ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ του Μωρίς Μαίτερλινκ

Αγαπητοί φίλοι, καλησπέρα σας!

 "ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ"του Μωρίς Μαίτερλινκ - το έργο της αποψινής μας ανάρτησης - είναι ένα θεατρικό παραμύθι, γεμάτο από φανταστικά στοιχεία.

Αυτή τη φορά το σημείωμα για την παρουσίαση του έργου το αντλήσαμε από το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου και είναι από εφημερίδα της εποχής με την υπογραφή της αξέχαστης Μαλβίνας Κάραλη: 

 " Το έργο είναι σπονδυλωτό σε δώδεκα εικόνες: Δύο αδελφάκια αναζητούν το γαλάζιο πουλί που θα γιατρέψει το κοριτσάκι της γειτόνισσας...Μια νεράιδα που δίνει ζωή στο φως, στο νερό, στο γάλα, στη φωτιά...Κι ένα μακρύ ταξίδι - φανταστικό και ποιητικό - που στο τέρμα του υπάρχει ένα γαλάζιο πουλι - η υπόσχεση της ευτυχίας. Τα παιδία περνάνε τη χώρα των αναμνήσεων. Συναντούν τους πεθαμένους αγαπημένους τους. Βρίσκουν κι ένα πουλί γαλάζιο που στο δρόμο αλλάζει χρώμα. Γίνεται μαύρο. Φτάνουν στο παλάτι της νύχτας, που προσωποποιημένη κι αυτή προσπαθεί να παραπλανήσει τα παιδιά για να μη δουν τα μυστικά της: Τους πολέμους, τις αρρώστιες, τα φαντάσματα, τα σκοτάδια. Στην τελευταία πόρτα της νύχτας υπάρχουν τα γαλάζια πουλιά...Πιάνουν μερικά και φεύγουν. Μα μόλις απομακρύνονται, τα πουλιά κοκκινίζουν. Στο δάσοςαπ' 'οπου περνάνε αργότερα, τα δέντρα και τα ζώα θα προσπαθήσουν - από μνησικακία - να αεξαφανίσουν τα παιδιά που έρχονται ασπο έναν κόσμο εχθρικό προς αυτά...Ύστερα είναι ποι κήποι με τις Ευτυχίες: "Πολλές ευτυχίες φοβούνται και δεν είναι ευτυχισμένες..." Κι άλλες ευτυχίες" είναι πρόστυχες κι αρκετά κακομαθημένες. Η Ευτυχία της άγνοιας που είναι κουφή σαν ψάρι... Η Ευτυχία που πίνεις όταν δεν διψάς... Η Ευτυχία της απραξίας"...Αλλά οι δυστυχίες κατοικούν σε σπηλιές που δυγκοινωνούν με τους κήπους της Ευτυχίας...Το γαλάζιο πουλί δεν υπάρχει ούτε εδώ. Στους κήπους του Μέλλοντος τα παιδιά που πρόκειται να γεννηθούν προετοιμάζονται... Άλλο θα φέρει στη γη το έγκλημα και άλλο ένα θαύμα. Κι ο μελλοντικός αδελφός των παιδιών που ψάχνουν για το πουλί, θα φέρει την οστρακιά, τη διφθερίτιδα και μετά θα φύγει..."


                              ΜωρίςΜαίτερλινκ 
                                            Ποιητής

Ο Κόμης Μωρίς Πολυντόρ Μαρί Μπερνάρ Μαίτερλινκ ήταν Γαλλόφωνος Βέλγος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Τα κύρια θέματα του έργου του είναι ο θάνατος και το νόημα της ζωής. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1862 στη Γάνδη του Βελγίου και απεβίωσε στη Νίκαια της Γαλλίας στις 6 Μαΐου 1949. Το έτος 1911 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας

Από το ραδιόφωνο στη χώρα μας ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ μεταδόθηκε το 1969 στα πλαίσια του θεσμού ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ. Την μετάφραση είχε κάνει η Κυβέλη Μυράτ και την ραδιοσκηνοθεσία "υπέγραφε" ο Γρηγόρης Γρηγορίου. Τους ρόλους ερμήνευσαν οι : Γαλάνη, Καρρά, Νενεδάκη, Ροζάν, Ποράβου, Πασπάτη, Ρέππα, Λαμπροπούλου, Σταρένιος, Δημήτριεφ, Κυβ Μυράτ

    Διάρκεια 1ω 45λ

ΜΠΕΚΕΤ ή Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Ζαν Ανούιγ

Ερρίκος Β΄ και αρχιεπίσκοπος Θωμάς Μπέκετ το 1170

Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας.
    Μια αιματηρή στιγμή στην ιστορία της Αγγλίας είναι το δράμα του Ανούιγ «ΜΠΕΚΕΤ», που προτείνουμε απόψε για ακρόαση. Το έργο, γραμμένο το 1959, ζωντανεύει στη σκηνή τη ζωή του Θωμά Μπέκετ, του καγκελάριου του βασιλιά Ερρίκου Β΄, που όταν έγινε αρχιεπίσκοπος του Κάντερμπρυ, ήλθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά, γιατί δεν παραδεχόταν την υπαγωγή των εκκλησιαστικών αρχών στις πολιτικές. Γι’ αυτό το λόγο κατέφυγε στη Γαλλία, απ’ όπου και αφόρισε τον Ερρίκο Β΄. Αργότερα όμως συμφιλιώθηκαν για να ξανασυγκρουστεί στη συνέχεια και πάλι μαζί του με τραγικό τέλος για τον ίδιο.                                                                                                                  

«Το Μαρτύριο του Αγίου Θωμά Μπέκετ»

  «Ποιος θα με απαλλάξει από τον

 αυθάδη αυτόν κληρικό;» ξεφώνισε ο Ερρίκος.

Απομεσήμερο της 29ης Δεκεμβρίου 1170. Τέσσερις ιππότες εμφανίζονται στην είσοδο του αρχιεπισκοπικού μεγάρου. Ζητούν να δουν τον αρχιεπίσκοπο Θωμά Μπέκετ. Απαιτούν από τον Μπέκετ να άρει τον αφορισμό των επισκόπων που, μετά από αίτημα του βασιλιά που θέλει να προετοιμάσει τη διαδοχή του και με τη σύμφωνη γνώμη του πάπα, ανακήρυξαν συμβασιλέα τον Ερρίκο τον Νεότερο. Ο αρχιεπίσκοπος αρνείται κατηγορηματικά. Λίγες ώρες μετά οι ιππότες επιστρέφουν. Μπαίνουν οπλισμένοι στον καθεδρικό όπου βρίσκεται ο αρχιεπίσκοπος για τον εσπερινό. Εκείνοι επαναλαμβάνουν την απαίτησή τους, αυτός αρνείται εκ νέου. Χυμούν πάνω του και τον χτυπούν με μανία με τα σπαθιά και τα τσεκούρια τους. Ο αρχιεπίσκοπος σωριάζεται νεκρός…

 Την 21η Φεβρουαρίου 1173, ο Θωμάς Μπέκετ ανακηρύσσεται άγιος. Πολλοί και διάφοροι μιλούν, για τα θαύματα που γίνονται πάνω από τον τάφο αυτού που θεωρούν πια μάρτυρα της πίστης.

   Η παγκόσμια πρώτη του «Μπέκετ ή η Τιμή του Θεού» του Ανούιγ έγινε στις 8 Οκτωβρίου 1959 στο θέατρο του Μονπαρνάς στο Παρίσι.

Σε ελληνικό έδαφος ανέβηκε στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στις 7/11/1968 με τους Στέλιο Βόκοβιτς και Νίκο Τζόγια στους ρόλους του Ερρίκου Β΄ και Μπέκετ αντίστοιχα. Την σκηνοθεσία υπέγραψε ο Αλέξης Σολωμός και η μετάφραση ήταν του Τ. Παπατσώνη. 

Τέσσερα χρόνια  πριν- το1964- προβάλλεται η γνωστότερη και πλέον επιτυχημένη κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας βασισμένη ακριβώς στο κείμενο του Ανούιγ, μολονότι  είναι αγγλική παραγωγή. Πρόκειται για τον «Μπέκετ» του Πήτερ Γκλένβιλλ, με τον Πήτερ Ο’Τουλ στον ρόλο του βασιλιά και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον σ’ αυτόν του αρχιεπισκόπου.

   Παρουσιάζει ωστόσο μεγάλο ενδιαφέρον το γεγονός ότι πολύ νωρίς και λίγο μετά αφού στέγνωσε το μελάνι του τυπογραφείου δηλ. μόλις το 1960 από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ, ο "ΜΠΕΚΕΤ" απλώνεται στον ερτζιανό ουρανό της μικρής Ελλάδας με την μεγάλη όμως παράδοση στο ραδιοφωνικό θέατρο. 

Σε μετάφραση της Δέσπως Διαμαντίδου και με την σκηνοθετική καθοδήγηση του Μήτσου Λυγίζου ο πολύ φρέσκος Δημήτρης Παπαμιχαήλ (σε μια από τις σπάνιες ραδιοφωνικές συμμετοχές) και ο ώριμος πια- και θεατρικά- Ανδρέας Φιλιππίδης ερμηνεύουν το πρωταγωνιστικό δίδυμο. 

Τους πλαισιώνουν οι: Νέζος, Αργύρης, Τσάπελης, Βαφιάς, Νενεδάκη, Ολύμπιος, Μετσόλης, Κοτσίρης, Ναός, Διαμαντίδου, Δάνης και Χατζημάρκος.

Διάρκεια 1ω 56λ

Σ.Σ. Για το σημείωμα της παρουσίασης του έργου χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές πληροφοριών και φωτογραφιών οι σελίδες  http://www.nt-archive.gr καθώς και https://rogerios.wordpress.com 

Θερμές ευχαριστίες εκ μέρους όλων των φίλων του blog.



 

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΚΡΟΑΣΗ 

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΥ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ - Τραγωδία εις πέντε πράξεις.

Υπόθεση της τραγωδίας είναι η δραματική ζωή του μεγάλου στρατηγού Νικηφόρου Φωκά, που μετά την ανάκτηση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς παρασύρεται από τα θέλγητρα της αυτοκράτειρας Θεοφανούς και γίνεται σύζυγος της και αυτοκράτωρ.

Πείθεται όμως από το φίλο του μοναχό Αθανάσιο να παραδώσει το θρόνο στον ανήλικο διάδοχο του Ρωμανού Βασίλειο, τον κατόπιν ένδοξο Βουλγαροκτόνο, και να αποσυρθεί στο Άγον Όρος. Δυστυχώς δεν προφταίνει να εκτελέσει την απόφαση του, γιατί δολοφονείται από τον Ιωάννη Τσιμισκή. 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάρθα Βούρτση, Ματίνα Καρρά, Ελένη Νενεδάκη, Ελένη Μαυρομμάτη, Μάκης Ρευματάς, Σπύρος Μπιμπίλας, Γιάννης Λαμπρόπουλος, Αλέξης Σταυράκης, Κώστας Κοκκάκης, Λευτέρης Ελευθεριάδης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Γιώργος Βουτσίνος Γιώργος Μάζης, Δημήτρης Παπαγιάννης. 

Νικηφόρος Φωκάς ο Χρήστος Πάρλας 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Άγγελος Φορτούνας 
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Άκης Λυμούρης 
ΡΥΘΜΙΣΗ ΗΧΟΥ Θοδωρής Σφέτσας 
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ Δόμνα Ακατογλίδου -Στεφάνου 
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Βίκυ Μουνδρέα 
Επιμέλεια : Μάρα Καλούδη 

Το έργο μεταδόθηκε σε 4 συνέχειες από την "Μικρή Αυλαία"


ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΠΡΟΒΕΛΛΕΓΓΙΟΣ (1850-1936)

Ο Αριστομένης Προβελέγγιος γεννήθηκε στη Σίφνο και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας, καθώς και στα πανεπιστήμια του Μονάχου, της Λειψίας και της Ιένας, όπου αναγορεύτηκε και διδάκτωρ Φιλολογίας και Ιστορίας της Τέχνης. Διετέλεσε γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1891-1892) και βουλευτής Μήλου από το 1899 ως το 1905. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε αποσυρμένος στη γενέτειρά του. Το 1926 εκλέχτηκε πρόσεδρο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τα λογοτεχνικά είδη με τα οποία ασχολήθηκε είναι η ποίηση και το θέατρο. Τα ποιήματά του είναι λυρικά και επικολυρικά. Κατά τη διάρκεια των αθηναϊκών σπουδών του βραβεύτηκε στον ποιητικό διαγωνισμό του Πανεπιστημίου Αθηνών (1871) με το ποίημα Θησεύς και δημοσίευσε ποιήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά και ημερολόγια. Ακολούθησαν δυο ακόμη συλλογές του στην Αθήνα, που συναποτελούν μαζί με τον Θησέα την επικολυρική φάση της ποίησής του. Το 1881 επέστρεψε από τη Γερμανία στην Αθήνα. Από το 1898 ξεκινά τυπικά η δεύτερη φάση της ποίησής του, με πρώτο σταθμό τη συλλογή Παλαιά και νέα, όπου εισήγαγε μια νέα γλωσσική έκφραση, μείγμα καθαρεύουσας και δημοτικής, καθώς και μια λυρικότερη θεματολογία. Ως ορόσημο στην αλλαγή των γλωσσικών του πεποιθήσεων θεωρήθηκε η επαφή του με το Νικόλαο Πολίτη και τον Εμμανουήλ Ροΐδη στα 1890 στην επιτροπή του Φιλαδέλφειου διαγωνισμού, όπου ο Προβελέγγιος ήταν επίσης μέλος. Για το θέατρο έγραψε δράματα και τραγωδίες, νεοκλασικιστικής τεχνοτροπίας. Από τα θεατρικά του έργα παραστάθηκαν ο Ρήγας η Φαίδρα η Ιόλη και η Επιστροφή του ασώτου ενώ ο Νικηφόρος Φωκάς βραβεύτηκε το 1915 στον Αβερώφειο διαγωνισμό. Το 1888 μετέφρασε το Faust του Goethe και το 1902 τη μελέτη του Lessing Λαοκόων ή περί των ορίων της ζωγραφικής και της ποίησης, και τα δύο σε γλώσσα καθαρεύουσα. Ο Προβελέγγιος έγραψε στην εκπνοή της Α΄ Αθηναϊκής Σχολής και στις αρχές της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Ο Παλαμάς υποστήριξε πως στο πρόσωπό του αντικατοπτρίστηκε η μετάβαση της ελληνικής λογοτεχνίας από το γερμανικό νεοκλασικισμό στον ελληνικό πραγματισμό. Κατά τη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων έγραψε επίσης θουρίους και πατριωτικά ποιήματα. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Αριστομένη Προβελέγγιου βλ. Άγρας Τέλλος, «Προβελέγγιος Αριστομένης», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια20. Αθήνα, Πυρσός, 1932 (τώρα και στον τόμο Τέλλος Άγρας, Κριτικά Τόμος δεύτερος· Ποιητικά πρόσωπα και κείμενα· Φιλολογική επιμέλεια Κώστας Στεργιόπουλος, σ.260-264. Αθήνα, Ερμής, 1981), Αργυρίου Αλεξ., «Προβελέγγιος Αριστομένης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό8. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988, Κανακάρης Αντώνης, «Προβελέγγιος Αριστομένης», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας11. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Μερακλής Μ.Γ., «Αριστομένης Προβελέγγιος», Η ελληνική ποίηση· Ρομαντικοί – Εποχή του Παλαμά - Μεταπαλαμικοί· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ.172-175. Αθήνα, Σοκόλης, 1977.

Ελ Σιντ του Πιερ Κορνέιγ

Pierre Corneille  - EL CID

Ο τίτλος Ελ Σιντ (στα ισπανικά προφέρεται Ελ Θιδ), προέρχεται από το ισπανικό άρθρο Ελ και την αραβική λέξη سيد«σίντι» ή «σαϊντ» (κύριος, άρχοντας). Ο τίτλος Καμπεαδόρ (Campeador) ανήκει στη δημώδη Λατινική και μπορεί να αποδοθεί ως «κύριος των πολεμικών τεχνών».

Ο Ροδρίγο (ή Ρούι) Ντιάθ δε Βιβάρ (ισπ. Rodrigo ή Ruy Díaz de Vivar) (Βιβάρ περ. 1048 – Βαλένθια 10 Ιουλίου 1099) γνωστός και ως Ελ Σιντ Καμπεαδόρ ήταν Καστιλλιανός αριστοκράτης, στρατιωτικός και πολιτικός. Χρημάτισε αλφέρεθ (alférez), δηλαδή αρχιστράτηγος του καστιλλιανικού στρατού υπό τον Σάντσο Β' της Καστίλλης, ενώ εξορίστηκε από τον αδερφό και διάδοχο του τελευταίου Αλφόνσο ΣΤ'. Η εξορία αυτή έγινε έναυσμα για τη μυθιστορηματική ζωή και δράση που επέδειξε έκτοτε με αποκορύφωμα την κατάκτηση της πλούσιας πόλης της Βαλένθια. Οι συνεχείς στρατιωτικοί θρίαμβοι εναντίον χριστιανών και μουσουλμάνων, καθώς και η συνήθειά του να μην πολιτεύεται σύμφωνα με τα φεουδαρχικά ήθη της εποχής, τον κατέστησε αγαπητό στον ισπανικό λαό και πρότυπο για τους ιππότες της πατρίδας του. Μετά το θάνατό του τα κατορθώματά του, πραγματικά και φανταστικά, τραγουδήθηκαν όσο λίγων από τους τροβαδούρους, δημιουργώντας ένα θρύλο γύρω από το όνομά του. Θεωρείται εθνικός ήρωας της Ισπανίας.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Τζώρτζης, Ιάκωβος Ψαρράς, Γιώργος Βελέντζας, Στέφανος Ληναίος, Γιώργος Μπάρτης, Δημήτρης Γιαννόπουλος, Γιώργος Μπαγιώκης, Ματίνα Καρρά, Έλλη Βοζικιάδου, Λουίζα Ποδηματά, Δημήτρης Μπάνος, Ελένη Νενεδάκη.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΙ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΤΟΤΑΙΝΙΑ 2 ( ΠΟΙΜΕΝΙΚΟ ΕΙΔΥΛΛΙΟ )

 Ο αγαπητικος της βοσκοπουλας

Αγαπητοι φιλοι του Θεατρου στο Ραδιοφωνο καλημερα σας. 

Στα πλαισια του τρεχοντος αφιερωματος σε θεατρικα με παραλληλη πορεια σε Ραδιοφωνο και Κινηματογραφο αναρτουμε σημερα το δραματικο ειδυλλιο «Ο αγαπητικος της βοσκοπουλας». 

Στο συγκεκριμενο εργο ενας πλουσιος τσελιγκας ζητα σε γαμο μια ομορφη βοσκοπουλα που του θυμιζει ένα νεανικο του ερωτα, αγνοωντας ότι προκειται για την κορη της παλιας αγαπημενης του. Εκεινη όμως αντιτιθεται στην ιδεα του γαμου καθως αγαπα ένα φτωχο χωρικο. Το πασιγνωστο αυτό εργο του Δημητριου Κορομηλα υπηρξε εξαιρετικα δημοφιλες όχι μονο στο σανιδι αλλα και στο σινεμα αφου διασκευαστηκε για την μεγαλη οθονη 4 φορες (μαλλον τις περισσοτερες από οποιαδηποτε άλλο θεατρικο). Πολλες είναι οι πρωτιες που χαρακτηριζουν τις εκαστοτε κινηματογραφικες αποδοσεις του.

   Η αρχη εγινε μολις το 1932 με μια ταινια που αποτελει την πρωτη ομιλουσα που γυριστηκε στην Ελλαδα. Κατοπιν ντουμπλαριστηκε σε στουντιο του Βερολινου και προβληθηκε με μεγαλη επιτυχια επι 4 συνεχεις εβδομαδες φτανοντας τα 60.000 εισιτηρια,αριθμο ρεκορ για εκεινη την εποχη. Σκηνοθετης της ο Δημητρης Τσακιρης και πρωταγωνιστες οι Νινα Αφεντακη και Μανος Κατρακης.

Στη συνεχεια εχουμε την σπανια περιπτωση της εμφανισης του ιδιου εργου σε δυο διαφορετικες ταινιες την ιδια χρονια,αφου το 1955 «Ο αγαπητικος της βοσκοπουλας» προβαλλεται ταυτοχρονα σε δυο βερσιον. Στην ταινια που σκηνοθετει ο Ντινος Δημοπουλος πρωταγωνιστουν η Χριστινα Συλβα και ο Κωστας Κακκαβας,ενώ στην εκδοχη του Ντιμη Δαδηρα το ερωτευμενο ζευγαρι ερμηνευουν οι Αλικη Βουγιουκλακη και Ανδρεας Ζησιματος. 

Επισης σε αυτές πραγματοποιουν την πρωτη τους συμμετοχη ο σημαντικος δ/ντης φωτογραφιας και μετεπειτα σκηνοθετης Ντινος Κατσουριδης(Δημοπουλος) και ο γνωστος ηθοποιος Σπυρος Καλογηρου(Δαδηρας).

Τον επομενο χρονο γυριζεται μια ακομη κινηματογραφικη εκδοχη του εργου από τον Ηλια Παρασκευα,η οποια αποτελει την πρωτη εγχρωμη ταινια του ελληνικου σινεμα και την πρωτη εμφανιση στο πανι του Δημητρη Παπαμιχαηλ.

«Ο αγαπητικος της βοσκοπουλας « ηχογραφηθηκε για την Κρατικη Ραδιοφωνια τρεις φορες: 

Το 1954 σε σκηνοθεσια Ιωνα Νταιφα με τους Ναντια Χωραφα και Νικο Τζογια, το 1955 σε σκηνοθεσια Πελου Κατσελη με τους Ελενη Νενεδακη και Νικο Χατζισκο και το 1976.

estragon