Ο ΠΟΠΟΛΑΡΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Ζάκυνθο όπου υφίσταται ακόμη η ταξική διάκριση μεταξύ μεγαλογαιοκτημόνων αρχόντων και αστών ποπολάρων.

 Ένα καλοκαίρι στη Μπόχαλη, στα κτήματα του κόντε Δημαρά, η όμορφη και κακομαθημένη κόρη του Έλντα πλήττει με τα δύο ανόητα εξαδέλφια της κι αφήνει να την πλησιάσει ένας γοητευτικός ποπολάρος φοιτητής της νομικής, ο Ζέπος Πεμπονάρης. 

Με την επιστροφή τους στην πόλη, ο Ζέπος, ο οποίος νομίζει ότι η Έλντα αφενός τον αγαπάει και αφετέρου δεν αποδέχεται τις κοινωνικές διακρίσεις, κάνει το μοιραίο σφάλμα να τη χαιρετήσει δημόσια κάτι που στους αριστοκρατικούς κύκλους του νησιού θεωρείται μεγάλη προσβολή. Η κοινωνική κατακραυγή και ο όρκος του κόντε Δημαρά να πάρει εκδίκηση, αναγκάζουν τον Ζέπο να φύγει στην Αθήνα. 

Η αγάπη, όμως, τον οπλίζει με δύναμη και θάρρος, τον κάνει να επιστρέψει και να εναντιωθεί στην κάστα των ευγενών, και τελικά να κερδίσει την αγαπημένη του κοντεσίνα.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τζόλη Γαρμπή, Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Νίκος Δεδρινός, Χριστίνα Κουτσουδάκη, Κώστας Ρήγας, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Μπέτυ Βαλάση,  Πόπη Παπαδάκη, Εύα Μουστάκα, Ευάγγελος Πετανίτης, Δημήτρης Ιωακιμίδης. 

Μαρία Σκούντζου - Έλντα, Νίκος Τζόγιας - Ζέπος.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΧΟΡΙΑ ΛΟΒΙΝΕΣΚΟΥ

Horia Lovinescu   Moartea unui artist

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τίτος Βανδής, Μαρία Αλκαίου, Τζένη Σαμπάνη, Μπετυ Βαλάση, Λεωνίδας Βαρβαρός, Σαράντος Φράγκος, Ντίνος Λύρας, Κίτη Αρσένη, Στέλιος Τρίβας, Γιάννης Λαμπρόπουλος.

ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΙΑΔΗ

ΣΑΤΥΡΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ

Εταιρικός Σύλλογος «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες»


Σκηνοθεσία: Φοίβος Ταξιάρχης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λεωνίδας Βαρδαρός, Ειρήνη Κουμαριανού, Γιάννης Καλατζόπουλος, Γιάννης Αργύρης, Γιώργος Ζιώγας, Τιτίκα Καλαντζοπούλου, Ορφέας Ζάχος, Κυριάκος Παπαδημητρίου, Σημαιών Τσάκας, Νικολέτα Μουσούτη, Σάντρα Χρυσάκη, Μπέτυ Βαλάση.

Δημήτρης Φωτιάδης (1898-1988). Ο Δημήτρης Φωτιάδης, γιος του γαιοκτήμονα και λογοτέχνη Αλέκου Φωτιάδη, γεννήθηκε και πέρασε τα νεανικά του χρόνια στη Σμύρνη. Κατά τη διάρκεια του Μικρασιατικού Πολέμου υπηρέτησε ως εθελοντής και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έφυγε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως υπάλληλος ναυτιλιακού γραφείου στον Πειραιά, ενώ παράλληλα μπήκε στους λογοτεχνικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εργάστηκε ως ανταποκριτής στην Αίγυπτο, το Λονδίνο και τη Μέση Ανατολή. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου διώχτηκε και εξορίστηκε για τα αριστερά πολιτικά του φρονήματα και στη συνέχεια έγινε μέλος της Διοικητικής Επιτροπής στην ΕΔΑ. Από το 1936 και για πέντε χρόνια διηύθυνε το λογοτεχνικό περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα και από το 1945 ως το 1948 τα Ελεύθερα Γράμματα. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο, όπου πρωτοεμφανίστηκε επίσημα το 1931 με το βραβευμένο στον Καλοκαιρίνειο δραματικό διαγωνισμό έργο Μάνια Βιτρόβα, που παραστάθηκε τον επόμενο χρόνο από το Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. Τον ίδιο χρόνο βραβεύτηκε στο διαγωνισμό της καλλιτεχνικής λέσχης Ατελιέ για το μονόπρακτο θεατρικό του έργο Το μαγεμένο βιολί. Έργα του ανέβηκαν επίσης από τους θιάσους της Μαρίκας Κοτοπούλη και των Ενωμένων Καλλιτεχνών, ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική μετάφραση, την ιστοριογραφία και το δοκίμιο. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1939) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1982 για το έργο του Ενθυμήματα). Πέθανε στην Αθήνα. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Δημήτρη Φωτιάδη βλ. Άγρας Τέλλος, «Φωτιάδης Δημήτρης», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια 24. Αθήνα, Πυρσός, 1934 και χ.σ. «Φωτιάδης Δημήτρης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 9β. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

ΑΥΡΙΟ,ΣΗΜΕΡΑ,ΧΘΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΣΕΛ ΑΣΑΡ

Σε αυτή την κωμωδία του Marcel Achard παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας πηγαίνοντας από το σήμερα πίσω στο παρελθόν.

Ασάρ Μαρσέλ

Γάλλος ακαδημαϊκός και γνωστός θεατρικός συγγραφέας (1899 - 1974). Γνώρισε την επιτυχία από το πρώτο του θεατρικό έργο το 1923, σε ηλικία μόλις 24 χρονών, με το "Θέλετε να παίξετε μαζί μου;", που έγινε παγκόσμια επιτυχία. Έχοντας πλούσια φαντασία και γνωρίζοντας τη θεατρική τεχνική κατόρθωσε να γράφει πάντοτε επιτυχίες:

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: "Κοντά στην Ξανθούλα", "Ο Γιάννης του Φεγγαριού" (1929), "Ο Κουρσάρος" και τα νεότερα "Ο Πατάτας" (1950), "Η Ηλίθια" (1960), "Τουρλουτουτού" (1962).

Χρονολογία Ηχογράφησης 7 Ιουνίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ,

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΛΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΜΑΙΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΟΡΡΕΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΟΦΑΛΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΔΗΣ, ΒΙΒΕΤΑ ΤΣΙΟΥΝΗ, ΒΕΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΑΛΕΚΟΣ ΟΥΔΙΝΟΤΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΕΚΑΡΗΣ, ΜΑΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΑΣ, ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ, ΜΑΙΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, ΕΛΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΥΑ ΔΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΕΝΑ ΒΕΝΙΕΡΗ, ΜΠΕΤΥ ΒΑΛΑΣΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟΛΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ.

 


Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΘΠ.

ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΤΟΥ ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΝΤΥΡΕΝΜΑΤ

Οι φυσικοί (1963) Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή Αλέξης Μινωτής (Γιόχαν Βίλχεμ Μέμπιους), Λυκούργος Καλλέργης (Ερνστ Χάινριχ Ερνέστι), Θόδωρος Μορίδης (Χέρμπερτ Γκέοργκ Μπόυτλερ)Κατίνα Παξινού (Δεσποινίς Ματθίλδη φον Τσαντ). 

Υπόθεση: Τρεις διάσημοι φυσικοί επιστήμονες καταφεύγουν σε ένα ψυχιατρικό άσυλο, επειδή δεν θέλουν να αφήσουν τον κόσμο να εκμεταλλευτεί την ανακάλυψη του πιο λαμπρού από τους τρεις τους καθηγητή Μέμπιους, που είναι «το σύστημα όλων των δυνατών εφευρέσεων».

Μέσα από τους τρεις χαρακτήρες προβάλλεται όλο το θέμα του έργου, που είναι η ευθύνη των επιστημόνων για τις συνέπειες των ανακαλύψεων τους.

Ο ένας από τους φυσικούς έχει την αντίληψη ότι η δουλειά του επιστήμονα είναι η ανακάλυψη την οποία παραδίδει στον κόσμο, χωρίς να αναρωτιέται ποια θα είναι πλέον η χρήση της. Ο δεύτερος πιστεύει ότι, αφού η απόφαση για τον τρόπο χρήσης των ανακαλύψεων ανήκει στους πολιτικούς, θα πρέπει οι φυσικοί να εμπλέκονται στην πολιτική, ώστε τελικά να έχουν λόγω στη χρήση. Ο τρίτος ο Μέμπιους πιστεύει ότι μετά την ολοκλήρωση της ανακάλυψης ο επιστήμονας και μόνον αυτός έχει την ηθική ευθύνη και υποχρέωση να φροντίσει, ώστε να γίνει σωστή χρήση της ανακάλυψης.

Ο Γιόχαν Βίλχελμ Μέμπιους έχει κάνει μια ανακάλυψη, η οποία αν πέσει σε λάθος χέρια θα είναι τρομερά καταστροφική γι αυτό και βρίσκεται εκεί, κρύβοντας όλα τα στοιχεία και τις μελέτες του. Οι άλλοι δυο είναι ο Χέρμπερτ Γκέοργκ Μπόυτλερ (ο επονομαζόμενος Νεύτων) και ο Ερνστ Χάινριχ Ερνέστι (ο επονομαζόμενος Αϊνστάιν) . Αυτοί ανήκουν σε αντίπαλα στρατόπεδα και έχουν στόχο να βγάλουν τον Μέμπιους από το άσυλο και να τον εντάξει ο καθένας στο στρατόπεδο που ανήκει.

Η νοσοκόμα ,που τον ερωτεύεται πέφτει θύμα δολοφονίας, όταν αντιλαμβάνεται ότι έχει σώας τας φρένας και τους λόγους που βρίσκονται όλοι εκεί. Ο Μέμπιους αρνείται να τους ακολουθήσει και, αφού τους λέει ότι αν φύγουν από το άσυλο ως λογικοί θα καταδικαστούν για φόνο, τους πείθει να παραμείνουν μαζί του εκεί ως τρόφιμοι του ψυχιατρείου.

Τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή, όταν αποκαλύπτεται ότι η διευθύντρια του ασύλου Ματθίλδη φον Τσάντ όχι μόνο γνωρίζει την πραγματική ταυτότητα του καθενός αλλά έχει στα χέρια της αντίγραφα των ανακαλύψεων τους με σκοπό να κυριαρχήσει στον κόσμο.

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης Σάββατο, 12 Απριλίου 1975 Πρώτη εκπομπή: 14 Μαίου 1975 Επαναληπτικές εκπομπές: 28 Νοεμβρίου 1990, 17 Αυγούστου 1997 ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Κώστας Μπάκας, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Καίτη Γκύλη-Αλεξίου, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Μίτση Κουγιουμτζόγλου.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λυκούργος Καλλέργης, Τιτίκα Νικηφοράκη, Χρήστος Τσάγκας, Αγγελος Αντωνόπουλος, Χρήστος Βαλαβανίδης, Μπέτυ Βαλάση, Γρηγόρης Βαφειάς, Γιώργος Παληός, Χρήστος Γεωργόπουλος, Βέρα Δεληγιάννη, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Λίλη Παπαγιάννη, Σοφοκλής Πέππας, Δημήτρης Πιατάς, Σταύρος Ρωμανός, Χρήστος Μαρκόπουλος.

 https://skydrive.live.com/redir?resid=84E34C3C50F72995!119

Το έργο χαρίζει στους ακροατές του Radiotheatre ο Γιάννης από την Θεσσαλονίκη και τον ευχαριστούμε πολύ !

ΟΙ ΜΑΥΡΟΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΣΑΛΗ - ΔΙΟΜΗΔΗ ( 1η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821)

Οι Μαυρόλυκοι είναι μια προσπάθεια να ξαναζωντανέψουν τα χρόνια της τουρκοκρατίας, τα χρόνια της μεγάλης σκλαβιάς, και το αργό και συγκινητικό ξύπνημα της συνειδήσεως του ελληνισμού, που στα εκατό πρώτα χρόνια της δουλείας κινδύνεψε να σβήσει οριστικά. Μέσα από φοβερές και επώδυνες περιπέτειες, που κράτησαν κοντά τέσσερις αιώνες, το Γένος μας κατόρθωσε να ξαναβρεί τη συνείδησή του και μαζί το δρόμο που θα το έφερνε στο δρόμο της ελευθερίας.

Η οικογένεια των Μαυρόλυκων - με τα πολλά κλαδιά και παρακλάδια της- καλύπτει τους μακρούς αυτούς αιώνες της δουλείας και ένα μεγάλο τμήμα του υπόδουλου ελληνικού χώρου. Οι Μαυρόλυκοι μετέχουν σε όλους τους σκληρούς αγώνες για την επιβίωσή του, ακολουθούν τα πάθια του, τις άθλιες πτώσεις του και τις άξαφνες δόξες του. Είναι κατά κάποιο τρόπο οι Μαυρόλυκοι ένα σύμβολο του ελληνισμού, που όλο αγωνίζεται, κάμπτεται, γονατίζει, ψυχορραγεί, και πάντα βγάζει καινούρια φύτρα για να ξεκινήσει πάλι." Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης

Ο Θανάσης Πετσάλης (1904-1995) γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας του Νικόλαος ήταν γιατρός και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου παράλληλα σπούδασε και στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Ταξίδεψε στην Ευρώπη για σπουδές (1920-1924) και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου (1924-1928). Το 1928 διορίστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου εργάστηκε στο τμήμα μελετών και στο δικαστικό τμήμα ως το 1946. Το 1932 πολιτεύτηκε με το κόμμα του Γ.Καφαντάρη. Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο της λογοτεχνίας το 1923 με δημοσιεύσεις ποιημάτων και το 1925 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων "Μερικές εικόνες σε μια κορνίζα", με έντονες επιρροές από το χώρο του γαλλικού νατουραλισμού και του αισθητισμού. Ακολούθησε μια συνειδητή στροφή του προς το είδος του αστικού μυθιστορήματος, ενταγμένου στα πλαίσια της λεγόμενης μυθιστορηματικής τοιχογραφίας, μιας κατά το δυνατό αντικειμενικής θεώρησης της κοινωνικής ζωής και αληθοφανούς αναπαράστασής της, εντάσσοντας τα μυθιστορήματά του σε μεγαλύτερες, χρονικά διαδοχικές ενότητες. Για το λογοτεχνικό του έργο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1950 και με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1956 και 1963). Το 1948 αναγορεύτηκε μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Λογοτεχνών (θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1950), το 1977 μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1994 επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά και αγγλικά. Πέθανε στην Αθήνα.

Το έργο μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 1967 σε 'εξι(6) συνέχειες. Πρόκειται για τη θεατρική διασκευή των έργων ΟΙ ΜΑΥΡΟΛΥΛΟΙ και ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΘΡΟΣ, που έκανε ο Μάριος Βαλέρης.

Ραδιοσκηνοθεσία:Γρηγόρης Γρηγορίου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Φυσσούν Πέτρος, Βρασιβανόπουλος Γιώργος, Δαχτυλίδης Χρήστος, Τζόγιας Νίκος, Ρευματάς Μάκης, Βενιέρη Ρένα, Εξαρχος Θεόδωρος, Βαλάση Μπέτυ, Αλεξίου Στράτος, Μετσόλης Γιώργος, Γαροφάλλου Νίκος, Νέζος Γιώργος, Ανδρονίδης Βάσος, Ξανθάκη Ελλη, Κριτή Ελένη, Αγαγιώτου Κούλα, Καρατζάς Τρύφων, Δημήτριεφ Θεόδωρος, Μητσάκης Βασίλης, Βέλιας Πάνος, Χριστογιαννόπουλος Αθανάσιος, Χαραλαμπίδης Γιώργος