ΧΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΑΜΙΟΥΕΛ ΜΠΕΚΕΤ

 Embers - Samuel Beckett

Το ραδιοφωνικό θεατρικό έργο "Embers" γράφτηκε από τον Samuel Beckett στην αγγλική γλώσσα το 1957 και μεταδόθηκε για πρώτη φορά από το Τρίτο πρόγραμμα του BBC στις 24 Ιουνίου 1959. 

Αργότερα το ίδιο έτος κέρδισε το βραβείο Prix Italia του ραδιοφώνου της RAI.

Η πρώτη θεατρική παρουσίαση έγινε το 1977 στο φεστιβάλ του Edinburgh.

Υπόθεση: Ο Henry κάθεται σε μια παραλία. Θυμάται περιστατικά που έζησε και φαντάζεται ιστορίες που ίσως θα είχαν αλλάξει τη ζωή του.

Ακούγονται τα βήματα ενός άντρα καθώς περπατάει στα βότσαλα δίπλα στη θάλασσα. Το κύμα τον συνοδεύει με το δικό του ήχο. Ο άντρας αυτός είναι ο Henry. Δίπλα του ή κάπου κοντά του τον ακολουθεί ο πατέρας του που είναι νεκρός αλλά τώρα είναι εκεί χωρίς να μιλάει.... Το κύμα τους συνοδεύει με το δικό του ήχο.

Ο Henry κάθεται στην άμμο. Δίπλα του είναι η γυναίκα του η Ada σχεδόν τον αγκαλιάζει. Ανοίγει μια συζήτηση. Το παρελθόν και το παρόν μπερδεύονται ...

Τώρα οι αναμνήσεις θα τους οδηγήσουν στην Addie την κόρη τους που βασανίζεται από τις υποχρεώσεις προς το δάσκαλο της μουσικής και το δάσκαλο της ιππασίας θύμα ίσως και αυτή της βαναυσότητας του πατέρα του Henry.

Οι δυο γυναίκες θα χαθούν... Ο  Henry θα μείνει μόνος δίπλα στο κύμα...

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Λαζάνης, Ρένη Πιττακή, Κάτια Γέρου, Γιάννης Ρήγας, Γιάννης Δεγαΐτης.

Επιμέλεια αφιερώματος: Μάρα Καλούδη

Μπορείτε να ακούσετε την αυθεντική πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση του έργου από το Τρίτο πρόγραμμα του BBC (1959).

https://www.youtube.com/watch?v=_wp0MDYuaQU

Πρωταγωνιστούν κάποιοι από τους αγαπημένους ηθοποιούς του Beckett. Ο Jack MacGowran - "Henry", Kathleen Michael - "Ada" και  Patrick Magee - "Riding Master" και "Music Master".

Η ραδιο-σκηνοθεσία ήταν του Donald McWhinnie.

Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΡΙΝΤΜΠΕΡΓΚ

¨Η Σονάτα των Φαντασμάτων¨είναι ίσως το πιο αξιοσημείωτο θεατρικό έργο του Στρίντμπεργκ. Με την τολμηρή του εναλλαγή μεταξύ φαντασιακού και ρεαλιστικού, και μέσω των χαρακτήρων της, το έργο αποτελεί πρόκληση για τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες και τους σκηνογράφους σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα πρόσωπα του έργου είναι από τα πιο φαντασιακά του Στρίντμπεργκ, με  βρικόλακες, φαντάσματα και μούμιες. Ιδεαλιστικές αναπαραστάσεις εφιαλτών σε διάφορα στάδια κατάπτωσης. Στα πιο φαντασιακά πρόσωπα ανήκουν αναμφισβήτητα ο Χούμελ και η Μούμια, πρώην μνηστή του Χούμελ. Ο Χούμελ είναι το κεντρικό πρόσωπο. Ογδοντάρης, σακάτης, τοκογλύφος κλέφτης των ψυχών και βρικόλακας. Η Μούμια είναι στυγνή και φλύαρη παπαγαλίνα, κλεισμένη σε μια γκαρνταρόμπα, τρελή που ξαφνικά ανακτά διαύγεια.

Το μακρύ χέρι του Χούμελ είναι ο Φοιτητής, αρχικά καλόκαρδος και θρησκευόμενος που κατά τη διάρκεια του έργου γίνεται όλο και πιο κυνικός. Ποθεί την όμορφη και απλησίαστη Δεσποινίδα, στο δωμάτιο των υάκινθων.

Στον κόσμο της Σονάτας των φαντασμάτων δεν υπάρχει εντιμότητα και η αλήθεια σκοτώνει. «Κανένας δεν είναι αυτός που φαίνεται να είναι». Ο φιλάνθρωπος Χούμελ είναι ένας αιμοδιψής εξουσιαστής. Ο πνευματώδης αξιωματικός είναι στην πραγματικότητα ένας πρώην υπηρέτης. Η μούμια δεν είναι μούμια. Η αξιολάτρευτη Δεσποινίδα είναι άρρωστη κλπ.

Το έργο είναι ένα ονειρόδραμα όπου, σύμφωνα με τον συγγραφέα, "όλα είναι πιθανά, όλα είναι δυνατά" .Το πραγματικό και το μη πραγματικό, οι ζωντανοί και οι νεκροί, η ομορφιά και η ασχήμια, η αθωότητα και η διάβρωση, το τραγικό και το κωμικό, ανταλλάσσουν διαρκώς τις ταυτότητές τους, θολώνοντας το περίγραμμα και τη φύση τους.

Η Σονάτα των Φαντασμάτων έχει σημαδέψει ανθρώπους του θεάτρου τόσο διαφορετικούς όσο ο Αρτώ που σχεδίαζε να το σκηνοθετήσει και ο Μπέργκμαν που το ανέβασε 4 φορές, ή η Σάρα Καίην που εμπνεύστηκε απ' αυτό για να γράψει το "Καθαροί πια".

Το έργο ηχογραφήθηκε το 1989 σε σκηνοθεσία Πέτρου Παναμά.

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Μαρία Σιουρούνη, Δημήτρης Καταλειφός, Γιώργος Μοσχίδης, Νίκος Γαροφάλλου, Νίκη Κρεούζη, Ηλίας Πλακίδης, Χρήστος Δοξαράς, Τώνης Γιακωβάκης, Κίττυ Αρσένη, Κάτια Γέρου, Νανά Κακκαβά.

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΡΑΙΧ ΤΟΥ ΒΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

Fear and Misery of the Third Reich, (Furcht und Elend des Dritten Reiches ή The Private Life of the Master Race)

Δώδεκα από τις περίφημες εικοσιτέσσερις σκηνές, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος, ανάμεσα στο 1935 καi το 1939. Μερικές απ' αυτές τις σκηνές ανεβάστηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1937, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα. Όταν ο Μπρεχτ έγραφε αυτά τα μονόπρακτα, δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί όλη η φρίκη της φασιστικής εξουσίας. 'Ηταν όμως αισθητή στη βαριά ατμόσφαιρα της δημόσιας και της ιδιωτικής ζωής, στην προετοιμασία της τρομοκρατίας με την κατασκευασμένη εκ των άνω διαστροφή της γλώσσας, με την καταπίεση, τη δυσπιστία και την υποκρισία, που κάποτε στάθηκαν πιο καταλυτικές κι από την ίδια την ωμή τρομοκρατία. Ο Μπρεχτ μας δείχνει σ' αυτές τις σκηνές, με διαύγεια που φτάνει ως τη φρίκη, πως «πολύ πριν φανούν από πάνω μας τα βομβαρδιστικά», οι γερμανικές πόλεις δεν ήταν κατοικήσιμες.

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία Ηχογράφησης 11 Μαίου 1987
Πρώτη εκπομπή: 25 Μαίου 1987
Επαναληπτικές εκπομπές: 28 Μαίου 1987

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μίμης Κουγιουμτζής,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Δόμνα Ακατογλίδου,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Πέτρος Μάρκαρης,

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μίμης Κουγιουμτζής, Βάσος Ανδρονίδης, Δημήτρης Αστεριάδης, Μελίνα Βαμβακά, Γιάννης Ρήγας, Γιάννης Δεγαϊτης, Λίλιαν Δημητρακοπούλου, Αγγελική Ελευθερίου, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Γιάννης Καρατζογιάννης, Λυδία Κονιόρδου, Τάκης Μαργαρίτης, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάκης Παπαματθαίου, Χριστίνα Τσάφου, Χρήστος Νίνης, Κάτια Γέρου.

Τρόμος και αθλιότητα του Γ' Ράιχ
Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Να και οι προδότες έχουν σκάψει
Μα ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει
Τον λάκκο του αδερφού και του γειτόνου
Ξέρουν πως οι άλλοι τους γνωρίζουν
Τον ύπνο τους δεν τον ορίζουν
Δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου

Να κι οι δεσμοφύλακες
Χαφιέδες χωροφύλακες
Υπηρέτες του λαού της Γερμανίας
Καταπιέζουν, μαστιγώνουν,
Βασανίζουν, παλουκώνουν
Όλα σε τιμή ευκαιρίας

Να οι κύριοι δικαστές
Τους λέμε οι καταπιεστές
Πως δίκαίο είναι τον λαό τι συμφέρει
Μα αυτοί δεν ξέρουν
Ποιο είναι αυτό
Κι έτσι δικάζουν στο σωρό
Μέχρι να βάλουν τον λαό ολόκληρο
Στο χέρι

Έρχονται οι άλλοι
Με τα τσίγκινα φέρετρα
Που μέσα τους βάζουν
Τ’ανθρώπινα σκέλεθρα
Που φέρουν αυτοί σε τέτοιο χάλι
Ήταν αυτοί που δεν υποταχτήκανε
Και στην πάλη απάνω σκοτωθήκανε
Στην μεγάλη των τάξεων πάλη