Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

 

Το έργο γραμμένο το 1990, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και ωριμότερα έργα του μεγάλου δραματουργού. 

Μέσα από μία, φαινομενικά, απλή ιστορία, ο Καμπανέλλης εντέχνως σκιαγραφεί ένα πεδίο σύγκρουσης αρχών και αξιών, μια μάχη ανάμεσα σε έναν εύθραυστο κόσμο που φεύγει και σ’ ένα άλλο που έρχεται αδίστακτος, ακαλλιέργητος. 

HΠειραματική Σκηνή της “Tέχνης”   

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνον αυτός που «περνά από μέσα» και σε οδηγεί ως τον σκοτεινό χώρο όπου μπορεί να σε αγγίξει ο «πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων»· εκεί, για να αποκρυπτογραφήσεις το μυστικό της μνήμης που επιμένει να επιστρέφει και να συγχωρεί· εκεί, για να αφουγκραστείς τους ύστατους χτύπους της καρδιάς ενός σώματος που ψυχορραγεί και όμως, δεν αφήνεται ήσυχο στη θανάσιμη μοναξιά του.

Υπόθεση: Μέσα στο παλιό αρχοντικό, κατοικημένο από σκωληκόβρωτα έπιπλα και ανήσυχες σκιές νεκρών, συναντιούνται τρεις κόσμοι: ο κόσμος της ιστορίας και της παράδοσης, που αγωνίζεται για το δικαίωμα να διατηρήσει αλώβητη την κιβωτό όπου είναι φυλακισμένο το παρελθόν του· απέναντί του, επικίνδυνος αντίπαλος, ο νέος κόσμος που παλεύει να κατασκευάσει, με κάθε μέσο και ελάχιστο δισταγμό, τη δική του ιστορία, έτοιμος να αντικαταστήσει, ακόμη και μέσα στο σπίτι του, εκείνον που φεύγει· ανάμεσά τους, ένας τρίτος κόσμος, γεννημένος από τον πρώτο και υποθηκευμένος στη δική του ιστορία, αλλά αναγκασμένος, για να επιβιώσει, να συνυπάρξει με τον δεύτερο, υιοθετώντας τις βλέψεις του και τον αμοραλισμό του. Αυτοί οι τρεις κόσμοι συναντιούνται μέσα στο παλιό αρχοντικό και προσπαθούν να βρουν έναν κώδικα για να αποκαλύψει ο καθένας τη δική του αλήθεια, συγκροτώντας έτσι μια πραγματικότητα που τους περιέχει όλους.

Με τους ήχους που προέρχονται από τις τρεις ασυμφιλίωτες πηγές, ο ποιητής, γεμάτος γνώση, ευαισθησία και συμπάθεια, συνθέτει ένα κουιντέτο για τις τρεις ανδρικές και δύο γυναικείες φωνές και μας καλεί να το ακούσουμε προσεκτικά και, προπάντων, δίχως προκατάληψη· γιατί ξέρει ότι και εμείς, όπως ο γέροντας ένοικος του παλιού αρχοντικού, αδυνατούμε να αποφασίσουμε για την ενοχή ή την αθωότητα της ανθρώπινης μοίρας.

ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ

Για το ραδιόφωνο

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Βανδώρος, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Τάνια Σαββοπούλου, Μαριάνθη Σοντάκη, Φίλιππος Σοφιανός.

Σκηνοθεσία: Ιάκωβος Καμπανέλλης

 

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ

 

Η τελευταία πράξη

Ιάκωβος Καμπανέλλης, 1997

Από το πρόγραμμα της παράστασης

Περνούν τα χρόνια, αλλά ο Οδυσσέας δεν γυρίζει στην Ιθάκη. Έχει την έμμονη ιδέα ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι συνωμοτούν για να τον εξοντώσουν. Στην πραγματικότητα, κανείς πια δεν ασχολείται μαζί του, όλοι τον έχουν σχεδόν ξεχάσει. Και ξαφνικά, μια δαιμόνια δημοσιογράφος πληροφορεί τον Τηλέμαχο και την Πηνελόπη ότι ο ήρωας γύρισε κρυφά στο νησί, δεν θ’ αργήσει να φανεί στο σπίτι. Ένα παράτολμο σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή: να προσλάβουν ένα θίασο μπουλουξήδων, οι οποίοι θα υποδυθούν τους υποτιθέμενους πολιτικούς αντίπαλους καθώς και τα αγαπημένα πρόσωπα του απόντος (Λαέρτης, Ευρύκλεια, Εύμαιος), με την ελπίδα ότι το σοκ θα τον φέρει στα συγκαλά του. Ο θίασος εισβάλλει στο αρχοντικό, αλλά η συνέχεια είναι απροσδόκητη.

Ο Καμπανέλλης επανέρχεται με αμείωτο κέφι σ’ έναν μύθο που τον απασχολεί από παλιά (Οδυσσέαγύρισε σπίτι) και ταυτόχρονα κλείνει το μάτι προς τη μεριά του σαιξπηρικού Άμλετ και του πιραντελλικού Ερρίκου Δ΄, βάζοντας το ψέμα του θεάτρου στην υπηρεσία της αλήθειας. Τελικά, το βαθύτερο θέμα του έργου είναι η διαλεκτική σχέση θεάτρου και ζωής, ίσως η Τελευταία πράξη γράφτηκε μόνο και μόνο για να υμνήσει το θέατρο, τα φτωχά του τεχνάσματα και την απίστευτη δύναμή του.

Ν. Π.

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

 

Θιασάρχης  Θόδωρος Βογιατζής

Πηνελόπη  Ελένη Κρίτα

Τηλέμαχος  Δημήτρης Αγοράς

Δημοσιογράφος  Ντίνα Μιχαηλίδη

Νοσοκόμος  Δημήτρης Δεγαϊτης

Ξενοδόχος  Στάθης Βούτος

Λάρης  Χρύσανθος Καγιάς

Σμάγδα  Μπέλλα Μπερδούση

Αρίας  Ηλίας Στρατάκος

Μελίσσα Γεωργία Σοφιανοπούλου

Βλάσης  Χάρης Εμμανουήλ

Κλέων  Δημήτρης Γιαννόπουλος