ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

 

Χρήστος Σουγάρης, Μαρίζα Τσάρη

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

 
Υπόθεση: Το έργο αναφέρεται στις τελευταίες ώρες της ζωής του Ιουλιανού, κατά την εκστρατεία εναντίον των Περσών (363 μ.Χ.). Ενώ οι Πέρσες κινούνται για να περικυκλώσουν το στρατό του Ιουλιανού, οι χριστιανοί απεργάζονται τη δολοφονία του.

Επικεφαλής της συνωμοσίας είναι ο Επίσκοπος, πρώην παιδαγωγός του Ιουλιανού και τώρα φανατικός εχθρός του, η βασίλισσα Έλενα, σύζυγος του αυτοκράτορα, η Μαρίνα, η «παρακοιμώμενή» του αλλά όχι και ερωμένη του αφού ο Ιουλιανός είναι ένα είδος εγκόσμιου ασκητή, και ο νεαρός Στέφανος. Ο Επίσκοπος αναθέτει στη Μαρίνα να αποπλανήσει τον αυτοκράτορα και να τον δολοφονήσει, εκείνη όμως είναι ερωτευμένη μαζί του και το αναβάλλει διαρκώς.

Ο Ιουλιανός εμφανίζεται διχασμένος ανάμεσα στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα και τη χριστιανική ηθική παρ' όλο που χλευάζει τους χριστιανούς και καταστρέφει τις ιερές εικόνες τους, βλέπει σε όραμα το Χριστό, συμπεριφέρεται με επιείκεια στους αντιπάλους του και μιλά για αγάπη και καλοσύνη. Όλα αυτά εντείνουν την εσωτερική σύγκρουση της Μαρίνας, που ελπίζει ότι στο τέλος ο αυτοκράτορας θα μεταστραφεί στο χριστιανισμό.

Καθώς πληθαίνουν οι αρνητικοί οιωνοί, ο Ιουλιανός μαθαίνει για τη συνωμοσία από την ίδια τη Μαρίνα και αποφασίζει να εκδικηθεί. Καλεί τη βασίλισσα και, μετά από την ερωτική τους συνεύρεση, την παίζει στα ζάρια με τους φρουρούς και τη χάνει. Εκείνη αυτοκτονεί, ενώ οι στρατηγοί ειδοποιούν για την περσική απειλή και προτείνουν να αναχωρήσει ο στρατός με τα πλοία. Ο Ιουλιανός αρνείται, προστάζει να καούν τα πλοία και επιστρέφει στο πεδίο της μάχης.

Ο Στέφανος τον μαχαιρώνει πισώπλατα και ο Επίσκοπος πιέζει τη Μαρίνα να τον αποτελειώσει. Μετά από αρκετές αμφιταλαντεύσεις, η κοπέλα μοιράζεται με τον τραυματισμένο αυτοκράτορα μια κούπα δηλητηριασμένο κρασί.

Η ραδιοφωνική ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά από την εκπομπή «Το Θέατρο στο Γ΄ Πρόγραμμα», τον Φεβρουάριο του 1989.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έφη Μουρίκη - Βάγια, Λυδία Κονιόρδου -Μαρίνα, Λάζαρος Ανδριώτης - Στέφανος, Ναπολέων Ροδίτης -Γέρος, Γιώργος Μοσχίδης - Επίσκοπος, Ηλίας Χριστόπουλος - Οδηγός, Παναγιώτης Σεραφίδης - γερο-στρατηγός, Θόδωρος Μπογιατζής - Πήγασος, Χρήστος Μάντζαρης - Γούμενος, Δημήτρης Παπαγιάννης - Γραφιάς, Κώστας Κοκκάκης -Χριστιανός, Θόδωρος Κατσαφάδος -Μαθητής, Αλέξης Μαρτζούκος :Στρατιώτης, Χρήστος Κωνσταντόπουλος - Μαντατοφόρος, Δημήτρης Ζακυνθινός - Εθνικός, Τάκης Παναγόπουλος - Φρουρός, Χλόη Λιάσκου - Βασίλισσα.

Στο ρόλο του Ιουλιανού ο Κώστας Καστανάς

Προσαρμογή-Ραδιοσκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος
Μουσική σύνθεση: Βασίλης Τενίδης
Επιμέλεια ήχων: Άντα Μουσουτζάνη
Ρύθμιση ήχου: Γιώτα Κασσάρα
Επιμέλεια εκπομπής: Χαρά Αποστόλου
Παραγωγή: Γ΄ Πρόγραμμα Ε.ΡΑ

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Πληροφορίες για τη συγγραφή

Σε επιστολή του στον Πρεβελάκη, από το Γκότετσγκαμπ το 1931, ο Καζαντζάκης εξομολογείται ότι η μορφή του Ιουλιανού τον συγκινούσε από παλιά και σχεδίαζε να γράψει ένα μεγάλο έργο με τίτλο Ο Παραβάτης. Η τραγωδία γράφεται το 1939 στο σπίτι της κόρης του Σαίξπηρ, στο Στράτφορντ-ον-Έηβον (Αγγλία), υπό το βόμβο των πολεμικών αεροπλάνων. Ένα απόσπασμα της δημοσιεύτηκε στην εφημ. Η Καθημερινή, 8.4.1940. Το 1948, ο Καζαντζάκης μετέφρασε το έργο στα γαλλικά.

ΕΝΑ ΣΩΤΗΡΙΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΤΟΥ ΚΛΩΝΤ ΦΟΡΤΟΥΝΟ

ΤΟ ΘΥΜΑ

Υπόθεση: Ο γνωστός συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Pascal Ansello δέχεται την επίσκεψη ενός θαυμαστή του που και αυτός κάνει τα πρώτα του βήματα ως συγγραφέας αστυνομικών έργων. 

Κάποια στιγμή ο άγνωστος αυτός άνδρας θα εκμυστηρευτεί στον Ansello πως έχει βρει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να διαπραχτεί το τέλειο έγκλημα. Ένα έγκλημα το οποίο θα εκτελέσει ο ίδιος στον χώρο που βρίσκονται αυτός και το θύμα του ....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης Pascal Ansello, Χρήστος Μάτζαρης Jean De Stes, Σπύρος Κωνσταντόπουλος Επισκέπτης - Ουγκώ, Αντώνης Λιότσης ΣΠΙΚΕΡ.

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΠΗΓΑΔΑ ΤΟΥ ΜΑΡΣΕΛ ΠΑΝΙΟΛ

 

The Well Digger's Daughter (1940)

Υπόθεση: Η Patricia, μια χωριατοπούλα, μείνει έγκυος από τον Jacques, πιλότο της πολεμικής αεροπορίας από μια τοπική οικογένεια της πόλης. Ο Jacques υπηρετεί στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η οικογένειά του αρνείται να αναγνωρίσει το παιδί και ο πατέρας της την διώχνει από το σπίτι τους. Η Patricia μένει με τη θεία της και γεννάει ένα αγόρι. Η αεροπορία δηλώνει τον Jacques νεκρό στον πόλεμο, και οι δύο οικογένειες επιθυμούν να συναντήσουν τον γιο του, το νέο εγγόνι τους. Τελικά ο Jacques δεν είναι νεκρός. Επιστρέφει και η Patricia δέχεται να τον παντρευτεί.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Παπαναστασίου, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Χρήστος Πάρλας, Σπύρος Καλογήρου, Στράτος Χαδούλης, Νάσος Κεδράκας, Μαρούλα Ρώτα, Μαριέτα Ριάλδη, Χρήστος Μάτζαρης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Ρίτα Μουσούρη, Χάρις Λουκέα, Ανδριανή Οικονομίδου.

Πανιόλ, Μαρσέλ Πολ (Μarchel Ρaul Ρagnol, Ομπάν, Μπους-ντι-Ρoν 1895 – Παρίσι 1974). Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Μετά τις πρώτες αβέβαιες θεατρικές του απόπειρες και την εποικοδομητική συνεργασία του με τον Πολ Νιβουά, ο Π. ανέβασε στο θέατρο ίσως το πιο πλούσιο σε ποίηση έργο του: Τζαζ (1926). Το έργο όμως που γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία και επέβαλε οριστικά το ταλέντο του ήταν το Τοπάζ (1928), το οποίο ακολούθησε η τριλογία Μαριούς (1929), Φανό (1931) και Σεζάρ (1937· παίχτηκε το 1946). 
Πλούσιος και διάσημος, πεπεισμένος ότι ο κινηματογράφος δεν ήταν παρά η «τέχνη να τυπώνεται το θέατρο», ο Π. ίδρυσε μια εταιρεία παραγωγής για να κινηματογραφήσει τα περισσότερα από τα θεατρικά του έργα, τα οποία, τις περισσότερες φορές, διασκεύαζε και σκηνοθετούσε ο ίδιος. Αν και αρνιόταν στον κινηματογράφο τον όρο αυτόνομη τέχνη, κατέληξε να γυρίζει έργα με αυθεντική πρωτοτυπία, έστω και αν η τεχνική του ήταν συχνά άχαρη και αφελής, τοποθετώντας σε μια ηλιόλουστη Προβηγκία χυμώδεις ιστορίες που ήξερε να αφηγείται με λυρισμό και χιούμορ: Η ζωή θριαμβεύει (1937), Η γυναίκα του ψωμά (1939), Γράμματα από τον μύλο μου (1954). 
Το 1963 δημοσίευσε Το νερό των λόφων και το 1965 το ιστορικό μυθιστόρημα Το σιδηρούν προσωπείο.