ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ ΚΑΡ

John Dickson Carr   (1906 – 1977)

          

Η αστυνομική ιστορία «Το χέρι του τρόμου» μεταδόθηκε πρώτη φορά από το Β΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στη σειρά «Θρίλερ στο Β΄ πρόγραμμα» τον Μάρτιο του 1978. 

Υπόθεση: Ο δικαστής Ιωσήφ Ντέσλερ ζη  στο σπίτι του με την κα Ντρέσλερ, τον γιό τους Μάθιου και τις κόρες τους Μαίρη, Βιργινία και Κλαίρη καθώς και με τον γιατρό Βάλτερ Σμιτ σύζυγο της Κλαίρης.

Ένα βράδυ καλεί στο σπίτι τον παλιό του φίλο Χανς Μπράουν και ζητά να τον φέρει σε επαφή με τον αστυνομικό Ντιπ Χάμιλτον του οποίου χρειάζεται άμεσα την βοήθεια.

Πιστεύει πως όλοι συνωμοτούν εναντίων του. Προσπαθούν να τον τρελάνουν ή ακόμα και να τον πεθάνουν...

Μετάφραση-Διασκευή: Χρήστος Αντωνιάδης
Μουσική επιμέλεια: Αρίστη Γεωργοπούλου
Επιμέλεια ήχων: Ζίνα Υφαντή
Ρύθμιση ήχου: Δημήτρης Πουλόπουλος
Ραδιοσκηνοθεσία: Βύρων Πάλλης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βύρων Πάλλης - αφηγητής, Ματίνα Καρρά - Μαίρη, Τρύφων Καρατζάς - Χανς, Ιάκωβος Ψαρράς - δικαστής Ντέσλερ, Γιώργος Γεωγλερής - Βάλτερ Σμιτ, Δημήτρης Ζακυνθινός - Μάθιου, Άννα Γεραλή - Βιργινία, Νίκος Κούρος - αστυνόμος Κουρτμίλλερ, Δημήτρης Μπάνος - Βολφ Στράους, Αφροδίτη Γρηγοριάδου - Κλαίρη, Λουίζα Ποδηματά - κα Ντρέσλερ, Μάκης Ρευματάς - Ντιπ Χάμιλτον, Πάνος Τουλιάτος - Τομ.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Η ΓΑΤΑ

Υπόθεση: O Tony Young χρωστάει στον πρώην συνέταιρο του Oliver Scott το ποσό των 20.000 $. Τώρα που έχει τα χρήματα δεν θέλει να τα επιστρέψει αυτοπροσώπως λόγω των εντάσεων που υπήρξαν στο παρελθόν. Έτσι αποφάσισε να πάει στο γραφείο του ντετέκτιβ Roy Coleman για να ζητήσει να αναλάβει την παράδοση των χρημάτων. Ο Coleman απουσιάζει και την υπόθεση αναλαμβάνει η βοηθός του Betty Morgan. Η Betty μεσολαβεί και καταφέρνει να πείσει τον Scott να δεχτεί τα μισά χρήματα, 10.000 $, με μοναδική υποχρέωση να του παραδοθούν την άλλη μέρα έως τις 4 το απόγευμα.

Ενώ βρίσκεται στο γραφείο της περιμένοντας να ενημερώσει τον πελάτη της ο Tony Young μπαίνει αναστατωμένος κρατώντας ένα γράμμα που βρήκε πεταμένο στην κουζίνα του σπιτιού του χωρίς φάκελο. Ο άγνωστος συντάκτης απευθύνεται στην κυρία Young γράφοντας μεταξύ άλλων πως η οικιακή βοηθός Carol Berger που έπιασε δουλειά πρόσφατα στο σπίτι της έχει λόγους για τους οποίους επεδίωξε να πάρει αυτή την δουλειά....

Διασκευή Χρήστος Αντωνόπουλος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρυσή Κοζίδη - Kitty, Κώστας Καστανάς - Tony Young, Αφροδίτη Γρηγοριάδου - Betty Morgan, Δημήτρης Μπάνος - Oliver Scott, Γιάννης Κάσδαγλης - Αρχιφύλακας Stuart, Μαρία Ζαφειράκη Patricia Deal, Λουϊζα Ποδηματά Lois Machvile, Μιράντα Ζαφειροπούλου Jenny, Έλλη Βοζικιάδου Georgia Perkince.

Αφήγηση και ραδιοσκηνοθεσία Βύρων Πάλλης.

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη

ΑΘΩΑ ή ΕΝΟΧΗ

Υπόθεση: Η Katherine Jefferson δέχεται μια ανώνυμη επιστολή που την προτρέπει να επισκεφτεί σύντομα την γριά θεία της γιατί διαφορετικά θα βρεθεί μπροστά σε  δυσάρεστες εκπλήξεις και ίσως απένταρη. Η Katherine αποφασίζει να επισκεφτεί την θεία Routh Johnson μαζί με τον μέλλοντα σύζυγό της George Walter. Εκεί συναντούν και την Sally Queen ένα κορίτσι που φροντίζει την θεία Routh και την οποία γνωρίζουν από παλιά. Η Sally όμως δεν είναι πλέον το ασχημούλικο κοριτσάκι αλλά μια πολύ όμορφή και χαριτωμένη νεαρή κοπέλα. Η αλλαγή αυτή όχι μόνο δεν θα περάσει απαρατήρητη από τον George αλλά και θα του κινήσει το ενδιαφέρον τόσο που η σχέση του με την Katherine θα κλονιστεί. Δυο μέρες μετά και αφού έχουν επιστρέψει στο Λονδίνο η Katherine και ο George ειδοποιούνται από τον γιατρό Young να επιστρέψουν στο Southampton γιατί η θεία Routh χειροτέρεψε. Η θεία πεθαίνει αφού πρώτα θέλησε να συμπεριληφθεί στην διαθήκη της το όνομα της Sally...

Ο καιρός περνά και η Katherine επιστρέφει στο σπίτι της θείας της για να τακτοποιήσει τα πράγματα. Εκεί είναι η Sally και η νοσοκόμα Betty Wolf που προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Δυστυχώς αυτή θα είναι η τελευταία μέρα για την Sally αφού θα βρεθεί νεκρή στην κουζίνα του σπιτιού.

Τώρα η Katherine Jefferson καλείται από τον εισαγγελέα του κακουργιοδικείου του Λονδίνου να δηλώσει ΑΘΩΑ ή ΕΝΟΧΗ για τη δολοφονία της Sally Queen...

Διασκευή Χρήστος Αντωνόπουλος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Ζακυνθινός - Εισαγγελέας, Αφροδίτη Γρηγοριάδου - Katherine Jefferson, Πάνος Τουλιάτος - George Walter, Μαρία Ζαφειράκη - Routh Johnson, Λουΐζα Ποδηματά - Betty Wolf, Ματίνα Καρρά - Sally Queen, Γιώργος Γεωγλερής - γιατρός Young, Γιάννης Κάζαγλης - Zak Bessette, Δημήτρης Μπάνος - κηπουρός Patrick, Μάκης Ρευματάς - συνήγορος.

Αφήγηση και ραδιοσκηνοθεσία Βύρων Πάλλης.

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη

ΟΝΤΙΝ ΤΟΥ ΖΑΝ ΖΙΡΟΝΤΟΥ

Οι νεράιδες συμβολίζουν την απόλυτη θηλυκότητα, την τέλεια και για τούτο τρομακτική. Τα χαρακτηριστικά τους σε όλες τις μυθολογίες είναι παρόμοια, η ομορφιά τους είναι παροιμιώδης. Οι 50 κόρες του Νηρέα, οι Νηρηίδες έδωσαν το όνομα στις δικές μας νεράιδες.

Το έργο που έγραψε ο Ζαν Ζιροντού το 1938 και σας παρουσιάζουμε σήμερα βασίζεται στο ομώνυμο παραμύθι του βαρόνου Φρειδερίκου ντε λα Μοτ Φουκέ. 

 

Παίχτηκε από το Εθνικό Θέατρο την περίοδο 1955-56. ΕΔΩ μπορείτε να ξεφυλλίσετε το πρωτότυπο πρόγραμμα και να βρείτε πολλές πληροφορίες για τον συγγραφέα, το έργο και τους συντελεστές της παράσταστης. (Από το Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου και οι ασπρόμαυρες εικόνες ανάρτησής μας).

Πριν λίγες μέρες επαναλήφθηκε μια ονειρική -για όσους την είδαν- παράσταση της Οντίν στη λίμνη της Βουλιαγμένης από τη θεατρική ομάδα «naan» σε σκηνοθεσία της Φρόσως Λύτρα.

 Διαβάσαμε πάρα πολλά, αγαπητοί αναγνώστες, για τούτο το έργο, για τον Ζιροντού, τις νεράιδες και τα παραμύθια, δεν υπάρχει λόγος να σας τα μεταφέρουμε όλα εδώ Παραθέτουμε μερικούς διαλόγους από τη ραδιοφωνική μετάδοση του έργου για να πάρετε μια ιδέα:

Τι ωραίος που είσαι! Η καρδιά μου σταμάτησε! Ανατριχιάζω!

_Εσύ φταις! Γιατί δε με κράτησες κοντά σου; 

_Πότε πότε βγάζουμε το δαχτυλίδι μας για να το δείχνουμε…

Εδώ κι ένα τέταρτο δε με ήξερες και τώρα θέλεις να πεθάνεις για μένα;

Ήξερα ότι κάποιος λόγος θα υπάρχει για να είναι κανείς γυναίκα. Ο λόγος είναι ότι οι άντρες είναι τόσο όμορφοι.

Μίλα, διάταξέ με… Άλλο δε θέλω από το να σε υπακούσω.

(Έτσι είναι οι άντρες) Σε χαϊδεύουν παντού όπου υπάρχει δέρμα.

Δεν ξυπνάς εκείνον που αγαπάς. Όταν κοιμάται είναι κοντά σου. Όταν ξυπνάει φεύγει.

_Το ήξερες ότι είσαι τέλεια;
_Το φανταζόμουν.

_Δεν είναι σωστό να θυμίζετε στους ανθρώπους την ασχήμια τους.
_Και είναι σωστό να είναι άσχημοι; Ας μην ήτανε.

_Δε σε πειράζει να περάσω αυτή τη ζώνη γύρω μας;
_Όχι αγάπη μου.
_Κι αυτή την αλυσίδα;
_Όχι αγάπη μου.
_Κι αυτό το δίχτυ;
_Όχι αγάπη μου.

_Η Οντίν δε μ’ αγαπάει; Ποιος το λέει αυτό; 
_Μα τέλος πάντων για τι την κατηγορείτε;
_Την κατηγορώ ότι μ’ αγαπάει περισσότερο απ’ όσο μπορεί να αγαπηθεί ένας άνθρωπος. Την κατηγορώ ότι ήμουν γι αυτήν η σκέψη της, η τροφή της, η ζωή της. Ήμουν ο Θεός αυτής της γυναίκας.

Η ζωή, αγαπητοί φίλοι, είναι ένα κακογραμμένο θεατρικό έργο. Τα επεισόδια έρχονται κατόπιν εορτής. Οι συγκρούσεις δεν είναι στη θέση τους. (Στο θέατρο) δεν αλλάζουμε τη ροή των πραγμάτων. Απλά δίνουμε (στη ζωή) το ρυθμό που πρέπει. Της δίνουμε φρεσκάδα, ζωντάνια. Αυτό είναι το πλεονέκτημα του θεάτρου απέναντι στη ζωή.

Μην ακούσετε, αγαπητοί ακροατές, το έργο σαν σύγκρουση των δύο κόσμων, του ονειρικού και του πραγματικού, ξεχάστε την εικόνα της Ευρώπης που ταλαντεύεται ανάμεσα στην ένωση και τον σπαραγμό, μην ψάξετε τους θεσμούς που θέλουν να καταστρέψουν ένα όνειρο που αναδύεται στην άκρη της Ευρώπης, αυτό που εξέφραζε, κατά τους μελετητές, ο Ζιρoντού στον καιρό του, απολαύστε την αυθαιρεσία, την υπερφυσική δύναμη του απόλυτου έρωτα που δυναστεύει και τελικά καταστρέφει. Η Οντίν είναι ερωτευμένη, έτσι όπως μόνο μια νεράιδα μπορεί να ερωτευτεί, τόσο, που είναι δυσβάστακτο από ένα συνηθισμένο άνθρωπο.

Ο Φέρτης δεν ήταν όσο «παραμυθένιος» θα θέλαμε, υπέκυψε μάλλον στις συμβουλές του «ακαδημαϊκού» σκηνοθέτη του, Βύρωνα Πάλλη. Η Βέρα Ζαβιτσιάνου ήτανε ιδανική. Ασυγκράτητη, χειμαρρώδης 15χρονη νεράιδα βγαλμένη από παραμύθι. Οι γονείς της, Κωνσταντόπουλος και Ποδηματά, πεπειραμένοι και καλοί ηθοποιοί, μας μετέφεραν εύκολα στο φωρτοχοκάλυβό τους πλάι στη λίμνη. Απολαυστικός ο Τρύφων Καρατζάς. Υπέροχη, η μοιραία, υπομονετική Βέρθα της Αφροδίτης Γρηγοριάδου. 

Παίζουν ακόμα οι:  Νίκος Σκιαδάς, Γιώργος Γεωγλερής, Βύρων Πάλλης, Νίκος Πιλάβιος, Καίτη Λαμπροπούλου.
Η μετάφραση του έργου και η ραδιοφωνική προσαρμογή είναι του Μάριου Πλωρίτη.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ

ΥΜΝΟΣ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

-

Η ΠΑΡΘΕΝΟΣ ΣΗΜΕΡΟΝ

ΤΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΡΩΜΑΝΟΥ

ΤΟΥ ΜΕΛΩΔΟΥ

 Χριστούγεννα, λοιπόν, χριστιανική γιορτή και πως θα μπορούσε να λείψει από τις εορταστικές μας αναρτήσεις ένα θέμα αμιγώς θρησκευτικό, ένα αριστούργημα της υμνολογίας μας. Ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, ένας από τους μεγαλύτερους εκκλησιαστικούς υμνογράφους, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση είναι θεόπνευστος. Γεννημένος ποιητής, τάχθηκε στην χριστιανική υμνογραφία και την εμπλούτισε με σπουδαίες δημιουργίες. Ο πολυγραφότατος «Πίνδαρος της εκκλησιαστικής ποίησης» με αφορμή το θαύμα της γέννησης του Θεανθρώπου δημιούργησε τον «Ύμνο στα Χριστούγεννα» που ξεκινά με το προοίμιο «Η Παρθένος σήμερον…» κι αυτός ακριβώς ο ύμνος μεταφέρθηκε στο ραδιόφωνο σε μία επίκαιρη και αριστουργηματική ηχογράφηση. Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές και καλή ακρόαση…

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο περίφημος ύμνος των Χριστουγέννων «Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει» εξαντλεί τη θεματογραφία του από τη γέννηση του Χριστού από την Παρθένο Μαρία. Δεν προοριζόταν για ανάγνωση αλλά για ψαλμωδία. Χάρη στη σύζευξη του λόγου με τον ήχο αποκτούσε ο ύμνος την πραγματική σημασία και την υπόστασή του.

«Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει,
καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτω προσάγει.
Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι.
Μάγοι δὲ μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι.
Δι᾿ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον,
ὁ πρὸ αἰώνων Θεός…» *

*Η Παναγία σήμερα στον κόσμο φέρνει ως άνθρωπο τον Άκτιστο Θεό, και η γη το Σπήλαιο στον Απροσπέλαστο παρέχει. Άγγελοι με τους βοσκούς δοξολογούνε και μάγοι έρχονται στο δρόμο με τ’ αστέρι. Αφού προς χάρη μας γεννήθηκε Νέο Παιδί, ο Άχρονος Θεός…»

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Πέτρος Μαρκάκης

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κώστας Κροντηράς

ΠΑΙΖΟΥΝ: Άννα Συνοδινού, Θάνος Κωτσόπουλος, Βύρων Πάλλης, Γιάννης Αποστολίδης, Τίτος Βανδής, Φοίβος Ταξιάρχης, Ιορδάνης Μαρίνος, Ντίνος Δημόπουλος, Δημήτρης Βεάκης, Θανάσης Κεδράκας

ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ: χορωδία υπό τη διεύθυνση του Νίκου Τσιλίφη

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 28 λεπτά

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1955 (25 Δεκεμβρίου)

Ο Ρωμανός ο Μελωδός (περ. 496-560) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεωρείται κορυφαίος ποιητής και υμνογράφος της. Με το Ρωμανό αρχίζει και ο «χρυσούς αιώνας» της Εκκλησιαστικής ποίησης. Γεννήθηκε στην Έμεσα της Συρίας πιθανώς τον 6ο αιώνα και σύμφωνα με ανώνυμο ύμνο ήταν εβραϊκής καταγωγής. Στη Βηρυτό έκανε τις σπουδές του και στα χρόνια τής βασιλείας του Αναστασίου του Α ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και υπηρέτησε στο ναό της Αγίας Σοφίας. Μετά την παταγώδη αποτυχία του σαν ψάλτης στον εσπερινό των Χριστουγέννων αποσύρθηκε στη μονή τής Θεοτόκου των Κύρου. Εκεί, σύμφωνα με το Μηνολόγιο του Βασιλείου, η Θεοτόκος του έδωσε το χάρισμα της σύνθεσης ύμνων. Τότε έγραψε το κοντάκιο των Χριστουγέννων με το γνωστό προοίμιο: «Ἡ Παρθένος σήμερον / τὸν ὑπερούσιον τίκτει / καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον / τῷ ἀπροσίτω προσάγει...».  Σύμφωνα με το συναξαριστή του ο Ρωμανός έγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις από τις όποιες διασώθηκε μόνο το ένα δέκατο. Τα θέματα που συνέγραψε χαρακτηρίζονται για την ποικιλία τους. Ύμνησε όλους σχεδόν τους Αγίους και τις εορτές της Χριστιανικής Εκκλησίας. Ανεξάντλητος στις συλλήψεις και στον πλούτο ιδεών, γνώριζε τον τρόπο να προσδίδει πρωτοτυπία ακόμη και στα πιο κοινά άσματα που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς. Το άχαρο αλλά και αχάριστο πολλές φορές υλικό του (γεγονότα και βίος Αγίων) μπορούσε να το μετατρέψει σε ζωντανό δραματικό πίνακα. Τα πρόσωπα των Αγίων αλλά και της Παναγίας και του Χριστού παρουσιάζονται απόλυτα ζωντανά χωρίς τίποτα το νεκρικό ή απόκοσμο. Η ποίηση του Ρωμανού του Μελωδού εκφράζει την ίδια την εποχή του, τους πόθους και τις ελπίδες των ανθρώπων. Γι΄ αυτό και το έργο του δεν εξετάζεται μόνο από Θρησκευτικής άποψης ή λογοτεχνικής αλλά και ιστορικής και λαογραφικής. Η γλώσσα του είναι απλή και χωρίς στόμφους. Όπου παρουσιάζεται ρητορική μακρολογία αυτό συμβαίνει από την ανάγκη των τότε λειτουργικών πλαισίων. Γενικά οι φράσεις του θα λέγαμε πως περιέχουν μια πλαστικότητα, είναι μεστές νοημάτων κατά άψογη τεχνική, όπως παραδέχονται ειδικοί. Ο Ρωμανός δίνει μέσα από το έργο του σαφείς πληροφορίες για τη ζωή του, για αυτό κατά καιρούς υποστηρίχτηκαν διάφορες απόψεις ότι ήταν πρεσβύτερος, εκκλησιέκδικος ή κήρυκας. Το βέβαιο είναι ότι χειροτονήθηκε Διάκονος. Πέθανε γύρω στο 560. Για τη μεγάλη του προσφορά στη χριστιανική υμνογραφία ονομάστηκε Πίνδαρος της εκκλησιαστικής ποίησης. Ο Ρωμανός χρησιμοποίησε το ποιητικό εκείνο είδος πού λέγεται εκκλησιαστικός Ύμνος και του χάρισε την τελειότερη μορφή. Ο Ύμνος αποτελείται από το Κοντάκιον (προσόμοιον ή κουκούλιον), τους Οίκους και το Εφύμνιον και στηρίζεται πάνω στο νόμο της Ισοσυλλαβίας και ομοτονίας. Μαζί με το ποιητικό κείμενο συνέθετε ο ίδιος και τη μουσική ή έδενε το νέο ποίημα πάνω σε παλιότερη μουσική σύνθεση. Θεματικά τα έργα του αναφέρονται περισσότερο σε γεγονότα της ζωής του Χριστού και σε ιερά πρόσωπα της Γραφής, όπως και σε βίους άγιων. Το είδος αυτό της ποίησης κυριαρχεί και σήμερα στην εκκλησιαστική ποίηση.  Η μνήμη του εορτάζεται την 1η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs