Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ του Μολιέρου

Ο φιλάργυρος (1941) Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή Βάσω Μανωλίδου (Λίζα), Μαρία Αλκαίου (Μαριάννα), Χρήστος Ευθυμίου (Σαΐτας), Γεώργιος Ταλάνος (Κυρ Γιάκουμος), Ιωάννης Αυλωνίτης (Αστυνόμος), Χριστόφορος Νέζερ (Αρπαγκόν), Άρης Μαλλιαγρός (Βαλέριος), Αλέκος Δεληγιάννης (Κλεάνθης). ........................................................ ................................................................................... Ο φιλάργυρος (1960) Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή Ελένη Χαλκούση (Φροσύνη), Πόπη Παπαδάκη (Μαριάννα), Θάνος Λειβαδίτης (Βαλέριος), Βιβέτα Τσιούνη (Λίζα), Αλέκος Δεληγιάννης (Κλεάνθης), Χριστόφορος Νέζερ (Αρπαγκόν). Ο Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, γιος του Ζαν Ποκλέν και της Μαρί Κρεσσέ, γεννιέται το 1622. Σπουδάζει νομικά στην Ορλεάνη, ενώ το 1643 έχοντας ήδη συνδεθεί με την ηθοποιό Μαντλέν Μπεζάρ, συγκροτεί μαζί της τον θίασο «L’Illustre Theatre». Με το ψευδώνυμο Μολιέρος, διευθύνει τον θίασο, ο οποίος εγκαθίσταται στο Παρίσι. Ο θίασος περιοδεύει για δεκατρία χρόνια, ως το 1645. Το 1655 έχουμε την παράσταση της πρώτης σωζόμενης κωμωδίας του Μολιέρου Ο ασυλλόγιστος στη Λυών, με τον Μολιέρο στο ρόλο του Μασκαρίλλου. Το 1656 παρουσιάζεται το Ερωτικό πείσμα. Το 1658 ο θίασος μετονομάζεται σε «Θίασο του Κυρίου». Η επιτυχία της φάρσας Ο ερωτευμένος γιατρός είναι τέτοια ώστε του παραχωρείται το θέατρο του Πετί Μπουρμπόν. Επόμενη επιτυχία του θιάσου είναι Οι ψευτοσπουδαίες, το 1659. Το 1660 παρουσιάζεται ο Σγαναρέλος ή Ο κατά φαντασίαν κερατάς. Ακολουθεί με μεγάλη επιτυχία το έργο Σχολείο γυναικών, ενώ στη λογοτεχνική διαμάχη που ξεσπά γύρω από το έργο, ο Μολιέρος απαντά με την Κριτική του Σχολείου γυναικών και με τον Αυτοσχεδιασμό των Βερσαλλιών. Το 1664 δίνεται η πρεμιέρα της κωμωδίας Γάμος με το στανιό ενώ στις 12 Μαΐου παρουσιάζονται οι τρεις πρώτες πράξεις του Ταρτούφου. Ο βασιλιάς απαγορεύει αμέσως το ανέβασμα του Ταρτούφου στο Παρίσι. Το 1665 δίνεται η πρεμιέρα του Δον Ζουάν που, παρά την επιτυχία του, κατεβαίνει μετά από 20 παραστάσεις. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ δίνει στον θίασο του Μολιέρου τον τίτλο του «Θιάσου του Βασιλιά» και 6000 λίβρες χορηγία. Ακολουθούν τα έργα Γιατρός με το στανιό και Μισάνθρωπος. Το 1667 ακολουθεί η δεύτερη εκδοχή του Ταρτούφου, παρουσιάζεται στις 5 Αυγούστου και απαγορεύεται την επομένη. Το 1668 ανεβαίνουν ο Ζωρζ Νταντέν και Ο φιλάργυρος. Το 1669 ο Μολιέρος επιστρέφει στον Ταρτούφο για μια τρίτη διασκευή, το έργο παίρνει έγκριση και γνωρίζει θριαμβευτική επιτυχία. Το 1670 ανεβαίνει Ο αρχοντοχωριάτης. Σειρά έχουν Οι κατεργαριές του Σκαπίνου το 1671 καθώς και Οι σοφολογιότατες το 1672. Στις 10 Φεβρουαρίου δίνεται η πρεμιέρα του έργου Ο κατά φαντασίαν ασθενής, με τον Μολιέρο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Αργκάν. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης παράστασης ο Μολιέρος νιώθει μεγάλη αδιαθεσία, μεταφέρεται στο σπίτι του και εκεί αφήνει την τελευταία του πνοή. Ο Μολιέρος είναι ο μόνος εκπρόσωπος του γαλλικού κλασικισμού που επιβίωσε πανηγυρικά ως κτήμα του παγκόσμιου θεάτρου. Επηρεασμένος από τον Πλαύτο, τον Τερέντιο αλλά και την Κομμέντια ντελ Άρτε, αναπτύσσει προσωπικό ύφος, επιμένοντας στους χαρακτήρες των έργων του και όχι στην κατάσταση. Ο "Φιλάργυρος" είναι το έργο που διακρίνεται για τη φραστική του εφευρετικότητα, όπου μέσα από μια σειρά ευφρόσυνες παρεξηγήσεις κατακρίνεται το ελάττωμα της φιλαργυρίας με τρόπο κωμικό, σκωπτικό και όχι τόσο διδακτικό. Η ηχογράφηση του έργου στο ελληνικό ραδιόφωνο έγινε το 1965 για την εκπομπή "Το θέατρο της Κυριακής".Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Αρπαγκόν υποδύεται ο εκλεκτός κωμικός Χριστοφόρος Νέζερ.Είχε προηγηθεί η εμφάνιση του στο Εθνικό Θέατρο στον ίδιο ρόλο,η οποία χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς της εποχής ως μια από τις κορυφαίες ερμηνείες του. Για το ραδιόφωνο: Ηχογράφηση, 16 Σεπτεμβρίου 1965 Πρώτη εκπομπή: 31 Οκτωβρίου 1965, Επαναληπτικές εκπομπές: 20 Ιανουαρίου 1971,29 Ιουλίου 1984, 19 Απριλίου 1998, 23 Φεβρουαρίου 1999 ΣΚΗΝΟΘΕΣΊΑ Λάμπρος Κωστόπουλος,ΜΟΥΣΙΚΉ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Έλλη Σολωμονίδη Μπαλάνου,ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Λέων Κουκούλας ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Ελένη Χαλκούση,Βάσος Ανδρονίδης,Τάκης Δρούκας,Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Παντελής Ζερβός, Κική Ρέππα Νίκος Καζής,Μιχάλης Καλογιάννης,Λουκιανός Ροζάν, Στέλιος Λιονάκης,Άρης Μαλλιαγρός,Νίκος Τζόγιας,Νέζερ Χριστόφορος,Παπανίκας Βασίλης,Ρουσσέα Τζένη,Καρζή Ντίνα.

 

Ο ΑΡΧΟΝΤΟΧΩΡΙΑΤΗΣ του Μολιέρου

Ο Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, γιος του Ζαν Ποκλέν και της Μαρί Κρεσσέ, γεννιέται το 1622. Σπουδάζει νομικά στην Ορλεάνη, ενώ το 1643 έχοντας ήδη συνδεθεί με την ηθοποιό Μαντλέν Μπεζάρ, συγκροτεί μαζί της τον θίασο «L’Illustre Theatre». Με το ψευδώνυμο Μολιέρος, διευθύνει τον θίασο, ο οποίος εγκαθίσταται στο Παρίσι. Ο θίασος περιοδεύει για δεκατρία χρόνια, ως το 1645. Το 1655 έχουμε την παράσταση της πρώτης σωζόμενης κωμωδίας του Μολιέρου Ο ασυλλόγιστος στη Λυών, με τον Μολιέρο στο ρόλο του Μασκαρίλλου. Το 1656 παρουσιάζεται το Ερωτικό πείσμα. Το 1658 ο θίασος μετονομάζεται σε «Θίασο του Κυρίου». Η επιτυχία της φάρσας Ο ερωτευμένος γιατρός είναι τέτοια ώστε του παραχωρείται το θέατρο του Πετί Μπουρμπόν. Επόμενη επιτυχία του θιάσου είναι Οι ψευτοσπουδαίες, το 1659. Το 1660 παρουσιάζεται ο Σγαναρέλος ή Ο κατά φαντασίαν κερατάς. Ακολουθεί με μεγάλη επιτυχία το έργο Σχολείο γυναικών, ενώ στη λογοτεχνική διαμάχη που ξεσπά γύρω από το έργο, ο Μολιέρος απαντά με την Κριτική του Σχολείου γυναικών και με τον Αυτοσχεδιασμό των Βερσαλλιών. Το 1664 δίνεται η πρεμιέρα της κωμωδίας Γάμος με το στανιό ενώ στις 12 Μαΐου παρουσιάζονται οι τρεις πρώτες πράξεις του Ταρτούφου. Ο βασιλιάς απαγορεύει αμέσως το ανέβασμα του Ταρτούφου στο Παρίσι. Το 1665 δίνεται η πρεμιέρα του Δον Ζουάν που, παρά την επιτυχία του, κατεβαίνει μετά από 20 παραστάσεις. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ δίνει στον θίασο του Μολιέρου τον τίτλο του «Θιάσου του Βασιλιά» και 6000 λίβρες χορηγία. Ακολουθούν τα έργα Γιατρός με το στανιό και Μισάνθρωπος. Το 1667 ακολουθεί η δεύτερη εκδοχή του Ταρτούφου, παρουσιάζεται στις 5 Αυγούστου και απαγορεύεται την επομένη. Το 1668 ανεβαίνουν ο Ζωρζ Νταντέν και Ο φιλάργυρος. Το 1669 ο Μολιέρος επιστρέφει στον Ταρτούφο για μια τρίτη διασκευή, το έργο παίρνει έγκριση και γνωρίζει θριαμβευτική επιτυχία. Το 1670 ανεβαίνει Ο αρχοντοχωριάτης. Σειρά έχουν Οι κατεργαριές του Σκαπίνου το 1671 καθώς και Οι σοφολογιότατες το 1672. Στις 10 Φεβρουαρίου δίνεται η πρεμιέρα του έργου Ο κατά φαντασίαν ασθενής, με τον Μολιέρο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Αργκάν. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης παράστασης ο Μολιέρος νιώθει μεγάλη αδιαθεσία, μεταφέρεται στο σπίτι του και εκεί αφήνει την τελευταία του πνοή. Ο Μολιέρος είναι ο μόνος εκπρόσωπος του γαλλικού κλασικισμού που επιβίωσε πανηγυρικά ως κτήμα του παγκόσμιου θεάτρου. Επηρεασμένος από τον Πλαύτο, τον Τερέντιο αλλά και την Κομμέντια ντελ Άρτε, αναπτύσσει προσωπικό ύφος, επιμένοντας στους χαρακτήρες των έργων του και όχι στην κατάσταση.

Από την παράσταση 1962-63 ΚΘΒΕ

Ο αρχοντοχωριάτης  ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο  τρεις φορές  μέχρι σήμερα, στις σαιζόν 1933,1952 και 1979  σε αντίστοιχες σκηνοθεσίες των  Φώτου Πολίτη,Σωκράτη Καραντινού και Γιώργου Θεοδοσιαδη.Το έργο  περιγράφει την διαδικασία μιας ένταξης, μιας μυητικής τελετουργίας.Ένας πλούσιος αστός επιζητεί να ενταχθεί σε μια άλλη τάξη. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να απαρνηθεί  τους  κοινωνικούς του κώδικες και να μυηθεί στα μυστικά και τους κώδικες μιας άλλης τάξης.Πρέπει για να εισχωρήσει να περάσει από μια σειρά διαδικασιών, να υποστεί μια ταπείνωση. Σύμφωνα με την θεατρική κριτική «στον Αρχοντοχωριάτη ο Μολιέρος  περιγράφει την επιθυμία για αλλοτρίωση και ταυτόχρονα ερμηνεύει το αλλοτριωτικό σύστημα ως  άλλοθι μιας τάξης που βρίσκεται  σε αδιέξοδο,αφού κανένας από τους φορείς της δεν πιστεύει σ’αυτό. Ωστόσο  όλοι το χρησιμοποιούν.Ο Μολιέρος στηλιτεύει εύστοχα την κοινωνία της εποχής του καθώς  αποδεικνύει ότι γελοίος δεν είναι μόνο ο κ.Ζουρνταίν που θέλει να εισχωρήσει σε μια τάξη στην οποία δεν ανήκει.Γελοίο είναι και το ίδιο το σύστημα στο οποίο θέλει να ενταχθεί. Ο συγγραφέας δε μελετά απλώς ένα χαρακτήρα, αλλά κοινωνιολογεί πάνω σε μια πάγια ανθρώπινη κατάσταση. Έτσι  Ο αρχοντοχωριάτης  είναι πολύ κοντά στις  Νεφέλες  του Αριστοφάνη  και ο Στρεψιάδης πολύ κοντύτερα στον κ.Ζουρνταιν από όσο φανταζομαστε» .

Βιβλίο εκδ. Παπαδόπουλος

Ο αρχοντοχωριάτης ηχογραφήθηκε  για το ραδιόφωνο το 1983 σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Γρηγόρη Γρηγορίου. Παιζουν  με την σειρά που ακούγονται οι: Τάσος Κωστής, Γιώργος Μπάρτης, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Γιώργος  Μπαγιώκης, Νίκος Πόγκας, Καίτη Τριανταφύλλου, Αλίκη Αλεξανδράκη, Τρύφων Καρατζάς, Γιώργος Γεωγλερής, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Ματίνα Καρρά, Άννυ Πασπάτη. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κ.Ζουρνταίν ερμηνεύει ο Ανδρέας Φιλιππίδης.
Την ηχογράφηση προσφέρει στους φίλους του blog ο Γιάννης Χ. τον οποίο και ευχαριστούμε  θερμά.

Ο ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΣ, του Μολιερου

Φωτο:  Εθνικό Θέατρο - 1971 Βέρα Ζαβιτσιάνου -Σελιμένη,  Άρης Μαλλιαγρός - Ακάστης

       

         Τον Ιούνιο του 1666 ο Μολιέρος εξέδωσε την κωμωδία Ο Μισάνθρωπος (Le Misanthrope), μία σάτιρα σχετικά με την υποκριτική ευγένεια και την ανέντιμη κολακεία στην βασιλική αυλή αλλά και στα σαλόνια του Παρισιού.

Η ασυνήθιστα έντονα αυτοβιογραφικά αποτυπωμένη φιγούρα του Αλσεστ, του πρωταγωνιστή του Μισάνθρωπου, αντικατοπτρίζει την απέχθεια του Μολιέρου και την μη θέληση του να ενταχθεί στη ζωή της βασιλικής αυλής, όπου κυριαρχούσε το ψεύδος, η υποκρισία, οι ίντριγκες και η κολακεία.

        Ο Μολιέρος με τον Μισάνθρωπο δεν σκιαγραφεί μόνο μια κοινωνία κι ενα σύστημα ασκώντας κριτική,αλλα κι εναν ανθρώπινο χαρακτήρα διαχρονικό  που αντιτάσσεται στη διάβρωση, τη χυδαιότητα, την υποκρισία, τα ύποπτα συμφέροντα και τον αμοραλισμό. Ασυμβίβαστος επιτίθεται προς όλους και προς όλα εως τη στιγμή που αναγκάζεται να αποχωρήσει απο την κοινωνία αυτή για να μπορέσει "να ζήσει ως τίμιος άνθρωπος".

Στον Μισάνθρωπο ο κωμωδοποιός σοβαρεύεται,ο δημιουργός του Σγαναρέλου φοραει την μασκα του τραγικού ήρωα που πορεύεται στον δρόμο της απόλυτης μοναξιάς και της απόλυτης ελευθερίας.

Ο αυτοβιογραφικός Μισάνθρωπος-Μολιέρος αποτελεί ενα σύμβολο τέλειας μοναξιάς μέσα σε μια πινακοθήκη προσώπων όπως ο Άμλετ και ο Φάουστ  ή στο νεώτερο θέατρο ο Στόκμαν στον Εχθρό του λαού.

Το έργο ηχογραφήθηκε το 1977 σε μετάφραση Κώστα Βάρναλη και σκηνοθεσία Γιώργου Μεσσάλα.

Ερμήνευουν οι ηθοποιοί :
Χρηστος Παρλας,Αλεξανδρος Αντωνοπουλος,Δημητρης Τσουτσης, Μιραντα Ζαφειροπουλου, Ρανια Οικονομιδου,Ελενη Χαλκουση,Κωστας Γαλανακης,Μπαμπης Γιωτοπουλος, Δαμιανος Μαντζαβινος, Δημητρης Αλεξιου και Γιαννης Μαυρογενης.

Καλή Ακρόαση!

Ο Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν, γιος του Ζαν Ποκλέν και της Μαρί Κρεσσέ, γεννιέται το 1622. Σπουδάζει νομικά στην Ορλεάνη, ενώ το 1643 έχοντας ήδη συνδεθεί με την ηθοποιό Μαντλέν Μπεζάρ, συγκροτεί μαζί της τον θίασο «L’Illustre Theatre».

Με το ψευδώνυμο Μολιέρος, διευθύνει τον θίασο, ο οποίος εγκαθίσταται στο Παρίσι. Ο θίασος περιοδεύει για δεκατρία χρόνια, ως το 1645. Το 1655 έχουμε την παράσταση της πρώτης σωζόμενης κωμωδίας του Μολιέρου Ο ασυλλόγιστος στη Λυών, με τον Μολιέρο στο ρόλο του Μασκαρίλλου. Το 1656 παρουσιάζεται το Ερωτικό πείσμα. Το 1658 ο θίασος μετονομάζεται σε «Θίασο του Κυρίου». Η επιτυχία της φάρσας Ο ερωτευμένος γιατρός είναι τέτοια ώστε του παραχωρείται το θέατρο του Πετί Μπουρμπόν. Επόμενη επιτυχία του θιάσου είναι Οι ψευτοσπουδαίες, το 1659. Το 1660 παρουσιάζεται ο Σγαναρέλος ή Ο κατά φαντασίαν κερατάς. Ακολουθεί με μεγάλη επιτυχία το έργο Σχολείο γυναικών, ενώ στη λογοτεχνική διαμάχη που ξεσπά γύρω από το έργο, ο Μολιέρος απαντά με την Κριτική του Σχολείου γυναικών και με τον Αυτοσχεδιασμό των Βερσαλλιών. Το 1664 δίνεται η πρεμιέρα της κωμωδίας Γάμος με το στανιό ενώ στις 12 Μαΐου παρουσιάζονται οι τρεις πρώτες πράξεις του Ταρτούφου. Ο βασιλιάς απαγορεύει αμέσως το ανέβασμα του Ταρτούφου στο Παρίσι. Το 1665 δίνεται η πρεμιέρα του Δον Ζουάν που, παρά την επιτυχία του, κατεβαίνει μετά από 20 παραστάσεις.

Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ δίνει στον θίασο του Μολιέρου τον τίτλο του «Θιάσου του Βασιλιά» και 6000 λίβρες χορηγία. Ακολουθούν τα έργα Γιατρός με το στανιό και Μισάνθρωπος. Το 1667 ακολουθεί η δεύτερη εκδοχή του Ταρτούφου, παρουσιάζεται στις 5 Αυγούστου και απαγορεύεται την επομένη. Το 1668 ανεβαίνουν ο Ζωρζ Νταντέν και Ο φιλάργυρος. Το 1669 ο Μολιέρος επιστρέφει στον Ταρτούφο για μια τρίτη διασκευή, το έργο παίρνει έγκριση και γνωρίζει θριαμβευτική επιτυχία. Το 1670 ανεβαίνει Ο αρχοντοχωριάτης. Σειρά έχουν Οι κατεργαριές του Σκαπίνου το 1671 καθώς και Οι σοφολογιότατες το 1672. Στις 10 Φεβρουαρίου δίνεται η πρεμιέρα του έργου Ο κατά φαντασίαν ασθενής, με τον Μολιέρο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Αργκάν. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης παράστασης ο Μολιέρος νιώθει μεγάλη αδιαθεσία, μεταφέρεται στο σπίτι του και εκεί αφήνει την τελευταία του πνοή.

Ο Μολιέρος είναι ο μόνος εκπρόσωπος του γαλλικού κλασικισμού που επιβίωσε πανηγυρικά ως κτήμα του παγκόσμιου θεάτρου. Επηρεασμένος από τον Πλαύτο, τον Τερέντιο αλλά και την Κομμέντια ντελ Άρτε, αναπτύσσει προσωπικό ύφος, επιμένοντας στους χαρακτήρες των έργων του και όχι στην κατάσταση.

Ο ΕΞΗΝΤΑΒΕΛΟΝΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Διασκευή εις τα καθ΄ ημάς της κωμωδίας του Μολιέρου 

«Ο Φιλάργυρος» του Κωνσταντίνου Οικονόμου (εξ Οικονόμων).

Ο Φιλάργυρος του Μολιέρου-Κωνσταντίνος Οικονόμος επιμ. Κωστής Σκαλιόρας

 

Υπόθεση: Δεν υπάρχει χειρότερος τσιγκούνης σε ολόκληρη τη Σμύρνη από τον Εξηνταβελόνη.  

Ο πλούσιος  χήρος όχι μόνο στερεί από τα παιδιά και τους υπηρέτες του ακόμα και το φαγητό,  αλλά, για να αυξήσει ακόμη περισσότερο την περιουσία του, σκαρφίζεται τους πιο εξωφρενικούς και αταίριαστους γάμους για τον ίδιο και τα παιδιά του. Ευτυχώς για όλους, ο υπηρέτης, που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από την τσιγκουνιά του, θα δώσει τη λύση χτυπώντας τον διαβόητο τσιφούτη στο πιο ευαίσθητο σημείο του.…

 

Ο Εξηνταβελόνης του Κωνσταντίνου Οικονόμου, γράφεται στη Σμύρνη το 1816. Το έργο, ένα από τα πιο σημαντικά του νεοελληνικού διαφωτισμού, αποτελεί την ελληνική μεταφορά του Φιλάργυρου του Μολιέρου, αλλά κατακτά την θεατρική αυθυπαρξία του μέσα από την ρέουσα ιδιωματική γλώσσα, τους σπαρταριστούς αναγνωρίσιμους χαρακτήρες και τα κωμικά επεισόδια, που προσαρμόζονται στα οικεία -και διαχρονικά- κακά του νεοσύστατου ελληνικού κράτους.

Ραδιοσκηνοθεσία: Νίκος Ιγγλέσης
Παραγωγή: Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ)
Στον ρόλο του Εξηνταβελόνη, ο Σωκράτης Καραντινός

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πατρίτσια Πετεμερίδη, Γιάννης Παπαϊωάννου, Χάρης Παναγιώτου, Θάνος Πετεμερίδης, Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Φιλίς Καραβιώτης, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Στέλιος Καυκαρίδης, Μαρία Σταυρινού, Μόνικα Βασιλείου, Βλαδίμηρος Καυκαριδης.

 

 

Με την ραδιοφωνική ηχογράφηση του έργου του Κωνσταντίνου Οικονόμου που πραγματοποιήθηκε από το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ), συνεχίζεται αυτήν την Κυριακή η σειρά μεταδόσεων από το Τρίτο, έργων που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην διάδοση των ιδεών του Διαφωτισμού, στην ενδυνάμωση των εθνικοαπελευθερωτικών οραμάτων και σχεδίων των υπόδουλων Ελλήνων, τα οποία οδήγησαν στην επανάσταση του 1821, καθώς και στη σφυρηλάτηση της ενιαίας εθνικής ταυτότητας του νεοσύστατου ελεύθερου κράτους.

Η πρώτη μετάδοση της ηχογράφησης πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1977, στο πλαίσιο της εκπομπής «Από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο»