώδη γελωτοποιό Φέστα, τον μόνιμα μεθυσμένο συγγενή της Ολίβια, σερ Τόμπυ, τη σκανταλιάρα ακόλουθό της Μαρία, τον μειωμένης ευφυΐας υποψήφιο γαμπρό σερ Άντριου, και τον δυσάρεστα φιλόδοξο αρχιθαλαμηπόλο Μαλβόλιο, και έφτιαξε μια σπαρταριστή, πικρή κωμωδία για τον έρωτα που είναι "γεμάτος φαντασίας σχήματα, ώστε κι ο ίδιος είναι εντελώς φανταστικός".

Η "Δωδέκατη νύχτα" είναι η νύχτα των Θεοφανείων που κλείνει τον κύκλο των Χριστουγεννιάτικων γιορτών. Πρόκειται για την τελευταία νύχτα χορού, μεταμφιέσεων και έρωτα, που υπάρχει από τα παγανιστικά χρόνια και είναι γνωστή γιατί οι  ευγενείς παραμέριζαν τις διαφορές τους, σταματούσαν τους πολέμους και άνοιγαν τις πόρτες των σπιτιών τους στους φτωχούς και τους κατατρεγμένους, “ξορκίζοντας” τον παγερό χειμώνα.

Η σκηνοθεσία είναι του Αλέξη Μίγκα,ενω τους ρόλους ερμηνεύουν οι : Ράσμη Τσόπελα, Τάσος Παπαδάκης, Μελίνα Μποτέλη,Τίμος Περλέγκας, Κώστας Φραγκιαδάκης, Γιάννης Τότσικας, Δημήτρης Παπαγιάννης, Τάκης Ζαχαρόπουλος, Έφη Ροδίτη, Περικλής Μουστάκης, Δημήτρης Αρώνης, Αγαπητός Μανδαλιός και Βασίλης Κούρης.

Καλή σας ακρόαση...