ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, Η ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ, ΛΕΞΗ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ

Αγαπητοί φίλοι, καλησπέρα σας! Σήμερα σας παρουσιάζουμε τρία μονόπρακτα δύο πολύ σπουδαίων Ιρλανδών ποιητών. ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ και Η ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ του Τζον Μίλινγκτον Σινγκ και ΛΕΞΗ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς.

Θα μπορούσε να είναι το σπίτι της οικογένειας του έργου μας

 Το έργο "Καβαλάρηδες στη θάλασσα" («Riders to the sea» γράφτηκε το 1902 και ανέβηκε για πρώτη φορά στο Abbey Theatre στο Δουβλίνο το 1904.
Είναι μια μονόπρακτη τραγωδία που χάρη στη λακωνικότητα και την έντασή της, αποτελεί ένα από τα καλύτερα σύγχρονα σύντομα έργα.

Η μικρή αυτή τραγωδία της ύπαρξης εκτυλίσσεται στο σπιτικό μιας οικογένειας, σ’ ένα από τα νησιά Άραν στα ανοιχτά της Δυτικής Ιρλανδίας, όπου η Μόιρα, μια μάνα που έχασε πέντε από τους έξι γιους της στη θάλασσα, προσπαθεί μάταια ν’ αποτρέψει το μικρότερο και στερνό γιο της να μπαρκάρει.

Η μοίρα του όμως φαίνεται πως είναι προδιαγεγραμμένη καθώς ούτε οι θρήνοι, ούτε τα κλάματα ακόμα κι οι κατάρες, δεν θα σταθούν ικανά μέσα για να μεταπείσουν τον αποφασισμένο νεαρό, που επιθυμεί διακαώς να παλέψει με τα κύματα αψηφώντας την θύελλα και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Έτσι, ο θάνατος του Μπάρτλεϋ θα ξαναβυθίσει την οικογένεια στο πένθος, κατάσταση που στοιχειώνει μόνιμα την εστία. Τα μέλη της, συνειδητοποιώντας πόσο άνιση και μάταιη είναι η πάλη με το «μαύρο καβαλάρη» μοιάζουν ν’ αποδέχονται καρτερικά το τέλος. 

 

Το έργο "Η Σκιά της Κοιλάδας" (The Shadow of the Glen)" και αυτό μονόπρακτο, γράφτηκε το καλοκαίρι του 1902- και είναι το πρώτο έργο του Σινγκ που ανέβηκε στη σκηνή του Molesworth Hall του Δουβλίνου, στις 8 Οκτωβρίου 1903. Ωστόσο, η παράσταση κίνησε την αντίδραση και την διαμαρτυρία των εθνικιστών και χαιρετίστηκε από τον Ιρλανδικό Τύπο της εποχής ως "προσβολή κατά όλων των ενάρετων γυναικών της Ιρλανδίας

     

Τζον Μίλινγκτον Σινγκ

Ο Ιρλανδός συγγραφέας Τζον Μίλλινγκτον Σινγκ (1871 – 1909) αν και χάθηκε πρόωρα-έζησε 38 χρόνια-, άφησε έξι ολοκληρωμένα θεατρικά έργα, που ανεβαίνουν μέχρι τις μέρες μας στις σκηνές όλου του κόσμου.  Θεωρείται από τους μελετητές του "ένας πρωτοπόρος και με μεγάλη επιρροή μοντερνιστής". Η γλώσσα του είναι πλούσια σε εικόνες, ζωντανή και ποιητική με δυνατές σκηνές κορύφωσης της δράσης και λεπτοδουλεμένους διαλόγους. Ένα κράμα χιούμορ και θλίψης.

Παλαιότερα είχαμε ανεβάσει το έργο του Σινγκ "Η Ντίαρντρι των θλίψεων"

     

Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

Ο Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς γεννήθηκε στο προάστιο του Σάντιμαουντ στο Νότιο Δουβλίνο. Είχε άλλα τρία μικρότερα αδέρφια, τον Τζακ (1871-1957), την Ελίζαμπεθ (1868-1940) και τη Σούζαν (1866-1949): όλοι τους ακολούθησαν κατά κάποιον τρόπο καλλιτεχνική πορεία. Όταν ήταν δυο ετών, η οικογένειά του μετακόμισε από το Δουβλίνο στο Σλίγκο κι έπειτα στο Λονδίνο λόγω της καλλιτεχνικής δραστηριότητας του πατέρα, Τζον Μπάτλερ Γέιτς, που ήταν ζωγράφος.

Η χρονική διάρκεια και των τριών είναι 1ω 41λ.

ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΛΟΥΛΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

Το θεατρικό που αναρτούμε σήμερα αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό στην εργογραφία της Λούλας Αναγνωστάκη,μιας από τις σπουδαιότερες φωνές της μεταπολιτευτικής ελληνικής δραματουργίας.

Η κριτική της εποχής αναγνώρισε στην "Νίκη" ένα οριακό κείμενο που συνδέει το νεοελληνικό βίωμα με τον μοντερνισμό και στο οποίο η έννοια του ξένου αναγνωρίζεται στο επίπεδο ενός προσώπου,μιας οικογένειας,μιας τάξης,μιας χώρας।

Το έργο εκτυλίσσεται σε ένα γερμανικό βιομηχανικό προάστιο όπου καταλήγει μια βασανισμένη ελληνική οικογένεια με συσσωρευμένες τις ατομικές και συλλογικές δοκιμασίες στις αποσκευές της. Το οδοιπορικό αυτής της οικογένειας ξεκινά από τον γενέθλιο τόπο της ορεινής μακεδονικής γης για να καταλήξει στην Γερμανία του '60. Οι διάλογοι είναι αφαιρετικοί,ενώ οι μονόλογοι διατηρούν μια ποιητική απόχρωση ,καθώς το παρελθόν συνδέεται και συγχέεται με το παρόν.

Η Λούλα Αναγνωστάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.Εμφανίστηκε στο θέατρο το 1965 με την τριλογία της Πόλης ("Η διανυκτέρευση", "Η πόλη", "Η παρέλαση"), που παρουσίασε σε ενιαία παράσταση στο Θέατρο Τέχνης ο Κάρολος Κουν. 

Το Φεβρουάριο του 1967 ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο το τρίπρακτο έργο της "Η συναναστροφή", σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά. Ακολούθησαν: "Αντόνιο ή το Μήνυμα" (1972), "Η νίκη" (1978), "Η κασέτα" (1982), "Ο ήχος του όπλου" (1987), όλα από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το 1990 ο θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου παρουσίασε το έργο "Διαμάντια και μπλουζ", σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου. Το 1995 ανέβηκε το "Ταξίδι μακριά" από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. Το 1998 το μονόπρακτο "Ο ουρανός κατακόκκινος" από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Βίκτορα Αρδίττη και το 2003 το έργο "Σ' εσάς που με ακούτε" από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή. 

Τα έργα της Λούλας Αναγνωστάκη έχουν επίσης παρουσιαστεί από Αθηναϊκούς θιάσους και Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, καθώς και στο εξωτερικό (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία, Κύπρο, Ισπανία, ΗΠΑ). 

Δημιουργός μιας ιδιαίτερης γραφής, η Λούλα Αναγνωστάκη αποτύπωσε στα έργα της το εσωτερικό τοπίο του σύγχρονου Έλληνα και τις μεταβολές του υπό την επίδραση της Ιστορίας. Πραγματεύτηκε τα σημαντικότερα θέματα της μεταπολεμικής περιόδου στη χώρα μας, όπως το τραύμα, η ενοχή, η μοναξιά, η ήττα. Παρακολουθώντας την εξέλιξη της νεοελληνικής κοινωνίας και μετά τη μεταπολίτευση, πραγματεύεται τον εγκλωβισμό των ανθρώπων και των κοινωνιών, τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου, τη μοναξιά, την έλλειψη επικοινωνίας και το αίσθημα ασφυξίας του ατόμου. Βαδίζει το δικό της δημιουργικό, μοναχικό δρόμο, επενδύοντας ιδιαιτέρως στη μουσική διάσταση του λόγου της, που ενισχύει τη δραματικότητα και την εμβέλειά του. 

Παντρεμένη με το συγγραφέα και καθηγητή Ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά και μητέρα του συγγραφέα Θανάση Χειμωνά.

Για το ραδιόφωνο: Η ηχογράφηση έγινε το 1987 σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ηλίας Ασπρούδης, Τζένη Καλύβα, Έρση Μαλικενζου, Μαρίκα Τζιραλίδου, Μηνάς Χατζησάββας, Κώστας Πανουργιάς, Ζαχαρίας Ρόχας