ΘΕΑΤΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΝΤΙΚΑ

Δύο γειτονικά δωμάτια ενός άθλιου ξενοδοχείου, αποτελούν τους σκηνικούς πόλους του έργου. Στο πρώτο, μια εξαθλιωμένη γυναίκα, που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει την τραγική καθημερινότητά της, δολοφονεί τον κοινωνικά απόκληρο άντρα της και στη συνέχεια αυτοκτονεί. Στο δεύτερο, ο «γείτονας», ένας άνεργος ηδονοβλεψίας, παρακολουθεί με έκπληξη αλλά και με απάθεια τα δρώμενα από μια τρύπα στον τοίχο του δωματίου του και αργότερα τα διηγείται με ψυχραιμία στην εξίσου ψυχικά ακρωτηριασμένη ερωμένη του. Το ζευγάρι σχολιάζει με σκληρότητα την κατάρρευση της σχέσης των "γειτόνων" τους, χωρίς να είναι σε θέση να αντιληφθεί τη δική του τραγική αποξένωση.

Το έργο, γραμμένο πριν από 40 περίπου χρόνια,  διατηρεί, με την καθαρή, οξεία ματιά του, μια εκρηκτική δυναμική, και αποδεικνύεται εξαιρετικά επίκαιρο στη σημερινή κοινωνία της αποξένωσης, της συναισθηματικής σκληρότητας και της πολιτικής απάθειας.

Χρησιμοποιώντας εύστοχα το σύστημα των αντικατοπτρισμών, ο συγγραφέας ασκεί μια σκληρή κριτική στον ψυχικά τραυματισμένο άνθρωπο, που είτε αδιαφορεί για το δράμα του διπλανού  είτε απομονώνεται για να δώσει μόνος του λύση στα προβλήματά του, καταλήγοντας πολλές φορές στις πιο καταστροφικές επιλογές.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αντώνης Αντωνίου, Θανάσης Παπαγεωργίου, Γίτσα Γεωργοπούλου, Λήδα Πρωτοψάλτη.

Η ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΙΕΡ ΠΑΤΛΕΝ

Αγαπητοί φίλοι του ραδιοφωνικού θεάτρου, σήμερα σας παρουσιάζουμε το έργο: Η ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ  ΠΙΕΡ ΠΑΤΛΕΝ, άγνωστου συγγραφέα. Είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις "ορφανών" από συγγραφέα θεατρικών έργων.Συγκεκριμένα η δεύτερη που έχουμε συναντήσει σε αυτά τα τριάμισι χρόνια ζωής του blog. Θέλοντας να τονίσουμε αυτήν την ιδιαίτερη πλευρά της ανάρτησής μας, τοποθετήθηκε το μεγάλο ερωτηματικό.(ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ!)
  Συμπληρώνουμε όμως ότι το ίδιο ερωτηματικό υπονοεί και την ενδεχόμενη ερώτηση από μέρους σας: " Πού είναι η παρουσίαση που κατά κανόνα συνοδεύει μια ανάρτηση; "  Σκεφτήκαμε να μεγιστοποιήσουμε το σασπένς, αφήνοντας "ορφανή" και πάλι την ανάρτηση, χωρίς δηλαδή την παραμικρή πληροφορία για το περιεχόμενό του. Έτσι ο καθένας ανυποψίαστος και απροετοίμαστος θα απολαύσει την πλοκή του έργου.

Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί: Τάσος Χαλκιάς, Λήδα Πρωτοψάλτη, Νίκος Μπουσδούκος, Γιάννης Καπετάνιος, Γιώργος Μοσχίδης
Ραδιοσκηνοθεσία: Πάνος Παπαϊωάννου




Η  διάρκεια του έργου είναι 1ω 30λ και το μέγεθός του 90 ΜΒ

Φίλος του blog και πολύ καλός γνώστης της ιστορίας του θεάτρου, ανταποκρινόμενος στην έκκλησή μας για περισσότερες πληροφορίες για τη ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ μας έστειλε το παρακάτω κείμενο. Εμείς τον ευχαριστούμε ολόθερμα και ευελπιστούμε σε στενότερη συνεργασία για την περαιτέρω βελτίωση των αναρτήσεών μας.

 Η ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΙΕΡ ΠΑΤΛΕΝ

Το έργο είναι μεσαιωνικό, γραμμένο τον 15ο αιώνα. Ανήκει στην όψιμη περίοδο του μεσαιωνικού γαλλικού θεάτρου. Κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση του μυστηρίου του αγνώστου συγγραφέως, διότι δεν έχει λυθεί ποτέ (και προφανώς δεν πρόκειται). Είναι αρκετά συνηθισμένο στον μεσαίωνα θεατρικά κείμενα να είναι «ορφανά». Είναι φάρσα (και μάλιστα από τις πρώτες φάρσες και από τις καλύτερες του γαλλικού θεάτρου) και υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές θεατρικό κείμενο στην εποχή του, ενώ ήταν ο πρόδρομος του λαΐκού θεάτρου που ακολούθησε. Επηρέασε αρκετούς γάλλους θεατρικούς συγγραφείς του 16ου αιώνα, αλλά και μεταγενέστερους, όπως ο Μολιέρος. Από τη δράση και την πλοκή του υπολογίζεται ότι γράφτηκε από το 1464 ως 1469. Θεωρείται ιδιαίτερα ευφυές έργο, καθώς ο μύθος του εκτυλίσσεται με πανέξυπνο (για την εποχή πάντα) τρόπο.

ΔΟΝ ΧΟΥΑΝ, Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΡΣΟ ΝΤΕ ΜΟΛΙΝΑ

Σκίτσο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

"Ο Δον Χουάν είναι γέννημα θρέμμα μιας εποχής, που στέκεται με το ένα πόδι στο Μεσαίωνα και με το άλλο στην Αναγέννηση. Είναι ένας νέος της εποχής του, που περνά μέσα από τη ζωή, διαπράττοντας συνεχώς απάτες, αντιβαίνοντας τους ισχύοντες νόμους και τους ηθικούς κανόνες. Γεμάτος ζωική ενέργεια και ερωτική δύναμη, γνήσιο τέκνο της Αναγέννησης, απειλεί θανάσιμα το συνεκτικό ιστό της κλειστής κοινωνίας που είναι χτισμένη πάνω στις αξίες του Μεσαίωνα" Με αυτά τα λόγια ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς παρουσίασε το "Δον Χουάν", που για πρώτη φορά το 1989 ανέβηκε στην Ελλάδα από την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Και συνεχίζει:
"Στο τέλος του έργου μετά τις περιπλανήσεις του και τις αποπλανήσεις πολλών παρθένων, ο Δον Χουάν τελείως ανεξήγητα ξαναγυρίζει στη Σεβίλλη. Κρύβεται σε μια εκκλησία, όπου αποκαλύπτει τον τάφο του πατέρα μιας νέας, τον οποίο είχε σκοτώσει. Συνεπής με τον χαρακτήρα του προκαλεί το άγαλμα σε μονομαχία. Το άγαλμα δέχεται την πρόσκληση - πρόκληση. Ο Δον Χουάν βρίσκεται στο απόγειο της έπαρσής του και στην κορύφωση της κοσμοκής του ζωής. Πηγαίνει στο ραντεβού, έχοντας πλήρη συνείδηση του τι τον περιμένει..." (από εφημερίδες του 1989 όπως τις βρίσκουμε στο ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ)
Για το ραδιόφωνο ηχογραφήθηκε στα πλαίσια των εκπομπών του ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ,  σε μετάφραση της Ιουλίας Ιατρίδη και ραδιοσκηνοθεσία Βίκτωρος Παγουλάτου." Παίζουν με τη σειρά που θα ακουστούν οι καλλιτέχναι: Λήδα Πρωτοψάλτη, Βασίλης Μαυρομάτης, Γιώργος Παλιός, Νίκος Βανδώρος, Ηλίας Κατέβας, Βασίλης Πολίτης, Μάκης Ρευματάς, Βούλα Χαριλάου, Δάνης, Γιάννης Ροζάκης, Απόστολος Πολάτος, Γιάννης Αργύρης, Λουκιανός Ροζάν, Ντίνα Γιαννακού, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Τρύφων Καρατζάς, Γίτσα Βαλμά, Γιώργος Κωσταντής, Λόης Καβαγιανού, Νίκος Παγκράτης, Ματίνα Καρρά, Αντρέας Λιάσκος, Γιάννης Σιδηρόπουλος

ΤΙΡΣΟ ΝΤΕ ΜΟΛΙΝΑ

 Ο Τίρσο δε Μολίνα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Η ακριβής ημερομηνία της γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά πιθανολογείται ανάμεσα στα έτη 1571 και 1584. Σπούδασε στο περίφημο Πανεπιστήμιο της Αλκαλά δε Χενάρες (Alcala de Henares) και το 1601 ασπάσθηκε το μοναχικό σχήμα. Προσχώρησε στο Τάγμα της Παναγίας του Ελέους, ενώ χειροτονήθηκε μοναχός το 1610. Υπήρξε ιστορικός του τάγματος και έγραψε τη «Γενική Ιστορία του Τάγματος της Ελεούσας» (Historia general da la orden de la Merced, 1637). Υπήρξε επίσης διακεκριμένος θεολόγος. Έμεινε μερικά χρόνια στη Νότια Αμερική, όπου έδινε μαθήματα θεολογίας. Το 1645 έγινε ηγούμενος του μοναστηριού της ισπανικής πόλης Σόρια (Soria), όπου και πέθανε το 1648

Ο Τίρσο δε Μολίνα ασχολήθηκε με το δράμα από μια έμφυτη αίσθηση για το θέατρο και τις κοινωνικές αναταράξεις της εποχής του, ενώ εμπνεύστηκε τα θεατρικά έργα του από τα είδη θεάτρου που καθιέρωσε ο Λόπε δε Βέγκα, κυρίως τις “comedias”. Σε ορισμένα έργα του άντλησε το υλικό του από την παράδοση του ισπανικού θεάτρου.
Από το σύνολο της θεατρικής παραγωγής του Τίρσο δε Μολίνα, έχει διασωθεί μόνον ένα τμήμα της. Έγραψε περίπου 400 θεατρικά έργα, από τα οποία ογδόντα σώζονται σήμερα, που εκδόθηκαν μέσα στη δεκαετία από το 1627 μέχρι το 1636.( πηγή wikipedia)