Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

 

Το έργο γραμμένο το 1990, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και ωριμότερα έργα του μεγάλου δραματουργού. 

Μέσα από μία, φαινομενικά, απλή ιστορία, ο Καμπανέλλης εντέχνως σκιαγραφεί ένα πεδίο σύγκρουσης αρχών και αξιών, μια μάχη ανάμεσα σε έναν εύθραυστο κόσμο που φεύγει και σ’ ένα άλλο που έρχεται αδίστακτος, ακαλλιέργητος. 

HΠειραματική Σκηνή της “Tέχνης”   

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνον αυτός που «περνά από μέσα» και σε οδηγεί ως τον σκοτεινό χώρο όπου μπορεί να σε αγγίξει ο «πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων»· εκεί, για να αποκρυπτογραφήσεις το μυστικό της μνήμης που επιμένει να επιστρέφει και να συγχωρεί· εκεί, για να αφουγκραστείς τους ύστατους χτύπους της καρδιάς ενός σώματος που ψυχορραγεί και όμως, δεν αφήνεται ήσυχο στη θανάσιμη μοναξιά του.

Υπόθεση: Μέσα στο παλιό αρχοντικό, κατοικημένο από σκωληκόβρωτα έπιπλα και ανήσυχες σκιές νεκρών, συναντιούνται τρεις κόσμοι: ο κόσμος της ιστορίας και της παράδοσης, που αγωνίζεται για το δικαίωμα να διατηρήσει αλώβητη την κιβωτό όπου είναι φυλακισμένο το παρελθόν του· απέναντί του, επικίνδυνος αντίπαλος, ο νέος κόσμος που παλεύει να κατασκευάσει, με κάθε μέσο και ελάχιστο δισταγμό, τη δική του ιστορία, έτοιμος να αντικαταστήσει, ακόμη και μέσα στο σπίτι του, εκείνον που φεύγει· ανάμεσά τους, ένας τρίτος κόσμος, γεννημένος από τον πρώτο και υποθηκευμένος στη δική του ιστορία, αλλά αναγκασμένος, για να επιβιώσει, να συνυπάρξει με τον δεύτερο, υιοθετώντας τις βλέψεις του και τον αμοραλισμό του. Αυτοί οι τρεις κόσμοι συναντιούνται μέσα στο παλιό αρχοντικό και προσπαθούν να βρουν έναν κώδικα για να αποκαλύψει ο καθένας τη δική του αλήθεια, συγκροτώντας έτσι μια πραγματικότητα που τους περιέχει όλους.

Με τους ήχους που προέρχονται από τις τρεις ασυμφιλίωτες πηγές, ο ποιητής, γεμάτος γνώση, ευαισθησία και συμπάθεια, συνθέτει ένα κουιντέτο για τις τρεις ανδρικές και δύο γυναικείες φωνές και μας καλεί να το ακούσουμε προσεκτικά και, προπάντων, δίχως προκατάληψη· γιατί ξέρει ότι και εμείς, όπως ο γέροντας ένοικος του παλιού αρχοντικού, αδυνατούμε να αποφασίσουμε για την ενοχή ή την αθωότητα της ανθρώπινης μοίρας.

ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ

Για το ραδιόφωνο

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Βανδώρος, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Τάνια Σαββοπούλου, Μαριάνθη Σοντάκη, Φίλιππος Σοφιανός.

Σκηνοθεσία: Ιάκωβος Καμπανέλλης

 

ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΪ

ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΪΈχουμε συναντήσει και στο παρελθόν πολλές φορές διασκευές μυθιστορημάτων για το ραδιοφωνικό θέατρο. Αριστουργήματα της παγκόσμιας πεζογραφίας δραματοποιήθηκαν για το ραδιόφωνο. Και δεν ήταν βέβαια εύκολη δουλειά. Αυτό βέβαια αποδεικνύει τη σημαντική θέση που είχε το ραδιοφωνικό θέατρο στα χρόνια που πέρασαν.  Σήμερα, λοιπόν,  ανεβάζω την «Άννα Καρένινα», ένα από τα κορυφαία έργα του Λέοντος Τολστόι. Η Άννα Καρένινα είναι και  το έργο που πρώτο καθρεφτίζει την αλλαγή της φιλοσοφίας του συγγραφέα για τη ζωή. Γραμμένο σε συνέχειες για αρχή, από το 1873 ως το 1877 (δημοσιεύτηκε ολοκληρωμένο το 1878 ), το έργο μας είναι απαισιόδοξο και οι εσωτερικές συγκρούσεις των χαρακτήρων, που είναι συχνά αδιέξοδες, πολλές φορές οδηγούν στην καταστροφή. Τέλος, οι αγωνιώδεις σκέψεις των ηρώων για το νόημα της ζωής, το πρόβλημα της αυτοκτονίας και της ζωής των κατωτέρων τάξεων απηχούν την εσωτερική πάλη του Τολστόι εκείνης της περιόδου. Καλή ακρόαση

ΥΠΟΘΕΣΗΗ Άννα Καρένινα, μια όμορφη γυναίκα που ανήκει στην υψηλή τάξη, ζει την ήρεμη αν και πολλές φορές βαρετή και καταπιεστική ζωή της, στο πλευρό του συζύγου της. Η γνωριμία της όμως με τον Βρόνσκυ, έναν νέο κι όμορφο κόμη, θα της αλλάξει τη ζωή. Ο έρωτας της για αυτόν γίνεται βαθύς κι επίμονος σε σημείο που δεν αντέχει να συμπεριφέρεται πια υποκριτικά. Εγκαταλείπει τον Καρένιν και τον γιό της για αυτόν τον έρωτα. Οι αντιδράσεις όμως της κοινωνίας, καθώς και η αθέτηση των κοινωνικών συμβάσεων της εποχής, θα την οδηγήσουν να πληρώσει ακριβά τα συναισθήματά της.

 ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Το σημερινό μας έργο έχει μεταφερθεί πάρα πολλές φορές στον κινηματογράφο. Σημειώνω την παραγωγή του 1914 με την Μαρίγια Γερμάνοβα, του 1935 με τη Γκρέτα Γκάρμπο, του 1948 με την Βίβιαν Λη και του 1997 με πρωταγωνίστρια τη Σοφί Μαρσό. 

Στο ελληνικό θέατρο μεταφέρθηκε το 1992 με πρωταγωνίστρια τη Μιμή Ντενίση.

 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ: Γιώργος Γιαννίσης
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Σοφία Γιαννίτση
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λάμπρος Κωστόπουλος

ΠΑΙΖΟΥΝ: Βάσω Μανωλίδου, Γιώργος Τζώρτζης, Ζώρας Τσάπελης, Μαίρη Λαλοπούλου, Γιώργος Κυριακίδης, Βέτα Προέδρου, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Χρυσή Κοζίρη, Ντέπη Μωραϊτοπούλου, Θεόδωρος Σαρρής, Κώστας Κοσμόπουλος, Νίκος Βανδώρος, Τάκης Ασυμακόπουλος, Δημήτρης Τσούτσης, Σταύρος Ξενίδης, Γιώργος Μοσχίδης, Λουίζα Ποδηματά, Μαρία Φωκά, Λούλα Ιωαννίδου, Βασίλης Μητσάκης, Μαρία Κουμαριανού, Γιώργος Καρέτας, Καίτη Μητροπούλου, Κώστας Καρλής, Νέλυ Μαρσέλου, Μαιρούλα Ευαγγέλου, Ολυμπία Παπαδούκα
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 2 ώρες και 12 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1971

 

ΔΟΝ ΧΟΥΑΝ, Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΡΣΟ ΝΤΕ ΜΟΛΙΝΑ

Σκίτσο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

"Ο Δον Χουάν είναι γέννημα θρέμμα μιας εποχής, που στέκεται με το ένα πόδι στο Μεσαίωνα και με το άλλο στην Αναγέννηση. Είναι ένας νέος της εποχής του, που περνά μέσα από τη ζωή, διαπράττοντας συνεχώς απάτες, αντιβαίνοντας τους ισχύοντες νόμους και τους ηθικούς κανόνες. Γεμάτος ζωική ενέργεια και ερωτική δύναμη, γνήσιο τέκνο της Αναγέννησης, απειλεί θανάσιμα το συνεκτικό ιστό της κλειστής κοινωνίας που είναι χτισμένη πάνω στις αξίες του Μεσαίωνα" Με αυτά τα λόγια ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς παρουσίασε το "Δον Χουάν", που για πρώτη φορά το 1989 ανέβηκε στην Ελλάδα από την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Και συνεχίζει:
"Στο τέλος του έργου μετά τις περιπλανήσεις του και τις αποπλανήσεις πολλών παρθένων, ο Δον Χουάν τελείως ανεξήγητα ξαναγυρίζει στη Σεβίλλη. Κρύβεται σε μια εκκλησία, όπου αποκαλύπτει τον τάφο του πατέρα μιας νέας, τον οποίο είχε σκοτώσει. Συνεπής με τον χαρακτήρα του προκαλεί το άγαλμα σε μονομαχία. Το άγαλμα δέχεται την πρόσκληση - πρόκληση. Ο Δον Χουάν βρίσκεται στο απόγειο της έπαρσής του και στην κορύφωση της κοσμοκής του ζωής. Πηγαίνει στο ραντεβού, έχοντας πλήρη συνείδηση του τι τον περιμένει..." (από εφημερίδες του 1989 όπως τις βρίσκουμε στο ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ)
Για το ραδιόφωνο ηχογραφήθηκε στα πλαίσια των εκπομπών του ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ,  σε μετάφραση της Ιουλίας Ιατρίδη και ραδιοσκηνοθεσία Βίκτωρος Παγουλάτου." Παίζουν με τη σειρά που θα ακουστούν οι καλλιτέχναι: Λήδα Πρωτοψάλτη, Βασίλης Μαυρομάτης, Γιώργος Παλιός, Νίκος Βανδώρος, Ηλίας Κατέβας, Βασίλης Πολίτης, Μάκης Ρευματάς, Βούλα Χαριλάου, Δάνης, Γιάννης Ροζάκης, Απόστολος Πολάτος, Γιάννης Αργύρης, Λουκιανός Ροζάν, Ντίνα Γιαννακού, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Τρύφων Καρατζάς, Γίτσα Βαλμά, Γιώργος Κωσταντής, Λόης Καβαγιανού, Νίκος Παγκράτης, Ματίνα Καρρά, Αντρέας Λιάσκος, Γιάννης Σιδηρόπουλος

ΤΙΡΣΟ ΝΤΕ ΜΟΛΙΝΑ

 Ο Τίρσο δε Μολίνα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Η ακριβής ημερομηνία της γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά πιθανολογείται ανάμεσα στα έτη 1571 και 1584. Σπούδασε στο περίφημο Πανεπιστήμιο της Αλκαλά δε Χενάρες (Alcala de Henares) και το 1601 ασπάσθηκε το μοναχικό σχήμα. Προσχώρησε στο Τάγμα της Παναγίας του Ελέους, ενώ χειροτονήθηκε μοναχός το 1610. Υπήρξε ιστορικός του τάγματος και έγραψε τη «Γενική Ιστορία του Τάγματος της Ελεούσας» (Historia general da la orden de la Merced, 1637). Υπήρξε επίσης διακεκριμένος θεολόγος. Έμεινε μερικά χρόνια στη Νότια Αμερική, όπου έδινε μαθήματα θεολογίας. Το 1645 έγινε ηγούμενος του μοναστηριού της ισπανικής πόλης Σόρια (Soria), όπου και πέθανε το 1648

Ο Τίρσο δε Μολίνα ασχολήθηκε με το δράμα από μια έμφυτη αίσθηση για το θέατρο και τις κοινωνικές αναταράξεις της εποχής του, ενώ εμπνεύστηκε τα θεατρικά έργα του από τα είδη θεάτρου που καθιέρωσε ο Λόπε δε Βέγκα, κυρίως τις “comedias”. Σε ορισμένα έργα του άντλησε το υλικό του από την παράδοση του ισπανικού θεάτρου.
Από το σύνολο της θεατρικής παραγωγής του Τίρσο δε Μολίνα, έχει διασωθεί μόνον ένα τμήμα της. Έγραψε περίπου 400 θεατρικά έργα, από τα οποία ογδόντα σώζονται σήμερα, που εκδόθηκαν μέσα στη δεκαετία από το 1627 μέχρι το 1636.( πηγή wikipedia)