ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ του Μωρίς Μαίτερλινκ

Αγαπητοί φίλοι, καλησπέρα σας!

 "ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ"του Μωρίς Μαίτερλινκ - το έργο της αποψινής μας ανάρτησης - είναι ένα θεατρικό παραμύθι, γεμάτο από φανταστικά στοιχεία.

Αυτή τη φορά το σημείωμα για την παρουσίαση του έργου το αντλήσαμε από το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου και είναι από εφημερίδα της εποχής με την υπογραφή της αξέχαστης Μαλβίνας Κάραλη: 

 " Το έργο είναι σπονδυλωτό σε δώδεκα εικόνες: Δύο αδελφάκια αναζητούν το γαλάζιο πουλί που θα γιατρέψει το κοριτσάκι της γειτόνισσας...Μια νεράιδα που δίνει ζωή στο φως, στο νερό, στο γάλα, στη φωτιά...Κι ένα μακρύ ταξίδι - φανταστικό και ποιητικό - που στο τέρμα του υπάρχει ένα γαλάζιο πουλι - η υπόσχεση της ευτυχίας. Τα παιδία περνάνε τη χώρα των αναμνήσεων. Συναντούν τους πεθαμένους αγαπημένους τους. Βρίσκουν κι ένα πουλί γαλάζιο που στο δρόμο αλλάζει χρώμα. Γίνεται μαύρο. Φτάνουν στο παλάτι της νύχτας, που προσωποποιημένη κι αυτή προσπαθεί να παραπλανήσει τα παιδιά για να μη δουν τα μυστικά της: Τους πολέμους, τις αρρώστιες, τα φαντάσματα, τα σκοτάδια. Στην τελευταία πόρτα της νύχτας υπάρχουν τα γαλάζια πουλιά...Πιάνουν μερικά και φεύγουν. Μα μόλις απομακρύνονται, τα πουλιά κοκκινίζουν. Στο δάσοςαπ' 'οπου περνάνε αργότερα, τα δέντρα και τα ζώα θα προσπαθήσουν - από μνησικακία - να αεξαφανίσουν τα παιδιά που έρχονται ασπο έναν κόσμο εχθρικό προς αυτά...Ύστερα είναι ποι κήποι με τις Ευτυχίες: "Πολλές ευτυχίες φοβούνται και δεν είναι ευτυχισμένες..." Κι άλλες ευτυχίες" είναι πρόστυχες κι αρκετά κακομαθημένες. Η Ευτυχία της άγνοιας που είναι κουφή σαν ψάρι... Η Ευτυχία που πίνεις όταν δεν διψάς... Η Ευτυχία της απραξίας"...Αλλά οι δυστυχίες κατοικούν σε σπηλιές που δυγκοινωνούν με τους κήπους της Ευτυχίας...Το γαλάζιο πουλί δεν υπάρχει ούτε εδώ. Στους κήπους του Μέλλοντος τα παιδιά που πρόκειται να γεννηθούν προετοιμάζονται... Άλλο θα φέρει στη γη το έγκλημα και άλλο ένα θαύμα. Κι ο μελλοντικός αδελφός των παιδιών που ψάχνουν για το πουλί, θα φέρει την οστρακιά, τη διφθερίτιδα και μετά θα φύγει..."


                              ΜωρίςΜαίτερλινκ 
                                            Ποιητής

Ο Κόμης Μωρίς Πολυντόρ Μαρί Μπερνάρ Μαίτερλινκ ήταν Γαλλόφωνος Βέλγος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Τα κύρια θέματα του έργου του είναι ο θάνατος και το νόημα της ζωής. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1862 στη Γάνδη του Βελγίου και απεβίωσε στη Νίκαια της Γαλλίας στις 6 Μαΐου 1949. Το έτος 1911 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας

Από το ραδιόφωνο στη χώρα μας ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΥΛΙ μεταδόθηκε το 1969 στα πλαίσια του θεσμού ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ. Την μετάφραση είχε κάνει η Κυβέλη Μυράτ και την ραδιοσκηνοθεσία "υπέγραφε" ο Γρηγόρης Γρηγορίου. Τους ρόλους ερμήνευσαν οι : Γαλάνη, Καρρά, Νενεδάκη, Ροζάν, Ποράβου, Πασπάτη, Ρέππα, Λαμπροπούλου, Σταρένιος, Δημήτριεφ, Κυβ Μυράτ

    Διάρκεια 1ω 45λ

Η ΚΥΡΙΑ ΕΧΕΙ ΝΕΥΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΙΑΝΝΟΥΚΑΚΗ

O Δημήτρης Γιαννουκάκης, θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος και σατιρικός ποιητής γεννήθηκε στην Aθήνα το 1899.

 Σπούδασε Nομικά και από το 1930 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας για τις περισσότερες εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούσαν τον καιρό εκείνο (Εμπρός, Αθηναϊκά Νέα, Ημερήσιος Κήρυξ, Βραδυνή, Εθνικός Κήρυξ).
Έχει γράψει και έχουν μεταφερθεί στο θέατρο, συνολικά 235 έργα, κυρίως κωμωδίες και μονόπρακτα. Kυριάρχησε στη σκηνή του ελαφρού θεάτρου, με την ευρηματικότητα που χαρακτήριζε τη δομή των κειμένων του και την έλξη που ασκούσαν στο ευρύ κοινό.
Η σημαντικότερη κωμωδία του είναι "Η ΚΥΡΙΑ ΕΧΕΙ ΝΕΥΡΑ", η οποία παίχτηκε επανειλημμένα στη σκηνή με μεγάλη επιτυχία. Γνώστης της γλώσσας και ενημερωμένος στο ευρωπαϊκό θέατρο δημιούργησε στην εποχή του την κατάλληλη υποδομή για να διαμορφωθεί μια γλώσσα και μια τεχνική θεάτρου, ικανή να στηρίξει το έργο των μεταγενέστερων. Πέθανε στην Aθήνα το 1974.

Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής: Η Φλώρα Καρδάλη είναι μια νευρική γυναίκα που έχει καταντήσει αφόρητη για όλους, ακόμη και για τους γείτονες.Φυσικά ο άνδρας της και το στενό της περιβάλλον δεν την αντέχουν πια. Το πλέον ευαίσθητο σημείο της και αφορμή για τρομακτικά ξεσπάσματα είναι η συχνή απώλεια του χρυσού της αναπτήρα... Αυτόν τον αναπτήρα χρησιμοποιεί ο ατυχής σύζυγος της προκειμένου να τη φέρει σε επαφή με έναν ψυχίατρο, αφού η γυναίκα του αρνείται κατηγορηματικά να δεχτεί ιατρική βοήθεια. Και, ξαφνικά, από την πρώτη κι όλας συνάντηση με το γιατρό όλα αλλάζουν και η κυρία δεν έχει καθόλου νεύρα. Αντίθετα είναι μια καλή, ήρεμη, ονειροπόλα γυναίκα.

Οχι δεν πήρε αγχολυτικά χάπια, αλλά "κατάπιε" μια δυνατή δόση από ένα ειδύλλιο, από ένα ρομάντσο,

από μια συναισθηματική περιπέτεια γεμάτη ρομαντισμό που τόσο ανάγκη την είχε. Η γυναίκα γίνεται καλά, ο σύζυγος απαλλάσσεται από τα τρομερά ξεσπάσματα και από τις νευρικές κρίσεις, ο γάμος σώζεται και αποδεικνύεται ότι ό έρωτας θεραπεύει τη νευρασθένεια.

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

ΒΙΛΜΑ ΚΥΡΟΥ .... Φλώρα
ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ .... Κοσμάς
ΕΛΕΝΗ ΑΝΟΥΣΑΚΗ .... Γιάννα
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ .... Γιατρός
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ .... Γείτονας
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ .... Δικηγόρος
ΒΑΣΩ ΜΕΝΙΔΙΩΤΟΥ .... Καμαριέρα
ΡΕΝΑ ΓΑΛΑΝΗ .... Μαγείρισσα