Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑΣ της Καρίνας Ιωαννίδου

Σύμφωνα με τα λόγια της συγγραφέως: «το έργο αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων που λειτουργούν με γραφειοκρατικά πρότυπα.

Φανταστικός χώρος δράσης του έργου ένας οργανισμός Χ και ήρωες του οι υπάλληλοι αυτού του οργανισμού,οι οποίοι από την αναπάντεχη τροπή που παίρνουν τα πράγματα και τη μυστηριώδη εξαφάνιση μιας σφραγίδας, σύμβολο του χαρτοβασλείου τους ,οδηγούνται ανυποψίαστοι στον αυτοεγκλωβισμό και καταλήγουν σε πράξεις απελπισίας και παραλογισμού.

Αφορμή για την περιπέτεια είναι μια σφραγίδα, που λειτουργεί στο έργο συμβολικά ,οι αιτίες όμως εστιάζονται γύρω από τον πολύμορφο και αδηφάγο δράκο της γραφειοκρατίας που καιροφυλακτεί σε κάθε μας κίνηση, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να δράσει. Του τείνουμε μια αίτηση και μας τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί και μέσα στην καθημερινή μας αγωνία να κερδίσουμε το παιχνίδι της ζωής βρισκόμαστε βουτηγμένοι έως το λαιμό σε σωρούς εγγράφων που μας καθιστούν αιχμάλωτους της σφραγίδας , η οποία πιστοποιεί την εγκυρότητά τους. Και αναρωτιέται κανείς εάν μέσα σε μια τέτοια κοινωνία ,με το δράκο της γραφειοκρατίας, σκοτεινή σκιά πίσω μας, θα βρεθεί ένας Λανσελότος να μας απαλλάξει από την απειλή του».

«Η περιπέτεια μιας σφραγιδας»παρουσιαστηκε από το θεατρικό τμήμα του Εργαστηρίου του Δήμου Σταυρούπολης το 1985 .Το έργο βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Ιθακης 1985 με το πρώτο βραβειο θεατρικού κειμένου.

Για το ραδιόφωνο:
ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΗΤΑΣ,
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΙΚΗ ΜΟΥΝΔΡΕΑ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΝΙΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥΔΗΣ,

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ, ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΠΕΡΙΔΗΣ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΟΤΣΙΡΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ.

Η ηχογράφηση έγινε το 1986.

Η Καρινα Ιωαννιδου γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Η ζωή της είναι συνυφασμένη με το θέατρο. Εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Κ.Θ.Β.Ε., γράφει θέατρο και έργα της έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και Κύπρο. Με σπουδές συγγραφής θεατρικών έργων στην Αγγλία, έχει δώσει από το 1985 έως σήμερα έργα για ενήλικες και παιδιά, διασκευές κ.α. Από το 1996 έχει “ταυτιστεί” με το Θέατρο “25ης Μαρτίου” που ίδρυσε ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γρηγόρης Μήττας και τη μετεξέλιξή του, το “Θέατρο Φλέμιγκ”. Έργα της έχουν παρουσιαστεί από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, από το Κρατικό Ραδιόφωνο στο πλαίσιο της εκπομπής “θεατρικές βραδιές”, από το Θέατρο της Λεμεσού στην Κύπρο, από το Θέατρο της 25ης Μαρτίου, από το Θέατρο Φλέμιγκ, από το Δημοτικό Θέατρο Σταυρούπολης, από το Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς. Συμμετείχε με έργα της στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Βαφοπούλειου Πνευματικού Ιδρύματος.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ

Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς, γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1945 και σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη, που δεν τα τελείωσε ποτέ, γιατί, όπως έλεγε συχνά, «το έβαλα στα πόδια από τη σχολή για να μην αργήσω στο ραντεβού μου με τη λογοτεχνία» H πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ταυτίστηκε με την επιτυχία. Hταν το 1975, όταν ο Kάρολος Kουν ανέβασε στο υπόγειο του Θεάτρου Tέχνης τους «Προστάτες», ένα σπονδυλωτό θέαμα πάνω στην ξενοκρατία και τις ρίζες της στην ελληνική ιστορία, γεμάτο μουσική και τραγούδια του Χρήστου Λεοντή. Ηταν φανερό ότι ο Μήτσος Ευθυμιάδης το είχε γράψει με έγνοια για την επαφή του με το πλατύ κοινό και με γνώση των κωδίκων των λαϊκών θεαμάτων (από τον μπερντέ του Καραγκιόζη μέχρι τα πανηγύρια). Mετά τους «Προστάτες» ακολούθησαν «O Φώντας» (1977-1978), «O Φονιάς» (1981-83), και «Πέρα από τη νύχτα» το 1997. Ασχολήθηκε με την σκηνοθεσία ανεβάζοντας στο θέατρο «Πολυθέαμα» των Ιωαννίνων τους «Εμιγκρέδες» του Μρόζεκ και τα «Περιμένοντας τον Γκοντό» και «Τέλος του παιχνιδιού» του Μπέκετ, έχει μεταφράσει Αριστοφάνη («Ιππείς») και Αισχύλο («Προμηθέας Δεσμώτης», ενω έχει γράψει και ένα μυθιστόρημα («Μοιραία σχέση»). Πιστός στο λαϊκό θέατρο, συμμετείχε και σε κείμενα επιθεώρησης, για την παράσταση του 1997 στο «Δελφινάριο» με τίτλο «Eλλην εξασθενής».

Προλογίζει ο Μήτσος ΕυθυμιάδηςΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΦΟΣ - ΧΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΘΟΔΩΡΑΣ ΚΟΥΤΡΑΣ - ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΚΡΗΣ - ΘΕΜΗΣ ΜΑΝΕΣΗΣ- ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΦΟΥ - ΜΗΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ- ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΙΟΥΡΓΟΣ- ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ - ΣΙΒΗ ΣΙΔΕΡΗ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ- ΚΩΣΤΗΣ ΣΦΥΡΙΚΙΔΗΣ- ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ- ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΤΑΝΙΔΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ηχογράφηση 1984

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ

Μια φορά κι έναν καιρό στον τόπο τούτο το μικρό
ζούσαν κάτι φουκαράδες, οι ραγιάδες.
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα. Καληώρα.

Τη δεκάτη ο τσιφλικάς, δώστου κόψιμο ο πασάς
κι υπαγόρευε το ράσο: «Σφάξε με αγά μ’ ν’ αγιάσω».
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα. Καληώρα.

Κι έτσι οι τρεις από κοινού πίναν το αίμα του λαού
αφού τότε τσιφλικάδες ήσανε οι μπουρζουάδες.
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα. Καληώρα.

Ο ΕΓΓΛΕΖΟΣ, του Μπάμπη Τσικληρόπουλου

" Ε, πεθαμένοι άνθρωποι είμαστε, ρε Καλλιόπη, μπορείς να πεις την αλήθεια"

ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΠΟ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Ο αιφνίδιος θάνατος σε τροχαίο (εσκεμμένος άραγε;) ενός ζευγαριού και η άφιξή τους στον άλλο κόσμο, δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για μια ενδοσκόπηση της κοινής τους συζυγικής ζωής. Και καθώς το κουβάρι ξεσφίγγει αρχίζουν να πέφτουν από μέσα του πρόσφατα και παλιότερα γεγονότα, που ματώνουν με τις αλήθειες τους αλλά και πρόσωπα που έχουν καταρρακώσει διαχρονικές αξίες. Όλα αυτά μέσα σε ένα τοπίο, όπου μπλέκονται το όνειρο και η πραγματικότητα, το χτες με το τώρα και το πιθανό αύριο.

Είναι ένα έργο που δεν χρονοτριβεί καθόλου να μπει στο θέμα του, γιατί έχει να πει πολλά και να ξεδιαλύνει το μυστήριο με τον Εγγλέζο. Σε αιφνιδιάζει από την αρχή και κρατά εντελώς αμείωτο το ενδιαφέρον σου, ωσότου ακούσεις την τελευταία «λυτρωτική» φράση. ΑΡΑΓΕ ΕΚΕΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ Ή ΜΗΠΩΣ ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΕΙ; ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;

Ο Τσικληρόπουλος "χτίζει" σιγά σιγά και βασανιστικά - για εμάς -την ιστορία του, με μεγάλη μαστοριά. Δεν αποτελεί λοιπόν κομπασμό από την πλευρά μας να ισχυριζόμαστε ότι ανήκουμε στους θαυμαστές του συγγραφέα και ενώνουμε τον προσωπικό μας ενθουσιασμό  με τις διθυραμβικές κριτικές για άλλα έργα του που ανέβηκαν στο σανίδι όπως το «ΩΧ, ΤΑ ΝΕΦΡΑ ΜΟΥ»

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο σας παραδίδουμε στη μαγική θεατρική γραφή του Μπάμπη Τσικληρόπουλου. Καλή σας ακρόαση! 

Ακούστε το χωρίς τα παιδιά σας!

Λίγα λόγια για το συγγραφέα. Ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1939 και ανήκει στη μεταπολιτευτική γενιά των συγγραφέων που ακολούθησαν τη διαδρομή από το θέατρο του παραλόγου στην καταγραφή περιθωριακών φαινομένων του νεοελληνικού βίου

Τα Θεατρικά του έργα είναι: Η ΕΚΠΛΗΞΗ, ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ , Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ, ΟΙ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ, ΛΕΓΕ ΜΗΤΣΟ (μαζί με Ευθυμιάδη και Σκούρτη), Ο ΚΥΡΙΟΣ, ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ, ΣΑΛΤΟ ΜΟΡΤΑΛΕ, ΩΧ,ΤΑ ΝΕΦΡΑ ΜΟΥ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΘΕΑΤΕΣ, ΟΥΡΣΟΥΛΑ, ΚΡΑΥΓΕΣ ΚΥΡΙΩΝ, Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ

Ο ΕΓΓΛΕΖΟΣ :

Πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση 1989

Σκηνοθεσία Χρήστου Σιοπαχά

Παίζουν οι ηθοποιοί: Άννα Μακράκη, Γιώργος Κέντρος, Χάρης Εμμανουήλ και Μελίνα Μποτέλη
Διάρκεια: 1 ώρα 37λεπτά

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΗΧΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΣΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 1989 ΚΑΙ Η ΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ. ΕΓΙΝΕ ΒΕΒΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ κ. ΜΕΛΙΟ ΝΙΚΑ , ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΑΤΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΟΥ!