ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ (Μιχαήλ Πλατώνοφ) του Άντον Τσέχοφ

Μεγαλόσχημοι έρωτες, συζητήσεις για χρέη και γραμμάτια, ποτό, πλήξη και μονοτονία συνθέτουν το σκηνικό της ζωής των καλεσμένων στη βεράντα της γοητευτικής χήρας Άννας Πετρόβνα. Μέχρι την άφιξη του νεαρού δάσκαλου Πλατόνοφ, που θα λειτουργήσει καταλυτικά στη λιμνάζουσα καθημερινότητα των υπολοίπων.

Όμως, το φως που εκπροσωπούσε άλλοτε ο γοητευτικός ήρωας φαίνεται τώρα να θαμπώνει, αφού ο Πλατόνοφ σπαταλά τον καιρό του διασκεδάζοντας με τις αδυναμίες των άλλων και βάζοντας σε δοκιμασία τις δικές του.

Τέσσερις γυναίκες θα βρεθούν στη δίνη της γοητείας του. Το επικίνδυνο παιχνίδι του θα έχει αναπόφευκτες συνέπειες για όλους.

Στο πρώιμο έργο του Πλατόνοφ, ο Τσέχοφ προετοιμάζει και επεξεργάζεται τα κυρίαρχα θεματικά μοτίβα που θα τον απασχολήσουν στο μέλλον.

Οι ήρωές του οδηγούνται από τα πάθη, τις αδυναμίες και τα ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης, οι προσδοκίες διαψεύδονται από την πράξη, η ζωή παγιδεύεται σε μια ατελέσφορη αναζήτηση ευτυχίας. Κωμικότητα και δραματικότητα εναλλάσσονται χωρίς διακοπή, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην πραγματική ζωή.

Μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή Νίκου Γκάτσου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Νέζος, Νίκος Χατζίσκος, Πέτρος Φυσούν, Αλέκα Κατσέλη, Κάκια Αναλυτή, Παντελής Ζερβός, Φοίβος Ταξιάρχης, Μιχαήλ Μαραγκάκης, Αντιγόνη Βαλάκου, Μάνος Κατράκης, Γιάννης Αργύρης, Ελένη Ρήγα, Κώστας Ρηγόπουλος, Κώστας Μπάκας, Νόντας Καστανάς, Μαρίκα Κοτοπούλη, Γιώργος Πλούτης.

ΦΙΛΗΣΕ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΟ ΤΟΥ ΧΙΟΥ ΧΕΡΜΠΕΡΤ

Kiss and Tell του F. Hugh Herbert

Η δεκαπεντάχρονη Corliss Archer μαθαίνει για τον κρυφό γάμο του αδελφού της Lenny με την δεκαεπτάχρονη και καλή της φίλη την Mildred. Αναλαμβάνει να προστατέψει το μυστικό τους με τρόπους που νομίζει αυτή πως είναι οι καλύτεροι. Μήπως όμως είναι «βαρύ το φορτίο» και τα πράγματα μπερδευτούν χειρότερα;

Για το ραδιόφωνο: Ηχογράφηση 1967

Παίζουν οι ηθοποιοί:
Χριστίνα Κουτσουδάκη, Λουκιανός Ροζάν, Πέρυ Ποράβου, Αλέκος Κουρής, Πόπη Παπαδάκη, Στράτος Αλεξίου, Τζόλη Γαρμπή, Γιώργος Πέτρου, Χρήστος Νέγκας, Δημήτρης Ζακυνθινός, Βέτα Προέδρου, Λουίζα Ποδηματά, Γιώργος Τζαβέλας.

 

ΟΙ ΑΝΤΙΖΗΛΟΙ του Ρίτσαρντ Σέρινταν

 

           

                Richard Brinsley Sheridan - The Rivals

Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1775, έκτοτε έγινε ένα κλασσικό της αγγλικής λογοτεχνίας.

Οι Αντίζηλοι" του Ρίτσαρντ Σέρινταν είναι μια κωμωδία ηθών, που σατυρίζει τον συναισθηματισμό και τις σοφιστικέ προσποιήσεις το πνεύμα της οποίας λάμπει ακόμα και σήμερα. Περιλαμβάνει μονομαχίες, σπαθομαχίες την αυγή, εξαπάτηση και μάλιστα διπλή και τριπλή, όλα στο όνομα του έρωτα, με τους καλύτερους φίλους Captain Jack Absolute, Sir Lucius O'Trigger και Bob Acres όλους να ερωτεύονται άελά τους το ίδιο κορίτσι, τη γοητευτική και πολύ ιδιαίτερη Λυδία, η θεία της οποίας είναι η φοβερή κυρία Malaprop, η ίδια η ενσάρκωση της προσποίησης. Η κυρία Μάλαπροπ  απολαμβάνει τη χρήση λέξεων και φράσεων που ακούγονται σοφιστικέ, οι περισσότερες από τις οποίες χρησιμοποιούνται λανθασμένα. Ο χαρακτήρας έφερε στη θεατρολογία και στη γλώσσα γενικότερα τον όρο "μαλαπροπισμός" και γνώρισε μεγάλες δόξες και στο ελληνικό θέαμα από την υπηρέτρια της Δέσποινας Στυλιανοπούλου μέχρι τον πρόσφατο Φατσέα.

Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά στο Κόβεν Γκάρντεν στις 17/1/1775. Ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο την περίοδο 53-54 με πρωταγωνιστές την Ελένη Χαλκούση (που κρατά και στο ραδιόφωνο τον ίδιο ρόλο), τον Άρη Μαλιαγρό,  τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Ανδρέα Φιλιππίδη και άλλους. Αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε, αγαπητοί ακροατές,  ΕΔΩ τα θεωρητικά κείμενα και τις κριτικές της εποχής. Προσέξτε τα ονόματα που έγραψαν μεταξύ άλλων, κριτική για το έργο: Άγγελος Τερζάκης, Αιμίλιος Χουρμούζιος, Μιλτιάδης Καραγάτσης, Ευάγγελος Παπανούτσος, Μενέλαος Λουντέμης, Λέων Κουκούλας, Άλκης Θρύλος (Ελένη Ουράνη), Περσεύς Αθηναίος, Κώστας Παράσχος.

Για το ραδιόφωνο: ηχογράφηση 1968 - μετάφραση Διονυσίου Ρώμα

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ορφέας Ζάχος, Νάσος Κεδράκας, Καίτη Λαμπροπούλου, Ξένια Καλογεροπούλου, Κλεώ Σκουλούδη, Ελένη Χαλκούση, Νίκος Τζόγιας, Τρύφων Καρατζάς, Γιάννης Αποστολίδης, Αθηνόδωρος Προύσαλης, Γιάννης Αργύρης, Σπύρος Φασιανός, Λουκιανός Ροζάν, Εύη Πολυχονίδου.

Καλή ακρόαση!

Το στερνό καράβι του Αλεχάντρο Κασόνα

La casa de los siete balcones, 1957

Άλλοι τίτλοι του έργου είναι  "Το σπίτι με τα εφτά μπαλκόνια" και "Χορεύοντας με τη σιωπή".

Το έργο διαδραματίζεται στο σπίτι που το λένε "τα εφτά μπαλκόνια", αρχοντικό που ανήκει σε πλούσιους κτηματίες του Ισπανικού Βορρά.

Είναι ένα μεταφυσικό παραμύθι επικεντρωμένο στις σχέσεις μιας παράξενης οικογένειας με κέντρο μια ανύπαντρη γυναίκα, την Ελισέα, που ζει στα όρια της παραφροσύνης και ενώ περιμένει τον αρραβωνιαστικό της να γυρίσει απ’ την Αμερική, αφήνει τον ρεαλιστικό χρόνο να περνάει μένοντας στο τότε.

Εύθραυστη, σαν σπασμένος καθρέφτης, που πέφτοντας πάνω της το φως (η πραγματικότητα) αλλάζει χρώματα και λάμψεις.

Γύρω της ένας ιστός ανθρώπων και καταστάσεων που απαρτίζουν έναν ιδιαίτερο κόσμο:
Κυριαρχεί ο σύζυγος της νεκρής αδερφής της, Ραμόν, ένα πρόσωπο καταραμένο και κατακερματισμένο συναισθηματικά, με έντονα πάθη και απρόβλεπτες αντιδράσεις.

Ο χαρακτήρας και οι προθέσεις του υπονομεύουν κάθε προσπάθεια προσέγγισης προς τον έφηβο γιο του Έρον, που δεν μιλάει και δεν επικοινωνεί με κανέναν άλλον  εκτός από τη θεία του.

Η σχέση θείας - ανιψιού, η επικοινωνία τους, η έκφρασή τους και το ιδιαίτερό τους χάρισμα να βλέπουν την "Τρίτη διάσταση" των πραγμάτων τους κάνει να ζουν στον κόσμο που θέλουν.

Η ιστορία τους σπάει τα όρια της στενής πραγματικότητας και μας φέρνει αντιμέτωπους με το εξωπραγματικό, όχι σαν κάτι αληθινά φανταστικό αλλά σαν μια ιδιάζουσα πραγματικότητα.
Την ισορροπία προσπαθεί να εξασφαλίσει η ιδανική πλευρά της ανθρώπινης φύσης, ο Δον Γερμάν, ο γιατρός της οικογένειας, η προσωποποίηση της καλοσύνης και της δικαιοσύνης.

Το "Χορεύοντας στη σιωπή" πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τον Δημήτρη Μυράτ και τη Βούλα Ζουμπουλάκη στο θέατρο Αθηνών την περίοδο 1964-65, με τον τίτλο "Το Στερνό Καράβι".
Στην πρεμιέρα, καλεσμένος του θιάσου, παραβρέθηκε και ο ίδιος ο Κασόνα.

Tις περιόδους 2006-2008 ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου Βεάκη, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Νίκου Καραγεώργου και πρωταγωνιστές τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου, τον Χρήστο Βασιλόπουλο και τον Κώστα Αρζόγλου.

Αλεχάντρο Κασόνα (1903 - 1965) – συγγραφέας

Το 1903 γεννήθηκε ο Αλεχάντρο Ροντρίκεζ. Ήταν ο δεύτερος από πέντε παιδιά της οικογένειας. Το ψευδώνυμο Κασόνα το έδωσε αργότερα ο ίδιος, σαν αναφορά στο μεγάλο σπίτι ή “casona” όπου όλη η οικογένεια ζούσε κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ο εξαίρετος αυτός θεατρικός συγγραφέας έζησε μια πολύ όμορφη συναισθηματικά ζωή, σε μια πολύ ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα σε ένα μικρό χωριό στα βόρεια της Ισπανίας. Το χωριό αυτό του πρόσφερε την απλή ζωή, τις παραδόσεις και τις αξίες που συνεχίζονταν από γενιά σε γενιά, τις ιστορίες και τους μύθους της Ισπανίας. Όλα αυτά καθόρισαν την φαντασία και διαπέρασαν όλη την ύπαρξη του και αργότερα τη θεατρική του γραφή. Μεταφέρει όλες αυτές τις αξίες της ταπεινής του καταγωγής, με μεγάλη μαεστρία στα έργα του, αυτές κουβαλούν τα απαραίτητα στοιχεία που ανοίγουν και ξεδιπλώνουν διάπλατα τον ορίζοντα της διαδοχής των εικόνων των ιδεών και των συναισθημάτων που αγγίζουν το θεατή.

Η θεατρικότητα των έργων του είναι δεδομένη, αφού, όπως συμβαίνει και με όλους τους γνωστούς Ισπανούς δραματουργούς, έχει τις ρίζες της στην πλούσια θεατρική παράδοση αυτού του λαού. Την εποχή της δημοκρατίας, ο Κασόνα με το φίλο του Λόρκα, εργάστηκαν με αυταπάρνηση και πάθος για τη διάδοση του θεάτρου στο λαό, ακολουθώντας την παράδοση των θιάσων του χρυσού ισπανικού αιώνα. Ο Λόρκα με την περίφημη “Μπαράκα” του και ο Κασόνα, από το ’31 έως το ’36 διευθύνοντας ένα θίασο σπουδαστών και δίνοντας πάνω από τριακόσιες παραστάσεις σε μικρές πόλεις και χωριά, όπου οι περισσότεροι από τους κατοίκους δεν είχαν δει ποτέ θέατρο. Το 1936 στο σπίτι της μεγάλης πρωταγωνίστριας Μαργαρίτας Ξίργκου, ο Κασόνα, ο Λόρκα και κάμποσοι συγγραφείς, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, συνειδητοποιούν ότι ο πόλεμος δε θα αφήσει τόπο για το θέατρο. Αποφασίζουν τη μετάβασή τους στην Νότιο Αμερική, στο Μπουένος Άιρες, εκτός από τον Λόρκα. Στο Μπουένος Άιρες, Κασόνα, γράφει τα περισσότερα από τα έργα του, τα οποία σκηνοθετεί τις περισσότερες φορές ο ίδιος. Εκεί γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και γίνεται γνωστός σε Αμερική και Ευρώπη. Μετά από 26 χρόνια αυτοεξορίας επιστρέφει στην Ισπανία, όπου και πεθαίνει στη Μαδρίτη, το 1965.

Μεταδόθηκε από το Τρίτο Πρόγραμμα στο Θέατρο της Κυριακής στις 2 Φεβρουαρίου του 1972 με τους Αντιγόνη Βαλάκου, Νέλλη Αγγελίδου, Γιάννη Αργύρη, Βούλα Χαριλάου, Ματίνα Καρρά

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΙ του Αλεξάντρ Σούχοβο Κομπίλιν

Μια ρωσική σάτιρα θα σας παρουσιάσουμε σήμερα αγαπητοί μας ακροατές. Είναι το πρώτο μέρος από την τριλογία Σκηνές από το παρελθόν του Alexandre Vassilievitch Soukhovo-Kobyline. 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κίττυ Αρσένη, Χρήστος Δαχτυλίδης, Ματίνα Καρρά, Φάνης Χηνάς, Γιώργος Γεωγλερής, Χρήστος Μάτζαρης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Ελπιδοφόρος Κώτσης.

Ο Alexandre Vassilievitch Soukhovo-Kobyline., (Александр Васильевич Сухово-Кобылин), 1817 - 1903 ήταν ένας πλούσιος αριστοκράτης που ταξίδευε συχνά. Ο Sukhovo-Kobylin συνελήφθη, διώχθηκε και καταδικάστηκε στη Ρωσία για τη δολοφονία της γαλλίδας ερωμένης του Louise-Simone Dimanche, ένα έγκλημα για το οποίο σήμερα γενικά πιστεύεται ότι ήταν αθώος. Κατάφερε τελικά να επιτύχει την αθώωσή δωροδοκώντας δικαστικούς υπαλλήλους και χρησιμοποιώντας όλες τις επαφές του στη ρωσική ελίτ. Με βάση την προσωπική εμπειρία του, ο Sukhovo-Kobylin έγραψε μια τριλογία από σατιρικά έργα σχετικά με τη δωροδοκία και άλλες πρακτικές διαφθοράς στο ρωσικό δικαστικό σύστημα της εποχής - "Ο Γάμος του Krechinsky " (ρωσικά: Свадьба Кречинского) (1850 - 1854, που το ξεκίνησε στη φυλακή), "Η Δίκη" (εναλλακτικά με τίτλο Η υπόθεση) (ρωσικά: Дело) (1869), και «Ο Θάνατος του Tarelkin" (ρωσικά: Смерть Тарелкина) (1869). Το πρώτο έργο είχε άμεση επιτυχία και έγινε ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα της Ρωσίας. Θεωρείται, επίσης, το καλύτερο του Sukhovo-Kobylin. (Από τη Βικιπαίδεια)