ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΣΑΝΛΙ ΤΟΥ ΖΑΝ ΑΝΟΥΙΓ

Γράφτηκε από τον Jean Anouilh το 1941 και είχε τον τίτλο Le Rendez-vous de Senlis. (Dinner with the Family 1959 και 1962 για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο)

Υπόθεση: Το έργο αφορά τον Georges Delachume, ένα νεαρό άνδρα με πολύ μεγάλη γοητεία και ελάχιστους ενδοιασμούς. Ο George είναι παντρεμένος με μια πλούσια, υστερική σύζυγο. Ζουν στην πολυτέλεια του Παρισιού και τα κοσμικά αγαθά τους απολαμβάνουν από κοινού με τους γονείς του  George,  τον  καλύτερο του φίλο Ζακ και τη γυναίκα του Ζακ τη Barbara.

Στη ζωή του George έρχεται η Isabelle, μια ήσυχη νεαρή κοπέλα, ανοιχτόκαρδη, χωρίς την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων χαρακτήρων που μέχρι τώρα τον περιστοιχίζουν. Ο George εντυπωσιάζεται και το μόνο που σκέφτεται πλέον είναι το πως θα ήταν να ζει κανείς μια απλή ζωή, φυσικά με την Isabelle.

Κάποια στιγμή της ζητάει να δειπνήσουν στο σπίτι του μαζί με τους γονείς του και εκείνη δέχεται. Ο George πρέπει να βρει ένα σπίτι, υπηρέτες και ψεύτικούς γονείς. Η αλήθεια δεν θα αργήσει να αποκαλυφτεί και τώρα το παρόν και το μέλλον φαίνονται αβέβαια ...

Παίζουν οι ηθοποιοί:Χριστίνα Κουτσουδάκη, Γιώργος Ζαχαριάδης, Ευάγγελος Κολώνας, Πέτρος Φώσκολος, Σούλα Αθανασιάδου, Σόφη Μυρμηγκίδου, Μάκης Ρευματάς, Βασίλης Μητσάκης, Νανά Νικολάου, Μαρία Μαρτίκα, Βούλα Χαριλάου, Γιάννης Στρατάκης.

ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ του Δημήτρη Γιαννουκάκη

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα σας!

Με άξονα τον έρωτα που αναπτύχτηκε  ανάμεσα στον ποιητή Γ. Δροσίνη και την Μαρίνα, μια όμορφη κι ευαίσθητη κοπέλα,  ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, αριστοτεχνικά  χειριζόμενος μυθοπλαστικά αλλά και πραγματολογικά στοιχεία για την εποχή,  μας ταξιδεύει σε μια αθηναϊκή γειτονιά στα τέλη  του 19^ου αιώνα. Έτσι από την πλατειούλα και τα στενά, πλακόστρωτα δρομάκια  με το καφενείο , την εκκλησία, τα παστρικά  λαϊκά σπίτια, παρελαύνουν ο νεροκράτης, ο φανοκόρος, τα κουτσαβάκια – μαχαιροβγάλτες, ο διώκτης τους αστυνόμος Μπαϊρακτάρης αλλά και επιφανείς προσωπικότητες  όπως ο μάγειρας Τσελεμεντές και ο ποιητής Γεώργιος Σουρής. Μπορεί ο αμοιβαίος έρωτας  του Δροσίνη με της  Μαρίνας να μην είχε αίσια κατάληξη, ωστόσο άφησε το ίχνος του στο πέρασμα του  χρόνου.  Το μελοποιημένο από τον Γεώργιο Κωστή – ράπτη από το Άργος-ποίημά του  τραγουδιέται ως τις μέρες μας και ποιος ξέρει για πόσο ακόμα. Αυτός ο πολυτραγου-

δισμένος έρωτας έδωσε την ιδέα στον Γιαννουκάκη και έπλεξε γύρο του το σημερινό μας έργο, μια

ιστορική ηθογραφία, που μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1959 με τους Ανδρέα Μπάρκουλη και Κάκια Αναλυτή. Καλή σας ακρόαση!

Ο Γεώργιος Δροσίνης

Η εξαδέλφη του που τον ενέπνευσε

    Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
    με τα χεράκια της
   και γέμισ' από τ΄ άνθη η πλάτη, 

   η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”.

Το τραγούδι του πολέμου 

Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ’ το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγόταν κάτω από τα παράθυρα των ωραίων δεσποινίδων της εποχής. Σε όλη την Ελλάδα δεν υπήρχε άνθρωπος, που να μην το ψιθύρισε σε μια ρομαντική στιγμή, ή να μην το τραγούδησε σε μία παρέα.(Από το ιστολόγιο ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ /Περισσότερα )

Βιογραφικό του Δ. Γιαννουκάκη

Ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος και σατιρικός ποιητής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899. Σπούδασε Νομικά και από το 1930 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας για τις περισσότερες εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούσαν τον καιρό εκείνο. Έργα του έχουν μεταφερθεί στο θέατρο -συνολικά 235 έργα, κυρίως κωμωδίες και μονόπρακτα. Πέθανε στην Αθήνα το 1974 και θα μείνει γνωστός όχι μόνο για τις κωμωδίες του, αλλά και για τα θεμέλια που έθεσε στη διαμόρφωση μιας θεατρικής τεχνικής και γλώσσας. (από την σελίδα του ΕΚΕΒΙ)

Για το ραδιόφωνο η ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ηχογραφήθηκε το 1973 σε ραδιοσκηνοθεσία του Ίωνος Νταϊφά με τους: Ντίνο Ηλιόπουλο, Αγνή Βλάχου, Δημήτρη Μαλαβέτα, Γιάννη Αργύρη,  Βούλα Χαριλάου, Κούλα Αγαγιώτου, Λουκιανό Ροζάν κ.ά.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/

ΟΙ ΔΥΟ ΟΡΦΑΝΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΟΛΦ ΝΤ΄ΕΝΕΡΥ ΚΑΙ ΕΖΕΝ ΚΟΡΜΟ

 

The Two Orphans

Υπόθεση: Βρισκόμαστε στη Γαλλία του 18ου αιώνα, λίγο πριν τη Γαλλική επανάσταση. Έξω από μια εκκλησία ένα νεογέννητο βρέφος βρίσκεται εγκαταλελειμμένο. Είναι η Λουίζα, το εξώγαμο παιδί ενός αριστοκράτη. Ένας άπορος χωρικός, ο Ζεράρ, που έχει και αυτός μια θυγατέρα, την Εριέττα, θα περιμαζέψει το φτωχό ορφανό και θα το πάρει μαζί του στο σπίτι. Η Λουίζα και η Εριέττα θα μεγαλώσουν σαν αδερφούλες. Ο Ζεράρ και η γυναίκα του θα πεθάνουν από την πανούκλα, και η Λουίζα θα χάσει το φως των ματιών της. Οι δύο αδελφές θα καταφύγουν στο Παρίσι, για να γιατρευτεί η τυφλή Λουίζα. Εκεί θα τους βρει το ξέσπασμα της Γαλλικής επανάστασης. Η Εριέττα θα απαχθεί από τον Μαρκήσιο ντε Πρελ, ενώ ο Σεβαλιέ ντε Βολντρί που πάει να τη βοηθήσει θα καταδικαστεί σε θάνατο. Η Εριέττα καταδικάζεται να αποκεφαλιστεί στη γκιλοτίνα. Κατά την εκτέλεση παρουσιάζεται ο Δαντόν για να σώσει την Εριέττα.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Φωκά, Κώστας Ναός, Γιώργος Κράλης, Αγαπητός Μανδαλιός, Γιώργος Τζαβέλας, Μάνος Θανόπουλος, Δημήτρης Ποταμίτης, Δημήτρης Ιωακιμίδης, Βούλα Χαριλάου, Βάντα Καρακατσάνη, Αγνή Μουζενίδη, Ακης Αναγνώστου, Γιάννης Ροζάκης, Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Δημήτρης Μαλαβέτας, Γρηγόρης Βαφειάς, Γιάννης Λιακάκος, Καιτη Ασπρέα, Γιάννης Θιακός, Φραγκούλης Φραγκούλης, Γιώργος Νέζος, Καίτη Τριανταφύλλου, Μαίρη Λαλοπούλου.