Ο ΒΑΡΑΒΒΑΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΡΕΛΛΙ

 

Barabbas - A dream of the world's tragedy - 

Marie Corelli

Υπόθεση: Ο Βαραββάς (εξελληνισμένη μορφή του αραμαϊκού bar abba, δηλαδή «γιος του πατέρα») είναι ένα πρόσωπο που αναφέρεται στις περιγραφές των Παθών του Χριστού. Σε αυτές είναι ο κρατούμενος τον οποίο ο Πόντιος Πιλάτος ελευθέρωσε για την εορτή του εβραϊκού Πάσχα στην Ιερουσαλήμ αντί για τον Ιησού Χριστό.

Σύμφωνα με τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης υπήρχε ένα υπερισχύον της ρωμαϊκής εξουσίας πασχαλινό έθιμο στην Ιερουσαλήμ που επέτρεπε στον Πιλάτο, praefectus (έπαρχο) της Ιουδαίας, να αναιρέσει την καταδίκη σε θάνατο ενός φυλακισμένου μετά από λαϊκή απόφαση, οπότε στο πλήθος (όχλον) προσφέρθηκε μία επιλογή: να ελευθερωθεί ο Βαραββάς ή ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Το πλήθος επέλεξε να ελευθερωθεί ο Βαραββάς και να σταυρωθεί ο Ιησούς. Ο Πιλάτος αναφέρεται ότι ενέδωσε απρόθυμα στην επιμονή του όχλου. Επιπλέον, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος προσθέτει ότι ο λαός ανεφώνησε για τον Ιησού «το αίμα αυτού εφ' ημάς και επί τα τέκνα ημών».

Ελεύθερη διασκευή για το ραδιόφωνο: Χρήστος Σερδινιάρης.

Σκηνοθεσία: Νίκος Φιλιππόπουλος.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Βέρα Ζαβιτσιάνου, Νίκος Δενδρινός, Γιώργος Νέζος, Γιάννης Μιχαλόπουλος, Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Μαίρη Λαλοπούλου, Πέτρος Φίτσιος, Σταύρος Ξενίδης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Τρύφων Καρατζάς, Κώστας Μπάκας, Βίκτωρ Παγουλάτος, Κούλα Αγαγιώτου, Κατερίνα Χέλμη.

Δημήτρης Μυράτ (στο ρόλο του Βαραββά),

Ιορδάνης Μαρίνος (φωνή του Ιησού)

Η ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΟΥΜΑ ΥΙΟΥ

Alexandre Dumas

L'étrangère (1876) - La straniera - Η ξένη  Αλέξανδρου Δουμά υιού

Υπόθεση: Η σύζυγος, Δούκισσα του Septmonts, αιωρείται στο χείλος της μοιχείας νιώθοντας έντονα αισθήματα για έναν παιδικό της φίλο τον Gérard. Ο γάμος που έχει δημιουργηθεί από την φιλοδοξία του πατέρα, την άγνοια της κόρης και την ποταπότητα του γαμπρού φτάνει στο τέλος του. Ο κτηνώδης και άπιστος σύζυγό της, Δούκας του Septmonts, θα ζητήσει ικανοποίηση από τον Gérard καλώντας τον σε μονομαχία ....

Σε κάποια σημεία ο ήχος δεν είναι και ο καλύτερος λόγω παλαιότητας της κασέτας από την οποία έγινε η μετατροπή.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Χατζηαργύρη, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Γιώργος Νέζος, Βίκτωρ Παγουλάτος, Ιορδάνης Μαρίνος, Ανδρέας Φιλιππίδης, Μιχάλης Μπαλής, Γιάννης Ροζάκης, Χάρης Παναγιώτου, Χρήστος Πάρλας, Ελένη Χαλκούση, Λουκιανός Ροζάν.

Ο ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ του Ευγένιου ΙΟΝΕΣΚΟ

“ Ένα συμβολικό έργο, σχόλιο του συγγραφέα, για την προσαρμογή της Γερμανικής κοινωνίας στην άνοδο του ναζισμού.

Επίκαιρο το θέμα, αν παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις της σημερινής κοινωνίας στις καινούριες προκλήσεις των καιρών. Μετανάστες, Τσιγγάνοι, Καταναλωτές, ψηφοφόροι, συνειδητοποιημένοι πολίτες της γης, συντηρητισμός.
Αναμφίβολα μια μουδιασμένη κοινωνία παγκοσμίως και ανίκανη να διαχειριστεί τον εαυτό της, κινδυνεύοντας να συνθλιβεί κάτω από το βάρος των επιλογών της.”
Σε μια μάλλον αλλόκοτη και παράλογη ιστορία του θεατρικού του έργου με τίτλο «Ο ρινόκερος» ο Ευγένιος Ιονέσκο μας περιγράφει μια μικρή επαρχιακή πόλη στην οποία όλοι οι άνθρωποι μετατρέπονται βαθμιαία σε ρινόκερους, δηλαδή χάνουν την ανθρωπιά τους, αποκτηνώνονται και προσαρμόζονται στο κομφορμιστικό ρεύμα της εποχής τους με την ενσωμάτωσή τους στη νέα ζωώδη κυρίαρχη κατάσταση πραγμάτων.

Το έργο κλείνει με την εσωτερική πάλη του πρωταγωνιστή του Μπερανζέ, του τελευταίου που ακόμη παραμένει άνθρωπος, μια και η σύντροφός του Ντέζη υποχώρησε και αυτή και μετατράπηκε σε ρινόκερο. Και ο Μπερανζέ καταλήγει:
«Θα πολεμήσω ενάντια σ’ όλο τον κόσμο. Η καραμπίνα μου, πού είναι η καραμπίνα μου; (Γυρίζει προς το μέρος του τοίχου, που φαίνονται πάντα τα κεφάλια των ρινόκερων και ουρλιάζει με όλη του τη δύναμη).
Ενάντια σ’ όλον τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτόν μου ενάντια σ’ όλο τον κόσμο… δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω… Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος… και μέχρι να ‘ρθεί το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Οχι δεν θα συνθηκολογήσω!… ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΑΣ!».
 Το παραπάνω σημείωμα παρουσίασης το δανειστήκαμε απο το site www.ksm.gr
  Η ηχογράφηση για το ραδιόφωνο έγινε το 1960 και ερμηνεύουν οι ηθοποιοί:
Ανδρέας Φιλιππίδης, Κλεώ Σκουλούδη, Δήμος Σταρένιος, Γιώργος Μοσχίδης, Βάσω Μεταξά, Κώστας Ρηγόπουλος, Άννα Κυριακού, Βίκτωρ Παγουλάτος, Ευάγγελος Πρωτοπαππάς, Κώστας Παπαγεωργίου, Γιώργος Πλούτης και Απόστολος Αυδής
Η μετάφραση του έργου έγινε από την Ιουλία Ιατρίδη και η Ραδιοσκηνοθεσία είναι του Μήτσου Λυγίζου.
Η διάρκεια του έργου είναι 1 ώρα και 40 λεπτά.
Καλή σας ακρόαση!

Καληνύχτα έρωτα, του Αλέκου Λιδωρίκη

Δεν υπάρχουν πια λουλούδια κάθε μέρα, σκέφτεται ο Χάρης Μαργέλης


Ένα ωραίο αισθηματικό έργο, σας παρουσιάζουμε σήμερα αγαπητοί ακροατές. Σε κάποιον από τους τρεις πρωταγωνιστές θα συναντήσετε τον εαυτό σας. Ο Χάρης Μαργέλης με τη φωνή του Γρηγόρη Βαφιά θα σας πείσει ότι συνάντησε μια ειλικρινή ανοιξιάτικη αγάπη στο φθινόπωρο της γεμάτης κενά ζωής του. Η Θεανώ Ιωαννίδου που ενσαρκώνει την Ιωάννα Λεοντίδη θα σας συγκινήσει και θα σας προβληματίσει με τα ερωτήματά της: ήταν αιτία ο αλκοολισμός της για την κατηφόρα που έχει πάρει η ζωή της ή είναι το αποτέλεσμα της μοναξιάς που της επέβαλε ο άντρας της με τις περιπέτειες και τη δουλειά του; Την Λένα Πετράλη, φρέσκια, χρωματιστή, τρυφερή, αληθινή, από τη φωνή της Βέρας Ζαβιτσιάνου θα την ερωτευτείτε κι εσείς. Πιο πολύ θα σας πείσει όμως η πένα του Αλέκου Λιδωρίκη. Η νομοτελειακή έκβαση της υπόθεσης θα σας αφήσει με αμηχανία να αναρωτιέστε ποιο είναι τελικά το happy end σ' αυτή την ιστορία, στην άλλη, στη δικιά σας, στου Γιώργου, στης Μαρίας ....

Ο Αλέκος Λιδωρίκης (1907-1988) γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του δημοσιογράφου, θεατρικού συγγραφέα, θιασάρχη και πολιτικού Μιλτιάδη Λιδωρίκη. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης και παράλληλα άρχισε να συνεργάζεται ως δημοσιογράφος, κριτικός και χρονογράφος με αθηναϊκές εφημερίδες (όπως η Καθημερινή, η Ακρόπολις, η Ελευθέρα Γνώμη, το Έθνος, τα Νέα) αλλά και με τον Εθνικό Κήρυκα της Νέας Υόρκης. Ως δημοσιογράφος γνώρισε μεγάλη επιτυχία, κυρίως στο χώρο των συνεντεύξεων, επιτυγχάνοντας να συνομιλήσει με πολλές μεγάλες προσωπικότητες της πολιτικής, του πνεύματος και της τέχνης. Έζησε πολλά χρόνια στις Η.Π.Α. και από το 1945 ως το 1959 εργάστηκε στην κινηματογραφική εταιρεία Twentieth Century Fox. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1925 με θεατρικά μονόπρακτα έργα, που ανέβηκαν από ερασιτεχνικούς θιάσους και το 1933 ο θίασος Αλίκης-Μουσούρη ανέβασε το τρίπρακτο "Η μεγάλη στιγμή". Έργα του παραστάθηκαν από τους θιάσους Κοτοπούλη, Αρώνη-Μουσούρη, του Εθνικού Θεάτρου και άλλους, ενώ το σύνολο της παραγωγής του αριθμεί είκοσι περίπου τίτλους. Έγραψε επίσης διηγήματα, μυθιστορήματα και μια ποιητική συλλογή. Γενικός γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, βραβεύτηκε το 1940 με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου. Πέθανε το 1988. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Αλέκου Λιδωρίκη βλ. Γεωργουσόπουλος Κώστας, «Λιδωρίκης Αλέκος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986 και Καρνασιώτης Κώστας, «Λιδωρίκης Αλέκος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. (Πηγή: http://www.biblionet.gr)

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γρηγόρης Βαφιάς, Βίκτωρ Παγουλάτος, Κώστας Καστανάς, Νόρα Κατσέλη, Άννα Φόνσου, Θεανώ Ιωαννίδου, Βέρα Ζαβιτσιάνου    Καλή Ακρόαση !

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΟΥ ΑΛΕΚ ΚΟΠΕΛ - Alec Coppel (1907 - 1972)

Έργο του Μ. Αναγνώστου φίλου του blog

 ΠΡΟΣΟΧΗ

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ BLOG ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ Ή ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΓΑΜΟ , ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΝΑ ΜΗ ΣΑΓΗΝΕΥΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ (όλα αυτά με πολύ πειρακτική διάθεση βεβαίως)

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, γεια σας από την ακριτική Σάμο! Με τη θάλασσα μπροστά στα πόδια μου κυριολεκτικά, η επιλογή του σημερινού έργου ήταν εντελώς φυσιολογική κι εύκολη. Όταν το άκουσα, με το μουρμουρητό του κύματος για ηχητικό εφέ(*), είπα: Αυτή θα είναι η επόμενη ανάρτηση. Θα την ευχαριστηθείτε!

Η υπόθεση του έργου (μέχρι κάποιου σημείου) με λίγα λόγια :

O Τζορτζ -ή/και Τζόρτζιο- είναι γόνος μιας αγγλικής οικογενείας εφοπλιστών, που ροκανίζει τον πλούτο των δικών του, γυρίζοντας τον κόσμο και ψάχνοντας για τον παράδεισο. Μια μέρα κάθεται στον βράχο του Γιβραλτάρ κι ατενίζει την Βόρεια Αφρική απέναντι, συνεχίζοντας την μέχρι τώρα μάταιη αναζήτησή του. Τότε σαν ένα εκτυφλωτικό φως του ήρθε η ιδέα. Ο παράδεισος , που ονειρευόταν να δημιουργήσει και να ζήσει μέσα σε αυτόν, ανοιγόταν ακριβώς μπροστά του αλλά και πίσω του. Η λύση του προβλήματος του ήταν εδώ. Και ξεκίνησε μέσα σε απόλυτη μυστικότητα να τον χτίζει και να τον απολαμβάνει. Κάτι όμως πήγε στραβά κι ο μικρός επίγειος θεός οδηγήθηκε στο …εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο Άλεκ Κόπελ ήταν Αυστραλός σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας που γεννήθηκε το 1907 και πέθανε το 1972. Έζησε στο Λονδίνο και στο Χόλιγουντ και έγραψε σενάρια για ελαφρά θρίλερ, μυστήρια και σεξοκομωδίες. Η καλύτερη στιγμή του ήταν το σενάριο σε ένα αριστούργημα του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το περίφημο τοVertigo (Δεσμώτης του ιλίγγου) με τους Τζέιμς Στιούαρτ και Κιμ Νόβακ.

Ο καπετάνιος στον Παράδεισο γυρίστηκε ταινία το 1953 με τους Άλεκ Γκίνες και Υβόνη Ντε Κάρλο και ήταν υποψήφιο για όσκαρ σεναρίου το 1954.
Ανέβηκε και στο Μπρόντγουέι ως μιούζικαλ σε σκηνοθεσία του Jose Ferrer.


Στην Ελλάδα ανέβηκε στο ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΡΓΗ τη θεατρική περίοδο 1961-1962 απ' όπου και η αφίσα.

Ο ίδιος σκηνοθέτης - Γιώργος Θεοδοσιάδης - μετέφερε το έργο στα στούντιο ηχογράφησης του ραδιοφώνου το έτος 1966 με ερμηνευτές των ρόλων τους: Ρηγόπουλο, Μιχαλόπουλο, Ξενίδη, Κύρου, Ροζάν, Παγουλάτο, Κυριακού, Μουνδρέα, Ζαχαριάδη, Ξανθάκη

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΚΡΟΑΣΗ!!!

 Το ηχητικό αρχείο είναι από τη συλλογή του Θ.Π. Τον ευχαριστούμε θερμά εκ μέρους όλων σας!