Greek Radio-Theatre

για όσους αγαπούν το ραδιοφωνικό θέατρο



Όποιος έχει χρόνο και διάθεση θα μπορεί να συμμετέχει όσο και όταν μπορεί ........ η συνέχεια εδώ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΙΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΠΙΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011

Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΜΑΡΙΒΟ (La Surprise de l'amour,1722) του Pierre de Marivaux

Εκδότης: University Studio Press
Την εποχή της ζωής του Μαριβό (1688 - 1763) το γαλλικό θέατρο επηρεάζεται από την παρουσία στη Γαλλία, των Ιταλών με το περίφημο είδος της Κομέντια ντελ Αρτε. Ο Μαριβό θα επηρεαστεί πολύ έντονα από το είδος αυτό του θεάτρου.
Ο Μαριβό γίνεται γνωστός αρκετά νέος, στα περίπου 28 χρόνια του. Κυρίως με τη μεγάλη του επιτυχία «Η έκπληξη του έρωτα», που κι αυτό ανέβηκε από τους Ιταλούς της Κομέντια ντελ Άρτε.
Ο έρωτας, η απιστία, η διπλοπροσωπία αποτελούν τα βασικά στοιχεία όλων των έργων του Μαριβό. Και η γυναίκα είναι η κεντρική ηρωίδα.
 Και ένας -ο βασικός- λόγος γι' αυτή την προτίμηση είναι οι μεγάλες ντάμες -βεντέτες- ηθοποιοί της εποχής του και γι' αυτές γράφει τους ρόλους του.
Pierre de Marivaux
Ο Πιερ Καρλέ ντε Σαμπλαίν ντε Μαριβώ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 4 Φεβρουαρίου 1688. Ακολουθώντας τα ίχνη του πατέρα του άρχισε να σπουδάζει νομική, αλλά στα 20 γράφει ήδη το πρώτο του έργο "Ο δίκαιος και συνετός πατέρας". Περιστασιακά δημοσίευσε άρθρα στο περιοδικό Nouveau Mercure, ώσπου το 1719 δημιούργησε το δικό του περιοδικό, Spectateur Francais (1720-1724). Η απώλεια της περιουσίας του (1720) και ο θάνατος της γυναίκας του Κολόμπ (1723) τον ώθησαν να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη συγγραφή θεατρικών έργων: Διπλή απιστία (1723), Το νησί των σκλάβων (1725), Το παιχνίδι του έρωτας και της τύχης (1730), Ο θρίαμβος του έρωτα (1732), Η κληρονομιά (1736), Η φιλονικία (1744). Το 1742 έγινε επίσημο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Πέθανε στο Παρίσι στις 12 Φεβρουαρίου 1763 
(πηγή: perizitito.gr.)

 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΡΟΣ - ΜΠΕΛΛΑ ΜΠΕΡΔΟΥΣΗ - ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΓΚΑΣ - ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ - ΕΡΣΗ ΜΑΛΙΚΕΝΤΖΟΥ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΟΥΡΛΟΥ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΟΥΜΑΚΗΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΠΙΔΑ ΜΠΡΑΟΥΔΑΚΗ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ 1981


Το ηχητικό αρχείο καθώς και το κείμενο της ανάρτησης ανήκουν στο φίλο μας Γ.Χ από Θεσ/κη, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά!

Κυριακή 26 Ιουνίου 2011

Ο ΟΘΕΛΛΟΣ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ του Νίκου Καζαντζάκη


Σήμερα επιστρέφουμε στο ελληνικό δραματολόγιο, με έναν σημαντικό Έλληνα συγγραφέα και με ένα ιδιαίτερο θεατρικό. Αιρετικός ο Νίκος Καζαντζάκης, αποφασίζει πως ο Οθελλος πρέπει να επιστρέψει μέσα από το κείμενό του. Ο Παντελής Πρεβελάκης το χαρακτήρισε κωμωδία πιραντελλικής νοοτροπίας. Εκείνη την περίοδο εξάλλου ο Καζαντζάκης μεταφράζει κείμενα των Πιραντέλλο,  Σαίξπηρ και  Γκαίτε. Η επίδραση των συγγραφέων αυτών στο σημερινό μας κείμενο είναι ξεκάθαρη, και πολύ περισσότερο του πρώτου. Κωμωδία απολύτως σύγχρονη, μας ταξιδεύει στον κόσμο του απτού και των πνευμάτων, στο υπαρκτό και το υποθετικό ή το άυλο. Καλή ακρόαση

Υπόθεση: Ο διευθυντής ενός θιάσου παιδεύεται να βρει ένα κείμενο για να ανεβάσει. Μέσα στις αναζητήσεις του θα έχει την τύχη να συναντήσει τα φαντάσματα της Κλυταιμνήστρας, του Φάουστ και του Οθέλλου. Όταν τελικα θα καταλήξει στο ομώνυμο έργο του τελευταίου ήρωα, θα θελήσει να σκηνοθετήσει ρεαλιστικά τη ζήλια ανάμεσα στον Οθέλλο που θα τον υποδυθεί ο Αλέκος και τη Δεισδαιμόνα που θα την ενσαρκώσει η Μαρίκα... Και με ποιον τρόπο; Ενθαρρύνοντας τη ζήλια ανάμεσα στον Αλέκο και τη Μαρίκα, που είναι ζευγάρι και στη ζωή...

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ζακ Μεναχέμ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Μιχαηλίδης
ΠΑΙΖΟΥΝ: Νικήτας Τσακίρογλου, Σαπφώ Νοταρά, Κώστας Καρράς, Χρήστος Πάρλας, Χρήστος Μπίρος, Αλέξης Σταυράκης, Γιούλα Ζουμπουλάκη, Σιβή Σιδέρη, Δημήτρης Τζουμάκης

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 57 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1983 (25 Απριλίου)

Ο Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1883. Μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον επαναστατικό, σε μια Κρήτη που διψάει για Ελευθερία και για Ελλάδα. Καιροί ταραγμένοι. Η οικογένεια του τον στέλνει για ασφάλεια στη Νάξο, όπου γράφεται σε καθολικό σχολείο που ενσταλάζει μέσα του την αγάπη για το διάβασμα, τις κλασσικές σπουδές, τις γλώσσες. Το 1906 γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει ήδη ξεκινήσει να γράφει και τελειώνει τις σπουδές του μόνο για χάρη του πατέρα του. Χάρη στη πατρική χρηματοδότηση και στήριξη ξεκινάει ταξίδια - προσκυνήματα σε όλη την Ελλάδα. Φεύγει για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και εκπονεί διδακτορική διατριβή για τον Νίτσε που τον περιλαμβάνει στους μεγάλους του "δασκάλους". Επιστρέφει στην Ελλάδα και για την μεγάλη αγάπη του τα ταξίδια, γίνεται ανταποκριτής - δημοσιογράφος των αθηναϊκών εφημερίδων Καθημερινή και Ελεύθερος  Λόγος. Για να έχει την οικονομική άνεση να ταξιδεύει, γράφει άρθρα για εγκυκλοπαίδειες, παιδικά βιβλία με την πρώτη του γυναίκα την Γαλάτεια, μεταφράζει βιβλία από τα γαλλικά.  Στα δεκάχρονα της Σοβιετικής ένωσης είναι επίσημος προσκεκλημένος με δεκάδες διανοούμενους από όλο το κόσμο. Επηρρεάζεται από τις σοσιαλιστικές ιδέες και το κομμουνιστικό όραμα. Ταξιδεύει στη Ρωσία απ’ άκρη σ’ άκρη. Ξεκινάει να γράφει την Οδύσσεια του, το μεγαλύτερο σύγχρονο έπος, σε 33333 στίχους. Ανάμεσα στα πολλά ταξίδια του απομονώνεται συχνά για να αφοσιωθεί στη μελέτη και στο γράψιμο. Πρώτα στο  σπίτι του στην Αίγινα που περνάει και τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και μετά σε διάφορα μέρη στο εξωτερικό (Τσεχοσλοβακία, Γερμανία, Γαλλία). Ο Καζαντζάκης είναι πολυγραφότατος, αληθινός ακούραστος εργάτης της γραφής. 'Έγινε γνωστός στον πολύ κόσμο με τα μυθιστορήματα του, που είναι καρπός της ώριμης συγγραφικής του δημιουργίας αλλά έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη. Η ίδια η ζωή του είναι ένα μυθιστόρημα, μια διαρκής φιλοσοφική αναζήτηση, ένα υπαρξιακό ταξίδι. Τι να πρωτογράψει κανείς για έναν άνθρωπο που ως δημοσιογράφος έχει γράψει ανταποκρίσεις από όλο το κόσμο, έχει πάρει συνεντεύξεις από τον Μουσολίνι, τον Φράνκο, τον Ριβέρα, τον Ουναμούνο, είδε άρθρα του να δημοσιεύονται στην μπολσεβίκικη Πράβντα. Που ως ποιητής έχει γράψει το μεγαλύτερο σύγχρονο έπος, την Οδύσσεια του σε 33333 στίχους και μάλιστα 8 γραφές μέχρι την τελική μορφή. Που ως δημόσιος λειτουργός προσπάθησε για τον επαναπατρισμό 150000 Ελλήνων του Καυκάσου στα ταραγμένα χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης. Που ως μεταφραστής μετέφρασε από τον Όμηρο μέχρι τον Πιραντέλο. Τη Θεία κωμωδία του Δάντη σε ελληνικούς στίχους σε 45 μέρες. Που ως φιλόσοφος είδε την Ασκητική του να παίρνει επάξια μια θέση ανάμεσα στα έργα των μεγάλων διανοητών. Που ως μυθιστοριογράφος είδε τα έργα του να μεταφράζονται σε πάνω από πενήντα γλώσσες και ευτύχησε να γίνουν ταινίες με παγκόσμια επιτυχία και αναταραχή. Από τον Ζορμπά του Κακογιάννη μέχρι τον Τελευταίο Πειρασμό του Σκορτσέζε. Πώς μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς έναν άνθρωπο που έχει κατηγορηθεί ως αναρχικός, κομμουνιστής, εθνικιστής, φασίστας, άθεος, θρησκόληπτος, σωβινιστής, μισογύνης, μηδενιστής. Που αφορίστηκε, συκοφαντήθηκε, λατρεύτηκε, δεν πήρε το Νόμπελ γιατί δεν υποστηρίχτηκε από την επίσημη Ελλάδα και είναι σαφώς ο πιο πολυδιαβασμένος Έλληνας συγγραφέας παγκόσμια και αυτός που έχει κάνει πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο γνωστή την Ελλάδα στο εξωτερικό. Πως μπορείς να χαρακτηρίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο; Μόνο με δύο λέξεις, ήταν ένα Ελεύθερο Πνεύμα. Πέθανε το 1957 σε ηλικία 74 ετών, μετά από επιπλοκές που παρουσίασε ένας προληπτικός εμβολιασμός στο τελευταίο του ταξίδι στην άπω ανατολή. Ο ήδη εξασθενημένος οργανισμός του δεν άντεξε.


Για το έργο και το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

ΟΙ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΛΙΑΣ ΚΑΝΕΤΤΙ

Μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος βγήκε από το σπίτι του να πάει στο κοντινό περίπτερο. Στη γυναίκα του είπε ότι δεν θ' αργήσει. Όμως κάποιο αυτοκίνητο τον κτύπησε και έπεσε νεκρός. Ε, θα ήταν η ΣΤΙΓΜΗ του... Όχι, και αυτό ήταν το αστείο... Το όνομά του Πέτρος Παύλου...Όχι αυτό, το πραγματικό... Μα αυτό ήταν...Τα ονόματα τότε δεν είχαν σχέση με την ΣΤΙΓΜΗ του καθενός. Κανείς τότε δεν ήξερε τη ΣΤΙΓΜΗ που θα πεθάνει... Τέτοια αβεβαιότητα, τέτοιος φόβος για το μέλλον; Πώς ζούσαν αυτοί οι άνθρωποι; Πώς ονειρεύονταν και σχεδίαζαν το μέλλον τους;

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλημέρα σας. Το κείμενο που προηγήθηκε είναι μια ελεύθερη απόδοση του πρώτου τρίλεπτου του σημερινού μας έργου, που πιστεύουμε ότι αποκαλύπτει τον πυρήνα της σκέψης του Κανέτι, γύρω από τον οποίο έστησε αριστοτεχνικά την πλοκή των ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΩΝ. Το έργο αυτό τιτλοφορείται έτσι, επειδή οι άνθρωποί του αντί για ονόματα, φέρουν ο καθένας από έναν αριθμό, τον αριθμό των ετών που θα ζήσουν. Εφόσον λοιπόν ξέρουν πότε ακριβώς θα πεθάνουν, ρυθμίζουν ανάλογα τη ζωή τους. Αυτή η φανταστική και παράδοξη κοινωνία ανατρέπεται, όταν κάποιος ανήσυχος κάτοικος αποφασίζει να αποκαλύψει τον μηχανισμό. Η δομή του έργου συγκροτείται από 21 σκηνές και η σκηνοθεσία του αναλύεται μέσα από μία ενότητα και έναν στόχο: τον προβληματισμό του ανθρώπου μπροστά στη μοιραία στιγμή του θανάτου.
Η μετάφραση και η σκηνοθεσία του έργου είναι του Μίνου Βολανάκη και παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Ανδρέας Βάιος, Χρήστος Μπίρος, Ράσμη Τσόπελα, Γιάννης Βόγλης, Γιάννης Σιώπης, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Στέλιος Βόκοβιτς, Άρης Ρέτσος, Τζένη Καλύβα, Πέπη Κεχαγιαδάκη, Αλέξης Μίγκας, Μαρίνα Γεωργίου, Μπάμπης Σαριγιαννίδης, Νίκος Καββαδάς, Μαρία Κωνσταντάρου, Ράνια Οικονομίδου, Φώφη Καρδαρά, Ντόρα Σιμοπούλου, Κατερίνα Χέλμη, Ντίνα Κώνστα και Στάθης Σαμαρτζής.
Το έργο μεταδόθηκε για πρώτη φορά στο Φεβρουάριο του 1983

Ο Ελίας Κανέττι (1905 – 1994) ήταν ένας βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας, γεννημένος στη Βουλγαρία από Εβραίους Σεφαραδίτες γονείς, που έγραψε στα γερμανικά.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του "Μάζα και εξουσία", που αποτελεί μια μελέτη της συμπεριφοράς του πλήθους στις διάφορες εκφάνσεις της.