Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ

Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΟΥΑΡΙΕ του Εμίλ Οζιέ


 Θεατρικό Μουσείο Κύπρου,αφίσα 1913
Αγαπητοί φίλοι του radio-theatre, καλησπέρα σας.
Απόψε "απελευθερώνουμε" και μοιραζόμαστε το ένα και μοναδικό έργο  του Εμίλ Οζιέ που υπάρχει στη συλλογή μας. Πρόκειται για μια απολαυστική κωμωδία ηθών, που αναδεικνύει τη σύγκρουση αντιλήψεων μεταξύ της νεάς αστικής τάξης της εποχής και της ξεπεσμένης πλέον αριστοκρατίας της Γαλλίας.

Υπόθεση: Ο Πουαριέ που έγινε πλούσιος με σκληρή προσωπική δουλειά και με τις γνωστές μεθόδους της πρώτης βιομηχανικής εποχής, έχει τη φιλοδοξία να γίνει Ομότιμος της Γαλλίας και Βαρώνος. Και γι' αυτό παντρεύει την κόρη του με έναν παλιό αριστοκράτη, τον Ντε Πρελ. Και κάποια μέρα εκθέτει ο πεθερός στον γαμπρό του τους πόθους του. Και αυτός τα χάνει όταν ακούει τις εξωφρενικές, κατά τη γνώμη του, αξιώσεις του πατέρα της γυναίκας του.

Η ηχογράφηση είναι του 1979 και παίζουν οι ηθοποιοί Ντίνος Σταυρίδης, Κωστής Γαλανάκης, Νικηφόρος Νανέρης, Γιάννης Αργύρης, Παντελής Ζερβός, Πόπη Παπαδάκη, Δημήτρης Κουκής, Βαγγέλης Κούλης και Μιχάλης Μητρούσης. 
Το ηχητικό αρχείο εδώ:  Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΟΥΑΡΙΕ


Οζιέ, Εμίλ (Émile Augier, Βαλάνς 1820 – Κρουασί-σιρ-Σεν 1889). Γάλλος θεατρικός συγγραφέας. 
Τα περισσότερα από τα έργα του χαρακτηρίζονται ως κωμωδίες ηθών που αφορούν τα συντηρητικά ήθη και την καθημερινότητα της αστικής τάξης την περίοδο της Β’ Αυτοκρατορίας (1852-70), τα οποία και υπερασπίζεται. Μαζί με τον Αλέξανδρο Δουμά υιό και τον Βικτοριέν Σαρντού, θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της ηθογραφικής κωμωδίας της εποχής του στη Γαλλία. 
Από τα έργα του, ξεχωρίζουν Η Γαβριέλα (1849), διδακτικό θεατρικό έργο σε έμμετρη μορφή, Οι φτωχιές λιονταρίνες (1858), μέσω του οποίου σατιρίζει την απληστία και τη μοιχεία, και κυρίως Ο γαμπρός του κ. Πουαριέ (1854), το οποίο γράφτηκε σε συνεργασία με τον Ζιλ Σαντό.  
Ο Οζιέ άσκησε μεγάλη επίδραση στο ευρωπαϊκό θέατρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: