ΜΑΝΟΝ ΛΕΣΚΩ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΠΡΕΒΩ

 

MANON LESCAUT - ΑBBE PREVOST

σε θεατρική διασκευή της Marcelle Maurette (1939)

Η ιστορία του ιππότη Des Grieux και της Manon Lescaut, γνωστό με τον σύντομο τίτλος Manon Lescaut, είναι ένα μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Antoine François Prévosta που δημοσιεύθηκε το 1731. Είναι η έβδομη και τελευταία από τα ψεύτικα απομνημονεύματα με τίτλο Mémoires et aventures d`un homme de qualité. 

Υπόθεση: Ο ιππότης Des Grieux, περιγράφει πώς έχασε την οικογενειακή κληρονομιά και απογοήτευσε τον πατέρα του, δραπετεύοντας με την ερωμένη του, την όμορφη πόρνη Manon Lescaut. Η ιστορία περιγράφει πώς ο Des Grieux, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει πολυτελή και άνετο τρόπο ζωής για την Manon, πρέπει να εξαπατήσει φίλους και να κάνει όλα τα εγκλήματα. Οι δύο εραστές τελικά καταλήγουν στη (τότε γαλλική) Νέα Ορλεάνη, όπου αρχικά μια ειδυλλιακή παραμονή θα τελειώσει με μια τραγωδία. 

Το μυθιστόρημα του Prévost προκάλεσε μια αίσθηση για το θέμα του, αλλά και διαμάχη, που οδήγησε στην απαγόρευση από τη βασιλική λογοκρισία. Παρά το γεγονός αυτό, κέρδισε δημοτικότητα χάρη στην παράνομη ανατύπωση και διανομή του.

Το 1753, ο Prévost εξέδωσε μια νέα έκδοση, καθαρισμένη από «πικάντικες» λεπτομέρειες και στην οποία οι πρωταγωνιστές καταδικάζουν την καθολική ηθική.

Η Manon Lescaut αργότερα έγινε γνωστή για το γεγονός ότι αναφέρεται από πολλούς σεβαστούς συγγραφείς στα έργα τους (το πιο διάσημο παράδειγμα της Lady of the Camels του Alexandre Dumas, καθώς και η έμπνευση για μπαλέτα, όπερες, πολυάριθμες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές).

Μετάφραση-Προσαρμογή : Ιουλία Ιατρίδη

Ραδιοσκηνοθεσία : Γιώργος Θεοδοσιάδης

Μουσική επιμέλεια : Έλλη Σολομωνίδου

Επιμέλεια ήχων : Χρήστος Κάσδαγλης

Ρύθμιση ήχου : Στέφανος Ευαγγελίου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Κανδύλας- Αββάς Πρεβώ , Λυκούργος Καλλέργης-Μαρκήσιος, Λουίζα Ποδηματά- Ροζέττα, Γιώργος Ζαχαριάδης- Πρίγκηπας, Κώστας Καζάκος- Λεσκώ, Γιώργος Νέζος-Ηγούμενος, Σπύρος Ολύμπιος- Τελάλης, Κική Ρέππα-ένα κορίτσι, Χρήστος Τσάγκας-ένας άντρας, Θεόδωρος Μορίδης- Μεγαλοκτηματίας, Λουκιανός Ροζάν-Φύλακας, Αλίκη Αλεξανδράκη-Νατάλα, Νίκος Παπαναστασίου-Συνελέ.

Μανόν Λεσκώ η Βάσω Μανωλίδου - Ιππότης ντε Γκριέ ο Νίκος Καζής

ΟΙ ΚΕΝΤΗΣΤΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΟΛΟ ΜΕΣΣΙΝΑ

Υπόθεση: Η Κιάρα είναι δεκαεπτά ετών. Όταν ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος τριών μηνών, αποφασίζει να το κρατήσει μυστικό. Μέρα με τη μέρα η κοιλιά της Κιάρα μεγαλώνει και το μυστικό της δεν μπορεί να μείνει κρυφό.

Η προϊσταμένη και υπεύθυνη της ομάδας των γυναικών που κεντούν θα την πάρει υπό την προστασία της και μεταξύ τους θα δημιουργεί μια σχέση μητέρας-κόρης. 

Δυστυχώς όμως η εγκυμοσύνη κρύβει ένα ένοχο μυστικό. Οι μόνοι άνδρες που βρίσκονταν εκεί πριν από τρεις μήνες ήταν οι ανθρακωρύχοι σύζυγοι των γυναικών που κεντούν. Οι γυναίκες αργά ή γρήγορα θα αναρωτηθούν ποιός από αυτούς είναι ο πατέρας του παιδιού...

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σόφη Μυρμηγκίδου - Άννα, Πόπη Παπαδάκη - Αντζέλικα, Γκάρυ Βοσκοπούλου - Σάρα, Ελένη Καψάσκη - Άγκατα, Πέρρυ Ποράβου - Λία, Τζένη Ρουσέα - Τερέζα, Αλίκη Αλεξανδράκη - Γκράτσια, Νόρα Κατσέλη - Βέρα, Μαρία Μπονίκου - Κιάρα.

Το έργο θα παιζόταν ως όπερα αλλά ο Πάολο Μεσίνα είχε κάνει ένα ασυγχώρητο λάθος. Ένας από τους πρωταγωνιστές στο κείμενο προτείνει η έγκυος γυναίκα να υποβληθεί σε άμβλωση και περιγράφει μια τεχνική διακοπής της εγκυμοσύνης που προκαλεί την οργή του τότε διευθυντή της Rai, Ettore Bernabei, ο οποίος όχι μόνο αρνείται να θέσει το νέο έργο στο πρόγραμμα της Rai, αλλά με ένα παγωμένο γράμμα διακόπτει οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τον ποιητή. Για τον Πάολο Μεσίνα είναι ο οστρακισμός από όλους του τηλεοπτικούς σταθμούς και η αρχή μιας επιθυμητής λήθης που θα εξοντώσει τη ζωή του ως θεατρικού συγγραφέα.

Ο Paolo Messina γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1923 στο Παλέρμο. Κατά τη διάρκεια του W.W.II υπηρέτησε ως πιλότος. Aφού επέστρεψε στη Σικελία στα τέλη του 1943, αφιερώθηκε στην ποίηση και το θέατρο. Ήταν ενεργό μέλος της Ομάδας Alessio Di Giovanni, συμμετέχοντας στην ανανέωση της ποίησης των διαλέκτων τη δεκαετία του 1945-55. Είναι ο συντάκτης των ακόλουθων θεατρικών έργων: Il muro di silenzio, 1959. Il progetto, 1964; Le ricamatrici, The Weavers, 1968. Ypocritès, 1970; Le isole [Τα νησιά], 1971; Αρμονία των σφαιρών, 1985; από αυτά, το Il muro di silenzio και το Le ricamatrici έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες.

Συλλέγει την ποίησή του από την περίοδο 1945-55 σε ένα βιβλίο με τίτλο Rosa fresca aulentissima, 1985. Έχει δημοσιεύσει διάφορα δοκίμια, μεταξύ των οποίων: Puisia siciliana [Sicilian Poetry], 1988, και L'essere della poesia, 1980.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΦΙΛΙΠΠΑ

Υπόθεση: Ο αστυνόμος Χρήστος Γκάνας θα αναλάβει να εξιχνιάσει την δολοφονία του Θωμά Σαράφη. Ο άνθρωπος αυτός ήταν κτηματομεσίτης αλλά με περίεργες γνωριμίες και σκοτεινές δραστηριότητες. Ο ιατροδικαστής στο πόρισμα του ανέφερε πως ο θάνατος προήλθε από δηλητήριο που βρέθηκε στα δάχτυλα του....

Μουσική επιμέλεια: Βασίλης Δημητρίου
Επιμέλεια ήχων: Δόμνα Ακατογλίδου
Τεχνική επιμέλεια: Βάγιας Αποστόλου
Ραδιοσκηνοθεσία: Σπύρος Μηλιώνης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάσος Ράμσης - Χρήστος Ανδρίτσος, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη - Τερέζα, Ορφέας Ζάχος - Αστυνομικός Καμάκης, Αλίκη Αλεξανδράκη - Μητέρα, Ελένη Καψάσκη - Ελένη, Αργύρης Παυλίδης - Αστυφύλακας, Νίκος Λυκομήτρος - Μήτσος, Βάνα Μπραζουδάκη - Κατερίνα, Κώστας Αρζόγλου - Χρήστος Γκάνας.

Η αστυνομική ιστορία του Γιάννη Φίλιππα μεταδόθηκε πρώτη φορά από το Α΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας τον Σεπτέμβριο του 1981. 

Η ΦΑΛΑΚΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΕΣΚΟ

Ο Ευγένιος Ιονέσκο έγραψε το έργο το 1948. Έμπνευση για τη συγγραφή του στάθηκε η προσπάθεια του να μάθει αγγλικά άνευ διδασκάλου, με τη βοήθεια ειδικών κασετών. Οι ακαταλαβίστικες φράσεις ήταν η βάση για το πρώτο του έργο.

Στο έργο δεν υπάρχει καμιά φαλακρή τραγουδίστρια. Αυτό που υπάρχει είναι η έντονη διάθεση του Ιονέσκο να σατιρίσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, δείχνοντας τη ματαιότητα της μετριότητας. Χρησιμοποιώντας κοινοτοπίες και πομπώδης φράσεις στην καθημερινή τους ζωή για να συνεννοηθούν μεταξύ τους, οι ένοικοι ενός σπιτιού το μόνο που καταφέρνουν είναι το ακριβώς αντίθετο: να μην επικοινωνούν καθόλου.

Με τη Φαλακρή Τραγουδίστρια ο Ιονέσκο θεωρούσε ότι είχε γράψει την απόλυτη τραγωδία. Κι όμως, όπου παιζόταν το έργο, το κοινό έπεφτε κάτω από τα γέλια. Ο Ιονέσκο αρχικά αντέδρασε, αλλά τελικά συναίνεσε λέγοντας: "Από τη στιγμή που το κωμικό είναι η διαίσθηση του παραλόγου, τότε, κατ' εμένα, το κωμικό είναι πολύ πιο κοντά στην απελπισία παρά το τραγικό".

Η Φαλακρή Τραγουδίστρια δίχασε κριτικούς και κοινό, όταν πρωτοπαίχτηκε. Ο τύπος της εποχής χαρακτήρισε τον συγγραφέα και το θίασο του σκηνοθέτη Νικολά Μπατάιγ, απατεώνες. Όμως, το ίδιο το έργο που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην εποχή του, τελικά αποτέλεσε σταθμό για το θέατρο της πρωτοπορίας και σήμερα θεωρείται κλασικό.

Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι το έργο του Ιονέσκο επηρέασε μεγάλες θεατρικές ομάδες, όπως οι Monty Pythons και σημαντικούς σκηνοθέτες όπως ο Mel Brooks, ο Μπουνιουέλ κ.α.

Σε φιλοσοφικό επίπεδο, η Φαλακρή Τραγουδίστρια βασίζεται πάνω στη σκέψη των υπαρξιστών διανοούμενων της εποχής και με αυτή την πλούσια σε συμβολισμούς κωμωδία, ο Ιονέσκο επιτίθεται σ' ένα κόσμο που έχει χάσει τη μεταφυσική του διάσταση, κάνοντας έκκληση, μέσα από την παρωδία και το χλευασμό της απολιθωμένης γλώσσας, για την αποκατάσταση μιας ποιητικής αντίληψης για τη ζωή.

Σήμερα, στην εποχή της επικοινωνίας, η Φαλακρή Τραγουδίστρια δεν είναι μια παράλογη περιπέτεια. Είναι η καθημερινότητα της μικροαστικής κοινωνίας μας, όπου η ακατάσχετη φλυαρία κινδυνεύει να καταβάλει τη σκέψη!

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Γαροφάλλου, Αλίκη Αλεξανδράκη, Σοφοκλής Πέπας, Παγώνη, Ματίνα Καρρά, Κώστας Κοντογιάννης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάχη Σειράκου, Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Πίτσα Αντωνιάδου, Ανδρέας Μαραγκός, Έλλη Κυριακίδου, Φώτος Φωτειάδης.

Ο Ευγένιος Ιονέσκο και το Θέατρο του Παραλόγου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας εμφανίστηκε στο χώρο του θεάτρου το 1950 με τη "Φαλακρή Τραγουδίστρια", την εποχή που το θέατρο του παραλόγου διέτρεχε την λαμπρότερη περίοδό του. Ο συνδυασμός του έργου των ντανταϊστών, του Νικολάι Γκόγκολ και του Μπέρτολ Μπρεχτ ή των σουρεαλιστών και του Σαλβαδόρ Νταλί, καθώς και των υπαρξιακών θεωριών του Σαρτρ και του Καμύ, δημιούργησε ένας είδος θεάτρου που συνοψίζεται στα λόγια του Ιονέσκο "όταν ο άνθρωπος χάνεται στον κόσμο, οι πράξεις του γίνονται παράλογες και άχρηστες".

Αρχικά, ασχολήθηκε περισσότερο με μονόπρακτα έργα, στα οποία ουσιαστικά ανέπτυσσε περαιτέρω τις "παράλογες" ιδέες της "Φαλακρής Τραγουδίστριας". Στη συνέχεια, προχώρησε και στη συγγραφή ολοκληρωμένων θεατρικών έργων, προσπάθεια που αρχικά δεν καρποφόρησε, μέχρι το 1962 που έγραψε το "Ο Βασιλιάς Πεθαίνει."

 

ΜΙΑ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΙΩΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Υπόθεση: Ένας δικηγόρος πηγαίνει στην Πάρο για να συναντήσει την ερωμένη του. Προσπαθώντας όμως να ξεφύγει από τον άνδρα της, που επιστρέφει απροειδοποίητα, μπαίνει στο δωμάτιο μιας καλόκαρδης κοπέλας, η οποία προσπαθεί να τον βοηθήσει, νομίζοντας ότι είναι κλέφτης. Όταν μαθαίνει την αλήθεια, θυμώνει και τον αποφεύγει ενώ αυτός σκαρφίζεται ένα κόλπο για να τη φέρει κοντά του.

Γυρίστηκε ταινία για το σινεμά το 1960 με τους Δημήτρη Χορν, Κάκια Αναλυτή, Διονύση Παπαγιαννόπουλος, Κώστα Ρηγόπουλο, Θόδωρο Μορίδη, Κατερίνα Χέλμη, Θανάση Βέγγο
Σκηνοθέτης: Δημήτρης Ιωαννόπουλος
Σενάριο: Δημήτρης Ιωαννόπουλος
Μουσική σύνθεση: Μίμης Πλέσσας
Συγγραφέας: Δημήτρης Ιωαννόπουλος

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ: 1960 [1η ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ) Α΄ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ για τον Δημήτρης Χορν

Για το ραδιόφωνο

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τζόλη Γαρμπή, Παμφύλη Σαντοριναίου, Κάτια Αναλυτή, Αλίκη Αλεξανδράκη, Ελένη Γαβριηλίδη, Γιώργος Τζαβέλλας, Δήμος Σταρένιος, Αννα Λόη, Γιώργος Γαβριηλίδης, Κώστας Ρηγόπουλος, Λουκιανός Ροζάν

Ο Δημήτρης Ιωαννόπουλος (1904- 1985) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στη νομική. Λίγα χρόνια μετά την αποφοίτησή του ασχολήθηκε με το θέατρο σπουδάζοντας δραματική τέχνη. Αργότερα μετέβη στη Γερμανία στο Βερολίνο, σπουδάζοντας σκηνοθεσία. Με την επιστροφή του ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, με τη συγγραφή θεατρικών έργων και ως σκηνοθέτης του θεάτρου. Μεταξύ των θεατρικών του έργων περιλαμβάνονται "Ο ατέλειωτος δρόμος", "Το παραμύθι της ευτυχίας", "Η πόρτα και το παράθυρο", "Ο γιόκας μας" κ.ά.

Την περίοδο 1938 - 1945 διετέλεσε διευθυντής του θεατρικού τμήματος του ΕΙΡ και την περίοδο 1948 - 1960 ανταποκριτής του ΕΙΡ στην έδρα του ΟΗΕ. Επίσης διετέλεσε και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων

Από την κατοχή ασχολήθηκε επίσης και με το χώρο του ελληνικού κινηματογράφου επίσης ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Κινηματογραφικά έργα με δική του σκηνοθεσία και σενάριο ήταν "Η φωνή της καρδιάς" (1942), από το οποίο και έγινε περισσότερο γνωστός. Σημειώνεται ότι αυτή η ταινία ήταν και η πρώτη παραγωγή του Φιλ. Φίνου, αλλά και μία από τις πρώτες ελληνικές παραγωγές "μελό" με επαγγελματική σιγουριά. Άλλες ταινίες του ήταν "Η βίλα με τα νούφαρα" (1943), "Ο δρόμος με τις ακακίες" (1954), "Ο Φανούρης και το σόι του" (1957 - μόνο σκηνοθεσία), "Η μοίρα γράφει την ιστορία" (1957), "Μιά του κλέφτη ..." (1960) και "Στρατιώτες δίχως στολή" (1960).

Η ΘΕΑΤΡΙΝΑ ΤΟΥ ΣΟΜΕΡΣΕΤ ΜΟΜ

William Somerset Maugham - Η Θεατρίνα - Actress (Δημοσίευση στην Αθήνα 1957)

Περίληψη: Η Τζούλια μεγάλη πρωταγωνίστρια του θεάτρου έχει το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές ωραίες γυναίκες όταν φθάνουν τα σαράντα. Πιστεύει ότι ο άνδρας της δεν την προσέχει όπως πρώτα. Ο ερχομός ενός νεαρού δικηγόρου που αναλαμβάνει να τακτοποιήσει ορισμένα οικονομικά θέματα της δίνει την ευκαιρία να κεντρίσει το ενδιαφέρον του συζύγου της φλερτάροντας το νεαρό.

Για το ραδιόφωνο:

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαίρη Αρώνη, Κώστας Καγξίδης, Χρήστος Πάρλας, Τέλης Ζώτος, Κων/νος Κωνσταντόπουλος, Τάκης Βουλαλάς, Μαρία Κωνσταντάρου, Αλίκη Αλεξανδράκη, Ελένη Ράντου

Για τον ελληνικό κινηματογράφο:

ΠΟΝΗΡΟ ΘΗΛΥΚΟ ΚΑΤΕΡΓΑΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑ - Ελεύθερη κινηματογραφική διασκευή του θεατρικού έργου του Σομέρσετ Μομ «Η θεατρίνα»

Προτελευταία κινηματογραφική εμφάνιση της Αλίκης. Παρά την παρουσία της αξέχαστης σταρ και το κύρος του Άγγελου Αντωνόπουλου, το φιλμ δεν θυμίζει με τίποτα τις παλαιότερες επιτυχίες της Βουγιουκλάκη. Αποτέλεσε την επιστροφή της Αλίκης μετά από επτά χρόνια απουσίας αλλά εισπρακτικά κινήθηκε μέτρια