Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΠΙΤΕΡ ΟΥΣΤΙΝΟΦ

The Love of Four Colonels - Peter Alexander von Ustinov

Υπόθεση: Βρισκόμαστε λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάπου στην κατεχόμενη Γερμανία. Τέσσερις συνταγματάρχες των συμμαχικών δυνάμεων Αγγλίας, Γαλλίας, Αμερικής και Ρωσίας, προσπαθούν να βρουν τρόπους να καταλάβουν κάποιο γερμανικό κάστρο. Όλες οι προσπάθειές τους όμως αποτυγχάνουν.

Τελικά, εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα, εμφανίζονται δύο παράξενες «μάγισσες», η καλή και η κακιά, που πρόθυμα θα τους οδηγήσουν όχι μόνο στο κάστρο, αλλά θα τους δώσουν τη δυνατότητα να δουν και την «κοιμωμένη πεντάμορφη».

Οι δύο μάγισσες μέσα από την προσωπική τους πάλη, την αιώνια πάλη μεταξύ καλού και κακού, θα δώσουν την ευκαιρία στον καθένα από τους τέσσερις συνταγματάρχες να δουν και να γνωρίσουν μέσω των μεταμορφώσεων της πεντάμορφης, την ιδανική εικόνα της γυναίκας των ονείρων τους και θα προσπαθήσουν να την κατακτήσουν.

Μέσα από αυτό το παιχνίδι της κατάκτησης, ο συγγραφέας σατιρίζει με δεξιοτεχνία τις νοοτροπίες και τα υποτιθέμενα ιδανικά των τεσσάρων συμμαχικών δυνάμεων.

(Σημείωμα του σκηνοθέτη Κωστή Τσώνου)

Μετάφραση: Αλέξης Σολομός 
Ραδιοσκηνοθεσία: Κωστής Τσώνος
Μουσική σύνθεση: Χρήστος Λεοντής
Ρύθμιση ήχου: Μάκης Γίγας
Παραγωγή: Δημήτρης Φραγκουδάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάκης Χρυσικάκος - Ουέσλυ (Colonel Wesley Breitenspiegel), Τρύφων Καρατζάς - Ντέσμοντ (Colonel Desmond de Rinder-Sparrow), Μίμης Χρυσομάλλης - Εμέ   (Colonel Aime Frappot), Στέφανος Κυριακίδης - Ικονένκο (Colonel Alexander Ikonenko), Χρήστος Βαλαβανίδης - Δήμαρχος (The Mayor of Herzogenburg), Πέτρος Φυσσούν – Κακό Πνεύμα, Νόνη Ιωαννίδου - Καλό Πνεύμα, Κατερίνα Βασιλάκου - Πεντάμορφη, Δέσποινα Θερμού - Μέιμπλ, Εβίτα Παπασπύρου - Σίρλεϋ, Αντέλα Μέρμηγκα - Τερέζα.

Επιμέλεια εκπομπής: Μάρα Καλούδη.

ΜΑΛΑΚΩΦ, του Μιχαηλ Χουρμουζη

Σύμφωνα με όσα σημειώνει για το σημερινό μας έργο ο κριτικός και μελετητής του νεοελληνικού θεάτρου Κ. Γεωργουσόπουλος: το «Μαλακωφ» γράφτηκε στα 1857 και δημοσιεύτηκε στα 1865 στην Κωνσταντινούπολη και αποτελεί το τελευταίο έργο του Χουρμούζη. Σε αυτό –όπως έξαλλου και στα προηγούμενα έργα του- ο Χουρμούζης προσπαθεί να αποκαλύψει και να μαστιγώσει τα σαθρά της κοινωνίας μετά την εγκαθίδρυση του νέου ελληνικού κράτους. Στα έργα που προηγήθηκαν ο Χουρμούζης προσπάθησε να αποκαλύψει το γραφειοκρατικό αδιέξοδο της νέας ελληνικής πολιτείας («Υπάλληλος»), να σατιρίσει τον εσμό όσων καιροσκοπών επέπεσαν πάνω στο σώμα αυτής της πολιτείας για να την απομυζήσουν («Τυχοδιώκτης»), να αποκαλύψει την ιδεολογία της τσόχας («Χαρτοπαίκτης») των νέων ελλήνων που προσπάθησαν να στηρίξουν την οικονομία τους πάνω στο εύκολο  κέρδος και στην απάτη.

Το «Μαλακωφ» είναι το έργο που έρχεται να αποκαλύψει τις δυσμενείς επιπτώσεις που είχε πάνω στο ήθος του ελληνικού λαού ο μαϊμουδισμός της μοδας. Είναι ένα έργο που στρέφεται, όπως ο ίδιος ο Χουρμούζης σημειώνει, κατά του «συρμού». Για τον συγγραφέα συρμός σημαίνει κερδοσκοπία, ματαιοφροσύνη. Δυο απλοί άνθρωποι έχουν παγιδευτεί σε αυτό το ανήθικο πράγμα που κατά καιρούς είναι η μόδα, αφού είναι κατευθυνόμενη και ουσιαστικά αλλοτριωτική. Η Σμαραγδή, η Κατίγκω, ο Αλέκος, τα παιδιά του Παυλάκη είναι πιασμένα σε αυτό τον ιστό της αράχνης που έχει παγιδεύσει ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Η οικογένεια του Παυλάκη ουσιαστικά αποτελεί έναν πυρήνα του νεοελληνικού κράτους, το οποίο από πολύ νωρίς παγιδεύεται στην ξένη εξάρτηση είτε πρόκειται για εξάρτηση πνευματική, κοινωνική, οικονομική, είτε απλώς για εξάρτηση γουστάρισε αυτό ακριβώς το σημείο ο Χουρμουζης φτάνει με οξυδέρκεια στην ουσία της εξάρτησης. Διότι η έννοια του «κοστουμιού» έχει σχέση με τον αγγλικό ορό custom που σημαίνει-μεταξύ άλλων- και ήθος ,συνηθείας. Επομένως, το κοστούμι που φοριέται ουσιαστικά μεταφέρει την ιδεολογία του ανθρώπου που το εραψε. Άρα, υποκύπτω στον συρμό σημαίνει υποκύπτω στην ξένη ιδεολογία, χάνοντας την αυθεντικότητα μου.

Η λέξη Μαλακωφ έχει σχέση με το γνωστό φρούριο της Σεβαστουπολης,  καθώς το έργο είναι γραμμένο την εποχή των γεγονότων του Κριμαϊκού πολέμου. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό ο τίτλος να αναφέρεται ταυτόχρονο και στο παρισινό προάστιο Μαλακωφ, το οποίο εκείνη την εποχή αποτελούσε το κέντρο της γαλλικής μόδας ,την Μέκκα του συρμού.

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Δήμητρα Δημητριαδου, Γιώργος Μιχαλακοπουλος, Χρυσούλα Διαβατη, Σπύρος Μπιμπιλας, Νίκος Λυκομητρος, Άννα Ανδριανου, Ξένια  Ζερβου, Τάκης Χρυσικακος, Λευτέρης Λουκαδης, Χρήστος Δοξαρας, Νίκος Ηλιοπουλος, Γιώργος Γεωγλερης, σε σκηνοθεσια Θεόφιλου Ζαμανη.

Ράλλειο Γενικό Λύκειο Θηλέων Πειραιά

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ του Ρόμπερτ Μπόλτ

Φαυλότητα, ξεπεσμός, κουρελιασμένες ιδέες, ο "ουρανός" κάτω κι η "γη" απάνω, σκότος παντού, φόβος της εξουσίας και για την εξουσία, το τετράγωνο της λογιστικής (ούτε καν της λογικής) προσπαθεί να καταβροχθίσει τον Κόσμο, να εκποιήσει το Μυστήριο.

Θαρρείτε πως όλα αυτά αφορούν μόνο στο σήμερα;

Πόσο τρομακτικά δύσκολο, αλλά μεγαλειώδες, είναι για ένα μοναχό δέντρο να σταθεί ορθό στην λαίλαπα;

Πόσο τραγικά επίκαιρο για έναν Άνθρωπο έιναι να γράφεται αυτό το Α του με κεφαλαίο;

(Φανταστείτε το κείμενο με ιστορική ορθογραφία!)

Ε.Κ - ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Λίγα λόγια για την υπόθεση: Ο σερ Τόμας Μορ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον βασιλιά Ερρίκο Η' ως αρχηγό της Εκκλησίας της Αγγλίας και πάλεψε μέχρι τέλους για τα πιστεύω του!

Ο Ρόμπερτ Μπολτ (1924 - 1995) ήταν Άγγλος δραματουργός και βασικός σεναριογράφος του Ντέηβιντ Λην. Η μεγάλη θεατρική του επιτυχία στάθηκε, το 1960, Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές (ιστορικό έργο με ήρωες τον σοφό Τόμας Μορ κι έναν εκπρόσωπο της λαϊκής γνώμης), συντηρητικά πρωτοποριακό και γραμμένο με σκηνική δεξιοτεχνία.
Ακόμα: Η τίγρης και τ’ άλογο (το έμβλημα της Βρετανίας), Η ανθισμένη κερασιά, καθώς και δραματικές περιπλανήσεις στον κόσμο της Ελισάβετ και της Μαρίας Στούαρτ, του Τρότσκι και του Λένιν.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ βραβεύτηκε στην κινηματογραγική του μεταφορά από τον Τσίνεμαν με 6 Όσκαρ. Άλλα πολύ γνωστά κινηματογραφικά έργα βασισμένα σε σενάρια του Βολτ είναι Ο Λόρενς της Αραβίας , Ο Δόκτωρ Ζιβάγκο, Η κόρη του Ράιαν.

Το έργο μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο για πρώτη φορά το 1982 και έπαιξαν οι ηθοποιοί:Κώστας Σιμενός, Νικήτας Τσακίρογλου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Τάκης Χρυσικάκος, Αλέξης Σταυράκης, Μελίνα Παπανέστορα, Νικηφόρος Νανέρης, Μίμης Χρυσομάλλης, Ντίνος Λύρας, Άννα Μπράτσου, Δάνης Κατρανίδης

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΣΤΗΣ ΤΣΩΝΟΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΙΤΣΗ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ,

ΒΟΛΠΟΝΕ ΤΟΥ ΜΠΕΝ ΤΖΟΝΣΟΝ

«Βολπόνε ή Η Αλεπού» του Μπεν Τζόνσον Κεντρικός ήρωας, ο Βενετσιάνος άρχοντας Βολπόνε, που βουτηγμένος στη χλιδή και την ηδυπάθεια, ξεχειλίζει από τις αμαρτίες που γεννά ο έρωτας για τον πλούτο. Με τη βοήθεια του υπηρέτη του Μόσκα έχει στήσει ένα μηχανισμό εξαπάτησης των συμπολιτών του, από τους οποίους όχι μόνο υφαρπάζει τις περιουσίες αλλά με τη θέληση τους, τους οδηγεί στον έσχατο εξευτελισμό. Το θέμα του Τζόνσον είναι η ανθρώπινη απληστία, όχι όμως με τη μορφή κηρύγματος εναντίον αυτού του ελαττώματος. Με όχημα την κωμωδία και τα μέσα της, καταδεικνύει εξαιρετικά τη διαβρωτική φύση αυτής της διαστροφής αιτιολογώντας έτσι τη δράση στη Βενετία, που στο μυαλό των ανθρώπων που δεν ταξίδεψαν ποτέ εκεί, ήταν συνδεδεμένη με την απληστία και τη διαφθορά Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Παπανίκας, Δάνης, Γιώργος Γραμματικός, Μάκης Πανώριος, Γιώργος Γεωγλερής, Κώστας Πανουριάς, Γρηγόρης Βαφιάς, Ιορδάνης Μαρίνος, Κώστας Ναός, Κώστας Κοκάκης, Φωτεινή Μανέττα, Σοφία Σφυρόερα, Γιώργος Πάλλης, Νίκη Παπαγιάννη

 

 «Το πανηγύρι του Αγίου Βαρθολομαίου» του Μπεν Τζόνσον Γιώργος Αρμένης, Τρύφων Καρατζάς, Τάκης Χρυσικάκος, Τάσος Χαλκιάς, Χρυσούλα Διαβάτη, Νικήτας Τσακίριγλου