Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ


(The Unexpected Guest - 1958)

Ο "Απρόσκλητος επισκέπτης" γράφτηκε αρχικά για το θέατρο και παρουσιάστηκε το 1958. Η Agatha Christie, έγραψε πάνω από δώδεκα θεατρικά έργα, που την καθιέρωσαν σαν θεατρική συγγραφέα στην ιστορία του θεάτρου.
Υπόθεση: Ο Μάικλ Σταρκγουέντερ, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, μες στην πυκνή ομίχλη της Νότιας Ουαλίας και πέφτει σ’ ένα χαντάκι. Αναζητώντας βοήθεια σ’ ένα γειτονικό σπίτι, μπαίνει από την ξεκλείδωτη μπαλκονόπορτα στο γραφείο, όπου τον περιμένει η πρώτη έκπληξη: ένας άντρας νεκρός πάνω σ’ ένα αναπηρικό καροτσάκι. Μόλις ανάβει το φως θα δει μια όμορφη κοπέλα μ’ ένα περίστροφο στο χέρι. Πρόκειται για την Λόρα Γουόργουικ, γυναίκα του νεκρού. Τα πάντα είναι ξεκάθαρα. Ο Μάικλ, γοητευμένος από τη νεαρή χήρα, αποφασίζει να τη βοηθήσει, κατασκευάζοντάς της ένα γερό άλλοθι. Ο δυσάρεστος χαρακτήρας του νεκρού βοηθάει αρκετά, καθώς μια σειρά προσώπων θα μπορούσαν να είναι δυνητικά δολοφόνοι του.
Για τοραδιόφωνο:
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Βαγγελιώ Κατσάλη
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Νίκος Κροντηράς
ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίκος Κροντηράς

Χρονολογία Ηχογράφησης: Δευτέρα, 30 Ιουλίου 1990

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:Χρήστος Πάρλας .... Starkwedder
Πέμη Ζούνη .... Laura
Τζέση Παπουτσή .... Bennett
Μανώλης Βαμβακούσης .... Jan
Τιτίκα Νικηφοράκη .... Mrs Warwick
Νίκος Δαφνής .... Angell
Γιάννης Μπέζος .... αρχιφύλακας
Σταύρος Ξενίδης .... Επιθεωρητής
Γιάννης Βόγλης .... Julian

Ευχαριστούμε τον Γιάννη Χ από την Θεσ/κη τόσο για το έργο όσο και για το κείμενο.

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

ΧΑΡΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΤΕΚΤΑΙΝΟΜΕΝΩΝ




Αγαπητοί φίλου του ραδιοφωνικού θεάτρου, του θεάτρου και των θεατρικών blogs.



Μετά από αρκετή σκέψη και περισσότερο συναίσθημα για το θέατρο και τα θεατρικά πράγματα, σκεφτήκαμε πως μέσα από αυτό το blog θα μπορούσαμε να ενημερώνουμε όσους έχουν σχετικό ενδιαφέρον για το τι σχεδιάζεται από ερασιτεχνικές και σχολικές θεατρικές ομάδες, όσο γνωστές ή άγνωστες και αν είναι αυτές, ανά την Ελλάδα ή το εξωτερικό.



Καλούμε λοιπόν όποιον ενδιαφέρεται να στέλνει στο 5radiotheatre@gmail.com (αν δεν έχετε mail, σαν σχόλιο σε κάποια ανάρτηση και εμείς θα το βρούμε) τις σχετικές πληροφορίες – όπως πόλη, φορέα, έργο, τόπο παράστασης, ημερομηνία, σκηνοθέτη, ηθοποιούς, σκηνικά κουστούμια, μουσική και ό,τι άλλο ο καθένας νομίζει πως είναι χρήσιμο για την προβολή της προσπάθειάς του.



Διευκρινίζουμε ότι δεν θα παραπέμπουμε σε άλλες ιστοσελίδες και blogs γι’ αυτό και παρακαλούμε να μας στέλνετε όσα περισσότερα στοιχεία μπορείτε για το έργο και τις προσπάθειές σας.

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

ΕΝΑ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΠΑΡΤΙ ΤΟΥ Patrick Hamilton



Rope - 1929


Ένα μακάβριο πάρτι γύρω από ένα πτώμα κλεισμένο σε ένα μπαούλο. Μια θηλιά που διαχωρίζει το φαίνεσθαι από το είναι, την αθωότητα από την ενοχή, το έγκλημα από την τιμωρία, τη σιωπή από την έκρηξη.

Δεν πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία που μας βάζει το αίνιγμα "ποιός σκότωσε;". Ανήκει στην κατηγορία των έργων, με αγωνία και suspense, που οι Άγγλοι γεννήτορες τους τα ονομάζουν θρίλερ. Δημοφιλές έργο, λόγω της μεταφορά του στον κινηματογράφο το 1948, από τον μετρ των ψυχολογικών θρίλερ Alfred Hitchcock "Rope" (Η "Θηλιά").
Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1998, στο θέατρο "Χώρα".

Υπόθεση: Για να απολαύσουν την ηδονή της εμπειρίας του φόνου δύο νεαροί στραγγαλίζουν έναν συμμαθητή τους κρύβοντας το πτώμα μέσα σε ένα μπαούλο. Την ίδια μέρα διοργανώνουν ένα πάρτι. Καλεσμένοι είναι ο πατέρας του θύματος, η αρραβωνιαστικιά του, ο πρώην φίλος της και ένας παλιός καθηγητής τους, την ευφυΐα του οποίου θαυμάζουν και θέλουν να προκαλέσουν... Η ΘΗΛΙΑ ΘΑ ΚΛΕΙΣΕΙ .....

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:Κωστής Λειβαδέας, Ορφέας Ζάχος, Γιάννης Κώστογλου, Δημήτρης Κουκής, Μίμης Χρυσομάλλης, Ξένια Καλογεροπούλου, Θόδωρος Εξαρχος, Ντόρα Βολανάκη, Σταύρος Ξενίδης

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Ντόρα Βολανάκη
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ράνια Βισβάρδη
ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κωστής Λειβαδέας

Ηχογράφηση 17 Νοεμβρίου 1977 (Πρώτη εκπομπή 25 Ιανουαρίου 1978)



Ο Patrick Hamilton (1904-1962) γεννήθηκε στο Sussex της Αγγλίας. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Δευτέρα πρωί", εκδόθηκε το 1925, όταν ο Χάμιλτον ήταν μόλις 21 χρονών. Με την έκδοση του βιβλίου του "Η καμπάνα του μεσονυκτίου" καθιερώθηκε στους λογοτεχνικούς κύκλους, ως ένας από τους πιο ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους συγγραφείς της γενιάς του.
Το πρώτο του θεατρικό έργο που ανεβαίνει στην Αγγλία είναι το "Rope". Το έργο, του έφερε άμεση οικονομική επιτυχία και αναγνώριση από την διανόηση και το κοινό, γεγονός που δεν συνοδεύτηκε και από προσωπική ευτυχία. Η δυστυχία και η απόγνωση μαζί με την προσωπική του θεώρηση πάνω στον μαρξισμό, είναι τα νέα στοιχεία που θα εμπλουτίσουν τα έργα του. Έχοντας ζήσει ένα διάστημα με μια πόρνη, η οποία τον είχε μυήσει στη θλιβερή ζωή του υποκόσμου του Λονδίνου, το 1930 θα κάνει έναν αποτυχημένο γάμο. Το 1932 θα τραυματιστεί σοβαρά από έναν μοτοσικλετιστή. Κουτσός, παράλυτος στο αριστερό χέρι και με παραμορφωτικές ουλές στο πρόσωπο θα βρει καταφύγιο στο ποτό.
Με το "Φως γκαζιού" που πρωτοπαίχτηκε το 1938, καθιερώνεται παγκόσμια σαν συγγραφέας μελοδραματικών θρίλερ. Θα ακολουθήσει μια σειρά μυθιστορημάτων, που γνώρισαν επίσης μεγάλη επιτυχία, χωρίς όμως να σταματήσουν την πτώση του συγγραφέα, στην απομόνωση, την αρρώστια και την κατάθλιψη. Πέθανε το 1962.

*"Το Φως του Γκαζιού" (Gaslight), είναι το πιο πολυπαιγμένο έργο στην ελληνική σκηνή.

Ευχαριστούμε τον Γιάννη Χ από την Θεσ/κη τόσο για το έργο όσο και για το κείμενο.

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΑ του ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΡΩΜΑ


Αστυνομική ιστορία του Διονυσίου Ρώμα, από την σειρά με τον γενικό τίτλο "Από την ζωή του Παύλου Φέλτη", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κωνσταντινίδη και ηχογράφηση του 1956. *(Μεταδόθηκε σε τρεις συνέχειες, τα επεισόδια είναι μονταρισμένα)

Παίζουν: Γιώργος Παππάς, Λυκούργος Καλλέργης, Αθανασία Συγγελάκη, Μιχάλης Μπούχλης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Δέσπω Διαμαντίδου, Δημήτρης Ντουνάκης και Γιώργος Πλούτης. Αφηγήτρια η Τόνια Καράλη.

Ο Διονύσιος Ρώμας (1906-1981), ανέπτυξε πολύπλευρη θεατρική δραστηριότητα, ασχολήθηκε με τη θεατρική μετάφραση και κριτική, ωστόσο η δραματουργική του παραγωγή περιορίζεται σε μόλις πέντε έργα: "Ζακυνθινή Σερενάτα", "Το Ζαμπελάκι", "Καζανόβας στην Κέρκυρα", "Οι Τρεις Κόσμοι" και το βυζαντινό δράμα "Ιδού ο Νυμφίος έρχεται". Πρόδρομος του ραδιοφωνικού θεάτρου, εισήγαγε το είδος αυτό, το 1938 με το έργο του "Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη" ή "Πώς γράφτηκε ο Εθνικός μας Ύμνος". Ο ίδιος έγραψε και ανέβασε γύρω στα 150 ραδιοφωνικά θεατρικά σκετς - σύντομα δραματικά κείμενα, όπως τα χαρακτήριζε ο ίδιος - με θεματολογία, κυρίως, από την μεταβυζαντινή και νεοελληνική ιστορία, άλλα, με ευθυμογραφικό χαρακτήρα, κωμικά, αισθηματικά και αστυνομικά (Τα εκατομμύρια του Αρλεκίνου) που φαίνεται ότι προσέλκυαν το ενδιαφέρον των ακροατών. Από το 1938 μέχρι και το 1958 εργάζεται, σε διάφορες διοικητικές θέσεις στη Ραδιοφωνία (1938 - 1940 προϊστάμενος του θεατρικού τμήματος, 1954 - 1958 διευθυντής προγράμματος της Ε.Ι.Ρ. όπου ιδρύει και το Τρίτο Πρόγραμμα).

Υπόθεση: Ένα βράδυ, στην Αθήνα της κατοχής, ο Παύλος Φέλτης η γυναίκα του και ο ανακριτής Κάρλακας, θα βρεθούν στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας. Μετά την πρώτη έκπληξη, θα ακολουθήσει και μια δεύτερη... ένας φόνος.
Το γράμμα που βρέθηκε στις τσέπες του θύματος, θα δώσει την λύση....



Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog από την Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Χ. και τον ευχαριστούμε θερμά

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ 47 ΤΟΥ louis Verneuil



(Le Fauteuil 47 - 1926) Ένα εύθυμο έργο, που καταγράφει μια πλευρά της ζωής των ηθοποιών, καθώς και τα παρασκήνια του θεάτρου.

Υπόθεση: Κάθε βράδυ ένας νεαρός άνδρας έρχεται στο θέατρο για να χειροκροτήσει μια όμορφη ηθοποιό. Πάντα κάθεται στο κάθισμα 47. Η ηθοποιός κολακεύεται και μπαίνει στον πειρασμό για μια περιπέτεια. Μετά από μια παρεξήγηση….

Το έργο ηχογραφήθηκε για την Ελληνική Ραδιοφωνία το 1967 σε μετάφραση Μάρκου Μαλλιαράκη, σκηνοθεσία Κανέλλου Αποστόλου και μουσική επιμέλεια Ειρήνης Σαλβαρλή. Στον κεντρικό ρόλο ακούγεται η αξέχαστη Μαίρη Αρώνη. 


ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:Τζόλυ Γαρμπή .... Arsinoe , Θάνος Αρώνης .... Pivert , Μαίρη Αρώνη .... Gilberte Boulanger , Γιώργος Γαβριηλίδης .... Le baron Lebray , Περικλής Κοροβέσης .... Francis , Κώστας Σαντοριναίος .... Tremois , Γιάννης Αργύρης .... Auguste Theillard , Νίκη Τριανταφυλλίδη .... Loulou , Γιώργος Μαρίνος .... Paul Severac

Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog από την Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Χ. και τον ευχαριστούμε θερμά. Ο Ζακ Λουί Κολίν Ντε Μποκάζ (Louis Jacques Marie Collin du Bocage), γνωστός με το ψευδώνυμο Λουί Βερνέιγ (Louis Verneuil), ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννημένος στο Παρίσι το 1893, έγραψε πάνω από εξήντα θεατρικά έργα, τα περισσότερα κωμωδίες. Θεωρήθηκε ιδανικός κωμικός συγγραφέας. Η φήμη του πέρασε τα σύνορα της Γαλλίας και τα έργα του παίχτηκαν μέχρι το Broadway, όπως : «Η ζήλεια», «Κρατικές υποθέσεις» και «Η δικηγορίνα». Σενάρια του παίχτηκαν στον κινηματογράφο. Παντρεύτηκε την εγγονή της Σάρας Μπερνάρ, Λυσιάν. Το 1952 βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Είχε αυτοκτονήσει. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Pere Lachaise.

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΕΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΝΤΟ ΜΠΕΝΕΝΤΕΤΙ



Aldo De Benedetti - 30 segundos de amor (1947)
Χρονολογία Ηχογράφησης, 29 Αυγούστου 1968
Πρώτη εκπομπή: 4 Σεπτεμβρίου 1968
Επαναληπτικές εκπομπές: 24 Απριλίου 1974

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Σπύρος Μηλιώνης,ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νίκη Θεμελή, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ελευθερία Ντάνου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γκέλυ Μαυροπούλου, Κική Ρέππα, Λουίζα Ποδηματά, Νίκος Παπαναστασίου, Αθηνόδωρος Προύσαλης, Μίνα Χριστοφορίδου,Εμμυ Πολυχρονίδου,Λουκιανός Ροζάν, Τασώ Καββαδία, Παντελής Ζερβός,Χρήστος Δοξαράς,Ελλη Ξανθάκη,Γιώργος Μετσόλης

Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog από την Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Χ. και τον ευχαριστούμε θερμά.


 

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΝΗΛ ΣΑΙΜΟΝ

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΣΜΑΡΩΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ
 

Barefoot in  the Park


Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλησπέρα σας. Απόψε για πρώτη φορά θα παρουσιάσουμε έργο του Νηλ Σάιμον, γνωστού πολυγραφότατου και πολυβραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα. Οι " Ξυπόλυτοι στο πάρκο" είναι μία κωμωδία, γραμμένη το 1963, που έγινε ιδιαίτερα γνωστή από την κινηματογραφική της μεταφορά.

Το έργο μας παρουσιάζει την αρχή της ζωής ενός νεόνυμφου ζευγαριού τη δεκαετία του '60 στη Νέα Υόρκη. Ο Πολ (ένας συντηρητικός δικηγόρος) και η Μάγκι (η ανάλαφρη σύζυγος) μετακομίζουν μαζί στο πρώτο τους διαμέρισμα. Καθώς η νιρβάνα του μήνα του μέλιτος δίνει τη θέση της στην σκληρή πραγματικότητα της δημιουργίας ενός νοικοκυριού, ξεκινάνε και τα δύσκολα για το ζευγάρι αλλά και τα παράδοξα μεταξύ τους. Η πεθερά γκρινιάζει επίμονα. Ο μεσόκοπος Λοθάριο του από πάνω διαμερίσματος φλερτάρει ασύστολα. Η χαρά δίνει τη θέση της στο άγχος και σε μια σειρά τρελών κωμικών καταστάσεων.


Ο κυρίαρχος της κωμωδίας του Μπρόντγουεϊ - Νηλ Σάιμον-προσάρμοσε το επιτυχημένο του έργο σε μια κλασική ταινία το 1967 με τον ομώνυμο τίτλο. Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι ο Κύριος Στρέιτ και η Τζέιν Φόντα είναι η γυναίκα του Μάγκι.


Μόλις ένα χρόνο μετά τη συγγραφή της δηλ. το 1964 η κωμωδία ανέβηκε στο θέατρο "ΔΙΟΝΥΣΙΑ" σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη και σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη με τους: Λαμπέτη, Καζάν, Καρρά, Καππάτο, Σταρένιο και Σμάρω Στεφανίδου ,που λίγες μέρες πριν έφυγε σε πολύ βαθιά γεράματα. Η φωτογραφία της είναι από το πρόγραμμα της παραπάνω παράστασης και προέρχεται από το αρχείο του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη.


Την μεταφορά στα ερτζιανά -σαν ραδιοσκηνοθέτης- ανέλαβε ο Δημήτρης Νικολαΐδης, στηριγμένος στην ίδια μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη και με τους : Βάσω Μανωλίδου, Αντώνης Αντωνίου, Τώνης Γιακοβάκης, Στέφανος Ληναίος, Δήμος Σταρένιος και Σμάρω Στεφανίδου, να ερμηνεύουν τους ρόλους.



O Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας Neil Simon γεννήθηκε το 1927 και μεγάλωσε στο Μπρονξ της Ν. Υόρκης. Μαζί με τον αδελφό του Ντάνι Σάιμον έγραφε από το 1948 μικρά σενάρια για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο καθώς και σκετς για το Μπρόντγουέι όπως τα : Catch a star (1955), και το "New faces of 1956. Η πρώτη μεγάλη κωμωδία του ήταν το 1961 με τον τίτλο "Come Blow Your Horn". Ύστερα έγραψε το "Barefoot in the Park" (1963) και το "The Odd Couple "Ένα παράξενο ζευγάρι" το 1965, με το οποίο καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους κωμωδιογράφους στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Ακολούθησαν τα "Plaza Suite" (1968), "The Prisoner of Second Avenue" (1971), " The Good Doctor (ελλ. απόδ.=Βότκα Μολότωφ)" (1973), "God`s favourite" (1974), Brighton Beach Memoirs (1983), "Biloxi Blues" (1984), "Broadway Bound" (1986), "Laughter on the 23rd Floor" (1993), και "45 Seconds from Broadway" (2001). Ο Neil Simon είναι πολυγραφότατος και πολυτάλαντος αφού ο ίδιος υπήρξε και παραγωγός και σεναριογράφος, αλλά και θεατρικός συγγραφέας. Πολλά από τα έργα του έγιναν δημοφιλή, παρά το γεγονός ότι η κριτική στην αρχή δεν τα αντιμετώπισε θετικά. Οι κωμωδίες του θίγουν θέματα της μεσοαστικής κοινωνίας. Έχει τιμηθεί με πάρα πολλά βραβεία.

Δε θα κουραστούμε να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στο ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, την εκτίμησή μας στο πρόσωπο της κυρίας Αιμιλίας Κτενά, που για πολλά χρόνια επιμελείται τις εκπομπές για το θέατρο στο ραδιόφωνο.Ελπίζουμε -ως μεγάλο πια ραδιοθεατρόφιλο κοινό -στην αδιατάρακτη συνέχεια αυτών των εκπομπών.


Καλή σας ακρόαση!


Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Ο ΑΡΧΟΝΤΟΧΩΡΙΑΤΗΣ του Μολιέρου

Ο Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, γιος του Ζαν Ποκλέν και της Μαρί Κρεσσέ, γεννιέται το 1622. Σπουδάζει νομικά στην Ορλεάνη, ενώ το 1643 έχοντας ήδη συνδεθεί με την ηθοποιό Μαντλέν Μπεζάρ, συγκροτεί μαζί της τον θίασο «L’Illustre Theatre». Με το ψευδώνυμο Μολιέρος, διευθύνει τον θίασο, ο οποίος εγκαθίσταται στο Παρίσι. Ο θίασος περιοδεύει για δεκατρία χρόνια, ως το 1645. Το 1655 έχουμε την παράσταση της πρώτης σωζόμενης κωμωδίας του Μολιέρου Ο ασυλλόγιστος στη Λυών, με τον Μολιέρο στο ρόλο του Μασκαρίλλου. Το 1656 παρουσιάζεται το Ερωτικό πείσμα. Το 1658 ο θίασος μετονομάζεται σε «Θίασο του Κυρίου». Η επιτυχία της φάρσας Ο ερωτευμένος γιατρός είναι τέτοια ώστε του παραχωρείται το θέατρο του Πετί Μπουρμπόν. Επόμενη επιτυχία του θιάσου είναι Οι ψευτοσπουδαίες, το 1659. Το 1660 παρουσιάζεται ο Σγαναρέλος ή Ο κατά φαντασίαν κερατάς. Ακολουθεί με μεγάλη επιτυχία το έργο Σχολείο γυναικών, ενώ στη λογοτεχνική διαμάχη που ξεσπά γύρω από το έργο, ο Μολιέρος απαντά με την Κριτική του Σχολείου γυναικών και με τον Αυτοσχεδιασμό των Βερσαλλιών. Το 1664 δίνεται η πρεμιέρα της κωμωδίας Γάμος με το στανιό ενώ στις 12 Μαΐου παρουσιάζονται οι τρεις πρώτες πράξεις του Ταρτούφου. Ο βασιλιάς απαγορεύει αμέσως το ανέβασμα του Ταρτούφου στο Παρίσι. Το 1665 δίνεται η πρεμιέρα του Δον Ζουάν που, παρά την επιτυχία του, κατεβαίνει μετά από 20 παραστάσεις. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ δίνει στον θίασο του Μολιέρου τον τίτλο του «Θιάσου του Βασιλιά» και 6000 λίβρες χορηγία. Ακολουθούν τα έργα Γιατρός με το στανιό και Μισάνθρωπος. Το 1667 ακολουθεί η δεύτερη εκδοχή του Ταρτούφου, παρουσιάζεται στις 5 Αυγούστου και απαγορεύεται την επομένη. Το 1668 ανεβαίνουν ο Ζωρζ Νταντέν και Ο φιλάργυρος. Το 1669 ο Μολιέρος επιστρέφει στον Ταρτούφο για μια τρίτη διασκευή, το έργο παίρνει έγκριση και γνωρίζει θριαμβευτική επιτυχία. Το 1670 ανεβαίνει Ο αρχοντοχωριάτης. Σειρά έχουν Οι κατεργαριές του Σκαπίνου το 1671 καθώς και Οι σοφολογιότατες το 1672. Στις 10 Φεβρουαρίου δίνεται η πρεμιέρα του έργου Ο κατά φαντασίαν ασθενής, με τον Μολιέρο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Αργκάν. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης παράστασης ο Μολιέρος νιώθει μεγάλη αδιαθεσία, μεταφέρεται στο σπίτι του και εκεί αφήνει την τελευταία του πνοή. Ο Μολιέρος είναι ο μόνος εκπρόσωπος του γαλλικού κλασικισμού που επιβίωσε πανηγυρικά ως κτήμα του παγκόσμιου θεάτρου. Επηρεασμένος από τον Πλαύτο, τον Τερέντιο αλλά και την Κομμέντια ντελ Άρτε, αναπτύσσει προσωπικό ύφος, επιμένοντας στους χαρακτήρες των έργων του και όχι στην κατάσταση.
Από την παράσταση 1962-63 ΚΘΒΕ
Ο αρχοντοχωριάτης  ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο  τρεις φορές  μέχρι σήμερα, στις σαιζόν 1933,1952 και 1979  σε αντίστοιχες σκηνοθεσίες των  Φώτου Πολίτη,Σωκράτη Καραντινού και Γιώργου Θεοδοσιαδη.Το έργο  περιγράφει την διαδικασία μιας ένταξης, μιας μυητικής τελετουργίας.Ένας πλούσιος αστός επιζητεί να ενταχθεί σε μια άλλη τάξη. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να απαρνηθεί  τους  κοινωνικούς του κώδικες και να μυηθεί στα μυστικά και τους κώδικες μιας άλλης τάξης.Πρέπει για να εισχωρήσει να περάσει από μια σειρά διαδικασιών, να υποστεί μια ταπείνωση. Σύμφωνα με την θεατρική κριτική «στον Αρχοντοχωριάτη ο Μολιέρος  περιγράφει την επιθυμία για αλλοτρίωση και ταυτόχρονα ερμηνεύει το αλλοτριωτικό σύστημα ως  άλλοθι μιας τάξης που βρίσκεται  σε αδιέξοδο,αφού κανένας από τους φορείς της δεν πιστεύει σ’αυτό. Ωστόσο  όλοι το χρησιμοποιούν.Ο Μολιέρος στηλιτεύει εύστοχα την κοινωνία της εποχής του καθώς  αποδεικνύει ότι γελοίος δεν είναι μόνο ο κ.Ζουρνταίν που θέλει να εισχωρήσει σε μια τάξη στην οποία δεν ανήκει.Γελοίο είναι και το ίδιο το σύστημα στο οποίο θέλει να ενταχθεί. Ο συγγραφέας δε μελετά απλώς ένα χαρακτήρα, αλλά κοινωνιολογεί πάνω σε μια πάγια ανθρώπινη κατάσταση. Έτσι  Ο αρχοντοχωριάτης  είναι πολύ κοντά στις  Νεφέλες  του Αριστοφάνη  και ο Στρεψιάδης πολύ κοντύτερα στον κ.Ζουρνταιν από όσο φανταζομαστε» .
Βιβλίο εκδ. Παπαδόπουλος
Ο αρχοντοχωριάτης ηχογραφήθηκε  για το ραδιόφωνο το 1983 σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Γρηγόρη Γρηγορίου. Παιζουν  με την σειρά που ακούγονται οι: Τάσος Κωστής, Γιώργος Μπάρτης, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Γιώργος  Μπαγιώκης, Νίκος Πόγκας, Καίτη Τριανταφύλλου, Αλίκη Αλεξανδράκη, Τρύφων Καρατζάς, Γιώργος Γεωγλερής, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Ματίνα Καρρά, Άννυ Πασπάτη. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κ.Ζουρνταίν ερμηνεύει ο Ανδρέας Φιλιππίδης.
Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog ο Γιάννης Χ. τον οποίο και ευχαριστούμε  θερμά.

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

ΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΒΛΕΠΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΛΩΝΤ ΜΠΑΛ

ΚΛΩΝΤ ΜΠΑΛ
Υπόθεση: Στο σπίτι της ΣΙΣΙΛΙΑ ΤΖΟΟΥΝΣ φτάνουν ο ΜΑΡΤΙΝ ΡΟΪ με έναν ΓΙΑΤΡΟ ο οποίος έχει έρθει για να εξετάσει τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΚΟΛΕΡ. Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ έχει τραυματιστεί από το όπλο του ΣΥΝΤΝΕΪ ΜΠΡΟΥΚ, αφεντικού των ξυλοκόπων και ο φίλος του ο ΡΟΪ τον μετέφερε στο σπίτι της ΣΙΣΙΛΙΑ για να τον περιθάλψει. Το επόμενο πρωί οι δυο φίλοι φεύγουν από το σπίτι της ΣΙΣΙΛΙΑ για να πάνε στην δουλειά τους. Λίγο αργότερα η ΕΣΘΕΡ ΤΖΟΟΥΝΣ επιπλήττει την ΣΙΣΙΛΙΑ που φιλοξένησε τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ επειδή ήταν νέγρος. Η ΣΙΣΙΛΙΑ που είναι τυφλή δεν το αντιλήφθηκε διότι ήταν η πρώτη φορά που είχε παρέα στο σπίτι της. Την επόμενη μέρα ο ΡΟΪ με τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ επιστρέφουν στο σπίτι της ΣΙΣΙΛΙΑΣ. Ο νέγρος ΝΤΕΪΒΙΝΤ και η λευκή ΣΙΣΙΛΙΑ αγαπιούνται και θέλουν να παντρευτούν. Η κοινωνία, όμως, είναι αντίθετη με τον γάμο τους. Ο ΑΙΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΣ ΠΗΤ προσπαθεί να της εξηγήσει ότι η αγάπη της για τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ δεν είναι αληθινή αλλά μια τάση φυγής της από τα προβλήματα που την κυριεύουν: είναι τυφλή και έχει χάσει τον πατέρα της σε μικρή ηλικία. Λίγο αργότερα, ο νέγρος ΠΑΤΕΡ ΔΩΡΟΘΕΟΣ έρχεται για να ανακοινώσει στον ΝΤΕΪΒΙΝΤ ότι έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εις βάρος του. Ο δικηγόρος του ΤΖΩΝ ΣΜΙΘ είναι πρόεδρος της λεγεώνας για την προστασία των έγχρωμων φυλών και συνοδεύει τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ στο δικαστήριο. Στην δίκη που γίνεται τρεις μήνες μετά την σύλληψή του ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ καταδικάζεται σε δυο χρόνια με αναστολή. Η κοινωνία, όμως, παραμένει αναστατωμένη με αυξημένο το αίσθημα της εκδίκησης. Η ΣΙΣΙΛΙΑ περιμένει με αγωνία τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ να επιστρέψει από το δικαστήριο. Παράλληλα, ο ΑΙΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΣ ΠΗΤ αποφασίζει να ευλογήσει τον γάμο της ΣΙΣΙΛΙΑΣ με τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ. Η εφημερίδα του φωτορεπόρτερ ΠΗΤΕΡ ΜΠΕΪΤΣ προτείνει στην ΣΙΣΙΛΙΑ να εγχειριστεί για να διορθώσει την όρασή της. Εκείνη αφήνει την τελική απόφαση στον ΝΤΕΪΒΙΝΤ, ο οποίος και δίνει την συγκατάθεσή του. Τρεις εβδομάδες αργότερα ο φωτορεπόρτερ ΠΗΤΕΡ ΜΠΕΪΤΣ ενημερώνει τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ πως η εγχείρηση έχει πετύχει και ότι η ΣΙΣΙΛΙΑ δεν θέλει να τον ξαναδεί. Ως αποτέλεσμα, ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ αυτοκτονεί. Όταν η ΣΙΣΙΛΙΑ επιστρέψει στο σπίτι και βγάλει τους επιδέσμους θα καταλάβουν ότι η εγχείρηση δεν πέτυχε και ότι ήταν μια καλοστημένη ιστορία της εφημερίδας. Η ΣΙΣΙΛΙΑ συνεχίζει να μην βλέπει αλλά πιστεύει ότι τουλάχιστον έχει τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ.

ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (*) ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ «ΠΟΡΕΙΑ» ΧΕΙΜΕΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1964-1965 ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΚΛΩΝΤ ΜΠΑΛ «ΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΒΛΕΠΕ ΜΑΖΙ» ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ:

Ο Μαθητής μου ΚλΩΝΤ ΜΠΑΛ
Πρόλογος του γνωστού συγγραφέωs PAUL GUTH
Ο Κλώντ Mπαλ υπήρξε μαθητής μου σε μια από τις τελευταίες τάξεις του λυκείου Ζανσόν - ντε - Σαγίν. Μου είχε κάνει την τιμή να διαβάζει εκείνη τη χρονιά. Ήξερα, λοιπόν, πως ήταν καλός μαθητής, αλλά αγνοούσα πως, σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών έγραφε ποιήματα κάτω από το θρανίο.
Τον έχασα μετά για χρόνια, αλλά μπορώ να διαβεβαιώσω πως ο Κλώντ Mπαλ όλο αυτό το διάστημα δεν αποκοιμήθηκε. Αντίθετα μάλιστα, έγινε ο τύπος του ανθρώπου που ξαγρυπνάει, που ή αδικία πάντα συνεγείρει.
Κατέχει μια τόσο οξεία αίσθηση της αδικίας και της μισαλλοδοξίας, ώστε μόλις κάπου εκδηλωθούν, αυτός υποφέρει. Αρρωσταίνει όποτε γίνεται κακό στους αθώους. Ευθύς μεταβάλλεται σε έμπιστο των δυστυχισμένων που η κοινωνία θα έπρεπε ν’ αποκαταστήσει. 0 Κλώντ Mπαλ πάσχει γι’ όσους άδικα κατηγορούνται και άδικα διώκονται.
Αν μια μέρα τύχαινε να με κατηγορήσουν για ένα έγκλημα που δεν θα είχα διαπράξει, θα έσπευδα να προσφύγω στον Κλωντ Μπαλ και να ομολογήσω. Θα με περιμάζευε στο σπίτι του, ώσπου να με ξέπλεναν κι απ' την παραμικρή υποψία. Μια συνηγορία για μια δίκαια υπόθεση μας προσφέρει με το πρώτο θεατρικό έργο ταυ « Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί».
Ο παλιός μαθητής μου Κλωντ Μπαλ μου παρέδωσε το χειρόγραφο του έργου του, όπως μου παρέδιδε άλλοτε τα τετράδια με τις εργασίες τoυ στα γαλλικά ή στα λατινικά. Κι εγώ, με το γνωστό κόκκινο μελάνι, τον βαθμολόγησα με άριστα. Όχι από τρυφερότητα της μνήμης, επειδή είχε υπάρξει ένας καλός μαθητής, μα από δικαιοσύνη. Κι είναι πράγματι το ελάχιστο των πραγμάτων να 'ναι κανείς δίκαιος απέναντι σ' ένα έργο που έχει ακριβώς για θέμα του τη Δικαιοσύνη.
Ωστόσο, πρέπει να πω πως ο Κλωντ Μπαλ μ' έφερε σε πολύ δύσκολη θέση. Κέντησε το έργο του μ' ένα μεγαλειώδες κομπολόι αγωνίας και αναμονής, που απ' την πρώτη κιόλας πράξη κυριολεκτικά με «έδεσε» στην πολυθρόνα μου. Δεν μπορώ παρά ν' ανοίξω το στόμα και να ψελλίσω: «Είναι τόσο ωραίο!» Κι αν επιμένετε, να προσθέσω: «Είμαι αναστατωμένος!» Και θα μείνω έτσι, με το στόμα ανοιχτό. Γιατί η κλοπή που έχει σκαρώσει ο μαθητής μου Κλωντ Μπαλ, η αγωνία που την διατρέχει μου απαγορεύουν να πω περισσότερα. Για να μην αποκαλύψω το θέμα.


Σημείωμα τον μεταφραστή Κώστα Σταματίου
Με την Κάκια Αναλυτή και τον Κώστα Ρηγόπουλο μας συνδέει μακροχρόνια αμοιβαία συμπάθεια. Έτυχε να τους γνωρίσω απ' τα πρώτα τους βήματα στο δρόμο, τον σκληρό και κακοτράχαλο, του θεάτρου και του κινηματογράφου και πάντα μου 'κανε εντύπωση η σεμνότητα και εργατικότητά τους. Ακόμα κι οι δυο τους έχουν ένα προτέρημα, που θεωρώ σαν το άλφα και το ωμέγα κάθε θεατρικής επιτυχίας: είναι νοικοκυραίοι, σοβαροί, συνειδητοί, επαγγελματίες ηθοποιοί. Αγαπάνε τη δουλειά τους κι ότι έχουν κάνει ως τώρα είχε τη σφραγίδα της ολοκληρωμένης και υπεύθυνης θεατρικής εργασίας.

Για όλα αυτά με ιδιαίτερη χαρά δέχτηκα να συνεργαστώ μαζί μεταφράζοντας ένα έργο τόσο τρυφερό κι' ανθρώπινο, που είμαι βέβαιος πως - 'με τη βοήθεια του θεού του θεάτρου – θα καλύψει τις παραστάσεις του ως το τέλος της «σαιζόν».

Πού εδράζω αυτή μου την πεποίθηση; Στο γεγονος ότι το « Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί .. » είναι ένα έργο γραμμένο με πολλή καρδιά και προορισμένο να μιλήσει σ' όλες τις κσρδιές. Ο νεαρός συγγραφέας του πέτυχε, πράγματι, αυτό το δυσκολώτατο: να δώσει ένα έργο με «θέση>, με κοινωνικό περιεχόμενο και ανθρώπινο προβληματισμό χωρίς καμιά προσφυγή σ' εγκεφαλικά «επιχειρήματα», χωρίς το παραμικρό ίχνος προπαγάνδας υπέρ της μιας άποψης ή της άλλης. Και η δυσκολία που υπερπήδησε ειναι προφανής: χειρίστηκε ένα θέμα καυτό, όπως είναι το φυλετικό, ένα θέμα που εμπεριέχει τον πειρασμό να βγάλει κανείς «δεκάρικους» κατά της αδικίας και των αδικούντων. Ο Κλωντ Μπαλ «μαέστρος» της θεατρικής τέχνης απ' τα πρώτα του βήματα, όπως αποδείχνει στην πράξη - απέφυγε με δεξιοτεχνία τον σκόπελο. Άφησε τα πράγματα να μιλήσουν από μόνα τους, άφησε το συναίσθημα να ξεχυθεί και να πείσει αγγίζοντας την καρδιά πρώτα και με διάμεσο την καρδιά, το μυαλό, τη σκέψη.

Αλλ' εκτός από τη βασική αυτή αρετή, την συναισθηματική του ευστοχία, το έργο του Κλωντ Μπαλ έχει και πολλές άλλες, καθόλου ευκαταφρόνητες: (αυτό που οι Γάλλοι λένε «COUR & DE ΤΗΕΑTRE») , δημιουργία ατμόσφαιρας αναμονής και αγωνίας, μεθοδικό «χτίσιμο» ρόλων κ.α.. Το τελευταίο στοιχείο είναι ιδιαίτερα αξιoσημείωτo: όλοι οι ρόλοι, απ' τον πρώτο κι ως τον έσχατο, ,έχουν ανθρώπινη πυκνότητα και ψυχολογική συνέπεια τέτοια, που λες και γράφτηκαν από χέρι δοκιμασμένου θεατρικού δασκάλου κι όχι ενός νέου, σχεδόν παιδιού, όπως ο Κλώντ Μπάλ.

Να λοιπόν, για ποιο λόγο πιστεύω πως το «Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί» πρέπει ν’ αρέσει. Γιατί, με δυο λόγια, έχει όλα τα στοιχεία του καλού, ποιοτικού θεάτρου κι επιπλέον μιλάει κατευθείαν στην καρδιά...

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης, 4 Απριλίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΚΩΣΤΑΣ.
Παίζουν οι ηθοποιοί:ΜΟΥΣΟΥΡΗ ΡΙΤΑ,ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ ΒΑΣΟΣ,ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ,ΠΕΤΡΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ,ΡΕΥΜΑΤΑΣ ΜΑΚΗΣ,ΒΑΣΤΑΡΔΗΣ ΝΙΚΟΣ,ΑΝΑΛΥΤΗ ΚΑΚΙΑ,ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ,ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ,ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ.
(*) Σημειώνουμε ότι το πρόγραμμα αυτό όσο και πάρα πολλά άλλα ακόμη, μας παραχωρήθηκαν προσωρινά για επεξεργασία και αξιοποίηση από τη Β. Νίκα. Την ευχαριστούμε βαθύτατα και δια μέσου αυτής και τον κ. Μέλιο Νίκα με τους απίστευτους θεατρικούς του θησαυρούς.
Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog ο Γιάννης Χ. τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά.