Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΝΔΗΛΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΝΔΗΛΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017

ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΚΟΥΤΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΝΔΗΛΑ


Υπόθεση: 13-12-1964. Ένας άγνωστος άντρας συναντά ένα 8χρονο παιδί τον Nick Chalmer και αφού του λέει πως η μητέρα του είναι άρρωστη το πείθει να φύγει από το σχολείο την ώρα του διαλλείματος και να τον ακολουθήσει. Ο άντρας οδηγεί το παιδί κοντά στις αποθήκες του λιμανιού. Ο μικρός είναι τώρα φοβισμένος. Ο άγνωστος για να τον καθησυχάσει συστήνεται ως Elton Swen. Μετά από ώρες η αστυνομία βρίσκει τον μικρό αναίσθητο με πυρετό ενώ κοντά του είναι νεκρός ο απαγωγέας. Έχει πυροβοληθεί θανάσιμα αλλά το όπλο δεν βρίσκεται πουθενά....
Ο Nick Chalmer είναι τώρα 23 ετών. Λαμβάνει μια επιστολή που περιέχει απόκομμα εφημερίδας της εποχής που αναφέρεται στο περιστατικό αυτό. Ο Nick προσπαθεί να θυμηθεί αλλά όλα είναι πολύ μπερδεμένα στο μυαλό του. Ο πεθερός του Nick θα προσλάβει τον ντεντέκτιβ Liu Alchair για να βρει τι ακριβώς συμβαίνει με τον γαμπρό του.....

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλέκα Κατσέλη, Μάκης Ρευματάς, Νίκος Νικολάου, Δήμητρα Δημητριάδου, Βασίλης Μαλούχος, Ζώρας Τσάπελης, Βίκυ Βανίτα, Τρύφων Καρατζάς, Νίκος Γαλανός, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη
Ραδιοσκηνοθεσία: Γιώργος Μεσσάλας
Μουσική επιμέλεια: Δανάη Ευαγγελίου

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη

Το έργο μεταδόθηκε πρώτη φορά από το Α΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας τον Απρίλιο του 1981.

Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

Η ΜΑΡΙΑ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ



 
MARIE-OCTOBRE   
των  Ζακ Ρομπέρ, Ζιλιέν Ντιβιβιέ και Ανρί Ζανσόν

Υπόθεση: Μια ομάδα Γάλλων αντιστασιακών συγκεντρώνεται μετά τον πόλεμο στο σπίτι μιας αγωνίστριας με το κωδικό όνομα Μαρία του Οκτώβρη, για να ανακαλύψουν ποιος ανάμεσά τους στάθηκε συνεργάτης των Γερμανών. 
Διασκευή ενός φημισμένου θεατρικού έργου, που κινείται στην αστυνομική ατμόσφαιρα των βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι.



Παίζουν οι ηθοποιοί: Γρηγόρης Βαφειάς, Σοφία Μυρμηγκίδου, Δημήτρης Ιωακειμίδης, Θεανώ Ιωαννίδου, Φάνης Σχοινάς, Ορφέας Ζάχος, Δημήτρης Μπισλάνης, Γιάννης Αργύρης,  Νάσος Κεδράκας, Γιάννης Κανδήλας,



Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ 288 των Μίμη Τραϊφόρου - Δημήτρη Βασιλειάδη

Η ηχογράφηση έγινε το 1982 για την Πρωϊνή Θεατρική Σειρά* του Β΄ Προγράμματος, σε σκηνοθεσία Βύρωνα Πάλλη και μουσική επιμέλεια Ανακρέοντα Παπαγεωργίου.
(*Μεταδόθηκε σε 11 συνέχειες. Τα αρχεία έχουν μονταριστεί σ' ένα)

Ο Μίμης Τραϊφόρος (1912-1998), ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς και συγγραφέας πολλών επιθεωρήσεων, γεννήθηκε στον Πειραιά, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο. Το 1932 βρέθηκε στη δραματική σχολή του Εθνικού, όπου πήρε το δίπλωμα του, χωρίς ποτέ να γίνει ηθοποιός. Το καλοκαίρι του 1934 εμφανίστηκε στη «Μάντρα» του Αττίκ και το 1938 έγραψε το πρώτο του τραγούδι για την επιθεώρηση. Εκεί γνώρισε τη Σοφία Βέμπο, την οποία λάτρεψε, και έγινε η σύντροφός του, στην ζωή και στην τέχνη για σαράντα χρόνια. Η συνεργασία τους άρχισε στον πόλεμο του 1940. Τότε έγραψε και το τραγούδι «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», σύμβολο του τότε μαχόμενου ελληνικού έθνους. Στα 1941 πήγε με τη Βέμπο στη Μέση Ανατολή για την ψυχαγωγία του ελληνικού στρατού. Στα τρία χρόνια που έμεινε, έγραψε και σκηνοθέτησε πάνω από 100 επιθεωρήσεις. Το 1946, στην ελεύθερη Αθήνα, η επιτυχία της επιθεώρησης «Ελλάδα μου κουράγιο», που έγραψε μαζί με τον Βασιλειάδη, συντέλεσε στην καθιέρωση του. Το 1950 άνοιξε το θέατρο Βέμπο, με το "Βίρα τις άγκυρες" (Τραϊφόρου-Γιαννακόπουλου), μια θριαμβευτική επιτυχία, που έγινε θρύλος. Στα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι το 1970, ανέβηκαν όλες οι επιθεωρήσεις του και τα άλλα έργα που έγραψε στο εξής, και τα οποία στο σύνολό τους ξεπερνούν τα 50.
Το 1957 ανεβάζει το «Στουρνάρα 288», μια σπονδυλωτή κωμικοτραγική ιστορία των ενοίκων μιας πολυκατοικίας, καθιερώνοντας έτσι μια καινούργια θεατρική "φόρμα", που στηρίζεται και πάλι στη σάτιρα, χωρίς υπερπολυτελές θέαμα και γυμνό, ανανεώνοντας το θεατρικό είδος της επιθεώρησης.
Το 1959 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ντίνο Δημόπουλο.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Δημήτρης Μπάνος, Μελίνα Παπανέστορα, Βάντα Καρακατσάνη, Κοραλία Καράντη, Κώστας Αρζόγλου, Γιώργος Κωνσταντής, Δήμητρα Δημητριάδου, Γιάννης Κανδήλας, Μάρα Θρασυβουλίδου, Δημήτρης Ζακυνθινός, Ελευθερία Σπανού και Μαρία Ζαφειράκη.



Και αυτό το ηχητικό αρχείο με όλα τα παρελκόμενα προέρχεται από τον ραδιοθεατρικό θησαυρό του φίλου μας Γ.Χ. από Θεσ/κη.Τον ευχαριστούμε θερμά για πολλοστή φορά!

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

ΡΑΔΙΟΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ



Αγαπητοί φίλοι του θεάτρου στο ραδιόφωνο, γεια σας! 
Πολλοί θα θυμούνται απ' το σχολείο τη ρήση: " Στους γονείς μου οφείλω το ζην και στους δασκάλους μου το ευ ζην". Περνώντας ο καιρός κοντά στο "ζην" αναγνωρίσαμε στους γονείς μας και πολλές ακόμη προσφορές. Ευγνωμόνως λοιπόν αναγνωρίζω στους δικούς μου την αγάπη μου για το θέατρο στο ραδιόφωνο, που μετράει πάνω από σαράντα χρόνια κι ανάγεται στην παιδική μου ηλικία. Θυμάμαι...196...
Το ραδιόφωνο INERNATIONAL από τότε που το είχε φέρει ο μεγάλος μου αδελφός- μπαρκαρισμένος στα καράβια- είχε βρει τη θέση του ψηλά στην πιατοθήκη της κουζίνας-κρεβατοκάμαρας των γονιών μου. Μια κεραία, χάλκινη σπιράλ, διέσχιζε απ' άκρη σ΄άκρη το δωμάτιο, διαγώνια στα δοκάρια της ξύλινης σκεπής και είχαμε σήμα δυνατό και καθαρό. Τα " Νέα Ταλέντα" του Γιώργου Οικονομίδη, με τη Ρένα Ντορ πάντα παρούσα, ήταν η εκπομπή που συνόδευε το κυριακάτικο μεσημεριανό φαγητό. Μακαρόνια με κρέας κοκκινιστό ( μια φορά την εβδομάδα τρώγαμε κρέας) και μπόλικη σάλτσα με μυτζήθρα. Και το βράδυ, το κάθε κυριακάτικο βράδυ, ο αέρας του φτωχικού μας σπιτιού κατακλυζόταν από τις φωνές των ηθοποιών, τις μουσικές και τα ηχητικά εφέ. Μαγεμένοι ακούγαμε το θέατρο. Κουκουλωμένος με τα χειμωνιάτικα σκεπάσματα, ανάμεσα στους γονείς μου- προνόμοιο που απολάμβανα ως ο βενιαμίν οικογένειας μα και τελευταίος εκ των έξι εναπομείνας μαζί τους, ζούσα με όλες μου τις αισθήσεις τη θεατρική εμπειρία. Κάποιες φορές η ακρόαση ήταν ομαδική με συνακροατές την κυρα-Δέσποινα και τον κυρ-Βαγγέλη, αδέλφια ανύπαντρα, που γερνούσαν παρέα. Απλοί, αγράμματοι, καθημερινοί άνθρωποι όπως και οι δικοί μου. Το γκονγκ χτύπαγε... Σσσσ... Οι συζητήσεις κόβονταν μαχαίρι. Απόλυτη σιωπή μέχρι το τέλος του έργου, ιερή προσήλωση, ατμόσφαιρα μυσταγωγίας.
Μετά - τι χαρά- ήλθε το θέατρο της Δευτέρας , της Τρίτης και της Τετάρτης. Απέκτησαν άλλο νόημα πιο πολλά βράδια της φτωχικής μας καθημερινότητας στην επαρχία. Από τη χαραμάδα του ραδιοφώνου μπήκε στη ζωή μου ένα φως, που φώτισε τα παιδικά και τα εφηβικά μου χρόνια. Αυτό το ίδιο φως έμελλε να με βρει ξανά πολλά χρόνια μετά, το 199...κάτι. Από τότε και στο εξής (με την iza terra amata πλέον) προσπαθούμε να μη χάνουμε το ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ στο Τρίτο πρόγραμμα, που πάντα ηχογραφούμε, και βέβαια εννοείται ότι δεν έχουμε χάσει - πλην ενός- κανένα δισκάκι που βάζει η Ραδιοτηλεόραση. Υπολογίζουμε ότι η συλλογή μας ξεπερνά τα 400 θεατρικά έργα κι αισθάνομαστε πλούσιοι! Έχουμε αρχίσει μια καταγραφή κι επεξεργασία τους μόνο και μόνο για να μοιραστούμε ευκολότερα αυτό το θησαυρό με όλους εσάς που αγαπάτε το ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ.Οι κορούλες μας κοιμούνται ακούγοντας θεατρικά έργα ( αγαπημένο τους έργο " Η καμπάνα και το χελιδόνι" του Ιάκ. Καμπανέλη), όπως κι εμείς άλλωστε. Και δεν έιναι υπερβολή ότι η ακρόαση των έργων είναι το κοινό οικογενειακό μας "άθλημα". Είτε είμαστε στο σπίτι είτε ταξιδεύουμε με το αυτοκίνητο είτε ακόμη κάνοντας διακοπές με το αντίσκηνο σε ερημικές παραλίες...ακούμε συχνά θέατρο
Επιτρέψτε μου να κλείσω αυτό το σημείωμα με κάποια λόγια προς τους γονείς μου, που όσο ήταν ζωντανοί δεν τους είπα:
Πατέρα, μάνα και μόνο αυτό να είχατε κάνει για μένα, θα ήταν αρκετό να σας ευγνωμονώ.


 " Άγρια νύχτα " του Γιάννη Κανδήλα με τους Γιώργο Μοσχίδη, Βίκυ Βανίτα (σπάνια συμμετοχή ) κ.ά. και  "Ο δολοφόνος σκότωνε τα μεσάνυχτα" του Τζων Ντίξον Καρ με τους Μάκη Ρευματά, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Τρύφωνα Καρατζά, Θόδωρο Δημήτριεφ, Σπύρο καλογήρου και αφηγητή τον Βύρωνα Πάλλη.
Καλή ακρόαση!