Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΕΛΑΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ



ΤΟ ΕΛΑΤΟ

ΔΥΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ
ΤΩΝ
ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ
ΚΑΙ
ΝΙΚΟΥ ΣΦΥΡΟΕΡΑ


Για τα Χριστούγεννα έχουν γίνει πάρα πολλές ηχογραφήσεις στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Από αυτές μεγάλος αριθμός απευθυνόταν  στους μικρούς φίλους του ραδιοφώνου. Παραμύθια πολύ γνωστά, κι άλλα λιγότερο, που μεταδόθηκαν για να μαγέψουν και να ταξιδέψουν τα παιδιά σε άλλες εποχές και σε άλλους κόσμους. Σε κόσμους όπου ακόμα και τα έλατα μπορούν να μιλάνε. Δύο τέτοια παραμύθια αποφάσισα να ανεβάσω σήμερα, ανήμερα των Χριστουγέννων, και μάλιστα σκέφτηκα να τα ανεβάσω και μαζί, αφού έχουν τον ίδιο τίτλο… Να έχετε όλοι καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένα

ΥΠΟΘΕΣΗ

Δύο έλατα σε δύο διαφορετικά δάση… Στη φαντασία δύο διαφορετικών συγγραφέων. Δύο έλατα που μιλούν, σκέφτονται παραμονές Χριστουγέννων. Αναρωτιούνται τι θα γίνουν…

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ


ΤΟ ΕΛΑΤΟ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θεόφιλος Ζαμάνης
ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ η Ξένια Καλογεροπούλου
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 13 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1979 (25 Δεκέμβριου)

ΤΟ ΕΛΑΤΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΦΥΡΟΕΡΑ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κώστας Μπάκας
ΠΑΙΖΟΥΝ: Μάκης Ρευματάς, Μαρία Φωκά, Άννα Βενέτη
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 11 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1971 (25 Δεκεμβρίου)




Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Hans Christian Andersen) ήταν Δανός λογοτέχνης και συγγραφέας παραμυθιών. Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Οντένσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του με τον καιρό ξέπεσε και δούλευε παπουτσής, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας ν' αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα. Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με μόνη του περιουσία 30 φράγκα με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν. Ευτυχώς είχε ωραία φωνή κι άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα. Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή. Απόκτησε μεγάλη δόξα και η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν η υποδοχή που του έκανε η ιδιαίτερη πατρίδα του, το Οντένσε, που τον κάλεσε στα 1867. Πέθανε στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη. Τα παραμύθια του εμφανίζουν καθαρά το δημοκρατικό στοιχείο. Οι κυριότεροι ήρωες των παραμυθιών του είναι φτωχοί και αδικημένοι άνθρωποι, που όμως έχουν ασυνήθιστα ψυχικά χαρίσματα, ευγένεια, ταλέντο, μεγαλοψυχία. Στα έργα του απεικονίζει τη ρεαλιστική και σύγχρονή του ζωή της μικροαστικής τάξης των πόλεων και χαρακτηρίζονται από δράση, χιούμορ και λεπτή σάτιρα. Η δημιουργία του Άντερσεν αποτελεί την κορυφή στις ρεαλιστικές τάσεις της δανικής φιλολογίας του 19ου αιώνα. Διηγήματα, δράματα, αλλά προπάντων παραμύθια, όλα του τα έργα διαπνέονται από γλυκιά μελαγχολία, συγκίνηση και ειλικρίνεια. «Οι δύο Βαρωνέσσες», «Παραμύθια για παιδιά», «Ιστορίες», «Καινούρια Παραμύθια» είναι μερικά από τα έργα του. Μερικά από τα πολύ γνωστά παραμύθια του είναι: Η Βασίλισσα του χιονιού, Η Βασιλοπούλα και το ρεβίθι, Η Τοσοδούλα, Το ασχημόπαπο (ή το άσχημο παπί), Το κοριτσάκι με τα σπίρτα, Το μολυβένιο στρατιωτάκι (ή ο μολυβένιος στρατιώτης). Πολλά από τα παραμύθια του μεταφράστηκαν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, όπως «Ο γιος του μπαλωματή», που περιγράφει όλη του ζωή, «Η ιστορία της μητέρας», «Η ιστορία μιας δραχμής»




Η Ξένια Καλογεροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1956 με έναν γαλλικό θίασο, παίζοντας Μολιέρο. Στην Ελλάδα πρωτόπαιξε το 1958 και σε μικρό χρονικό διάστημα αναδείχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της εποχής. Πρωταγωνίστησε σε περισσότερα από 50 θεατρικά έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, ως Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, ως Πόρσια στον «Έμπορο της Βενετίας» και Ολίβια στη «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ, ως Μιραντολίνα στη «Λοκαντιέρα» του Γκολντόνι, ως Σόνια στους «Τελευταίους» του Γκόρκι, ως Εσμέ στην «Άποψη της Έιμι» του Ντ. Χέαρ. Από το 1965 ως το 1975 συγκρότησε θίασο με τον Γιάννη Φέρτη, με τον οποίο υπήρξαν ζευγάρι για ένα διάστημα, ενώ το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα. Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της το 1958, στην ταινία «Η κυρά μας η μαμή». Ακολούθησαν άλλες 35 ελληνικές και τρεις ξένες ταινίες, από τις οποίες ξεχωρίζουν: «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959), «Λαός και Κολονάκι» (1959), «2.000 ναύτες κι ένα κορίτσι» (1960), «Ο μπαμπάς μου κι εγώ» (1963), «Ο ανήφορος» (1964), «Ο σατράπης» (1967), «Το πιο λαμπρό μπουζούκι» (1968), «Ξύπνα καημένε Περικλή» (1969), «Ο άνθρωπος της καρπαζιάς» (1969), «Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα» (1972), «Αγάπη μου παλιόγρια» (1972). Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.  Η Ξένια Καλογεροπούλου έχει μεταφράσει 17 θεατρικά έργα κι έχει γράψει έξη έργα για παιδιά: «Οδυσσεβάχ, Ελίζα», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Οικογένεια Νώε», «O Eλαφοβασιλιάς», καθώς και «Το Σκλαβί» που απέσπασε το Νοέμβριο του 2001 το βραβείο δραματουργίας Κάρολος Κουν. Το 2001 τιμήθηκε, επίσης, με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη. Από τα έργα της έχουν μεταφραστεί: «Ο Οδυσσεβάχ» σε οκτώ γλώσσες, η «Ελίζα» και «Το Σκλαβί» σε τρεις.
 

 
 
 Ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

ΟΙ 4 ΜΟΙΡΕΣ ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΠΕΡΓΙΑΛΗ




Υπόθεση: 
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και τέσσερις κοπέλες ζυμώνουν το προζύμι. Το τραγουδάνε το σταυρώνουν και θα το βάλλουν το βράδυ στο προσκεφάλι τους γιατί τη νύχτα όπως λένε καθώς έρχεται ο καινούργιος χρόνος θα έρθουν και οι μοίρες τους να τους πούνε στο όνειρο τους τα ονόματα εκείνων που θα παντρευτούν.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρούσα Αβραμίδου, Βούλα Πελεκάνου, Λουκία Αίμος, Σάντρα Μπιλίκα, Ανδρέας Μουσουλιώτης, Ανδρέας Μαυρομάτης, Γιώργος Ζένιος, Άγγελος Κοτσώνης,  Νίκος Παντελίδης.

http://www68.zippyshare.com/v/3070376/file.html