Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤ ΣΩ

Arms and the Man (1894) 

Το πρώτο από τα «Plays Pleasant» (Ευχάριστα έργα)

Η ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά ραδιοφωνικά από την εκπομπή «Το Θέατρο στο Τρίτο Πρόγραμμα» το 1989.

Υπόθεση: Η ιστορία διαδραματίζεται το φθινόπωρο του 1885 κατά την διάρκεια του Σερβο-Βουλγαρικού πολέμου. Η Raina, κόρη μιας πλούσιας βουλγαρικής οικογένειας, μαθαίνει από την μητέρα της Catherine πως το βουλγαρικό ιππικό κέρδισε μια σημαντική μάχη απέναντι στους Σέρβους και ότι επικεφαλής ήταν ο αρραβωνιαστικός της  Sergius. Ο Louka, ο υπηρέτης της οικογένειας ενημερώνει τις δυο γυναίκες πως όσοι Σέρβοι έφυγαν από το πεδίο της μάχης ενδέχεται να περιφέρονται στην ευρύτερη περιοχή. Η Raina αδιαφορεί για την προειδοποίηση και αφήνει ανοικτό το παράθυρο στο υπνοδωμάτιο της. Ο υπηρέτης δεν θα αργήσει να επαληθευτεί και ένας Ελβετός στρατιώτης που πολεμούσε ως μισθοφόρος με τους Σέρβους θα βρεθεί στο δωμάτιο της Raina απειλώντας τη για να μην φωνάξει. Η Raina σοκαρισμένη βλέπει αυτόν τον κουρασμένο και πεινασμένο στρατιώτη που μόλις γλύτωσε τη ζωή του και αποφασίζει να τον φροντίσει. Μάλιστα όταν μπαίνουν στο δωμάτιο της ο υπηρέτης, η μητέρα της και ένας στρατιώτης για να ελέγξουν τους χώρους του σπιτιού τον κρύβει πίσω από μια κουρτίνα. ΄Οταν μένουν πάλι μόνοι η  Raina προσφέρει στον στρατιώτη κρέμα σοκολάτας που έχει πάντα στο δωμάτιο της. Εκείνος της εκμυστηρεύεται πως αν και είναι στρατιώτης δεν έχει μαζί του πυρομαχικά αλλά καραμέλες και γλυκά. Σε συζήτηση που ακολουθεί η Raina μαθαίνει πως δεν υπήρξε καμιά ηρωική μάχη απλά οι Σέρβοι είχαν εφοδιαστεί με λάθος πυρομαχικά που δεν ταίριαζαν με τον τύπο των πυροβόλων τους και έτσι εγκατέλειψαν τη μάχη. Τελικά η Raina και η Catherine θα φυγαδεύσουν αργά το βράδυ τον άγνωστο εισβολέα.

Η ιστορία θα συνεχιστεί στον κήπο του ίδιου σπιτιού, την άνοιξη του 1886 όταν κάποιος που ονομάζεται Bluntschli θα φτάσει εκεί για να επιστρέψει την χλαίνη που οι δυο γυναίκες είχαν δώσει στον άγνωστο στρατιώτη της σοκολάτας όπως οι ίδιες τον είχαν ονομάσει. 

Μετάφραση: Λέανδρος Παλαμάς
Μουσική Σύνθεση: Δημήτρης Μαραγκόπουλος
Τεχνική Επιμέλεια: Νίκος Μορτάκης
Επιμέλεια ήχων: Άντα Μουσουτζάνη
Ραδιοφωνική Προσαρμογή και Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος
Επιμέλεια Εκπομπής: Χαρά Αποστόλου
Παραγωγή: Τρίτο Πρόγραμμα Ε.ΡΑ

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Παναγόπουλος- Αφηγητής, Γκέλυ Μαυροπούλου- Κατερίνα, Χλόη Λιάσκου- Ραίνα, Έφη Τσαμποδήμου-Λούκα, Κώστας Καστανάς-Λοχαγός Μπλούντσλι, Παναγιώτης Σερεφίδης-Αξιωματικός, Θόδωρος Μπογιατζής-Νικόλας, Γιάννης Κάσδαγλης-Ταγματάρχης Πετκώφ, Σοφοκλής Πέππας-Ταγματάρχης Σέργιος Σεράνωφ.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

 

ΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΑΡΡΑΜΠΑΛ

Le cimetiere des voitures

Arrabal Fernando

Υπόθεση: Μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων καταφεύγει σ' ένα νεκροταφείο αυτοκινήτων ύστερα από μια πυρηνική έκρηξη που έχει καταστρέψει τον κόσμο. Όλοι όσοι βρίσκονται εκεί καταζητούνται από την αστυνομία. Ο ήρωας, ο Emanou (Εμμανουήλ), ένας τρομπετίστας, είναι ο αρχηγός ενός γκρουπ τριών μουσικών. Ο Emanou θέλει να είναι καλός...

Το έργο αποπειράται ούτε λίγο ούτε πολύ, μια διασκευή των Παθών του Χριστού, όπως τα βλέπουν τα μάτια του Αρραμπάλ, τοποθετώντας τη δράση τους σε ένα γκροτέσκο χώρο, άθλιο και βρώμικο: σε ένα εγκαταλελειμμένο νεκροταφείο παλιών αυτοκινήτων, που λειτουργεί ωστόσο ως ξενοδοχείο πολυτελείας.

Το «Νεκροταφείο αυτοκινήτων» ανέβηκε με ιδιαίτερη επιτυχία στην Ελλάδα το 1972 από το Θέατρο Τέχνης.

Η ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά από το Α΄ Πρόγραμμα και την εκπομπή «Μικρή Αυλαία» τον Μάιο του 1988.

Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις

Μουσική σύνθεση: Γιώργος Τσαγκάρης

Ρύθμιση ήχου:  Μίνως Μαμαγκάκης

Επιμέλεια παραγωγής: Δημήτρης Φραγκουδάκης

Παραγωγή: Βίκυ Μουνδρέα

Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Μπάκας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αντώνης Αντωνίου, Βέρα Κρούσκα, Ντίνος Δουλγεράκης,  Σοφία Ολυμπίου, Τζέσυ Παπουτσή, Θάνος Καληώρας, Νίκος Μπουσδούκος , Δημήτρης Αθανασόπουλος, Αμίλιος Μεσίδης, Κώστας Καστανάς, Θόδωρος Σκούρτας.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

Ο Φερνάντο Αραμπάλ γεννήθηκε στη Μελίγια το 1932. Είναι δραματικός συγγραφέας "Νεκροταφείο αυτοκινήτων", κινηματογραφιστής "Θα καλπάσω σαν άλογο τρελό", μυθιστοριογράφος "Η κόρη του Κινγκ Κονγκ", δοκιμιογράφος "Αποτυχία και μύθος", ζωγράφος "Αδύνατοι έρωτες" και ποιητής "Ο λίθος της τρέλας". Έχει αποσπάσει το λογοτεχνικό βραβείο Ναμπόκοφ, το βραβείο Εσπάζα για το δοκίμιο και το θεατρικό βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας.