ΠΕΡΣΙΝΗ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΙΚΙΑ ΤΗΣ ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ

Η συγγραφέας διαβάζει την πρώτη από τις εννέα ιστορίες που περιέχονται στο συγκεκριμένο βιβλίο της.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Κατερίνα Μαριανού
Μακέτα: Μαρία Κωνσταντακάκη

ISBN: 978-960-03-1253-9
σελ. 192
14 Μαΐου 1994
Εξαντλήθηκε

αν και από τις εκδόσεις Καστανιώτη φαίνεται εξαντλημένο αξίζει τον κόπο να το αναζητήσετε. 

Για το ραδιόφωνο: 
Παραγωγή-Παρουσίαση: Γιώργος Ν.Ευσταθίου

 

Το διήγημα αυτό δάνεισε τον τίτλο στο πρώτο βιβλίο της συγγραφέως το 1984, (αρχικά από τις εκδόσεις “Οδός Πανός” και μετέπειτα από τις εκδόσεις “Καστανιώτη»).

«Κρατούσε το τσεκούρι στο ύψος του στήθους της ή και πιο πάνω, κι είχε ανοιχτή την παλάμη του άλλου χεριού από κάτω για το μέλι που έσταζε. ‘Έφτανε στο κρεβάτι, σήκωνε το ένα πόδι σα ν’ ανέβαινε σε άλογο, και καθόταν μπροστά μου. ‘Έφερνε μαλακά το τσεκούρι στο στόμα μου κι έγερνα να γλείψω το μέλι ». Ζυράννα Ζατέλη.

Στο κριτικό του σχόλιο το 1994 ο Κωστής Παπαγιώργης, μεταξύ άλλων έγραφε: «Το δικαίωμα εισόδου σε όλες τις λέσχες των ψυχικά προικισμένων η Ζυράννα Ζατέλη το απέκτησε με αυτό το πρώτο της βιβλίο, που ήδη έχει ηλικία δέκα ετών.

Τα διηγήματα είναι εννέα – όσες και οι Μούσες. Γυναίκα από σύμπτωση και συγγραφέας από απόλυτη κλίση, η κεντρική φιγούρα έχει τόση ανάγκη να γευτεί το τερπνό δηλητήριο του εγώ της, ώστε τολμά να υψώνει τη λογοτεχνία της σαν σπάνιο κύλικα. Οι ιστορίες αυτής της συλλογής έχουν κάτι από την απόκρυφη γοητεία των νευμάτων της ιέρειας και την αινιγματική επίδραση των φίλτρων.»

Η Ζυράννα Ζατέλη γράφει στη LifO γιατον Κωστή Παπαγιώργη Κωστή, πλάκα μου κάνεις...

 

«ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ» ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ

Διαβάζει η συγγραφέας
Ραδιοφωνική σκηνοθεσία: Γιώργος Ευσταθίου
Μουσικές στίξεις: Δημήτρης Αρσενόπουλος
Τεχνικοί ήχου: Γιάννης Λαμπρόπουλος, Θάνος Καλέας

Πρόκειται για το εμβληματικό μυθιστόρημα της Ζυράννας Ζατέλη με τον τίτλο: «Και με το φως του λύκου επανέρχονται» που κυκλοφόρησε το 1993 από τις εκδόσεις Καστανιώτη και αγαπήθηκε αμέσως, όσο ελάχιστα βιβλία από το ευρύ αναγνωστικό κοινό, (Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 1994).
«Οι λύκοι, έτσι κι έρθει η ώρα τους, προβάλλουν απ’ όλες τις μεριές και τα μάτια τους είναι στιλπνά και διεισδυτικά όσο τίποτα... Οι λύκοι όχι με τον καθιερωμένο φόρτο, όχι απαραιτήτως ως εχθροί, μα ως ενέχυρα της μνήμης – αυτής της στοργικής αγρύπνιας που σπάει κόκκαλα, και τη φοβούνται όσοι φοβούνται να υπάρξουν».
Με την ανεξιχνίαστη περιστροφή που θα ακολουθούσε ένα ηλιοτρόπιο της νύχτας, η τέχνη της Ζυράννας Ζατέλη αποδεικνύει ότι μπορεί κανείς να γράφει σαν να προσπαθεί να λύσει τα μάγια του κόσμου ή να ξορκίζει τη λύση τους.
Το διάχυτο θέμα αυτών των ιστοριών, το πως δηλαδή γεύεται κανείς το μέλι πάνω στο τσεκούρι, είναι και η απάντηση στη συναρπαστική αδυναμία της αφηγήτριας, που ανίκανη να αντέξει το μαράζι της σιωπής, γιατρεύει τη σιωπή της με τη λογοτεχνία.
Ο αναγνώστης ή μάλλον ο ακροατής στη περίπτωσή μας, έχει τη σπάνια τύχη να μπει σ’ έναν εραλδικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι υπάρχουν σαν διαλυμένα είδωλα, τα οποία εμπλέκονται στο αφηγηματικό υφάδι με τον αινιγματικό τρόπο που μια μουσική φράση παρεισφρέει αναπάντεχα σε ένα ζωγραφικό πίνακα.
Η ανάγνωση του έργου έγινε από την συγγραφέα. Το δε εγχείρημα της ραδιοφωνικής μεταφοράς του, ανέλαβε ο παραγωγός ραδιοφώνου Γιώργος Ευσταθίου ο οποίος συνδέεται με μακρόχρονη και στενή σχέση φιλίας μαζί της. Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του είχε σαν αποτέλεσμα να ανταποκριθεί θετικά η Ζυράννα Ζατέλη σ’ αυτή την πρόταση συνεργασίας που της έγινε από την Γενική Διεύθυνση Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ. Η ηχογράφηση διήρκεσε δύο μήνες (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2011) .

Η φίλη του blog Α μας έστειλε τα 37 πρώτα επεισόδια και την ευχαριστούμε πολύ.