ΜΠΟΡΙΣ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝΟΦ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΠΟΥΣΚΙΝ

  Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν
Boris Godunov -Aleksandr Sergeevich Pushkin (1825)

Σκηνοθεσία: Άννα Ντεβάρη
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Βιβέτ Κακλαμάνη
Μουσική επιμέλεια: Σάκης Τσιλίκης
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Οργάνωση παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα

Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί: Δημήτρης Ζακυνθινός, Ηλίας Λογοθέτης, Γιώργος Οικονόμου,  Μάνος Κατράκης (Μπορίς Γκοντουνόφ), Τώνης Ιακωβάκης, Πέτρος Φυσούν, Γιώργος Νέζος, Γιώργος Μετσόλης, Πάνος Νικολαϊδης, Άννα Μαρκάκη, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Μαρίνα Ταβουλάρη, Σωτήρης Τσόγκας, Δημήτρης Αρώνης, Μάνος Τσιλιμίδης, Τιτίκα Βλαχοπούλου, Νίκος Δενδρινός.

Πριν από τον Πούσκιν δεν είχε γραφτεί ούτε μια αυθεντική ρωσική τραγωδία. Σ' ένα γράμμα στο φίλο του Βιαζέμφσκι το 1823, ο Πούσκιν διαπιστώνει απογοητευμένος: «Δεν έχουμε θέατρο». Θέλει να γράψει ένα θεατρικό έργο, του λείπει όμως το θέμα. Γρήγορα όμως το βρίσκει στην Ιστορία της Ρωσίας του Καραμζίν που εκδίδεται σε δώδεκα τόμους την άνοιξη του 1824. Για έναν ολόκληρο χρόνο μελετά την ιστορία του Καραμζίν και τα παλιά αυθεντικά χρονικά. Σ' αυτά περιγράφεται ο σφετερισμός του θρόνου της Ρωσίας από τον Μπορίς Γκοντουνόφ που δολοφονεί τον διάδοχο του θρόνου Δημήτριο (1598-1601) για να πάρει τη θέση του. Ο Πούσκιν δανείστηκε από την ιστορία του Καραμζίν όχι μόνο τις χρονολογίες αλλά και όλα τα πρόσωπα που πήραν μέρος σ' αυτές τις δολοπλοκίες της εποχής, την εποχή των ταραχών όπως ονομάστηκε.

Η τραγωδία του Πούσκιν εκδόθηκε το 1831 αλλά απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του από τις τσαρικές αρχές μέχρι το 1866. Στο θέατρο ανεβάστηκε για πρώτη φορά το 1870 ενώ ο Μουσόρσκι γράφει τη μουσική του έργου στην Όπερα. Από τότε μέχρι σήμερα το έργο συνεχίζει να ανεβαίνει στα θέατρα και στις λυρικές σκηνές όλης της Ευρώπης.

Ο «Μπορίς Γκοντουνόφ» αποτελεί μια πραγματική πινακοθήκη χαρακτήρων της αυλής, του λαού και του κλήρου. Στην Ελλάδα η παράσταση ανεβάστηκε δύο φορές.

Yπόθεση: Ο ΜπορίςΓκοντουνόφ κυβέρνησε από το 1598 μέχρι το 1605. Το 1591 ο Γκοντουνώφ δολοφόνησε τον Ντμίτρι, τον γιο του Ιβάν του Τρομερού και διάδοχο στον Ρωσικό θρόνο. Ο ανίσχυρος αδελφός του Ντμίτρι, Φιόντορ έγινε Τσάρος και ο Γκοντουνώφ ορίσθηκε αντιβασιλέας. Κυνηγημένος από τις τύψεις ο Μπόρις έχει κλειστεί σε μοναστήρι. Όταν όμως ο Φιόντορ πεθαίνει, ξεσπά αναρχία και ο λαός πεινάει. Τότε οι φτωχοί πολίτες θα ζητήσουν από τον Γκοντουνώφ να γίνει Τσάρος, κάτι που δέχεται απρόθυμα γονατίζοντας μπροστά στον Θεό και προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο για τον λαό του.

Έξι χρόνια αργότερα ο νεαρός μοναχός Γκρέγκορυ Οτρέπιεφ θα ακούσει από τον μοναχό Πίμεν να κατηγορεί τον Γκοντούνοφ για την δολοφονία του Τσάρεβιτς που έγινε στο Ούλιχ, όταν ζούσε εκεί. Τότε θα αποφασίσει να εγκαταλείψει το μοναστήρι και να πάρει εκδίκηση στο όνομα του. Θα ταξιδέψει με δύο μοναχούς, τον Βαρλαάμ και τον Μισαήλ. Όταν όμως τον αναζητήσει η τσαρική αστυνομία, θα καταφύγει στην Πολωνία και να παραστήσει τον Ντμίτρι σφετεριζόμενος τον θρόνο. Εκεί θα τον ερωτευτεί η πριγκίπισσα Μαρίνα Μνίσεκ και δεν θα διστάσει να συμμαχήσει μαζί του για να αποκτήσει εξουσία. Ο Ιησουίτης Ραγκόνι την διατάζει να κάνει τέτοιο γάμο μόνο αν ο Γκρέγκορυ της υποσχεθεί ότι θα επιβάλει την Ρωμαιοκαθολική πίστη στην Ρωσία. Εν τω μεταξύ ο Μπορίς Γκοντουνόφ είναι στεναχωρημένος που δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να βελτιώσει την κατάσταση του λαού του. Σε μια πλατεία έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βασιλείου οι φτωχοί συγκεντρώνονται για ελεημοσύνη. Βγαίνοντας από την Εκκλησία ο Γκοντούνωφ θα ζητήσει από έναν «δια Χριστόν σαλό» να προσευχηθεί για αυτόν, αλλά εκείνος θα αρνηθεί κατηγορώντας τον για φόνο.

Όμως οι αναμνήσεις του εγκλήματος και οι φήμες για έναν «αναστημένο» Ντμίτρι, που καλλιεργεί πρώτα ο σύμβουλος του Σούιτσι, και αργότερα ο αφιχθείς Πίμεν θα οδηγήσουν τον Γκουντόνοφ στην τρέλα. Πιστεύοντας ότι έρχεται το τέλος του χρίζει τον γιο του για διάδοχο. Στην Ρωσία ξεσπούν έκτροπα και ο Βαρλαάμ και ο Μισαήλ που έχουν φτάσει στην Άγια Πετρούπολη θα παροτρύνουν το πλήθος να επαναστατήσει ενάντια στον σατανικό Μπόρις και ο λαός εκείνος προκαλεί έκτροπα. Ο λαός υποδέχεται τον σφετεριστή πιστεύοντας ότι είναι ο Ντμίτρι που θα τους σώσει. Ο Γκρέγκορυ θα ανακηρυχτεί καινούργιος Τσάρος που θα υποσχεθεί ότι θα τους φέρει καλοτυχία. Μόνο ο σαλός θα μείνει πίσω θρηνώντας το πικρό πεπρωμένο της Ρωσίας.

ΑΡΘΟΥΡ ΚΟΝΑΝ ΝΤΟΫΛ ΠΕΝΤΕ ΚΟΥΚΟΥΤΣΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ

"The Five Orange Pips"

Ο Σέρλοκ Χολμς πρωτοεμφανίστηκε το 1887 στο μυθιστόρημα του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόϋλ, «Σπουδή στο Κόκκινο» (A Study in Scarlet). Από τότε και μέχρι το 1927 πρωταγωνίστησε σε 60 σύντομες ιστορίες και μυθιστορήματα αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Η ιστορία που μεταδίδεται σήμερα δημοσιεύτηκε το 1891 στο βικτωριανό περιοδικό «Strand Magazine» , στη σειρά σύντομων ιστοριών με τίτλο «Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς» (The Adventures of Sherlock Holmes).

Υπόθεση: Ο Sherlock Holmes και ο Dr John Watson δέχονται μια νυχτερινή επίσκεψη από έναν νέο που ονομάζεται John Openshaw.

Ο John εξιστορεί το παρελθόν της οικογένειας του και αναφέρεται σε περίεργες επιστολές που περιείχαν πέντε κουκούτσια πορτοκαλιού και τυπωμένο στο φάκελο το  “K.K.K”. Τις επιστολές ακολουθούσαν θάνατοι από ατυχήματα.

Ο Openshaw επισκέφτηκε τον Holmes για να ζητήσει βοήθεια τώρα που και αυτός με τη σειρά του δέχτηκε μια ίδια επιστολή ...

Ραδιοφωνική προσαρμογή: Δημήτρης Δούσης
Ραδιοσκηνοθεσία: Μάριος Ρετσίλας
Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Τεχνική επιμέλεια: Κώστας Μελίδης

Σέρλοκ Χολμς : ο Ανδρέας Μπάρκουλης
Δοκτωρ Ουώτσον : ο Γιώργος Μοσχίδης
Συμμετέχουν οι ηθοποιοί : Μάνος Τσιλιμίδης, Ορφέας Ζάχος, Νίκος Λυκομήτρος
Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΤΣΙΜΠΑΤΣΕΦ

WAR - война 

 Mikhail Petrovich Artsybashev

Δράμα εις 4 πράξεις

Το έργο πρωτοπαίχτηκε στη Αθήνα από το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Αυτό ήταν το πρώτο έργο που ανέβασε, γύρω στο 1970, η θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ίδρυσε ο Νίκος Παροίκος, το οποίο σκηνοθέτησε και στο οποίο έπαιξε και ο ίδιος μαζί με άλλους φοιτητές.

Ακούγονται οι ηθοποιοί: Θεανώ Ιωαννίδου, Κώστας Ναός, Μαρία Σκέντερη, Καίτη Ιμπροχόρη, Ηλίαας Πλακίδης, Ελένη Ράντου, Ορφέας Ζάχος, Γιώργος Χριστόπουλος, Μανώλης Τσιλιμίδης, Γιώργος Μάζης,Πέπη Κεχαγιαδάκη, Νίκος Παντελίδης

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΥΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ

Υπόθεση:

Η Μίκα, τρεις μέρες πριν από τον γάμο της με τον Μίκη, θα πάει ένα μικρό ταξίδι μέχρι την Βενετία. Εκεί εντελώς αναπάντεχα θα γνωρίσει και θα παντρευτεί τον γοητευτικό Ανδρέα. Οι νιόπαντροι Ανδρέας και Μίκα επιστρέφουν από το εξωτερικό και επισκέπτονται τους γονείς της κοπέλας. Ο Ανδρέας αποφασίζει να βοηθήσει την κατάσταση του σπιτιού και κυρίως τον πεθερό του , αφού διαπιστώνει ότι πρόκειται για μια πραγματικά τρελή οικογένεια. Η μητέρα της Μίκας απομάκρυνε τον σύζυγό της, θεωρώντας τον υπερβολικά καλό, και η μικρή αδερφή της οικογένειας είναι ένα θεότρελο κορίτσι που φέρνει στο σπίτι κάθε νέο που γνωρίζει..

 Για το ραδιόφωνο - Ηχογράφηση 1982 - Αφηγητής:Μάκης Πανώριος

Παίζουνοι ηθοποιοί: Ανδρέας Μπάρκουλης, Αννα Φόνσου, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Κατερίνα Γιουλάκη, Τιτίκα Βλαχοπούλου, Μάνος Τσιλιμίδης, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Μαίρη Ραζή, Χρήστος Λετονός.

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΥΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ 1965: ΜΙΑ ΤΡΕΛΛΗ-ΤΡΕΛΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

το 1965, έπαιζαν οι Τζένη Καρέζη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μαίρη Αρώνη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, ο Αλέκος Τζανετάκος, η Κατερίνα Γώγου και η Λιλή Παπαγιάννη.

Διασκευή του θεατρικού έργου "Οι Γυναίκες Προτιμούν τους Σκληρούς" των Τσιφόρου - Βασιλειάδη. Σε αυτή την τόσο αγαπημένη κομεντί, του Ελληνικού Κιν/φου, την παράσταση κλέβουν οι δύο παλαίοτεροι πρωταγωνιστές, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και κυρίως η Μαίρη Αρώνη, που κάνει τον καλύτερο κινηματογραφικό της ρόλο, ως μαμά Πάστα Φλώρα. Λέγεται πως ο ρόλος είχε προταθεί στη Ρένα Βλαχοπούλου, αλλά τον αρνήθηκε επειδή δεν ήθελε να παίξει τον ρόλο της... μαμάς. Η επεξεργασία της έγχρωμης ταινίας έγινε στη Γαλλία.

Ατάκες:

ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ (ΑΡΩΝΗ): Ζωρζ... Πώς τον λέγανε αυτό τον άνθρωπο που πήγαινε κάθε πρωί ένας γύπας και του 'τρωγε το συκώτι;
ΦΙΛΗ (ΜΑΡΤΙΚΑ): Προμηθέας.
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Όχι καλέ. Ο Προμηθέας είναι βιβλιοπωλείο.

ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Και εκτός από το μπάσκετ, τί δουλειά κάνετε Μίλτο;
ΜΙΛΤΟΣ (ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΣ): Βοηθώ τον πατέρα μου.
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Α! Μπράβο παιδί μου. Εκτιμώ πολύ τα παιδιά που αφοσιώνονται στην οικογένειά τους. Και ο μπαμπάς, με τί ασχολείται;
ΜΙΛΤΟΣ: Είναι συνταξιούχος.

ΜΙΚΗΣ (ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ): Γειά σου μαμά. Πού είναι η Μίκα;
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Αχ, πού πήγε να δείς; Πού μου είπε; Στη μοδίστρα; Νο, νο, νο... Αχ, σπάω το κεφάλι μου να βρώ που πήγε... Αχ, ναι! Στην Βενετία!
ΜΙΚΗΣ: Που;
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Βενέτσια, παιδί μου. Ιταλία.
ΜΙΚΗΣ: Κι αν δεν γυρίσει μέχρι τηνΚυριακή που παντρευόμαστε; Θα 'ναι ντροπή να παντρευτώ χωρίς τη νύφη. Δε θα 'ναι;
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Θα 'ρθει, δε μπορεί.
ΜΙΚΗΣ: Πάντως, αν δεν είναι η νύφη στην εκκλησία, ο μπαμπάς θα θυμώσει πάρα πολύ.
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Μίκη! Είσαι απίθανα νευρικός. Πώς θα κάνεις νοικοκυριό με τόσα νεύρα;
ΜΙΚΗΣ: Καλά μαμά. Εγώ πρέπει να φύγω. Μπάααι!

ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Αχ, μπράβο! Τότε πρέπει να μας κεράσεις κάτι Μίκα!
ΜΙΚΑ (ΚΑΡΕΖΗ): Για το εξαιρετικό γεγονός, θα πιείτε ένα αμάρο σινιόρε;
ΑΝΔΡΕΑΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ): Ένα μικρό.
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Εγώ θα πάρω κάτι που δεν έχει αλκοόλ. Παχαίνει το αλκοόλ. Ας πιώ ένα ουίσκι.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Μπράβο! Δυνατή στην αντιαλκοολική θεραπεία!

ΜΙΚΑ: Αλήθεια, γνωριστήκατε με το Μίκη;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ποίον; Αυτόν εδώ; Ναι, παντρεύεται, λέει, την Κυριακή.
ΜΙΚΑ: Α, ναι. Αυτό το είχα ξεχάσει.
ΜΙΚΗΣ: Ελπίζω ντίαρ σερ, τώρα που γνωριστήκαμε, να 'ρθετε στο γάμο μας. Με τη γυναίκα σας, φυσικά.
ΜΙΚΑ: Μίκη, αδύνατον. Για τεχνικούς λόγους. Και πρέπει κατ' αρχήν να σας γνωρίσω, εσάς τους δυο. Κύριοι... Από δω ο αρραβωνιαστικός μου και από δω ο άντρας μου.

ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Μήπως παχαίνει;
ΜΙΚΑ: Τα χορταρικά δεν παχαίνουν, μαμά.
ΠΑΣΤΑ ΦΛΩΡΑ: Γιατί το λές αυτό Μίκα; Κι οι αγελάδες όλο χορταρικά τρώνε κι όμως είναι τετράπαχες.