ΤΟ ΜΑΤΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΝΙΩΤΗ

«Το Ματς του Γιώργου Μανιώτη παρουσιάζει ένα πανάρχαιο θέμα, που το έδωσε αριστουργηματικά ο Στρίντμπεργκ, αλλά και άλλοι: τον αγώνα επικυριαρχίας και «κατοχής» στο χώρο της μικροαστικής οικογένειας, που τον κερδίζει κατά κανόνα η γυναίκα - σύζυγος ή μητέρα. Εδώ έχει ήδη κατατροπωθεί ο πατέρας - αυτό συμβολίζει η καθήλωσή του στην αναπηρική καρέκλα - και το ματς διεξάγεται αμφίρροπο, ανάμεσα στη μάνα και τον επαναστατημένο γιο. Και θα μείνει αμφίρροπο... »

Υπόθεση: Ο Γιάννης, ο πατέρας της οικογένειας βρίσκεται καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. Η μητέρα διεκδικεί αυτό που εκείνη θεωρεί συμφέρον για το γιό της. Οι τσακωμοί ανάμεσα στον Στάθη και τη μάνα του είναι συχνοί και για ασήμαντα πράγματα. Αφού πρώτα εγκαταλείπει, μετά από πίεση της μάνας του, την κοπέλα που ερωτεύεται, παντρεύεται τελικά τη Ζανέτα και κάνει μαζί της δύο παιδιά.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Τσάγκας (Γιάννης), Άννα Κυριακού (Μαρίτσα), Δημήτρης Λιγνάδης (Στάθης), Βάσια Παναγοπούλου (Ζαννέτα), Νεφέλη Ορφανού (συμπεθέρα), Θανάσης Θεολόγης (συμπέθερος), Νικολέτα Βλαβιανού (Λίζα), Ορφέας Ζάχος (πατέρας).

Ραδιοσκηνοθεσία: Δημήτρης Κωτσής

Μουσική επιμέλεια: Αγάπη Νταϊφά

Επιμέλεια ήχων: Φανή Σιώρη

Ρύθμιση ήχου: Ανδρέας Γεμιστός

Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης

1996: 1ο Βραβείο σύγχρονου θεάτρου Β΄ Περιφέρεια Αττικής στην Θεατρική ομάδα της Τεχνικής Επαγγελματικής Σχολής Αχαρνών

Διανομή ρόλων με τη σειρά που εμφανίστηκαν

Παναγιώτης Ψαραδελής : (Γιάννης ), Ειρήνη Χολίδη: (Μαρίτσα), Παναγιώτης Παππούς : (Στάθης ), Ρούλα Μοραΐτου : (Ζανέτα ), Σπύρος Τσολάκης : (Συμπέθερος)

Μαρία Αμτζοπούλου : (Συμπεθέρα)

Συντονισμό - Σκηνοθεσία: οι καθηγητές Γιώργος Μάνος - Μαριάνθη Μυλωνά -Γιάννης Σιδέρης - Εύη Παναγιωτοπούλου

Μουσική Επιμέλεια :ο καθηγητής Κώστας Κλωνάρης (αποσπάσματα κλασικής μουσικής)

Σκηνικά:οι μαθητές Π. Ψαραδέλης - Ε. Χολίδη - Κ. Αθανασιάδης

Φωτισμός: ο καθηγητής Γιάννης Σιδέρης

Ο ΚΟΡΙΟΣ ΤΟΥ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΜΑΓΑΙΚΟΦΣΚΙ

THE BEDBUG by Vladimir Mayakovsky (1929)

Υπόθεση: 1929. Βρισκόμαστε σε ένα κρατικό κατάστημα, σε μια πόλη της κεντρικής Ρωσίας το Tambov. Ο Ivan Prisypkin που έχει αλλάξει το όνομα του σε Pierre Skripkin, μέλος του Κόμματος, αγρότης, και τώρα ο αρραβωνιαστικός της Elzevir Davidovna  συνοδεύει τη μητέρα της, Rosalie Pavlovna, και έναν ιδοικτήτη γειτονικού σπιτιού τον Oleg Bard, σε ένα ξεφάντωμα αγορών στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το γάμο. Οι πωλητές διαλαλούν τα εμπορεύματά τους, και ο Prisypkin αγοράζει τα πάντα, γιατί στο σπίτι του πρέπει να υπάρχει αφθονία. Η μέλλουσα πεθερά ανησυχεί για τη φιγούρα ενώ ο Bard υποστηρίζει την υπερβολή του Prisypkin, επισημαίνοντας,  ότι ο θρίαμβος της νικηφόρας προλεταριακής τάξης πρέπει να συμβολίζεται από μια γοητευτική, κομψή, και ταξική συνείδηση ​​του γάμου. Ο Prisypkin έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με Zoya Beryozkina, πρώην φίλη του, που απαιτεί μια εξήγηση για την εγκατάλειψη της τη στιγμή μάλιστα που είναι έγκυος...

Σε έναν ξενώνα για τους νέους εργαζόμενους, υπάρχει ζωηρή συζήτηση για τον επικείμενη γάμο του Prisypkin και για την βαθειά αλλαγή της συμπεριφοράς του. Πολλοί επικρίνουν την αλλαγή της συμπεριφοράς του ως προδοτική προς την κοινωνική του τάξη.

Ορισμένοι εργαζόμενοι, ωστόσο, θεωρούν πως αυτοί που τώρα τον κατηγορούν το κάνουν από ζήλια, σημειώνοντας ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα έκαναν το ίδιο πράγμα, αν είχαν την ευκαιρία.

Ο γάμος θα γίνει αλλά μια φωτιά θα κάψει τους πάντες και τα πάντα. Ο χρόνος κυλά και πολλά χρόνια μετά σε μια άλλη προηγμένη εποχή οι επιστήμονες θα κάνουν μια μεγάλη ανακάλυψη....

Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου
Ραδιοσκηνοθεσία: Νίκος Χαραλάμπους
Μουσική Σύνθεση: Σταμάτης Κραουνάκης
Ρύθμιση ήχου: Δημήτρης Πουλόπουλος
Παραγωγή: Βίκυ Μουδρέα

Παίζουν οι ηθοποιοί του Θεάτρου Καισαριανής: Θανάσης Θεολόγης, Έφη Καλογεροπούλου, Σταύρος Καρακώστας, Σπύρος Κωνσταντινίδης, Ιλιάνα Παναγιωτούνη, Μελίνα Παπανέστορα, Ανδριανή Τουντοπούλου, Έρση Κούτσικου, Μαίρη Σαουσοπούλου, Σωτήρης Χατζάκης, Γιάννης Χριστογιάννης.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της ρωσικής αλλά και παγκόσμιας θεατρικής ιστορίας ίσως να είναι εκείνος ο Φεβρουάριος του 1929 όταν ο μεγάλος Σοβιετικός σκηνοθέτης Βζέβολοντ Μέγιερχολντ και ο σπουδαίος συνθέτης Ντιμίτρι Σοστακόβιτς συνεργάστηκαν για το ανέβασμα του θεατρικού έργου του Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκ «Ο Κοριός», γραμμένο το 1928 στο θέατρο του Μέγιερχολντ.

Στην Ελλάδα και το έργο παρουσιάστηκε στην σκηνή πρώτη φορά από το θέατρο «Προσκήνιο» τον Ιανουάριο του 1971 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού μαζί με το τελευταίο έργο του συγγραφέα το «Χαμάμ» ή «Λουτρό» γραμμένο το 1930. Τον Δεκέμβριο του 1984 το «Θέατρο Καισαριανής» ανέβασε τον «Κοριό» σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου και σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους. Ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος θίασος (με κάποιες αλλαγές στη διανομή) ηχογράφησε το έργο στα studio της Ε.ΡΑ. Η πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1985 από την εκπομπή «Μικρή Αυλαία».

Ο Κοριός είναι μια σατιρική κριτική στην εφαρμογή της μαρξιστικής θεωρίας. Σε περιβάλλον που θυμίζει έργα του Κάφκα, οι ήρωες του έργου κινούνται σαν μαριονέτες ενός συστήματος που καταπιέζει το άτομο, μη δίνοντάς του ταυτόχρονα το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστεί. Μέσα σε ατμόσφαιρα που δεν επιτρέπει στον πολίτη να ανασάνει, οι ήρωες του Μαγιακόφσκυ αναζητούν απεγνωσμένα συγκινήσεις σε συναισθήματα όπως ο έρωτας και η φιλία, δεν τα βρίσκουν, και λυγίζουν κάτω από τον κρατικό ζυγό. Ο ήρωας του έργου, Πρισύπκιν, γίνεται στο τέλος έκθεμα σε ζωολογικό κήπο, μαζί με ένα ζωύφιο, έναν κοριό, δείχνοντας έτσι την κατάντια του ανθρώπινου είδους.

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΟΤΑΝ ΓΕΡΑΣΟΥΝ,του Πετρου Μαρκαρη

    Το εργο του Μαρκαρη βασιζεται στο  ομωνυμο, μυθιστορημα  του Ορατιου Μακ Κου, το οποιο εκδοθηκε το 1935 και γυριστηκε σε ταινια, απο τον Σιντνει Πολλακ το 1969.

Ο Μαρκαρης τοποθετησε την υποθεση στη συγχρονη εποχη,ενω το μυθιστορημα αφηγειται μια ιστορια που συμβαινει στη δεκαετια του 1920,δηλαδη την περιοδο του μεγαλου κραχ στην Αμερικη.

Η μεγαλη αιθουσα χορου,ο κυριοτερος  χωρος του μυθιστορηματος έχει παραχωρησει τη θεση της στη ντισκο.Αυτη η χρονικη μετατοπιση αναγκασε τον Μαρκαρη να αλλαξει τοσο τους χρακτηρες,οσο και την πλοκη του εργου.Απο την στιγμη που αλλαξε η εποχη,αλλαξαν και τα κινητρα και οι αντιδρασεις.

Η δευτερη βασικη διαφορα βρισκεται στη γλωσσα.Τα προσωπα του εργου,εκτος απο τις δυο ηλικιωμενες κυριες,χρησιμοποιουν την γλωσσα που μιλουν οι νεοι  σημερα.Μια γλωσσα επιθετικη.Πισω απο την επιθετικοτητα της κρυβεται η αδυναμια των νεων ανθρωπων ή μαλλον μια δυναμη που δεν ξερουν  ή δεν εχουν που να την διοχετευσουν.

Ειναι ενας δυναμισμος που παει χαμενος και που εξαντλειται σε μια λεκτικη επιθετικοτητα.Ευκολα κατηγορουμε τους νεους για ελλειψη ιδανικων,χωρις να συσχετιζουμε την ελλειψη αυτή με την φθορα των ιδεολογιων  που ζουμε στην εποχη μας.

Την σκηνοθετικη επιμελεια του εργου ανηκει στο θεατρο  Καισαριανης  και στους ρολους ακουγονται οι ηθοποιοι: Μαιρη Σαουσοπουλου, Σωτηρης Χατζακης, Γιαννης Χριστογιαννης, Μελινα Παπανεστορα, Γιωργος Κυριακιδης, Ευδοκια Σουβατζη, Μαξιμος Καρρας, Εφη Καλογεροπουλου, Θανασης Θεολογης, Ανδριανη Τουντοπουλου,

Ιλεανα Παναγιωτουνη.