ΤΟ ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΖΟΥΜΑ TOY ΡΟΝΤΡΙΓΚΕΣ ΟΤΤΟΛΕNΓΚΟΥΙ

The Montezuma Emerald -  Rodrigues Ottolengui

Υπόθεση: Tο Σμαράγδι που κάποτε ο Cortez είχε κλέψει από το στέμμα του Montezuma βρέθηκε να πωλείται από έναν μεγάλο κοσμηματοπώλη στο Παρίσι. Το γεγονός αυτό τράβηξε το ενδιαφέρον του συλλέκτη Robert Leroy Mitchel ο οποίος και κατάφερε να το αγοράσει. Αμέσως μετά και πριν την παραλαβή του πολύτιμου αντικειμένου ο Mitchel έλαβε ένα τηλεγράφημα που τον ενημέρωνε πως βρισκόταν σε κίνδυνο. Έτσι αποφάσισε να μην παραλάβει το σμαράγδι από το τελωνείο μέχρι να μάθει πως και από ποιόν κινδυνεύει.

Τώρα ο Williams, ο υπηρέτης του κ. Mitchel, επισκέπτεται τον επιθεωρητή Barnes και ζητάει την βοήθεια του αναφέροντας την εξαφάνιση του κυρίου του....

Το έργο μεταδόθηκε τον Νοέμβριο του 1981 στη σειρά «Αστυνομικά», του Α΄ Προγράμματος της Ε.ΡΑ.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης, Ηλίας Λογοθέτης, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Ιλιάς Λαμπρίδου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Θόδωρος Δημήτριεφ.

Μετάφραση-Διασκευή: Πόπη Κόντου
Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Τσώνος
Μουσική επιμέλεια: Ανακρέων Παπαγεωργίου
Επιμέλεια ήχων: Γίτσα Βαλμά
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη

Ο Αμερικανός Rodrigues Ottolengui (1861-1937) υπήρξε πρωτοπόρος της οδοντιατρικής επιστήμης στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την αστυνομική λογοτεχνία. Έγραψε τέσσερα μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων και σύντομες ιστορίες αστυνομικού ενδιαφέροντος, που εκδόθηκαν ανάμεσα στο 1892 και το 1901.

Η αστυνομική ιστορία «Το σμαράγδι του Μοντεζούμα» γράφτηκε το 1890 και εκδόθηκε το 1895.

Η σειρά σύντομων ιστοριών "Final Proof", αναγνωρίστηκε από τον Ellery Queen ως μια από τις σημαντικότερες του είδους. Αρκετά χρόνια αργότερα η σειρά  "Before the Fact" (1901), ανακαλύφθηκε και εκδόθηκε σε βιβλίο από τον λογοτέχνη αστυνομικών ιστοριών Douglas G. Greene.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΤΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΟΥ ΤΟΜ ΣΤΟΠΑΡΝΤ

 

Artist Descending a Staircase - Tom Stoppard

Υπόθεση: Το έργο ξεκινά με τον ήχο που ακούγεται όταν ο καλλιτέχνης Donner πέφτει στις σκάλες. Οι άλλοι δυο συγκάτοικοι, Martello και Beauchamp, μπαίνοντας βρίσκουν τον πενηντάρη φίλο τους στο τέλος της σκάλας. Ο Beauchamp, που είναι καλλιτέχνης και έχει αφιερωθεί να καταγράφει με μαγνητόφωνο ήχους της καθημερινότητας εξετάζει την εγγραφή από την πτώση του νεκρού πλέον Donner. Οι δυο τους αποφασίζουν ότι κάποιος ξύπνησε τον φίλο τους και αφού τον οδήγησε στην άκρη της σκάλας τον έσπρωξε. Δεν περνά πολύ ώρα και ο ένας αρχίζει να κατηγορεί τον άλλο για τον φόνο. 

Ακολουθούν σκηνές από το παρελθόν, σε διάφορους χρόνους έως και πενήντα χρόνια πριν. Σε αυτές τις σκηνές του παρελθόντος οι τρεις φίλοι ακολουθούνται από μια τυφλή γυναίκα την Sophie.

Στη συνέχεια το έργο γυρνά στο παρόν. Το μυστήριο δεν μπορεί να λυθεί ακόμα από τους δυο φίλους. Όμως ο συγγραφέας προετοιμάζει το κοινό για την αλήθεια ...

Το κοινό (οι ακροατές) ακούνε το ενοχλητικό βούισμα μιας μύγας. Τελικά σε αυτή την λεπτομέρεια φαίνεται να βρίσκεται η απάντηση του μυστηρίου. Ο Donner ενοχλήθηκε στον ύπνο του από το βουητό της μύγα και σηκώθηκε να την διώξει. Αφοσιωμένος στο κυνήγι της δεν πρόσεξε στις σκάλες και έπεσε ....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Αθανασόπουλος, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Μηνάς Χατζησάββας, Χρήστος Τσάγκας, Λουΐζα Μητσάκου.

Ο Sir Tom Stoppard (Tomas Straussler - 3 July 1937) είναι Βρετανός συγγραφέας που πήρε τον τίτλο του Sir το 1997. Έχει γράψει πολλά έργα για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το σινεμά και το θέατρο. Μερικά από τα έργα του είναι: Arcadia, The Coast of Utopia, Every Good Boy Deserves Favour, Professional Foul, The Real Thing, και Rosencrantz and Guildenstern Are Dead. Είναι ο συγγραφέας των σεναρίων:  Brazil, The Russia House και Shakespeare in Love. Έχει πάρει βραβείο ΄Οσκαρ και τέσσερα Tony Awards.

Στα θέματα του ιδιαίτερη προβολή έχουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, η λογοκρισία και οι πολιτικές ελευθερίες μαζί με την εξερεύνηση της γλωσσολογίας και της φιλοσοφίας.

Γεννήθηκε στην Τσεχοσλοβακία, από όπου έφυγε με την οικογένεια του λόγω της επικείμενης ναζιστικής κατοχής. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Βρετανία μετά τον πόλεμο, το 1946, έχοντας περάσει τα τρία χρόνια πριν (1943-1946) σε ένα οικοτροφείο στο Darjeeling στα Ινδικά Ιμαλάια. Μετά τις σπουδές σε σχολές στο Nottingham και Yorkshire, ο Stoppard έγινε δημοσιογράφος, κριτικός θεάτρου και στη συνέχεια, το 1960, θεατρικός συγγραφέας.

ΦΟΝΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Τ. Έλιοτ

Θωμάς Μπέκετ, υαλογράφημα, Καθεδρικός του Κάντερμπρυ

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre , καλησπέρα σας!

 Η σημερινή μας ανάρτηση αποτελεί συνέχεια προηγούμενης με τον τίτλο " Μπέκετ ή η τιμή του Θεού" του Ζαν Ανούιγ, αφού έχει σαν σκοπό της να παρουσιάσει το έργο του Τόμας Έλιοτ "ΦΟΝΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ". Και τα δύο αυτά θεατρικά έργα αντλούν το θέμα τους από το ίδιο ιστορικό γεγονός, αυτό της δολοφονίας του Άγγλου Αρχιεπισκόπου - και μετέπειτα Αγίου - Θωμά Μπέκετ. Ωστόσο αφού ακούσει κανείς τα έργα θα διαπιστώσει και δύο θεμελιώδεις διαφορές:  Η πρώτη είναι ότι ο Ανούιγ γράφει ένα χρονικό της πολιτικής του ΙΒ΄ αιώνα, ενώ το ΦΟΝΙΚΟ συγκεντρώνει την προσοχή του στο θάνατο και στο μαρτύριο του Μπέκετ. Η δεύτερη αφορά στη δομή, τη μορφή, με αυτήν του έργου του Έλιοτ να ανήκει στο ποιητικό δράμα ( έμμετρο), που συνδυάζει αριστουργηματικά το Χριστιανικό μυστήριο με τον τραγικό χορό του αρχαίου θεάτρου.

 Θυμίζουμε την υπόθεση:

Ο καθεδρικός της Καντερβουρίας τέλος του19ου αιώνα

 'Ένας άνθρωπος γυρίζει στην πατρίδα του προβλέποντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν. Έτσι συνοψίζει ο ίδιος ο Έλιοτ την υπόθεση αυτού του έργου που έγραψε το 1935 για το Φεστιβάλ της Καντερβουρίας κι έχει για ήρωά του τον μαρτυρικό αρχιεπίσκοπο Μπέκετ και τον αγώνα του ενάντια σε εξωτερικές δυνάμεις και στις εσωτερικές του αδυναμίες. Ο Θωμάς Μπέκετ παραιτήθηκε από την Καγκελαρία κι αγωνίστηκε με πάθος για τα δικαιώματα της Εκκλησίας. Η μακρά πορεία του συνεχίστηκε με την αυτοεξορία του στη Γαλλία, και στο τέλος, με μια φαινομενική συνδιαλλαγή και την επιστροφή του. Δεν πέρασε ωστόσο ένας μήνας και τον σκότωσαν μέσα στην ίδια του την εκκλησία τέσσερις ιππότες.

Στην Ελλάδα η πρώτη μεταφορά στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1993 από το ΚΘΒΕ.

Για το ραδιόφωνο πραγματοποιήθηκαν δύο ηχογραφήσεις με την δεύτερη, διασκευασμένη για τη ΜΙΚΡΗ ΑΥΛΑΙΑ

Όλες οι παραπάνω παραστάσεις στηρίχτηκαν στην μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη

Πρώτη ηχογράφηση - εκδοχή (στηριγμένη στο πλήρες έργο) με τους: Α.Γιαννούλη, Γ. Μετσόλη, Κ. Καρρά, Ν. Κεδράκα, Καρούσο στο ρόλο του Μπέκετ, Γ. Μιχαλακόπουλο, Β. Ανδρονίδη, Γ. Αργύρη, Γ. Βαφιά, Ζ. Τσάπελη, Φ. Ταξιάρχη, Γ. Τζώρτζη και  πολυπρόσωπο χορό  γυναικών. 

Η ραδιοσκηνοθεσία είναι του Κανέλου Αποστόλου.

 Φονικό στην εκκλησιά (Ζ. Τσάπελης)   (1)    Χρονική διάρκεια 1ω 51 λ

Δεύτερη ηχογράφηση - εκδοχή (στηριγμένη σε διασκευή του Μάριου Ποντίκα) με τους: Α. Αντωνόπουλο, Ν. Γαροφάλου, Κ. Ιγερινού, Γ. Μοσχίδη, Γ. Μπαγιώκης, Ε. Νενεδάκη, Ν. Τσακίρογλου. 

Η ραδιοσκηνοθεσία είναι του Γ. Θεοδοσιάδη

Φονικό στην εκκλησιά (Ν. Τσακίρογλου 18/01/2013)  (2)  Χρονική διάρκεια 1ω 2 λ

Σημαντικές πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό αντλήσαμε από την ιστοσελίδα του  ΚΘΒΕ και το ιστολόγιο του Ρογήρου .   Τους ευχαριστούμε θερμά!

ΚΑΡΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το Ιονικόν Κράτος (Επίσημα στα Ελληνικά: Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων, Ιταλικά: Stati Uniti delle Isole Ionie, αναφερόμενη και ως Ιόνιος Πολιτεία) ήταν κράτος στο Ιόνιο πέλαγος. Ιδρύθηκε μετά τη Γαλλική Επανάσταση, όταν οι Βενετοί με τη Συνθήκη του Καμποφόρμιο (Campo Formio) το 1797 αποχώρησαν από τα Επτάνησα. Το 1850 το Κοινοβούλιο των Επτανήσων ψήφισε την Ένωση με την Ελλάδα, αλλά η Μεγάλη Βρετανία ως εγγυήτρια δύναμη την απέρριψε. Ύστερα από πιέσεις της Αυστρίας και της Ρωσίας η ένωση πραγματοποιήθηκε το 1864.

Ένωση των Επτανήσων με τη Ελλάδα και τέλος της Επτανησιακής Δημοκρατίας

Η πρώτη επέκταση των συνόρων του ελληνικού κράτους ήρθε σε περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του. Δεν υπήρξε αποτέλεσμα καμιάς από τις αλυτρωτικές εξεγέρσεις του ελληνικού κράτους ούτε συντελέστηκε σε βάρος του μόνου μέχρι το 1878 εχθρού, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με τη συνθήκη που υπογράφτηκε στις 17/29 Μαρτίου 1864 ανάμεσα στις τρεις Δυνάμεις, την Αγγλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία, και στο ελληνικό βασίλειο τα Επτάνησα πέρασαν οριστικά στην ελληνική κυριαρχία στις 21 Μαΐου. H εξέλιξη αυτή ήρθε ως επιστέγασμα μιας σειράς διαβουλεύσεων και διπλωματικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες καθόρισαν αρκετά βαριούς όρους για την Eλλάδα που ήταν αποκλεισμένη από τις περισσότερες διπλωματικές συναντήσεις.

H συνθήκη θέσπιζε τη διηνεκή ουδετερότητα της Kέρκυρας, γι' αυτό κατεδαφίστηκε μέρος του οχυρού της πόλης και των Παξών. Tο ελληνικό κράτος αποδέχεται όλες τις υποχρεώσεις προς ξένες κυβερνήσεις, εταιρείες και ιδιώτες, οι οποίες απέρρεαν από συμβάσεις που είχαν συναφθεί με την Iόνιο Πολιτεία ή με την Προστάτιδα Δύναμη, τη Μεγάλη Bρετανία. H ρύθμιση αυτή αφορούσε το δημόσιο χρέος των Iονίων, εμπορικά και ναυτιλιακά προνόμια αλλοδαπών και κυρίως το εκδοτικό δικαίωμα της Iονικής Τράπεζας. Tο ελληνικό κράτος αναλάμβανε επίσης να καταβάλει αποζημιώσεις και συντάξεις στους άγγλους υπαλλήλους που θα έχαναν τη θέση τους με την Ένωση. H Oρθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζεται ως επικρατούσα, αλλά κηρύσσεται παράλληλα η θρησκευτική και λατρευτική ελευθερία για όλα τα δόγματα και διατηρούνται τα προνόμια της Καθολικής Eκκλησίας. H Mεγάλη Bρετανία παραιτείται από την προστασία των Iονίων και μαζί με τη Γαλλία και τη Ρωσία επεκτείνουν τις εγγυήσεις που αφορούσαν την Eλλάδα και στα Iόνια νησιά.

Στις 23 Σεπτεμβρίου/5 Oκτωβρίου 1864 το IΓ' Iόνιο Kοινοβούλιο υλοποίησε το σκοπό της σύγκλησής του αποφασίζοντας την Ένωση με την Eλλάδα σε "μία και αδιαίρετη πολιτεία υπό το συνταγματικό σκήπτρο του Βασιλέως Γεωργίου A'. Είχαν προηγηθεί πολλές αναταραχές λόγου τις φοβίας ότι τα Επτάνησα θα χάναν την καλή τους οικονομική θέση μετά από την ένωση με το φτωχότερο Ελληνικό κράτος.

Ως συνέπεια της ένωσις οικονομικά και διαχειριστικά στοιχεια μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα. Μέσα από αυτά η Ιονική Τράπεζα και η βιβλιοθήκη της Ιόνιος Ακαδημίας.

Για το ραδιόφωνο

Ηχογράφηση 1965

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λουκιανός Ροζάν, Αγγελος Γιαννούλης, Θόδωρος Εξαρχος, Γιώργος Μετσόλης, Νάσος Κεδράκας, Ελλη Ξανθάκη, Γιώργος Τζώρτζης, Καρούσος, Λάμπρος Κοτσίρης, Νίκος Γαροφάλλου, Σπύρος Ολύμπιος, Γιάννης Αποστολίδης, Γιώργος Νέζος, Δήμος Σταρένιος, Γκίκας Μπινιάρης, Θόδωρος Μορίδης, Τίτος Βανδής, Λουίζα Ποδηματά, Μάκης Ρευματάς, Αγγελος Αντωνόπουλος, Ανδρέας Φιλιππίδης, Θεανώ Ιωαννίδου, Φοίβος Ταξιάρχης, Νατάσα Αποστόλου, Νίκος Βασταρδής, Κώστας Παπαγεωργίου, Χάρης Παναγιώτου, Λευτέρης Σφακιανάκης.