ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΘΟΡΤΟΝ ΟΥΑΙΛΝΤΕΡ

The Long Christmas Dinner (το 1931)

Thornton Wilder, (1897-1975)

Η ραδιοφωνική ηχογράφηση μεταδόθηκε πρώτη φορά από την εκπομπή «Το Μονόπρακτο στο Β΄ Πρόγραμμα» τον Δεκέμβριο του 1978.

Υπόθεση: Ένα έργο του οποίου η δράση  διασχίζει ενενήντα χρόνια και μας μεταφέρει σε επιταχυνόμενη κίνηση ενενήντα Χριστουγεννιάτικα δείπνα στο σπίτι των Bayard. Η ανάπτυξη της υπαίθρου, οι αλλαγές στα έθιμα και η εξέλιξη της οικογένειας Bayard, καθώς και τα πρόσωπα που φεύγουν από την οικογένεια και τα νέα πρόσωπα που έρχονται σε αυτή.

Μετάφραση: Ιώ Μαρμαρινού
Μουσική επιμέλεια: Πόλα Γαζουλέα
Ρύθμιση ήχου: Βασίλης Καρράς
Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Κουτσομύτης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Τσάγκας - Ρόντρικ και Σαμ, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη - Λουκία, Ζωζώ Ζάρπα - Γενεβιέβη Γουέινραιτ, Θόδωρος Δημήτριεφ - Μπράντον, Κώστας Αρζόγλου - Τσαρλς, Ρένα Καλτσά - Γενεβιέβη, Βέρα Κρούσκα - Λεωνόρα, Άκης Δρακουλινάκος - Ρόντρικ, Δήμητρα Δημητριάδου - Έρμεγκαρντ.



Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη
 

ΤΟ ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΖΟΥΜΑ TOY ΡΟΝΤΡΙΓΚΕΣ ΟΤΤΟΛΕNΓΚΟΥΙ

The Montezuma Emerald -  Rodrigues Ottolengui

Υπόθεση: Tο Σμαράγδι που κάποτε ο Cortez είχε κλέψει από το στέμμα του Montezuma βρέθηκε να πωλείται από έναν μεγάλο κοσμηματοπώλη στο Παρίσι. Το γεγονός αυτό τράβηξε το ενδιαφέρον του συλλέκτη Robert Leroy Mitchel ο οποίος και κατάφερε να το αγοράσει. Αμέσως μετά και πριν την παραλαβή του πολύτιμου αντικειμένου ο Mitchel έλαβε ένα τηλεγράφημα που τον ενημέρωνε πως βρισκόταν σε κίνδυνο. Έτσι αποφάσισε να μην παραλάβει το σμαράγδι από το τελωνείο μέχρι να μάθει πως και από ποιόν κινδυνεύει.

Τώρα ο Williams, ο υπηρέτης του κ. Mitchel, επισκέπτεται τον επιθεωρητή Barnes και ζητάει την βοήθεια του αναφέροντας την εξαφάνιση του κυρίου του....

Το έργο μεταδόθηκε τον Νοέμβριο του 1981 στη σειρά «Αστυνομικά», του Α΄ Προγράμματος της Ε.ΡΑ.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Μοσχίδης, Ηλίας Λογοθέτης, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Ιλιάς Λαμπρίδου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Θόδωρος Δημήτριεφ.

Μετάφραση-Διασκευή: Πόπη Κόντου
Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Τσώνος
Μουσική επιμέλεια: Ανακρέων Παπαγεωργίου
Επιμέλεια ήχων: Γίτσα Βαλμά
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης

Επιμέλεια εκπομπής : Μάρα Καλούδη

Ο Αμερικανός Rodrigues Ottolengui (1861-1937) υπήρξε πρωτοπόρος της οδοντιατρικής επιστήμης στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την αστυνομική λογοτεχνία. Έγραψε τέσσερα μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων και σύντομες ιστορίες αστυνομικού ενδιαφέροντος, που εκδόθηκαν ανάμεσα στο 1892 και το 1901.

Η αστυνομική ιστορία «Το σμαράγδι του Μοντεζούμα» γράφτηκε το 1890 και εκδόθηκε το 1895.

Η σειρά σύντομων ιστοριών "Final Proof", αναγνωρίστηκε από τον Ellery Queen ως μια από τις σημαντικότερες του είδους. Αρκετά χρόνια αργότερα η σειρά  "Before the Fact" (1901), ανακαλύφθηκε και εκδόθηκε σε βιβλίο από τον λογοτέχνη αστυνομικών ιστοριών Douglas G. Greene.

ΜΠΟΡΙΣ ΓΚΟΥΝΤΟΥΝΟΦ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΠΟΥΣΚΙΝ

  Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν
Boris Godunov -Aleksandr Sergeevich Pushkin (1825)

Σκηνοθεσία: Άννα Ντεβάρη
Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή: Βιβέτ Κακλαμάνη
Μουσική επιμέλεια: Σάκης Τσιλίκης
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Ρύθμιση ήχου: Νίκος Χανιώτης
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης
Οργάνωση παραγωγής: Βίκυ Μουνδρέα

Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται οι ηθοποιοί: Δημήτρης Ζακυνθινός, Ηλίας Λογοθέτης, Γιώργος Οικονόμου,  Μάνος Κατράκης (Μπορίς Γκοντουνόφ), Τώνης Ιακωβάκης, Πέτρος Φυσούν, Γιώργος Νέζος, Γιώργος Μετσόλης, Πάνος Νικολαϊδης, Άννα Μαρκάκη, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Μαρίνα Ταβουλάρη, Σωτήρης Τσόγκας, Δημήτρης Αρώνης, Μάνος Τσιλιμίδης, Τιτίκα Βλαχοπούλου, Νίκος Δενδρινός.

Πριν από τον Πούσκιν δεν είχε γραφτεί ούτε μια αυθεντική ρωσική τραγωδία. Σ' ένα γράμμα στο φίλο του Βιαζέμφσκι το 1823, ο Πούσκιν διαπιστώνει απογοητευμένος: «Δεν έχουμε θέατρο». Θέλει να γράψει ένα θεατρικό έργο, του λείπει όμως το θέμα. Γρήγορα όμως το βρίσκει στην Ιστορία της Ρωσίας του Καραμζίν που εκδίδεται σε δώδεκα τόμους την άνοιξη του 1824. Για έναν ολόκληρο χρόνο μελετά την ιστορία του Καραμζίν και τα παλιά αυθεντικά χρονικά. Σ' αυτά περιγράφεται ο σφετερισμός του θρόνου της Ρωσίας από τον Μπορίς Γκοντουνόφ που δολοφονεί τον διάδοχο του θρόνου Δημήτριο (1598-1601) για να πάρει τη θέση του. Ο Πούσκιν δανείστηκε από την ιστορία του Καραμζίν όχι μόνο τις χρονολογίες αλλά και όλα τα πρόσωπα που πήραν μέρος σ' αυτές τις δολοπλοκίες της εποχής, την εποχή των ταραχών όπως ονομάστηκε.

Η τραγωδία του Πούσκιν εκδόθηκε το 1831 αλλά απαγορεύτηκε η κυκλοφορία του από τις τσαρικές αρχές μέχρι το 1866. Στο θέατρο ανεβάστηκε για πρώτη φορά το 1870 ενώ ο Μουσόρσκι γράφει τη μουσική του έργου στην Όπερα. Από τότε μέχρι σήμερα το έργο συνεχίζει να ανεβαίνει στα θέατρα και στις λυρικές σκηνές όλης της Ευρώπης.

Ο «Μπορίς Γκοντουνόφ» αποτελεί μια πραγματική πινακοθήκη χαρακτήρων της αυλής, του λαού και του κλήρου. Στην Ελλάδα η παράσταση ανεβάστηκε δύο φορές.

Yπόθεση: Ο ΜπορίςΓκοντουνόφ κυβέρνησε από το 1598 μέχρι το 1605. Το 1591 ο Γκοντουνώφ δολοφόνησε τον Ντμίτρι, τον γιο του Ιβάν του Τρομερού και διάδοχο στον Ρωσικό θρόνο. Ο ανίσχυρος αδελφός του Ντμίτρι, Φιόντορ έγινε Τσάρος και ο Γκοντουνώφ ορίσθηκε αντιβασιλέας. Κυνηγημένος από τις τύψεις ο Μπόρις έχει κλειστεί σε μοναστήρι. Όταν όμως ο Φιόντορ πεθαίνει, ξεσπά αναρχία και ο λαός πεινάει. Τότε οι φτωχοί πολίτες θα ζητήσουν από τον Γκοντουνώφ να γίνει Τσάρος, κάτι που δέχεται απρόθυμα γονατίζοντας μπροστά στον Θεό και προσπαθώντας να κάνει το καλύτερο για τον λαό του.

Έξι χρόνια αργότερα ο νεαρός μοναχός Γκρέγκορυ Οτρέπιεφ θα ακούσει από τον μοναχό Πίμεν να κατηγορεί τον Γκοντούνοφ για την δολοφονία του Τσάρεβιτς που έγινε στο Ούλιχ, όταν ζούσε εκεί. Τότε θα αποφασίσει να εγκαταλείψει το μοναστήρι και να πάρει εκδίκηση στο όνομα του. Θα ταξιδέψει με δύο μοναχούς, τον Βαρλαάμ και τον Μισαήλ. Όταν όμως τον αναζητήσει η τσαρική αστυνομία, θα καταφύγει στην Πολωνία και να παραστήσει τον Ντμίτρι σφετεριζόμενος τον θρόνο. Εκεί θα τον ερωτευτεί η πριγκίπισσα Μαρίνα Μνίσεκ και δεν θα διστάσει να συμμαχήσει μαζί του για να αποκτήσει εξουσία. Ο Ιησουίτης Ραγκόνι την διατάζει να κάνει τέτοιο γάμο μόνο αν ο Γκρέγκορυ της υποσχεθεί ότι θα επιβάλει την Ρωμαιοκαθολική πίστη στην Ρωσία. Εν τω μεταξύ ο Μπορίς Γκοντουνόφ είναι στεναχωρημένος που δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να βελτιώσει την κατάσταση του λαού του. Σε μια πλατεία έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βασιλείου οι φτωχοί συγκεντρώνονται για ελεημοσύνη. Βγαίνοντας από την Εκκλησία ο Γκοντούνωφ θα ζητήσει από έναν «δια Χριστόν σαλό» να προσευχηθεί για αυτόν, αλλά εκείνος θα αρνηθεί κατηγορώντας τον για φόνο.

Όμως οι αναμνήσεις του εγκλήματος και οι φήμες για έναν «αναστημένο» Ντμίτρι, που καλλιεργεί πρώτα ο σύμβουλος του Σούιτσι, και αργότερα ο αφιχθείς Πίμεν θα οδηγήσουν τον Γκουντόνοφ στην τρέλα. Πιστεύοντας ότι έρχεται το τέλος του χρίζει τον γιο του για διάδοχο. Στην Ρωσία ξεσπούν έκτροπα και ο Βαρλαάμ και ο Μισαήλ που έχουν φτάσει στην Άγια Πετρούπολη θα παροτρύνουν το πλήθος να επαναστατήσει ενάντια στον σατανικό Μπόρις και ο λαός εκείνος προκαλεί έκτροπα. Ο λαός υποδέχεται τον σφετεριστή πιστεύοντας ότι είναι ο Ντμίτρι που θα τους σώσει. Ο Γκρέγκορυ θα ανακηρυχτεί καινούργιος Τσάρος που θα υποσχεθεί ότι θα τους φέρει καλοτυχία. Μόνο ο σαλός θα μείνει πίσω θρηνώντας το πικρό πεπρωμένο της Ρωσίας.