ΟΠΩΣ ΜΕ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟΥ ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΕΝΤΕΛΛΟ

Come Tu Mi Vuoi Luigi Pirandello

Όπως Με ποθείς - As You Desire Me

Υπόθεση: Βερολίνο. H αλκοολική Elma εργάζεται σε ένα μπαρ και φροντίζει για την διασκέδαση των πελατών. Πολλοί άνδρες την πολιορκούν αλλά εκείνη έχει επιλέξει και ζει με τον μυθιστοριογράφο Carl Salter. Κάποια στιγμή εμφανίζεται στο κτήμα Salter ένας παράξενος άνθρωπος ο Tony υποστηρίζοντας ότι η Elma είναι στην πραγματικότητα η Lucia, η γυναίκα του στενού φίλου του Bruno Pieri. Ο Tony ισχυρίζεται πως η Elma είχε χάσει τη μνήμη της πριν από δέκα χρόνια κατά τη διάρκεια μιας εισβολής στον Α΄ Παγκοσμίο Πολέμο. Η Elma δεν θυμάται, αλλά αφήνεται στον Tony προς απογοήτευση του Salter. Ο Bruno προσπαθεί να επαναφέρει τη μνήμη της Lucia και την φιλοξενεί στο μεγάλο κτήμα του. Κανείς δεν είναι πραγματικά βέβαιος εάν η Elma είναι η Lucia και όλοι απεγνωσμένα ψάχνουν για την αλήθεια...

Παίζουν οι ηθοποιοί: Άννα Συνοδινού, Θόδωρος Μορίδης, Μαρία Μοσχολιού, Μιχάλης Μιχόπουλος, Θεοχάρης Νάζος, Δάνης Μουνδρέας, Μάκης Ρευματάς, Λουκιανός Ροζάν, Άννα Ραυτοπούλου, Γιώργος Νέζος, Νίκος Βασταρδής, Άννα Τάρη, Ολυμπία Παπαδούκα, Κυριάκος Λαζαρίδης, Νέλλη Μαρσέλλου, Λευτέρης Σφακιανάκης.

Γραμμένο το 1929.Η πρώτη ραδιοφωνική του μετάδοση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1966 από την εκπομπή «Θέατρο Τετάρτης».

Μετάφραση-Ραδιοφωνική διασκευή: Μιρέλλα Γεωργιάδη
Ραδιοσκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης
Μουσική Επιμέλεια: Ιφιγένεια Ευθυμιάτου

Επιμέλεια αφιερώματος : Μάρα Καλούδη

Ο ΦΤΩΧΟΥΛΗΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΒΟΛΦΓΚΑΝ ΑΛΤΕΝΤΟΡΦ

Wolfgang  Altendorf

Υπόθεση: Το έργο εκτυλίσσεται σε ένα στρατοπέδου όπου κρατούνται στρατιώτες καταδικασμένοι σε θάνατο για αδικήματα του ποινικού ή του στρατιωτικού κώδικα.  

Σε ένα από τα κελιά θα συναντηθούν ο παλιός κατάδικος Βολφ, Νο2783, καταδικασμένος για φόνο και ο νεοφερμένος Μίλερ, Νο71465, καταδικασμένος για εγκατάλειψη θέσεως. Ο πρώτος αναλαμβάνει να εξηγήσει στον δεύτερο τι πρόκειται να αντιμετωπίσει από τώρα που ξεκινά η κράτηση του μέχρι την  εκτέλεση του.  

Την μέθοδο αυτή έχουν επιλέξει οι υπεύθυνοι του στρατοπέδου για να είναι λιγότερο αντιδραστικοί οι κρατούμενοι μέχρι να έρθει η ώρα της εκτέλεσης τους.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πίτσα Καπιτσινέα, Λάμπρος Κοτσίρης, Ντίνος Καρύδης, Γιάννης Ευαγγελίδης, Σπύρος Καλογήρου, Γιώργος Τζώρτζης, Γιώργος Πέτρου, Λουκιανός Ροζάν.

(λίγο πρόβλημα στον ήχο αλλά το έργο αξίζει)

ΟΙ ΟΜΗΡΟΙ του Λουκή Ακρίτα

Ο Αη Λαός, πίνακας του λαϊκού ζωγράφου Θέμη Τσιρώνη

 Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας! 

Απόψε έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε για πρώτη φορά έργο του γνωστού λογοτέχνη Λουκή Ακρίτα.

Έχει τον τίτλο ΟΙ ΟΜΗΡΟΙ και είναι το μοναδικό θεατρικό του έργο που έχει ηχογραφηθεί για το ραδιόφωνο. Από την άποψη αυτή η σημερινή ανάρτηση διακρίνεται για την διπλή "μοναδικότητά της" 

Στην αρχή του ηχητικού αρχείου ακούγεται ο σκηνοθέτης Μήτσος Λυγίζος να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του ΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΠΛΑΪ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΘΕΑΤΡΟ απ' όπου και το παρακάτω σημείωμα:

"Η μορφή και τα εκφραστικά μέσα ΤΩΝ ΟΜΗΡΩΝ είναι βγαλμένα από τις λαϊκές ρίζες του θεάτρου δηλ από την ανάγκη εκείνη που συναθροίζει κάποια στιγμή τους ανθρώπους γύρω από έναν βωμό ή σε κάποια χωριάτικη πλατεία για να πουν ό, τι σημαντικότερο έχουν αποκομίσει από τη ζωή. Για να κάνουν οι ίδιοι την πείρα τους παραμύθι. Για να δουν τα παθήματά τους καμωμένα λαϊκή γιορτή. Ένα είδος εκκλησιαστικής λειτουργίας χωρίς θρησκευτικό χαρακτήρα, ένα είδος πανηγυριού χωρίς πιοτό και ξεφάντωμα. Κάτι που ανιστοράει πράματα για τους ίδιους, θυμίζει τους γονιούς τους, θυμίζει τους παππούδες τους και τους πατεράδες των  παππούδων τους και όλο το γένος των συγγενών τους που λέγονται Έλληνες. Είναι λοιπόν ένα πανηγύρι χωριάτικο ΟΙ ΟΜΗΡΟΙ, ένα παραμύθι που το σκάρωσε κάποιος -μπορεί και συγχωριανός τους- που τα λέει όλα εκεί μέσα με νόημα και σταράτα για να τα νιώσουν όλοι. Να όπως σπάνε στην πέτρα το κρομύδι και γίνεται γλυκό στη γεύση, όπως κόβουν στον κάμπο τη ζαχαρωμένη ντομάτα και την δαγκώνουν χωρίς αλάτι και είναι γλυκιά σα μέλι της κερήθρας. Έτσι απλά τα νιώθουν κι όλοι όσοι τα ακούνε. Δεν ξεχωρίζουν αν τα έγραψε κάποιος. Αυτό δεν το σκέφτονται. Είναι τόσο απλά που δεν χρειάζεται να είναι κάνεις σπουδαγμένος για να τα γράψει. Θα μπορούσαν και οι ίδιοι να τα έχουν γραμμένα ή να τα έχουν ιστορήσει σε κάποιον που να είχε την ώρα να τα ρίχνει στο χαρτί. Είναι δικά τους λόγια, δίκες τους σκέψεις, δικά τους τα θύματα δικός τους τρόπος να τα στοράνε. Μα κι ολάκερη η ιστορία δίκια τους είναι δεν είναι καν ιστορία είναι η ζωή τους ……………………..γιατί κι αυτοί τα ιδία τράβηξαν από τον ξένο καταχτητή που πάτησε το χωριό τους τα ιδία και οι πατέρες και οι παππούδες και οι προπάπποι τους…." 

 Ο Λουκής Ακρίτας γεννήθηκε το 1909 στην Μόρφου της Κύπρου και αφού αποφοίτησε, το 1925, από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, σπούδασε στο Διδασκαλείο Λευκωσίας. Εργάστηκε για δύο χρόνια ως δάσκαλος στην Κύπρο δημοσιεύοντας παράλληλα διάφορα κείμενα του στην εφημερίδα Χρόνος. Το 1930 ήρθε στην Αθήνα, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και υπήρξε πολιτικός συντάκτης...Βαθιά δημοκράτης, διακρίθηκε για την αντιστασιακή δράση και την πολιτική του πορεία τις δεκαετίες ’50, ’60....Ο Λουκής Ακρίτας έγραψε πολλά διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα και καθιερώθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες πεζογράφους. .... Η βαθιά δημοκρατικότητα, το ελεύθερο πνεύμα και η φιλοπατρία του διαπνέουν το έργο του και είναι διάχυτα σε εκδόσεις της εφημερίδας «Πρωϊνή» της Λευκωσίας, στα περιοδικά «Πάφος» και «Κυπριακά Γράμματα»...(περισσότερα)

Παίζει ένας μεγάλος αριθμός ηθοποιών κι ανάμεσά τους ο Μάνος Κατράκης, ο Φοίβος Ταξιάρχης, ο Καρούζος, ο Στέφανος Ληναίος, ο Λουκιανός Ροζάν, η Όλγα Τουρνάκη, η Λουΐζα Ποδηματά,η Ρίτα Μουσούρη κ.ά. 
Τη μουσική έχει γράψει ο Γιάννης Μαρκόπουλος, την ραδιοφωνική προσαρμογή ο Νίκος Φώσκολος και την ραδιoσκηνοθεσία ο Μήτσος Λυγίζος.

      ( ηχογράφηση του 1965 για ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ)

ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ του Δημήτρη Γιαννουκάκη

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα σας!

Με άξονα τον έρωτα που αναπτύχτηκε  ανάμεσα στον ποιητή Γ. Δροσίνη και την Μαρίνα, μια όμορφη κι ευαίσθητη κοπέλα,  ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, αριστοτεχνικά  χειριζόμενος μυθοπλαστικά αλλά και πραγματολογικά στοιχεία για την εποχή,  μας ταξιδεύει σε μια αθηναϊκή γειτονιά στα τέλη  του 19^ου αιώνα. Έτσι από την πλατειούλα και τα στενά, πλακόστρωτα δρομάκια  με το καφενείο , την εκκλησία, τα παστρικά  λαϊκά σπίτια, παρελαύνουν ο νεροκράτης, ο φανοκόρος, τα κουτσαβάκια – μαχαιροβγάλτες, ο διώκτης τους αστυνόμος Μπαϊρακτάρης αλλά και επιφανείς προσωπικότητες  όπως ο μάγειρας Τσελεμεντές και ο ποιητής Γεώργιος Σουρής. Μπορεί ο αμοιβαίος έρωτας  του Δροσίνη με της  Μαρίνας να μην είχε αίσια κατάληξη, ωστόσο άφησε το ίχνος του στο πέρασμα του  χρόνου.  Το μελοποιημένο από τον Γεώργιο Κωστή – ράπτη από το Άργος-ποίημά του  τραγουδιέται ως τις μέρες μας και ποιος ξέρει για πόσο ακόμα. Αυτός ο πολυτραγου-

δισμένος έρωτας έδωσε την ιδέα στον Γιαννουκάκη και έπλεξε γύρο του το σημερινό μας έργο, μια

ιστορική ηθογραφία, που μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1959 με τους Ανδρέα Μπάρκουλη και Κάκια Αναλυτή. Καλή σας ακρόαση!

Ο Γεώργιος Δροσίνης

Η εξαδέλφη του που τον ενέπνευσε

    Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
    με τα χεράκια της
   και γέμισ' από τ΄ άνθη η πλάτη, 

   η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”.

Το τραγούδι του πολέμου 

Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ’ το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγόταν κάτω από τα παράθυρα των ωραίων δεσποινίδων της εποχής. Σε όλη την Ελλάδα δεν υπήρχε άνθρωπος, που να μην το ψιθύρισε σε μια ρομαντική στιγμή, ή να μην το τραγούδησε σε μία παρέα.(Από το ιστολόγιο ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ /Περισσότερα )

Βιογραφικό του Δ. Γιαννουκάκη

Ο Δημήτρης Γιαννουκάκης, θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος και σατιρικός ποιητής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899. Σπούδασε Νομικά και από το 1930 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας για τις περισσότερες εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούσαν τον καιρό εκείνο. Έργα του έχουν μεταφερθεί στο θέατρο -συνολικά 235 έργα, κυρίως κωμωδίες και μονόπρακτα. Πέθανε στην Αθήνα το 1974 και θα μείνει γνωστός όχι μόνο για τις κωμωδίες του, αλλά και για τα θεμέλια που έθεσε στη διαμόρφωση μιας θεατρικής τεχνικής και γλώσσας. (από την σελίδα του ΕΚΕΒΙ)

Για το ραδιόφωνο η ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ηχογραφήθηκε το 1973 σε ραδιοσκηνοθεσία του Ίωνος Νταϊφά με τους: Ντίνο Ηλιόπουλο, Αγνή Βλάχου, Δημήτρη Μαλαβέτα, Γιάννη Αργύρη,  Βούλα Χαριλάου, Κούλα Αγαγιώτου, Λουκιανό Ροζάν κ.ά.

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/

Την εποχή εκείνη, ο Δροσίνης δημοσίευε τα ποιήματά του, με το ψευδώνυμο “Αράχνη”. Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1882, στο σατυρικό περιοδικό “Ραμπαγάς”. Το τραγούδι του πολέμου Η “Ανθισμένη Αμυγδαλιά” μελοποιήθηκε από τον Γεώργιο Κωστή, ένα ράπτη απ” το Άργος, κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης του 1885. Η Βουλγαρία είχε μόλις καταλάβει την περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας και στα Βαλκάνια είχαν ξεσπάσει αναταραχές. Τότε, αποφασίστηκε γενική επιστράτευση, που διήρκησε οχτώ μήνες. Οι ελληνικές δυνάμεις προχώρησαν μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, για να είναι σε ετοιμότητα. Τότε γράφτηκε η μελωδία. Αποτέλεσμα της επιστράτευσης, ήταν ότι το μελοποιημένο ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη, διαδόθηκε σε όλο το στράτευμα. Κάθε στρατιώτης σιγοτραγουδούσε, για τα άνθη που έλουσαν τα μαλλιά και την πλάτη μίας κοπέλας, καθώς όδευε προς ένα πιθανό πόλεμο. Από τους στρατιώτες, έφτασε και στον υπόλοιπο κόσμο. Έγινε και καντάδα, που ακουγότα...

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/gia-pia-gineka-egrapse-o-drosinis-tin-anthismeni-amigdalia/