ΑΝΝΙΕΖΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Ξενόπουλος έγραψε το έργο για να παιχτεί στο θέατρο από την Αλίκη Θεοδωρίδη - Νορ (κόρη της Κυβέλη)

  

Αννιέζα (1932)

Υπόθεση: Η Αννιέζα είναι ένα 16χρονο κορίτσι που ζη και μεγαλώνει με τον παππού της τον κόντε Τζάννες αφού πολύ νωρίς έχασε και τους δυο γονείς της. Η νεαρή δεσποινίδα είναι σε ηλικία που θέλει να γνωρίσει τον κόσμο, τους ανθρώπους και όχι να μένει απομονωμένη στο κτήμα του κόντε παππού της.  Όμως ο κόντε Τζάννες έχει άλλες αντιλήψεις όσο το κορίτσι μεγαλώνει γίνεται πιο καταπιεστικός και απόλυτος. Φοβάται πως τώρα στα εβδομήντα του χρόνια θα την χάσει και θα μείνει μόνος. Η Αννιέζα θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί κάποιον νέο άλλα θα υποκύψει στον συναισθηματικό εκβιασμό του παππού που εκμεταλλευόμενος την κατάσταση της υγείας του θα την αναγκάσει να παραμείνει μαζί του. Όμως η καρδιάς της φτερουγίζει έντονα και επίμονα δείχνοντας της το δρόμο προς τη ζωή...

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Έφη Ροδίτη, Δημήτρης Παπαγιάννης, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Γιώργος Μούτσιος, Ανδρέας Βεντουράτος, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Δημήτρης Μπισμάνης, Κατερίνα Καραβία, Γιώργος Σαλάχας, Ντίνος Δουλγεράκης, Κατερίνα Μιλιδάκη, Σοφία Μυρμιγκίδου, Ανδρέας Κοσπάσης.

Όταν παίχτηκε το έργο πολλοί από τους θεατές σχημάτιζαν την εντύπωση πως περιγραφόταν κάτι σαν Οιδιπόδειο σύνδρομο. Ότι δηλαδή  από την μεριά του κόντε Τζάννες υπήρχε ένας κρυφός ανομολόγητος έρωτας προς την εγγονή του. Ο ίδιος ο συγγραφέας βλέποντας το έργο παρατήρησε πως πραγματικά δημιουργείται μια τέτοια αίσθηση άλλα δήλωσε πως κάτι τέτοιο δεν ήταν στις προθέσεις του όταν έγραφε το έργο.

Μνηστήρες του Θρόνου του Ε. Ίψεν

Οι μνηστήρες του θρόνου  - Ιστορικό δράμα

The Pretenders

Οι "Μνηστήρες του Θρόνου" γραφτήκανε το 1863 στη Χριστιανία. Ανήκουν δηλαδή χρονολογικά στην πρώτη δημιουργική περίοδο του Ίψεν, που τη χαραχτηρίζει φανερά η επίδραση του ρωμαντικού θεάτρου και ειδικώτερα του Αιλενσλαίγκερ και του Σίλλερ. Ωστόσο, ύστερ από τους "Ήρωες του Χέλγκελαντ", γραμμένους λίγα χρόνια πρωτήτερα, οι "Μνηστήρες του Θρόνου" έρχονται να πιστοποιήσουν ακόμα πανηγυρικώτερα το ωρίμασμα της δραματικής ιδιοφυίας του Νορβηγού ποιητή, που θα συνεχίσει πια το δρόμο του μόνος, χωρίς σύντροφο, με απόλυτην εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στις δυνάμεις του. Είναι λοιπόν οι "Μνηστήρες του Θρόνου" το πρώτο μεγάλο ποιητικό έργο του Ίψεν. Το έργο, που φανέρωσε το μέτρο της πραγματικής αξίας του και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του.

Για το ραδιόφωνο: (3μέρη)
Ηθοποιοί: Λευτέρης Ελευθεριάδης, Γρηγόρης Μήτας, Νίκος Κούρος, Πέτρος Παναμάς, Νίκος Καλογερόπουλος, Ηλίας Κατέβας, Γιάννης Σιλιγιάννης, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Νικηφόρος Νανέρης, Έφη Ροδίτη, Κάκια Παναγιώτου, Ιφιγένεια Δεληγιαννίδη, Μαρία Σκούντζου.
Σκηνοθεσία: Πέτρος Παναμάς
Μετάφραση: Λέων Κουκούλας
Διασκευή: Μαρία Κωνσταντάρου

ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

Η "Δωδέκατη νύχτα" γράφτηκε μάλλον το 1601, και η πρώτη γνωστή παρουσίαση της έγινε στις 2 Φεβρουαρίου του 1602.

Το έργο αποτελείται από 2.579 στίχους, το 62% του κειμένου είναι πρόζα και το 38% είναι έμμετρο. Αφηγείται την ιστορία της νεαρής Βιόλα που φτάνει στις ακτές της Ιλλυρίας μετά από ένα ναυάγιο, πιστεύοντας ότι ο δίδυμος αδελφός της Σεμπάστιαν έχει πνιγεί, και μπαίνει στην υπηρεσία του δούκα Ορσίνο ντυμένη αγόρι. Ο μελαγχολικός δούκας είναι ερωτευμένος με την όμορφη και βαρυπενθούσα κόμισσα Ολίβια, η οποία με τη σειρά της ερωτεύεται τη Βιόλα πιστεύοντας ότι είναι αγόρι. Στην Ιλλυρία όμως εμφανίζεται κάποια στιγμή και ο Σεμπάστιαν ακολουθούμενος από τον γενναίο πλοίαρχο Αντόνιο που του έχει σώσει τη ζωή.

Ο Σαίξπηρ άντλησε αυτό το κομμάτι της πλοκής του έργου από την ιταλική κωμωδία "Οι απατημένοι" (Gl'Ingannati) που εκδόθηκε στα αγγλικά το 1537, αλλά και από μια ιστορία του Μπάρναμπυ Ριτς με τίτλο "Απολλώνιος και Σίλα" που εκδόθηκε το 1581. Πρόσθεσε ένα ζωηρό, χαριτωμένο αλλά και ενίοτε σκληρό περίγυρο με τον πνευματώδη γελωτοποιό Φέστα, τον μόνιμα μεθυσμένο συγγενή της Ολίβια, σερ Τόμπυ, τη σκανταλιάρα ακόλουθό της Μαρία, τον μειωμένης ευφυΐας υποψήφιο γαμπρό σερ Άντριου, και τον δυσάρεστα φιλόδοξο αρχιθαλαμηπόλο Μαλβόλιο, και έφτιαξε μια σπαρταριστή, πικρή κωμωδία για τον έρωτα που είναι "γεμάτος φαντασίας σχήματα, ώστε κι ο ίδιος είναι εντελώς φανταστικός".

Η "Δωδέκατη νύχτα" είναι η νύχτα των Θεοφανείων που κλείνει τον κύκλο των Χριστουγεννιάτικων γιορτών. Πρόκειται για την τελευταία νύχτα χορού, μεταμφιέσεων και έρωτα, που υπάρχει από τα παγανιστικά χρόνια και είναι γνωστή γιατί οι  ευγενείς παραμέριζαν τις διαφορές τους, σταματούσαν τους πολέμους και άνοιγαν τις πόρτες των σπιτιών τους στους φτωχούς και τους κατατρεγμένους, “ξορκίζοντας” τον παγερό χειμώνα.

Η σκηνοθεσία είναι του Αλέξη Μίγκα,ενω τους ρόλους ερμηνεύουν οι : Ράσμη Τσόπελα, Τάσος Παπαδάκης, Μελίνα Μποτέλη,Τίμος Περλέγκας, Κώστας Φραγκιαδάκης, Γιάννης Τότσικας, Δημήτρης Παπαγιάννης, Τάκης Ζαχαρόπουλος, Έφη Ροδίτη, Περικλής Μουστάκης, Δημήτρης Αρώνης, Αγαπητός Μανδαλιός και Βασίλης Κούρης.

Καλή σας ακρόαση...

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ

Μετά τον Γλάρο και τον Θείο Βάνια, ο Τσέχωφ γράφει το τετράπρακτο δράμα του Τρεις Αδελφές, το 1901.

 Το έργο ξεδιπλώνει έναν πίνακα της καθημερινής ζωής κάποιων ανθρώπων της ρωσικής επαρχίας. Τα στοιχεία που απαρτίζουν το μύθο είναι πολύ απλά, τα πρόσωπα και οι καταστάσεις καθημερινές, σχεδόν συνηθισμένες. Το δράμα αντλεί την ουσία του όχι από εξωτερικά γεγονότα και οριακές συγκρούσεις αλλά από ένα ρεύμα υπόγειο, που του δίνει ζωή και διαποτίζει τα θεμέλια του, αποκαλύ-πτοντας μιαν άλλη πραγματικότητα, πέρα από τα γεγονότα και αναδεικνύει την εσωτερική διάσταση των πραγμάτων.

Οι τρεις αδελφές, η Όλγα, η Μάσα και η Ειρήνα Πραζόρωφ ζουν μαζί με τον Αντρέι τον αδελφό τους σε μια επαρχιακή πόλη. Οι γονείς τους έχουν πεθάνει, και οι τρεις αδελφές νοσταλγούν την εποχή που ζούσαν μαζί με τον στρατιωτικό πατέρα τους στη Μόσχα, σ΄ ένα μεγάλο σπίτι γεμάτο κόσμο και διασκεδάσεις.

Τώρα πια η μοναδική τους διέξοδος είναι να δέχονται στο σπίτι τους αξιωματικούς της τοπικής φρουράς και να προσπαθούν να προσαρμοσθούν σε μια πραγματικότητα κατά πολύ κατώτερη των προσδοκιών τους.

Η Όλγα, η μεγαλύτερη από τις τρεις αδελφές είναι δασκάλα στο παρθεναγωγείο της περιοχής. Η Μάσα είναι παντρεμένη με τον Κουλίγκιν, έναν συμβιβασμένο καθηγητή, αδύναμο να της προσφέρει τις συγκινήσεις που ονειρεύεται, και ανυποψίαστο για τις έντονες ψυχικές της ανησυχίες. Η Ειρήνα, η μικρότερη αδελφή είναι εκείνη που περισσότερο από τις άλλες τολμάει να κάνει όνειρα και να φαντάζεται το μέλλον τους στη Μόσχα, στη μεγάλη πολιτεία που για αυτήν σημαίνει πραγμάτωση κάθε ονείρου και ελπίδας.

Ένας αξιωματικός που έρχεται στην πόλη τους, ο αντισυνταγματάρχης Βερσίνιν, ξυπνάει τα κοιμισμένα συναισθήματα της Μάσας. Στερημένοι και οι δύο από αυτό που νομίζουν ότι ένας ιδανικός σύντροφος θα μπορούσε να τους προσφέρει, βρίσκουν ο ένας στο πρόσωπο του άλλου, την όψη του ανεκπλήρωτου και ανέφικτου έρωτα.

Ανάμεσα στους αξιωματικούς που αποτελούν τον κύκλο των συναναστροφών των Πραζόρωφ, βρίσκεται και ο υπολοχαγός βαρώνος Τούζεμπαχ, ερωτευμένος με την Ειρήνα την οποία επιθυμεί να παντρευτεί. Όμως τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν ευνοϊκά για τους ήρωες που μέσα από την ακύμαντη χωρίς βιαιότητες και εξάρσεις καθημερινότητα τους, αναζητούν την μεταξύ τους επαφή και λύτρωση.

Ο Βερσίνιν θα φύγει από την επαρχιακή πόλη ακολουθώντας το Σύνταγμα του που αλλάζει έδρα και ο Τούζεμπαχ θα σκοτωθεί σε μονομαχία με τον αντεραστή του Σαλιόνιν. Ο Αντρέι, που έχει παντρευτεί την Νατάσα, μια σκληρή και γειωμένη επαρχιώτισσα, θα αποποιηθεί τα όνειρα του να γίνει καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Μόσχας, βαλτώνοντας σε μια αδιάφορη οικογενειακή ζωή.

Οι τρεις αδελφές θα μείνουν μόνες. Οι φίλοι τους αξιωματικοί θα φύγουν μακριά, και αυτές θα απομείνουν να ακούν τη μουσική του Συντάγματος που αποχωρεί, να νοσταλγούν και να αναρωτιούνται για τον βαθύτερο σκοπό της ζωής τους.

(Πηγή: από σημειώσεις για την παράσταση του Κακογιάννη στο Εθνικό).

Μετάφραση: Λυκούργος Καλλέργης

Ρ/σκηνοθεσία:  Κώστας Μπάκας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Έφη Ροδίτη, Άννα Βενέτη, Λυκούργος Καλλέργης, Κώστας Καστανάς, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Ειρήνη Κουμαριανού, Δημ. Αστεριάδης, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιώργος Μοσχίδης, Δημήτρης Χρυσομάλλης, Κλειώ Σκουλούδη, Θόδωρος Σαρρής, Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Η Ηχογράφηση έγινε το 1977 για το "Τρίτο Θέατρο"

Η ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1989 από την εκπομπή «Μικρή Αυλαία» στο Α΄ Πρόγραμμα της Ε.ΡΑ.

Μετάφραση: Αθηνά Σαραντίδη
Ραδιοσκηνοθεσία: Γρηγόρης Κωνσταντή Μασσαλάς
Μουσική επιμέλεια: Κώστας Μυλωνάς
Ρύθμιση ήχου: Χριστίνα Σκάντζικα
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί : Εύα Κοταμανίδου, Μάνια Τεχριτζόγλου, Μαρία Βουράκη, Δημήτρης Καταλειφός,Γιάννης Λαμπρόπουλος, Θάλεια Παπάζογλου, Γιώργος Χριστόπουλος, Γιάννης Θωμάς,Δημήτρης Παπαγιάννης, Νίκος Γαλιάτσος, Κώστας Μάνος, Βασίλης Κεχαγιάς, Θόδωρος Κατσαδράμης, Έφη Πολυζωγοπούλου, Αθηνά Δόμπρου, Γιάννης Μοίρας.

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη