RADIO-THEATRE

ΣΥΡΑΝΟ ΝΤΕ ΜΠΕΡΖΕΡΑΚ του ΕΝΤΜΟΝ ΡΟΣΤΑΝ

2012-01-28T00:10:00.002+02:00

Σήμερα έχουμε ένα από τα γνωστότερα θεατρικά κείμενα, ένα αριστούργημα του γάλλου Εντμόν Ροστάν. Ωστόσο, ο συγγραφέας μας χρησιμοποιεί «ποιητική αδεία» τον Συρανό για να γράψει το δικό του έργο, χωρίς να δημιουργεί ένα θεατρικό-βιογραφία. Ο πραγματικός Συρανό (Σαβινιέν Ντε Συρανό) γεννήθηκε στο Παρίσι. Ευπατρίδης και γιο του άρχοντα της Μοβιέρ, στα δεκαεννέα του κατατάσσεται στη βασιλική φρουρά. Από τότε αρχίζει να υπογράφει και ως Συρανό Ντε Μπερζεράκ. Ύστερα από δύο πολεμικές συγκρούσεις (όπου και τραυματίζεται) αποσύρεται και ασχολείται με τη συγγραφή, γράφοντας θεατρικά έργα. Η ζωή του είναι πολυτάραχη, καθώς ήταν οξύθυμος και πολύ καλός ξιφομάχος. Επόμενο ήταν, λοιπόν, να μπλέκει διαρκώς σε καυγάδες και ξιφομαχίες. Πεθαίνει το 1655, σε ηλικία μόλις τριάντα έξι ετών, με έναν απροσδόκητο τρόπο. Περπατώντας στο δρόμο το βράδυ, πέφτει στο κεφάλι του ένα κομμάτι ξύλο. Αυτός ήταν λοιπόν ο άνθρωπος που ενέπνευσε τον Ροστάν να γράψει το έργο του. Εύχομαι καλή ακρόαση.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Ο εκκεντρικός Συρανό, επιφανής ιππότης του Τάγματος των Γασκόνων,σκαρώνει στιχάκια με την ίδια ευκολία που κερδίζει κι έναν αγώνα ξιφομαχίας. Η φήμη του ως γενναίου ιππότη και ποιητή είναι πολύ μεγάλη. Το ίδιο και η μύτη του… Κι αν η πρώτη τού έχει επιτρέψει να κατακτήσει το Παρίσι, η δεύτερη τον εμποδίζει να κατακτήσει αυτήν που του έχει κλέψει την καρδιά, τη νεαρή εξαδέλφη του Ρωξάνη. Προκειμένου να την κάνει ευτυχισμένη, αποφασίζει να θυσιάσει τα αισθήματά του για να βοηθήσει τον αντεραστή του.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Δημήτρης Γιαννουκάκης
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ολυμπία Κυριακάκη
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άγγελος Φορτούνας
ΠΑΙΖΟΥΝ: Χρήστος Πάρλας, Γιώργος Γεωγλερής, Μαρίνος Ιορδάνης, Γιάννης Ροζάκης, Δημήτρης Ζακυνθινός, Ειρήνη Κουμαριανού, Δημήτρης Παπαγιάννης, Χάρης Νάζος, Νίκος Μπιρμπίλης, Σπύρος Μπιμπίλας, Χρήστος Μάντζαρης, Βαρβάρα Λαζαρίδου, Χρήστος Κατσιγιάννης, Νανά Κακαβά, Ιάκωβος Ψαρράς, Χριστίνα Στόγια, Αλεξία Ασκαρίδου, Σοφία Χάνου, Φραγκούλης Φραγκούλης, Άννυ Πασπάτη, Γιάννης Στρατάκης, Βασίλης Παπανίκας, Ντίνος Δουλγεράκης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Γιώργος Γεωργίου, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Κώστας Καστανάς, Γιώργος Αρμάδωρος

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: Μέρος πρώτο 1 ώρα και 50 λεπτά, Δεύτερος Μέρος 1 ώρα και 40 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1989 (10 Απριλίου)

ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Το έργο μας γράφτηκε το 1897 και πρωτοπαίχτηκε στη Γαλλία με τους θεατές να συρρέουν για να δουν την παράσταση. Στην Ελληνική σκηνή η πρώτη παράσταση που βρήκα ήταν του 1948 από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ροντήρη και με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Μυράτ. Έκτοτε, έχει ανέβει αρκετές φορές στην Ελλάδα, όπως το 1968 από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος , από την παιδική σκηνή του Θεάτρου Κάτω από την Γέφυρα το 2004 και τέλος πάλι από το Εθνικό το 2010.

https://rapidshare.com/files/3943533872/ΣΥΡΑΝΟ_ΝΤΕ_ΜΠΕΡΖΕΡΑΚ__1ο_μέρος_.mp3
https://rapidshare.com/files/2002853022/ΣΥΡΑΝΟ_ΝΤΕ_ΜΠΕΡΖΕΡΑΚ__2ο_μέρος_.mp3

Για το έργο και το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΛΣΤΟΙ

2012-01-26T12:09:00.000+02:00

Ανάσταση (Λέων Τολστόι)

Η "Ανάσταση" (Воскресение, Voskreseniye) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα που έγραψε ο Ρώσος συγγραφέας Λέων Τολστόι το 1899, το οποίο και εκδόθηκε το ίδιο έτος στο περιοδικό Niva (Αγρός). Στο μυθιστόρημα αυτό εκδηλώνεται πλήρως η μεγαλοφυΐα του συγγραφέα καθώς και οι μεγαλύτερες εκτροπές του πνεύματός του. Ονόμασε το έργο του αυτό Ανάσταση προκειμένου ν΄ αναδείξει την από τάφου έγερση των κατωτέρων ενστίκτων του ανθρώπου καθώς και του εγωισμού και της ηδυπάθειας στη νέα ζωή της αγάπης και του αλτρουισμού.

Κύριος ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Πρίγκιπας Νεκλούντωφ (ή Νεκλούδωφ), τυπικός εκπρόσωπος της ρωσικής αριστοκρατίας του 19ου αιώνα με όλα τα προτερήματα και ελαττώματα της κοινωνικής του τάξης. Η ιστορία των σχέσεών του με την υπηρέτριά του Αικατερίνη Μασλόβα, στη ουσία ίσως ένα ελάχιστο επεισόδιο στην ιστορία οποιουδήποτε ανθρώπου, αρχίζει τυχαία να παίζει σημαντικότατο ρόλο στη ζωή του Νεκλούντωφ. Όταν εκείνος αρραβωνιάστηκε κόρη που ανήκε σε ανώτατη κοινωνική τάξη συνέπεσε τότε το γεγονός να προσκληθεί ως ορκωτός δικαστής σε δίκη της Αικατερίνης Μασλόβα, η οποία στο μεταξύ είχε καταλήξει πόρνη και κατηγορούνταν για συνέργεια σε δολοφονία εμπόρου σε οίκο ανοχής. Από τη στιγμή εκείνη αρχίζει η "ανάσταση" του Νεκλούντωφ ο οποίος αισθάνεται και ο ίδιος ηθικός συναυτουργός για την ηθική έκπτωση που βρισκόταν η Αικατερίνη. Τελικά η Μασλόβα καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία και ο Νεκλούντωφ αρνούμενος να συζευχθεί τη μνηστή του, ξεκινάει για τη Σιβηρία προκειμένου να βοηθήσει όπως μπορεί την κατάδικο, θύμα του εγωισμού του.

Συγχρόνως ο Τολστόι περιγράφει τα ήθη και τα έθιμα της ανώτερης ρωσικής τάξης της Πετρούπολης και εκδηλώνει την αιώνια γνώμη του ρωσικού λαού περί ανυπαρξίας στον κόσμο ανθρώπινης δικαιοσύνης. Ακριβώς την ίδια ιδέα που χαράσσει και ο Ντοστογιέβσκι στο έργο του Αδελφοί Καραμαζόφ ή (Καραμάζωφ). Με ιδιαίτερη δε ειρωνεία παρουσιάζει ο Τολστόι τη διεξαγωγή της δίκης ενώπιον του ορκωτού δικαστηρίου φθάνοντας στο σημείο μάλιστα με αρκετές ανακρίβειες να καυτηριάζει τη διεξαγωγή κάποιας χριστιανικής θείας λειτουργίας περί μετουσίωσης, βάσει των ορθολογιστικών ιδεών περί χριστιανισμού και Ευαγγελίου με σαφή αντανάκλαση της αίρεσης του Αρείου. Την περικοπή αυτή που διακωμωδεί το κυριότερο σημείο στη Θεία Λειτουργία είχε αφαιρέσει η ρωσική λογοκρισία κατόπιν επέμβασης της ρωσικής Ιεράς Συνόδου η οποία και μετά τη δημοσίευση του μυθιστορήματος αφόρισε τον συγγραφέα. Το πλήρες κείμενο της Ανάστασης του Τολστόι εκδόθηκε μόνο στο Παρίσι, λαθραία αντίτυπα της οποίας έφθασαν στη Ρωσία.

Ραδιοφωνική μεταφορά:
Μετάφραση και διασκευή: Ιουλία Ιατρίδη
Μουσική επιμέλεια: Σοφία Μιχαλίτση
Ραδιοσκηνοθεσία: Λεωνίδας Τριβιζάς
Πρώτη μετάδοση: 8/12/65 (1ο μέρος ) και 12/12/65 (2ο μέρος)
Παίζουν οι ηθοποιοί: Κώστας Καζάκος, Γιώργος Τζώρτζης, Τάνια Σαββοπούλου, Αλέξης Ουδινότης, Κίτυ Αρσένη, Γιώργος Μοσχίδης, Νάσος Κεδράκας, Δέσποινα Μπεμπεδέλη, Αλέξης Μίγκας, Μαρία Φωκά, Άννα Τάρη, Ελένη Καρπέτα, Αλίκη Γκούμα, Δημήτρης Ζακυνθινός, Νίκος Διονυσόπουλος, Λουκιανός Ροζάν, Τάσος Υφάντης, Γιάννης Βόγλης, Γιώργος Τζαβέλας, Κώστας Μασούρας, Τότης Ντανιέλος, Μεγακλής Βιντιάδης, Σπύρος Καλογήρου, Μαρία Μαρμαρινού, Γιάννης Κώστογλου Λήδα Πρωτοψάλτη, Θεόδωρος Ντόβας, Γιώργος Κυριακίδης, Γιώργος Μετσόλης.
Επιμέλεια Λήδα Δημητρίου

https://rapidshare.com/files/20553525/Ανάσταση__1ο_μέρος_.mp3
https://rapidshare.com/files/468613734/Ανάσταση__2ο_μέρος_.mp3

Για το έργο και το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τον φίλο του blog Dr. Dracator

Μια Γυναίκα Χωρίς Σημασία του Όσκαρ Ουάιλντ

2012-01-21T15:04:00.005+02:00

A Woman of no Importance

Μία από τις τέσσερις κλασικές κωμωδίες του Ουάιλντ, γραμμένη το 1893, όπου ο Ιρλανδός συγγραφέας σατιρίζει τα δακρύβρεχτα κοινωνικά δράματα του 19ου αιώνα, ενώ παράλληλα καταγγέλλει τον βικτοριανό πουριτανισμό.

Οι ήρωες του έργου, με όπλα τους το επιγραμματικό χιούμορ και την παραδοξολογία, αποτελούν ένα μωσαϊκό που διακωμωδεί την κοσμική κοινωνία του Λονδίνου με όλες τις μικρότητές της.

Η Γυναίκα χωρίς σημασία ανήκει στην τετράδα των κωμωδιών που έφεραν τον Oscar Wilde κοντά στο μεγάλο κοινό ή ακριβέστερα το μεγάλο κοινό κοντά στον Wilde, γιατί αυτός έμεινε πάντα έξω από το πλήθος, αριστοκρατικός στις προτιμήσεις του κι εκλεκτικός στις συντροφιές του, όσο κι αν ο εκτροχιασμός της ζωής του τον έκανε να περπατήσει σε δρόμους, που οι συνηθισμένοι τους διαβάτες δεν είναι παρά του πλήθους αποβράσματα.

Μετάφραση Στάθη Σπηλιωτόπουλου
Διασκευή Δημήτρη Μαλαβέτα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Σοφία Ολυμπίου, Γιώργος Μοσχίδης, Αννα Παναγιωτοπούλου, Ναταλία Τσαλίκη, Αγγελος Αντωνόπουλος, Χρήστος Κάρλοου, Μαρία Σκούντζου, Γιάννης Μπέζος, Γιάννα Ανδρεοπούλου.
http://hotfile.com/dl/143235073/740ea88/___.mp3.html
https://rapidshare.com/files/2081311501/ΜΙΑ_ΓΥΝΑΙΚΑ_ΧΩΡΙΣ_ΣΗΜΑΣΙΑ.mp3

ΑΡΧΙΜΑΣΤΟΡΑΣ ΣΟΛΝΕΣ (Bygmester Solness - 1892) του Henrik Ibsen

2012-01-19T10:58:00.000+02:00

Ο "Αρχιμάστορας Σόλνες" (1892) είναι το προτελευταίο έργο του Ίψεν και θεωρείται από τα πιο αυτοβιογραφικά του, έργα. Αφετηρία για την συγγραφή του, υπήρξαν δύο γεγονότα της ζωής του. Η ερωτική του εμπειρία με την κατά 43 χρόνια νεώτερή του Εμιλι Μπάρνταχ (ο Ίψεν ήταν 61 χρονών) και η επίθεση που δέχτηκε, σε μια διάλεξη του νεαρού τότε Κνουτ Χάμσουν (1859-1952), ο οποίος επιτέθηκε εναντίον του καλεσμένου του Ίψεν, κατηγορώντας τον για "σκοτεινό συμβολισμό", για ¨αντιφάσεις, για ¨αντιαισθητικές παραμορφώσεις της πραγματικότητας", κατηγορίες, που προκάλεσαν το χειροκρότημα των εικοσάρηδων ακροατών. Ο Ίψεν σε μια προσπάθεια αυτογνωσίας και αυτοπροσδιορισμού του, μέσα από σύμβολα και αλληγορίες, φιλοσοφεί πάνω στα όρια που μπορεί να φτάσει μια μεγάλη μορφή, στην αναπόφευκτη σύγκρουση του παλιού με το νέο.
Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από τον Θωμά Οικονόμου το 1925. Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ερμήνευσε τον ρόλο του Σόλνες, στο θέατρο "Γκλόρια" το 2000. Ο "Αρχιμάστορας Σόλνες" ήταν και η τελευταία θεατρική εμφάνιση, το κύκνειο άσμα, του Δημήτρη Χορν, στο θέατρο "Διονύσια" το 1983.

Ο Σόλνες, είναι ένας ιδιοφυής, αυτοδημιούργητος αρχιτέκτονας. Άρχισε την σταδιοδρομία του χτίζοντας εκκλησίες με ψηλά καμπαναριά, που υψώνονταν στο άπειρο, δοξάζοντας το Θεό. Χρησιμοποιεί το ταλέντο του για να καταστρέψει. Ιδιοποιείται τα πάντα και ασελγεί στα πάντα. Ξαφνικά θα εισβάλει, στην ερμητικά κλειστή ζωή του, η εικοσάχρονη Χίλντα. Ένα ατίθασο κορίτσι, που του ζητά, τον προκαλεί, να εκπληρώσει την υπόσχεση του, να της κτίσει ένα καινούργιο πύργο. Αναζητώντας την αυτοσυνειδησή του, την ουσία και την εφικτότητα των οραμάτων του, θα ανταποκριθεί ....

* Ο δραματικός πυρήνας του έργου δεν είναι παρά ένας ατέλειωτος διάλογος ανάμεσα σε δύο πρόσωπα: τον αρχιμάστορα Σόλνες και τον εαυτό του.
* Στο έργο εισχωρούν θεληματικά ή άθελα, πολλά συγκεκριμένα στοιχεία από τη ζωή του συγγραφέα.
* Ο ίδιος ο συγγραφέας, θεωρούσε τα έργα του ως "αρχιτεκτονικές κατασκευές".

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ:

Αρχιμάστορας Σόλνες .... ΝΙΚΗΤΑΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ
Κνου Μπρόβιγκ ....ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΣΧΙΔΗΣ
Κάγια Φόσλι .... ΣΟΥΛΤΑΝΑ ΝΙΚΟΛΑΙΔΟΥ
Ράγκναρ Μπρόβιγκ .... ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
Αλίνα Σόλνες .... ΤΑΝΙΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ
γιατρός Χέντραλ .... ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ
Χίλντα Βάνγκελ .... ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ

ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΛΕΑΣ
ΑΠΟΔΟΣΗ: ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ

".... Ο "Πρωτομάστορας Σόλνες" συγκαταλέγεται ανάμεσα στα τελευταία δράματα του Νορβηγού συγγραφέα, με έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο, κι όπου επιχειρεί μια ανακεφαλαίωση του έργου του και του βίου του. Κλείνει τους λογαριασμούς του με το κεφάλαιο γραφή, με το κεφάλαιο έρως, με το κεφάλαιο χρόνος. Έμμονη ιδέα του συγγραφέα κι εδώ, το μεγάλο, ανέφικτο για τα ανθρώπινα μέτρα έργο, το "βιβλίο του κόσμου" που γράφουν με το σώμα τους οι τραγικοί ποιητές, προορισμένο να χαθεί για πάντα στις καθαρτήριες φλόγες του ανθρώπινου πάθους - λάθους. Σημεία ενός υποθετικού "χάρτη" μυθικού που σώθηκε αποσπασματικά και που τώρα προσπαθούμε μάταια να τον αποκαταστήσουμε στην αυθεντική μορφή του: "κάστρα στον αέρα" και η πανέμορφη νέα γυναίκα που έρχεται απ' τα βάθη ενός λησμονημένου παρελθόντος ως άγγελος - εξολοθρευτής- ένα τοπίο - αστικό σαλόνι που αιφνιδίως αναλήπτεται στους ουρανούς- το ψηλό καμπαναριό και στο ψηλότερο σημείο του ένας ανεμοδείχτης που προσμένει να δεχτεί το στεφάνι του νικητή, του κατακτητή, για να τον εκσφενδονίσει την αμέσως επομένη στιγμή στο χάος. Μετέωρο βήμα του ποιητή προς τον πύργο της τελειώσεώς του, και η τιμή της σύγκρουσής του με το σκοτεινό πρόσωπο μιας αδυσώπητης θεότητας - τέλος όλων των ψευδαισθήσεων που έχτισαν τον πολιτισμό μας. Τέλος του παιχνιδιού, ίσως. Αλλά και καινούργια αρχή του."
ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΠΟΛΕΝΑΚΗΣ (ΑΥΓΗ 10/04/2005)

"Υπάρχει εδώ απέναντι στη νεότητα μια ύβρις, ένα έγκλημα και η τιμωρία του. Έτσι, οι φυσικές διαστάσεις του έργου απογειώνονται, περνούν στην τραγική περιοχή. Αυτός είναι ο βασικός λόγος της πεισματικής επιβίωσης όλου σχεδόν του ιψενικού έργου, το ότι δηλαδή η κάθε πλοκή ξεκορμίζει από την κοινωνική, ιστορική ή και ψυχολογική συνθήκη που την ορίζει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ξεπερνιέται, πιστεύω, ακόμη και η ψυχολογική κατηγορία, παρότι είναι σοφά και πλούσια επεξεργασμένη ως προς όλα τα πρόσωπα. Kαι ξεπερνιέται, ακριβώς επειδή σπουδαιότερη και ανθεκτικότερη είναι η τραγική διαμάχη του ήρωα με τη μοίρα του."
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11-02-01)

"Γιατί η τέχνη είναι ένας όλεθρος, μια απώλεια, μια αρνητική εντροπία. Είναι μια ποιότητα αφύσικη, μια μετα-φυσική (όχι μια "μεταφυσική"). Ιδού γιατί με αφήνει αδιάφορο το ιστορικό, το ημερολογιακό στοιχείο που προκάλεσε στον Ιψεν τον "Αρχιμάστορα Σόλνες", γιατί με αφήνει ασυγκίνητο το προσωπικό εμπειρικό γεγονός μιας σχέσης που συνέβη στον δημιουργό. Όπως μ' αφήνει ασυγκίνητο το γεγονός ότι πιθανόν ο Ίψεν την εποχή που έγραφε το έργο του περνούσε μια προσωπική κρίση σχετική με τη δημιουργία του και τη σκοπιμότητα του έργου. Κι αν ακόμα ξέρω τα γεγονότα, σημασία πάντα έχει πως πήραν καλλιτεχνική μορφή, πως αυτονομήθηκαν, πως έγιναν μύθος που με αφορά και κοινωνώ μαζί του.
Όσο με ενδιαφέρει αν πίσω από τον Προμηθέα κρύβεται ο Αισχύλος και πίσω από τον Άμλετ ο Σαίξπηρ , άλλο τόσο με αφορά αν ο "Αρχιμάστορα Σόλνες" είναι ο Ίψεν.
.............
Σόλνες είμαστε όλοι ...... "
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ (ΤΟ ΒΗΜΑ 4-3-1984)

https://rapidshare.com/files/12242766/ARXIMASTORAS_SOLNES.Mp3
http://hotfile.com/dl/142933123/a46da90/ARXIMASTORAS_SOLNES.Mp3.html

Και πάλι θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε εκ μέρους όλων των φίλων του radio-theatre τον Γ.Χ από Θεσ/κη. Στο ανεκτίμητο αρχείο του στηρίζεται εξ ολοκλήρου και η σημερινή μας ανάρτηση.

Καλή σας ακρόαση!

Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα του Ευγένιου Ο’ Νηλ

2012-01-15T01:18:00.004+02:00

Το έργο «To μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα» (ή «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» – ανάλογα τη μετάφραση.«Long day’s journey into night ») ήταν το δώρο του Ο΄Νηλ στη γυναίκα του Καρλότα για τη 12η επέτειο του γάμου τους. Η Καρλότα απέκτησε τα δικαιώματα του έργου με την προϋπόθεση να το αφήσει να δει το φως της δημοσιότητας 25 χρόνια μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Φυσικά, αγνόησε τη ρήτρα και παρέδωσε τα δικαιώματα στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Τον Φεβρουάριο του 1956, τρία χρόνια μετά τον θάνατο του συγγραφέα, το έργο παρουσιάζεται σε παγκόσμια πρώτη στη Στοκχόλμη. Η επιλογή των Σουηδών δεν ήταν τυχαία. Το σουηδικό κοινό είχε αγκαλιάσει τον Ευγένιο Ο’Νηλ δίνοντας του το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1935 και βλέποντας – όχι άδικα- στο πρόσωπό του έναν άξιο διάδοχο του Στρίντμπεργκ. Ο ίδιος ο συγγραφέας άρρωστος, δεν μπορεί να παραστεί στην τελετή απονομής και στέλνει επιστολή όπου αναγνωρίζει την ισχυρή επίδραση του Στρίντμπεργκ στο έργο του.

Ακολουθεί η αμερικανική πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη σε σκηνοθεσία του Jose Quintero- σύμφωνα με την επιθυμία της χήρας Ο’ Νηλ. «Ας συμφωνήσουμε πως πρόκειται για αριστούργημα» γράφει ο μεγάλος κριτικός θεάτρου της New York Times, Brooks Atkinson. Ο Ευγένιος Ο΄Νηλ αποκτά το τέταρτο Pulitzer μετά θάνατον.
Ο Ευγένιος Ο’ Νηλ γράφει το έργο του απ’ το 1939 ως το 1941. Είναι ήδη 53 χρονών και έχει χάσει και τους δύο γονείς του εδώ και χρόνια. Πρόκειται για ένα έργο βαθιά αυτοβιογραφικό, «με δάκρυα και αίμα που όχι μόνο αφορά τον σύγχρονο άνθρωπο, αλλά θα αφορά και τον άνθρωπο του μέλλοντος» λέει ο ίδιος. Ο συγγραφέας τολμάει να ανασύρει τις προσωπικές του αναμνήσεις απ’ τους γονείς και τον μεγαλύτερο αδερφό του, χωρίς να ωραιοποιεί τίποτα. Τα πρόσωπα που παρουσιάζονται στο έργο δεν αποκλίνουν καθόλου απ’ τα πραγματικά. Το μόνο που διαφέρει είναι τα ονόματα τους.
«Η εργασία μου είναι αξεχώριστη απ’ τη ζωή μου. Δεν έχω γράψει ούτε μια γραμμή που δεν ήταν ο καρπός προσωπικής μου πείρας».

Με αριστοτεχνικό τρόπο, με την ακρίβεια ανατόμου, ο συγγραφέας ανασύρει τις λεπτομέρειες της δυστυχίας που θέρισε σαν μάστιγα την οικογένεια του. Ο καθένας απ’ τα τέσσερα πρόσωπα του έργου είναι βυθισμένος στην προσωπική του τραγωδία με τρόπο τέτοιο που αυτό αντανακλάται στους υπόλοιπους, συνθέτοντας ένα παζλ απόγνωσης και ψυχικής ανισορροπίας ενώ φέρνει στην επιφάνεια την αιτιακή σχέση της δυστυχίας και του πώς αυτή κληροδοτείται απ’ τους γεννήτορες στα παιδιά, δικαιώνοντας έτσι το αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα.
Ο πατέρας, θεατρικός ηθοποιός, είδε την καριέρα του να τελματώνεται και τις φιλοδοξίες του να εξαντλούνται στον ρόλο του Κόμη Μοντεχρίστου, παίζοντας τον σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα και αναγάγοντας τον σε προσωπική του επιτυχία (σ.σ λέγεται ότι πρέπει να έπαιξε τον ρόλο πάνω από 6.000 φορές.) «Θα τα έδινα όλα για μια καλύτερη καριέρα», εξομολογείται σε μια κορυφαία στιγμή του έργου κι αφού άφθονο αλκοόλ έχει κυλήσει στις φλέβες του. Λίγο νωρίτερα, έχει προσπαθήσει να εξιλεωθεί για την τσιγκουνιά του στον φυματικό γιο του Έντμοντ, ανατρέχοντας στην εξαθλίωση των παιδικών του χρόνων, στην εγκατάλειψη απ’ τον πατέρα του, στις προσπάθειες της μάνας του να μεγαλώσει τα παιδιά, στο ότι αναγκάστηκε να δουλέψει από 10 χρονών. Στα χρόνια εκείνα έχει τις ρίζες της η δική του προσωπική ματαίωση.
Η μητέρα, καταφεύγει χρόνια στη μορφίνη στην οποία έχει εθιστεί σκορπίζοντας τον φόβο στην οικογένεια της. Αναγκάστηκε να παίρνει το «παλιοφάρμακο», όπως αναφέρεται, μετά τους φριχτούς πόνους απ’ τη γέννηση του τρίτου της γιου (δηλαδή του ίδιου του συγγραφέα). «Εκείνος ο παλιογιατρός φταίει γι’ αυτό που είμαι σήμερα» λέει κάπου ενώ αναπολεί ευχάριστα τις μέρες που έζησε στο πατρικό της, το σχολείο των καλογραιών στο οποίο φοίτησε και την πρώτη της γνωριμία με τον άντρα της, τον οποίο όμως αργότερα μέμφεται για το στήσιμο μιας ζωής χωρίς μόνιμη κατοικία και για την αδιάκοπη περιπλάνηση στα φτηνά ξενοδοχεία για θεατρίνους.
Ο μεγαλύτερος γιος ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα, βγαίνει στο σανίδι, αλλά δεν καταφέρνει να κάνει κάτι αξιόλογο. Τα δικά του αδιέξοδα πνίγονται σε τόνους ουίσκι και σε κακόφημα στέκια αγοραίου έρωτα.
Ο μικρός της οικογένειας, αφού δοκιμάζει διάφορα θαλασσινά επαγγέλματα, γράφει ποιήματα, διαβάζει Νίτσε, δημοσιεύει σε μια εφημερίδα, πίνει και προσβάλλεται από φυματίωση. O πατέρας τον αποδοκιμάζει για τις λογοτεχνικές του προτιμήσεις, η μητέρα του θυμίζει εντέχνως ότι η γέννηση του ήταν η αρχή της δικής της αυτοκαταστροφής μέσω της μορφίνης.

Το έργο είναι γραμμένο κατά τα αριστοτελικά πρότυπα του χώρου, του χρόνου και της δράσης των οποίων ήταν υπέρμαχος ο Ο’Νηλ. Συγχρόνως όμως, διαφαίνεται η επιρροή του απ’ το έργο του Στρίντμπεργκ. Δεν είναι τυχαίο που και ο Σουηδός συγγραφέας διοχέτευε με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία τα έργα του προσπαθώντας να ξορκίσει τους προσωπικούς του δαίμονες. Συγχρόνως, υπάρχει έντονος κι ένας ιψενικός ρεαλισμός, στο ότι όλα καταγράφονται και όλα εξηγούνται χωρίς να μένει ο θεατής με απορίες και χωρίς να μπορούν να αποτολμηθούν άλλες ερμηνείες πέραν αυτών που έχει αποφασίσει ο παθών, ο συγγραφέας εν προκειμένω.
Οι ήρωες του έργου είναι πλάσματα που υποφέρουν, εύθραυστοι κι αδύναμοι να στηρίξουν ο ένας τον άλλον όπως οφείλουν να κάνουν τα μέλη μιας οικογένειας, αφού πρωτίστως δεν μπορούν να βοηθήσουν τους εαυτούς τους.
Το έργο δεν προσφέρει ιδιαίτερη σκηνική δράση. Εξαντλείται σχεδόν σε τεράστιους μονολόγους όπου αφήνεται να εκτεθεί το δράμα του καθενός χωριστά αλλά και όλων μαζί. Ολοκληρώνεται όμως με ιδιαίτερα σπαρακτικό τρόπο, κάνοντας μνεία σε μια μικρή χαραμάδα ευτυχίας που κάποτε φώτισε τη ζωή κάποιου απ’ τους ήρωες.

Αυτό άλλωστε αντικατοπτρίζει και την κοσμοθεωρία του συγγραφέα.
«…Φυσικά θα γράψω έργο και για την Ευτυχία. Αν βέβαια συναντήσω ποτέ αυτήν την πολυτέλεια και διαπιστώσω πως παρέχει δυνατότητες για θεατρική πράξη, πως έχει κάποια αρμονική σχέση με τον βαθύτερο ρυθμό της ζωής. Η ευτυχία ωστόσο, είναι μια λέξη μόνο. Τι σημαίνει; Ανάταση; Έντονο συναίσθημα της αξίας που έχει το παρόν και το μέλλον του ανθρώπου; Αν είναι έτσι…τότε υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό ευτυχίας σε μια τραγωδία , παρ’ όσο σε όλα μαζί τα έργα με «ευτυχές τέλος»; Η αντίληψη πως η τραγωδία αποκλείει την έννοια της ευτυχίας είναι διαβατική μόδα της εποχής μας… Ένα πραγματικό έργο τέχνης περικλείει, σε τελική ανάλυση, το μήνυμα της ευτυχίας…»

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Νίκος Προεστόπουλος
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίκος Γκάτσος
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αργυρώ Μεταξά
ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Νίκος Κούρκουλος, Λυκούργος Καλλέργης, Πέτρος Φυσσούν, Έλσα Βεργή, Κίττυ Αρσένη
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 3 ώρες και 15 λεπτά (Το έργο μεταδόθηκε σε 2 μέρη. Εδώ είναι σε ένα αρχείο)
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1960 (7 Δεκεμβρίου)

Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον NikosPs

https://rapidshare.com/files/1759369955/ΜΑΚΡΥ_ΤΑΞΙΔΙ_ΤΗΣ_ΜΕΡΑΣ_ΜΕΣΑ_ΣΤΗ_ΝΥΧΤΑ.mp3

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ του Γιώργου Μητσόπουλου

2012-01-10T23:52:00.009+02:00

Ένα ακόμη αστυνομικό έργο αποτελεί την σημερινή μας ανάρτηση, αφού το είδος αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των φίλων του blog.
"Το κόκκινο αυτοκίνητο" είναι ο τίτλος του έργου, μιας αστυνομικής ιστορίας που δραματοποιήθηκε για το ραδιόφωνο από τον 902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM.

Πρόκειται για μια από τις επτά νουβέλες που περιλαμβάνονται στο ανέκδοτο, ακόμη, βιβλίο θρίλερ, εγκλήματος και μυστηρίου του Γιώργου Μητσοπουλου. Επτά νουβέλες με απροσδόκητη εξέλιξη και κινηματογραφική δράση.

Ο Γιώργος Μητσόπουλος ζει και εργάζεται σαν συγγραφέας στην Ελλάδα. Σπούδασε τηλεοπτική δημοσιογραφία στο New York University και στο Brooklyn College με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει μια πολύχρονη καριέρα στην τηλεόραση ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και παραγωγός ειδήσεων και εκπομπών.

Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται μέσα σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα νουάρ ύφους με επίκεντρο την αλλόκοτη εμμονή-φαντασίωση του ήρωα με ένα συγκεκριμένου τύπου και χρώματος αυτοκίνητο. Μια εμμονή που θα αποδειχτεί ολέθρια για τις γυναίκες που θα συναντήσει στο διάβα της ζωής του και θα οδηγήσει τελικά και τον ίδιο σε ένα- αναπότρεπτα- μοιραίο τέλος.

Στο συγκεκριμένο έργο δεσπόζει η υποβλητική φωνή του Δημήτρη Πουλικάκου στον χαρακτηριστικό ρολό του αφηγητή. Ο Δημήτρης Πουλικάκος αποτελεί μια sui generis φυσιογνωμία στο χώρο της ελληνικής μουσικής και υποκριτικής τέχνης. Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ελληνικού ροκ. Ο δίσκος του "Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος", αποτελεί τον πρόδρομο της ελληνικής roc'n'roll δισκογραφίας. Η συναυλία του στα τέλη της δεκαετίας του'70 ,στου Ζωγράφου, αποτελεί σταθμό στην ελληνική rock μουσική ιστορία. Συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού "Πάλι" με τους Νάνο Βαλαωρίτη, Παναγιώτη Κουτσουμπό, Γιώργο Μακρή με κείμενα δικά του και μεταφράσεις. Για πολλά χρόνια έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές αυτοαποκαλούμενος "Θείος Νώντας" σε διαφόρους σταθμούς(ποτέ δεν χρησιμοποίησε το πραγματικό του όνομα ως ραδιοφωνικός παραγωγός).Υπήρξε μέλος των MGC και αρχηγός του rock συγκροτήματος Εξαδάκτυλος, καθώς και των Αχ-Βαχ. Συνεργάστηκε ως συνθέτης, εκτελεστής, παραγωγός και μουσικός με πολλούς άλλους Έλληνες rockers και συγκροτήματα. Έγινε γνωστός με τις εμφανίσεις του σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές στις δεκαετίες '70, '80, '90. Κυριότερες εμφανίσεις "Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας"(1978), "Άρπα Κόλλα"(1982), "Made in Greece"(1987), "Το μετέωρο βήμα του πελαργού"(1991), "Θηλυκή εταιρεία"(1999) κ.α.

Ερμηνεύουν επίσης οι ηθοποιοί: Νίκος Σιδερής, Έφη Θανοπουλου, Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Αντέλα Μέρμηγκα, Ντόρις Γεωργίου, Βύρων Ραμογλου και Νίκος Χατζής.
Η σκηνοθετική επιμέλεια είναι της Αντέλας Μέρμηγκα.
https://rapidshare.com/files/3531788977/902-POULIKAKOS.mp3

ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ 288 των Μίμη Τραϊφόρου - Δημήτρη Βασιλειάδη

2012-01-08T22:40:00.001+02:00

Η ηχογράφηση έγινε το 1982 για την Πρωϊνή Θεατρική Σειρά* του Β΄ Προγράμματος, σε σκηνοθεσία Βύρωνα Πάλλη και μουσική επιμέλεια Ανακρέοντα Παπαγεωργίου.
(*Μεταδόθηκε σε 11 συνέχειες. Τα αρχεία έχουν μονταριστεί σ' ένα)

Ο Μίμης Τραϊφόρος (1912-1998), ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς και συγγραφέας πολλών επιθεωρήσεων, γεννήθηκε στον Πειραιά, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο. Το 1932 βρέθηκε στη δραματική σχολή του Εθνικού, όπου πήρε το δίπλωμα του, χωρίς ποτέ να γίνει ηθοποιός. Το καλοκαίρι του 1934 εμφανίστηκε στη «Μάντρα» του Αττίκ και το 1938 έγραψε το πρώτο του τραγούδι για την επιθεώρηση. Εκεί γνώρισε τη Σοφία Βέμπο, την οποία λάτρεψε, και έγινε η σύντροφός του, στην ζωή και στην τέχνη για σαράντα χρόνια. Η συνεργασία τους άρχισε στον πόλεμο του 1940. Τότε έγραψε και το τραγούδι «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», σύμβολο του τότε μαχόμενου ελληνικού έθνους. Στα 1941 πήγε με τη Βέμπο στη Μέση Ανατολή για την ψυχαγωγία του ελληνικού στρατού. Στα τρία χρόνια που έμεινε, έγραψε και σκηνοθέτησε πάνω από 100 επιθεωρήσεις. Το 1946, στην ελεύθερη Αθήνα, η επιτυχία της επιθεώρησης «Ελλάδα μου κουράγιο», που έγραψε μαζί με τον Βασιλειάδη, συντέλεσε στην καθιέρωση του. Το 1950 άνοιξε το θέατρο Βέμπο, με το "Βίρα τις άγκυρες" (Τραϊφόρου-Γιαννακόπουλου), μια θριαμβευτική επιτυχία, που έγινε θρύλος. Στα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι το 1970, ανέβηκαν όλες οι επιθεωρήσεις του και τα άλλα έργα που έγραψε στο εξής, και τα οποία στο σύνολό τους ξεπερνούν τα 50.
Το 1957 ανεβάζει το «Στουρνάρα 288», μια σπονδυλωτή κωμικοτραγική ιστορία των ενοίκων μιας πολυκατοικίας, καθιερώνοντας έτσι μια καινούργια θεατρική "φόρμα", που στηρίζεται και πάλι στη σάτιρα, χωρίς υπερπολυτελές θέαμα και γυμνό, ανανεώνοντας το θεατρικό είδος της επιθεώρησης.
Το 1959 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ντίνο Δημόπουλο.

Παίζουν: Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Δημήτρης Μπάνος, Μελίνα Παπανέστορα, Βάντα Καρακατσάνη, Κοραλία Καράντη, Κώστας Αρζόγλου, Γιώργος Κωνσταντής, Δήμητρα Δημητριάδου, Γιάννης Κανδήλας, Μάρα Θρασυβουλίδου, Δημήτρης Ζακυνθινός, Ελευθερία Σπανού και Μαρία Ζαφειράκη.
https://rapidshare.com/files/2060071208/STOURNARA_288.mp3

Και αυτό το ηχητικό αρχείο με όλα τα παρελκόμενα προέρχεται από τον ραδιοθεατρικό θησαυρό του φίλου μας Γ.Χ. από Θεσ/κη.Τον ευχαριστούμε θερμά για πολλοστή φορά!

Ο ΛΟΦΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ του ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

2012-01-05T09:35:00.000+02:00

Ο Γιάννης Ρίτσος ασχολήθηκε με το θέατρο από πολύ νωρίς, αρχικά ως χορευτής και ηθοποιός (υπήρξε μάλιστα μέλος και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών), και αργότερα ως συγγραφέας.

Από το 1942 ως το 1959 θα γράψει οκτώ θεατρικά έργα από τα οποία περισώθηκαν μόνο τα τέσσερα. Όπως επισημαίνει ο Κ. Νίτσος, ερευνητής και εκδότης των θεατρικών του έργων (Άπαντα Θεατρικά-1990), ο Γιάννης Ρίτσος αγαπούσε την δραματουργία και φιλοδοξούσε "ν' ανανεώσει το παγκόσμιο θέατρο" γράφοντας. Οι συνθήκες όμως - Εμφύλιος πόλεμος, εξορίες, πολιτικές διώξεις - δεν επέτρεψαν τα θεατρικά του πονήματα να περάσουν την δοκιμασία της σκηνής.

Όταν το 1958 ο Γιάννης Βεάκης (γιος του Αιμ. Βέακη, χάρη στον οποίο διασώθηκαν αρκετά χειρόγραφα του ποιητή) ανέβασε θέατρο του στην Ρουμανία, ο Γ. Ρίτσος έσπευσε να γράψει τα δύο τελευταία του έργα.

Μετά το 1959, ο ποιητής θα σιωπήσει θεατρικά.

Ξεχωριστή θέση στην ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, κατέχουν και οι θεατρόμορφοι δραματικοί Μονόλογοι και τα Χορικά, με πηγή έμπνευσης συνήθως τους αρχαίους τραγικούς, που συγκέντρωσαν, ίσως και περισσότερο από τα καθαυτό θεατρικά, το ενδιαφέρον ηθοποιών και σκηνοθετών.

Τα έργα του άρχισαν να παίζονται στο εξωτερικό, από την δεκαετία του 1950 στην Γαλλία, τη Ρουμανία και από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 στην Ελλάδα.

"Ο λόφος με το συντριβάνι", γράφτηκε το 1959 και πρωτοπαίχτηκε στη Ρουμανία το 1977. Το 1988 ανέβηκε από το Κ.Θ.Β.Ε , ενώ το 1972 έγινε κινηματογραφικό σενάριο από τον Άρη Αλεξάνδρου. Το έργο ηχογραφήθηκε το 1988, για το Α' Πρόγραμμα της ΕΡΑ σε σκηνοθεσία Φοίβου Ταξιάρχη.

Το έργο διαδραματίζεται στη μεταπολεμική ελληνική επαρχία, όπου ζει μόνη, η πρωταγωνίστρια του έργου, η Μάρθα. Παλιά αγωνίστρια, αναζητεί τη ζωή που χάθηκε, τα ιδανικά, που δεν είναι για να τα κρατάμε σαν σημαίες στις πλάτες μας αλλά για να μας κρατούν στο μεταίχμιο της καθημερινότητας. Θα αναζητήσει την κάθαρση σ΄έναν άγνωστο ταξιδιώτη, θα γευτεί τον απαγορευμένο καρπό, όμως θα συντριβεί... στο συντριβάνι του λόφου, που ρέει σαν την ζωή, επιβλητικά πάνω από την πόλη και τους ανθρώπους της.

"... η επανάσταση έπρεπε να γίνει πρώτα μέσα στον άνθρωπο και μετά να γίνει επανάσταση με τα λόγια ... θα βρεθείτε μπροστά σ' ένα μεγάλο αίτημα, αν για να σωθεί ο άνθρωπος, να σωθεί ο κόσμος, δεν πρέπει πρώτα να σωθεί το πρόσωπό του ..." (Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ - από τον πρόλογο του έργου)

"Ο λόφος με το συντριβάνι αποτελεί το κρεσέντο μιας καθημερινότητας που βαφτίζεται μέσα σε έννοιες αιώνιες και ανεξίτηλες, σε έννοιες που κυβερνούν τον άνθρωπο. Οι ήρωες είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι καταδικασμένοι να περάσουν στην ανωνυμία του θανάτου. .... Με το έργο αυτό ο Γιάννης Ρίτσος πληρώνει μια ακόμα οφειλή στους απλούς και ασήμαντους ανθρώπους, οι οποίοι αποτελούν το διαρκώς επαναλαμβανόμενο -κι εν τούτοις ανεξάντλητο- μοτίβο της ποιητικής του. " (Σ. ΤΡΙΒΙΖΑΣ - Το Πνεύμα του Λόγου)

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ:

Προλογίζει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος

Φοίβος Ταξιάρχης .... ο άνθρωπος του λόφου
Ειρήνη Κουμαριανού .... Σταματίνα
Ράσμη Τσόπελα .... Λενιώ
Ματίνα Καρρά .... Νάκης
Γκέλυ Μαυροπούλου .... Μάρθα
Γιώργος Γεωγλερής .... Ηλίας
Θάνος Καληώρας .... Βλάσσης
Μαλένα Ανουσάκη .... κυρά Ξενιώ
Μύρτα Πολύζου .... λεμοναδάς, αφήγηση συνδετικών κειμένων
Μπάμπης Τιμοθέου .... ένας νέος

ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Γιώργος Δεσποτίδης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φοίβος Ταξιάρχης
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ 1988

https://rapidshare.com/files/1590758460/O_LOFOS_ME_TO_SINTRIVANI.%E0%A4%AE%E0%A5%8D%E0%A4%AA%E0%A5%A9

Το ηχητικο αρχείο, το κείμενο καθώς και η φωτογραφία της ανάρτησης είναι προσφορά του φίλου μας Γ.Χ από Θεσ/κη, τον οποίο και ευχαριστούμε - για άλλη μια φορά - θερμά .

ΛΙΓΑ ΑΠ' ΟΛΑ με την Ελεύθερη Σκηνή

2012-01-01T09:36:00.001+02:00

Το πρόγραμμα που μεταδόθηκε την Πρωτοχρονιά του 1982.

Περιλαμβάνει αποσπάσματα από επιθεωρήσεις της Ελεύθερης Σκηνής και είναι από τις πρώτες εκπομπές "ανοιχτής" πολιτικής σάτιρας,που μεταδόθηκε από την Δημόσια Ραδιοφωνία Τηλεόραση (Αλλαγή και πάνω τούρλα).

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
ΧΛΟΗ ΑΒΑΓΙΑΝΝΟΥ
ΜΙΝΑ ΑΔΑΜΑΚΗ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΟΣ
ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΙΡΚΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΑΤΑΣ
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΦΑΣΟΥΛΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΚΗΛΑHΔΟΝΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ: ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ - ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΦΑΣΟΥΛΗΣ - ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ - ΜΑΡΙAΝΙΝΑ ΚΡΙΕΖΗ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΦΑΣΟΥΛΗΣ

https://rapidshare.com/files/3902205516/ΛΙΓΟ_ΑΠ__ΟΛΑ_-_ΕΛΕΥΘΕΡΗ_ΣΚΗΝΗ.mp3

Τα τέσσερα κεριά…

2011-12-31T16:06:00.000+02:00

Τα τέσσερα κεριά, έλιωναν, αργά αργά...

Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους...

Το πρώτο έλεγε:

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ»Μα οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν: πιστεύω ότι δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!”

…κι έτσι αφέθηκε σιγά σιγά να σβήσει ολοκληρωτικά…

Το δεύτερο είπε:
«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΣΤΗ»
Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά.
Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν για μένα, κι έτσι
δεν έχει νόημα να παραμένω αναμμένο.”

…μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του,
ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του και το έσβησε...

Πολύ λυπημένο το τρίτο κερί,
με τη σειρά του είπε:

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΓΑΠΗ»
Δεν έχω τη δύναμη να συνεχίσω να παραμένω αναμμένο.
Οι άνθρωποι δεν μου δίνουν σημασία και δεν αντιλαμβάνονται
το πόσο σημαντικό είμαι.
Αυτοί μισούν ακόμα και αυτούς που τους αγαπούν περισσότερο…

..και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει ...

Ξαφνικά...
ένα παιδί μπήκε στο δωμάτιο και είδε τα τρία κεριά σβηστά.

Φοβισμένο από το μισοσκόταδο, είπε:

«ΜΑ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΑΝΑΜΜΕΝΑ, ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ!»

…και ξέσπασε σε δάκρυα…

Τότε το τέταρτο κερί είπε με συμπόνια:

“ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ,
ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ:
ΟΣΟ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΑΝΑΜΜΕΝΟ,

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΝΑΨΟΥΜΕ
ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΚΕΡΙΑ…

Εγώ είμαι

Η ΕΛΠΙΔΑ»

…με μάτια λαμπερά και γεμάτα δάκρυα,
το παιδί πήρε το κερί της ελπίδας,
και ξανάναψε όλα τα άλλα…

…ΑΣ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙ ΠΟΤΕ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΕΣ’ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ...

...και καθένας από μας ας θυμάται, να ανάβει ξανά με την Ελπίδα, την Ειρήνη, την Πίστη και την Αγάπη…

Για τα "4 Κεριά" ευχαριστούμε πολύ την φίλη του blog Andriana

ΜΗΝ ΞΥΠΝΑΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ του Jean Anouilh

2011-12-30T12:50:00.000+02:00

(Ne reveillez pas Madame - 1970)

Ο Ανούιγ, είχε την άποψη ότι το θέατρο είναι μια σειρά από ψέματα που αποκαλύπτουν την αλήθεια και για να αποδόσει καλύτερα το νόημα των έργων του χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους και τεχνάσματα. Συχνά καθρεφτίζει τις αψιμαχίες του με ηθοποιούς, συζύγους, ερωμένες, κριτικούς κ.ά.

Στα έργα του άνδρες και γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωποι με το κενό της παιδικής ηλικίας. Την δραματουργική του παραγωγή, μετά το 1960, πολλοί την τοποθετούν στο θέατρο του Παραλόγου.

Το έργο του "Μην ξυπνάτε την κυρία" παρουσιάστηκε με επιτυχία το 1970, στο θέατρο Comedie des Champs-Elysees.

Ο Julien, σκηνοθέτης και διευθυντής, είναι ένας άνθρωπος του θεάτρου.

Η μητέρα του ηθοποιός, οι συζυγοί του πρωταγωνίστριες, η ζωή του μέσα

σε πάθη και προδοσίες. Αγωνίζεται στο χώρο των "θεατρικών προβλημάτων". Όνειρο του και φιλοδοξία να ανεβάσει Άμλετ. Το έργο κινείται μεταξύ φαντασίας και παραγματικότητας, ο χρόνος (μέσω του υποβολέα) συμπυκνώνεται, το αύριο με το χθες ταυτίζεται, γυρίζει ατέρμονα στο κενό... όταν έρθει η σκηνή του Άμλετ, θα αναπολήσει την μητέρα του... Μην ξυπνάτε την κυρία... γυναίκα ή μητέρα ...
κωμωδία ή τραγωδία ...

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ: Προλογίζει ο Ίων Νταϊφάς-
- Έλλη Βοζικιάδου (Maureen
-Τόλης Πολάτος (Fessard)
- Σπύρος Κωνσταντόπουλος (Tonton υποβολέας)
- Πόλα Γαζουλέα (γυναίκα)
- Γωγώ Ατζολετάκη (Aglae, δεύτερη γυναίκα του Julien)
- Λουκιανός Ροζάν (Ambroisi)
- Μάκης Πανώριος (ηθοποιός Bachman)
- Χρυσή Κοζύρη ( α' κορίτσι θιάσου)
- Μάρω Δημητρίου ( β' κορίτσι θιάσου)
- Άννα Κυριακού (Rosa, πρώτη γυναίκα του Julien)
- Βέτα Προέδρου (μητέρα του Julien)
- Κώστας Σαντοριναίος (πατέρας του Julien)
- Θεόδωρος Ζιζίκος, Στράτος Αλεξίου (μηχανικοί σκηνής)
- Τιτίκα Βλαχοπούλου, Χρήστος Βαλταδώρος (παιδιά)
- Ίλια Λυβικού (Βασίλισσα, μητέρα του Άμλετ)
Στον ρόλο του Julien ο Δημήτρης Μαλαβέτας.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Βίκη Βαρουτσή
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ίων Νταϊφάς

https://rapidshare.com/files/3674547624/MHN_KSYPNATE_THN_KYRIA.mp3

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ Λεονίντ Αντρέγιεφ

2011-12-29T20:01:00.000+02:00

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλησπέρα σας. Σήμερα κάνουμε γνωριμία με τον πολύ σπουδαίο Ρώσο λογοτέχνη και θεατρικό συγγραφέα Λεονίντ Αντρέγιεφ.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Κάποια μέρα, σ’ ένα τσίρκο που δίνει τις τελευταίες του παραστάσεις στην Μπολόνια, εμφανίζεται ένας μυστηριώδης άνθρωπος, ζητώντας δουλειά. Στη διεύθυνση του τσίρκου επαίρεται ότι ξέρει πολλά κόλπα αλλά η ικανότητα του να δέχεται χαστούκια – ραπίσματα, χωρίς να πονάει είναι αυτό που πείθει το διευθυντή του να τον προσλάβει, παρά το γεγονός ότι ο νεοφερμένος ζητάει να κρατήσει την ανωνυμία του.

Στον κόσμο του τσίρκου, τον πολύβουο, τον πολύχρωμο, το θαυμαστό και γεμάτο μυστικά θα αναζητήσει καταφύγιο από την επωνυμία που του βαραίνει τη ζωή αλλά και θα θελήσει να θεραπευτεί από ένα σοβαρό προσωπικό πλήγμα.

Εντάσσεται πλήρως στη ζωή και την καθημερινότητα του τσίρκου, γίνεται ένας από τους ανθρώπους του και ένα με αυτούς, Θα εντρυφήσει στα προβλήματά τους, θα διαρρήξει τα μυστικά τους, θα ακτινογραφήσει τους χαρακτήρες. θα ερωτευθεί. Καταφέρνει με αυτό τον τρόπο να βυθίζεται όλο και περισσότερο στην ανωνυμία και να καθιερώνεται με το όνομα ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ. Ξάφνου όμως εμφανίζεται κάποιος που τραβάει το σεντόνι και αποκαλύπτεται η κρυμμένη ταυτότητα!

Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο άνθρωπος, το μεγάλο όνομα, η φίρμα, το πολύ γνωστό δημόσιο πρόσωπο; Ποιοι αδιευκρίνιστοι λόγοι τον σπρώχνουν να κρύψει την επωνυμία του μεσα στον κόσμο των κλόουν, των θηριοδαμαστών, των ακροβατών, του κόσμου ενός τσίρκου; Από ποιον προσπαθεί να ξεφύγει; Τι άφησε πίσω του και σε τι ελπίζει αυτός που όσο γινόταν το μεγάλο όνομα τόσο η ζωή διέρρεε μέσα από τη ζωή του;

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης 1 Δεκεμβρίου 1977

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΙΣΤΗ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΡΙΤΑ ΜΟΥΣΟΥΡΗ,ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΜΑΔΩΡΟΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗ, ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΕΡΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΡΑΝΗΣ,ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΑΛΗΣ, ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΝΑΝΕΡΗΣ

http://rapidshare.com/files/423583331/EKEINOS_POU_DEXETAI_RAPISMATA.mp3

Ο ΑΝΤΡΕΓΙΕΦ (1871-1919) είναι ο μεγάλος λησμονημένος της ρωσικής λογοτεχνίας. Στις αρχές του 20ου αιώνα η κριτική εκθείαζε τις νουβέλες του και πολλοί τις θεωρούσαν ανώτερες από εκείνες του Τσέχοφ. Ο Γκόρκι, που υπήρξε άνταγωνιστής και φίλος του, έγραφε για τον Αντρέγιεφ: «Το ταλέντο του τον εξουσίαζε, τον κατείχε ήταν βαθιά ριζωμένο μέσα του. Η διαίσθησή του, από την άλλη, ήταν ιδιαίτερη οξυμμένη. Η διορατικότητά του για οτιδήποτε άγγιζε τις σκοτεινές πτυχές της ζωής, τις αντιφάσεις της ανθρώπινης ψυχής η τους αναβρασμούς του ενστίκτου, ήταν μοναδική». Το έργο του μεταφράστηκε νωρίς σε πολλές γλώσσες, άλλα βυθίστηκε στη λήθη μετά το 1917. Αν και ο Αντρέγιεφ είχε προσχωρήσει με ενθουσιασμό στις ιδέες του σοσιαλισμού, τα γραπτά του τα χαρακτήριζε ένα πνεύμα αλλόκοτα πεσιμιστικό, ελάχιστα συμβατό με την ιδέα ενός ρόδινου μέλλοντος. Οι νουβέλες του, όπως και τα θεατρικά του, απέκλιναν από το ρεαλισμό και το συμβολισμό που ήταν της μόδας και που τύχαινε να καλλιεργεί περιστασιακά, αλλά με τον δικό του «μαύρο» τρόπο και από κάποια απόσταση. Κι επειδή η σαρκαστική πικρία που διαπνέει την έμπνευσή του τον οδηγούσε συνεχώς να παρεκκλίνει από τον αρχικό σκοπό του, η φρίκη του κόσμου και το παράλογο της ύπαρξης έπαιρναν πάντοτε στο τέλος το πάνω χέρι. Θα μπορούσε κανείς να τον τοποθετήσει σ ένα μεσοδιάστημα, κάπου ανάμεσα στον Στρίντμπεργκ και τον Κάφκα.Πέθανε στη Φιλανδία.

Εργα του: Η σκέψη και ο κυβερνήτης, Σάσκα Ζιγκουλιόφ, Ο Κλόουν (ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ), Η ζωή του Βασίλι Φιβεϊσκι, Αναμνήσεις ενός φυλακισμένου, Το ημερολόγιο του Σατανά, Η τρέλα, Η άβυσσος, Οι μαύρες μάσκες, Λάζαρος - Ιούδας ο Ισκαριώτης, Οι επτά κρεμασμένοι, Νυχτερινή κουβέντα.

Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΝΤΙΟΥΓΚΑΝ ΤΟΥ ΜΠΑΓΙΑΡΝΤ ΒΕΪΛΕΡ

2011-12-27T19:55:00.000+02:00

Το σημερινό μας αρχείο ανήκει στα ραδιοφωνικά σήριαλ. Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντούμε ραδιοφωνικές σειρές. Όταν το ραδιόφωνο ήταν στις μεγάλες του δόξες, οι σειρές του ραδιοφώνου είχαν τεράστια απήχηση, αντίστοιχη των σημερινών τηλεοπτικών σήριαλ. «Η δίκη της Μαίρης Ντιούγκαν» ολοκληρώθηκε σε πολύ λίγα επεισόδια, μόλις σε δώδεκα, και πρόκειται (όπως προϊδεάζει και ο τίτλος) για ένα δικαστικό δράμα. «…Δεν είναι από τα συνηθισμένα ωστόσο. Ο συγγραφέας δεν έγραψε ένα τέτοιο έργο, αλλά προσπάθησε να αποδώσει θεατρικά μία δίκη, τη δίκη της Μαίρης Ντιούγκαν. Γι’ αυτό και οι ακροατές θα παρακολουθήσουν την πλήρη διεξαγωγή μιας ποινικής δίκης από την πρώτη ως τη τελευταία σκηνή, κι όχι μια θεατρική σκηνή ενός δικαστηρίου μέσα σε ένα έργο…»
Εύχομαι καλή ακρόαση

ΥΠΟΘΕΣΗ

«… Το δικαστήριο θα εξετάσει την υπόθεση της Μαίρης Ντιούγκαν… Η Μαίρη Ντιούγκαν σκότωσε. Κύριοι δικασταί, έχετε καθήκον να αποφασίσετε αν η γυναίκα αυτή είναι αθώα ή ένοχη. Κύριε πρόεδρε, έχετε το καθήκον να κρίνετε την κατηγορουμένη. Αυτό απαιτεί από εσάς η κοινή γνώμη…»

Ο Έντγκαρ Ράις είναι ένας πολύ γνωστός μεγαλοαστός, χρηματιστής στο επάγγελμα. Παντρεμένος κι έχοντας μία κόρη, φαινομενικά ευτυχισμένος, υπόδειγμα οικογενειάρχη, έχει κρυφή ζωή, μία ερωμένη, την καλλιτέχνιδα Μαίρη Ντιούγκαν. Όταν αυτός θα βρεθεί δολοφονημένος η Μαίρη θα βρεθεί στη εδώλιο του κατηγορουμένου…

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Νίκος Γκάτσος
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μήτσος Λυγίζος

ΠΑΙΖΟΥΝ: Στέφανος Ληναίος, Ανδρέας Φιλιππίδης, Αλέκα Παΐζη, Καρούσος, Φοίβος Ταξιάρχης, Ρίτα Μουσούρη, Γιώργος Πλούτης, Δημήτρης Κάλλας, Νίκος Δενδρινός, Θάλεια Καλλιγά, Τρίφων Καραντζάς, Άλκηστις Γάσπαρη, Ελεάννα Απέργη, Λέλα Ησαΐα, Μήτσος Μυράτ, Νάσος Κεδράκας
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: κάθε επεισόδιο διαρκεί 11 λεπτά περίπου
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1958 (Ιούλιος
https://rapidshare.com/files/3218734718/Η_ΔΙΚΗ_ΤΗΣ_ΜΑΙΡΗΣ_ΝΤΙΟΥΓΚΑΝ.mp3

Ευχαριστούμε πολύ για το κείμενο τονNikosPs

ΦΙΛΟΥΜΕΝΑ ΜΑΡΤΟΥΡΑΝΟ του ΕΝΤΟΥΑΡΝΤΟ ΝΤΕ ΦΙΛΙΠΠΟ

2011-12-26T07:37:00.000+02:00

Σήμερα έχουμε ένα σπουδαίο έργο. Ένα αριστουργηματικό έργο. Θα έλεγε κανείς πως με τη Φιλουμένα ο Εντουάρντο Ντε Φιλίππο έκλεισε όλη του τη παρουσία στο παγκόσμιο δραματολόγιο. Χωρίς να θέλω να πω ότι δεν έχει γράψει κι άλλα σημαντικά έργα, θεωρώ ότι και μόνο αυτό το έργο αρκεί για να χαρτογραφηθεί ο συγγραφέας μας σαν σημείο αναφοράς στο χάρτη των θεατρικών κειμένων. Νεορεαλιστής, ευαίσθητος και βαθιά ανθρώπινος, δημιούργησε κωμωδίες (πολλές φορές πικρές) που έφταναν στα όρια της ηθογραφίας. Με ξεκάθαρες προθέσεις και πηγαίο ταλέντο, βασίστηκε ακριβώς σε αυτά τα όπλα, χωρίς υπερβολές που προκαλούν τη προσοχή. Και για αυτό ακριβώς σήμερα αξιολογείται ως ένας από τους σημαντικούς εργάτες του θεάτρου, επειδή κέντρισε το ενδιαφέρον μέσα στη λιτότητα των κειμένων του. Όσο για τη σημερινή μας ηχογράφηση… Στον πρωταγωνιστικό ρόλο η μεγάλη Μαίρη Αρώνη δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, ενώ μία σειρά γνωστών και ταλαντούχων ηθοποιών είναι πλάι της. Εύχομαι σε όλους καλή ακρόαση

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η Φιλουμένα, μία γυναίκα που ξεκίνησε ως πόρνη και κατέληξε ερωμένη του πλούσιου Ντομένικο. Ώριμη πια ζητάει από τον Ντομένικο να την παντρευτεί. Και τότε του κάνει και μια μεγάλη αποκάλυψη… Τα τρία παιδιά της… Δυνατή μέσα στην αδυναμία της… Σκληρή, αλλά και εύθραυστη.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κώστας Ταχτσής
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ολυμπία Κυριακάκη
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βασίλης Νικολαΐδης
ΠΑΙΖΟΥΝ: Μαίρη Αρώνη, Νίκος Τζόγιας, Γιώργος Μοσχίδης, Τζόλυ Γαρμπή, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Γιάννης Μπέζος, Ναταλία Τσαλίκη, Νανά Κακαβά, Κώστας Καπελώνης, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, Βαγγέλης Ρόκκος
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 43 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1989 (30 Μαρτίου)

ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Το σημερινό μας έργο γράφτηκε το 1946 για χάρη της αδερφής του συγγραφέα, Τιτίνα Ντε Φιλίππο, η οποία ήταν θιασάρχης. Η πρεμιέρα έγινε στη Νάπολη. Το 1951 γυρίστηκε για πρώτη φορά κινηματογραφικά, σε διασκευή και σκηνοθεσία του ίδιου του Ντε Φιλίππο και με πρωταγωνίστρια την Τιτίνα (φωτό 1). Το 1964 μεταφέρθηκε για δεύτερη φορά στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Βιττόριο Ντε Σίκα, με τους: Σοφία Λόρεν και Μαρτσέλο Μαστρογιάννι και με τίτλο «Matrimonio all'italiana» (φωτό 2). Τώρα στην Ελλάδα το έργο έχει ανέβει ουκ ολίγες φορές. Η πρώτη ελληνική παράσταση είναι με πρωταγωνίστρια την Αλέκα Κατσέλη το 1949 με τον τίτλο «Τα παιδιά είναι παιδιά», εμπνευσμένος από μία ατάκα της ηρωίδας (φωτό 3). Το 1959 το έργο ανέβηκε με το θίασο της Κατερίνας (Κατερίνα Ανδρεάδη) με τον τίτλο «Η κλώσσα». Το 1978 τον ρόλο της Φιλουμένα θα ερμηνεύσει μοναδικά η Έλλη Λαμπέτη (φωτό 4). Τη παράσταση επαναλαμβάνει και το 1979 μόνο που το ρόλο του Παπαμιχαήλ αναλαμβάνει ο Τίτος Βανδής. Το 1986 το έργο ανεβάζει η Αλίκη Βουγιουκλάκη με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (φωτό 5). Την ίδια χρονιά το έργο ανεβαίνει από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας με την πολύ καλή Σοφία Ολυμπίου. Το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου ανεβάζει το έργο το 1994 με τη Λυδία Κονιόρδου, ενώ το 1996 το έργο θα ανέβει δύο φορές, με πρωταγωνίστριες τη Σμαρούλα Γιούλη και Μάρθα Βούρτση. Το 2003 η Άννα Βαγενά εσαρκώνει τη Φιλουμένα, ενώ το 2007 η Αθηνά Τσιλύρα στο πλευρό του Τάσου Χαλκιά. Κι αυτές είναι μόνο μερικές από τις φορές που ανέβηκε.

Ευχαριστούμε πολύ τονNikosPs για το κείμενο.

“Εξαιτίας της αναταραχής…”

2011-12-25T12:27:00.003+02:00

“Εξαιτίας της αναταραχής…”

http://radio-theatre.blogspot.com/2011/11/blog-post_10.html

" ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ από το Θίασο Μοντέρνοι Καιροί!!!!
Ευχόμαστε υγεία και πρόοδο για το 2012.

Σας ενημερώνουμε πως το εορταστικό πρόγραμμα των παραστάσεων μας διαμορφώνεται ως εξής:

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου : 9 μμ

Κυριακή 25 Δεκεμβρίου : 8 μμ

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου : 8 μμ

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου : 9 μμ

Κυριακή 01 Ιανουαρίου : 8 μμ

Δευτέρα 02 Ιανουαρίου : 8 μμ

Παρασκευή 06 Ιανουαρίου : 9 μμ

Σάββατο 07 Ιανουαρίου : 9 μμ

Κυριακή 08 Ιανουαρίου : 8 μμ

στο θέατρο "OLVIO"

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Γκάζι, Ιεράς Οδού 67 και Φαλαισίας 7.

ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2103414118

THE LIVING ROOM του Graham Greene (1953)

2011-12-22T21:29:00.004+02:00

Ο Γκράχαμ Γκρην (1904- 1991) μας παρέδωσε ένα πλούσιο έργο με θέματα θρησκευτικής υφής, πολιτικού προβληματισμού αλλά και ιστορίες γεμάτες χιούμορ και δράση, ιστορίες που εντάσσονται
από τον ίδιο τον συγγραφέα στα «ψυχαγωγικά» του δημιουργήματα.

Στράφηκε στον ρωμαιοκαθολικισμό και δήλωσε ότι θα έπρεπε να
είναι γνωστός ως καθολικός που είναι και μυθιστοριογράφος και
όχι ως Καθολικός μυθιστοριογράφος. Το έργο του φέρει έντονη
τη σφραγίδα του Ρωμαιοκαθολικισμού, αν και ο τρόπος έκφρασής
του δεν είναι πάντα αρεστός στις θρησκευτικές αρχές. Αν και
πριν κάποια μυθιστορήματα του είχαν μεταφερθεί με επιτυχία
στη σκηνή, το πρώτο έργο που έγραψε αποκλειστικά για το θέατρο
ήταν το "The Living Room" το 1953, όπου μια νεαρή καθολική
ορφανή ερωτεύεται ένα μεσόκοπο άνδρα. Ο κόσμος των ηρώων του,είναι ένας κόσμος πτώσης και η ατμόσφαιρα των έργων του υπογραμμίζει την παρουσία του κακού σε καθετί. Το 1940 στρατολογήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες. Διακρίθηκε τόσο για τα κατασκοπικά του θρίλερ όσο και για τα ψυχογραφικά του έργα. Πολλά μυθιστορήματα και νουβέλες του μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Το "Λίβινγκ ρουμ" ανέβηκε στην Ελλάδα την περίοδο 1956-1957 από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν σε
μετάφραση Νίκου Γκάτσου.
ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΠΑΝΟΥ: ΜΑΙΡΗ
ΝΙΚΗΤΑΣ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ: ΜΑΪΚΛ
ΚΑΡΥΟΦΥΛΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΤΗ: ΣΥΛΒΙΑ
ΜΑΡΙΑ ΑΛΚΑΙΟΥ: ΤΕΡΕΖΑ
ΕΛΕΝΗ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗ: ΕΛΕΝ
ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ: ΤΖΕΙΜΣ
ΣΟΦΙΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΔΟΥ: ΜΑΡΙΟΝ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
ηχογράφηση 8/3/1988
https://rapidshare.com/files/1784828543/LIVING_ROOM.mp3

Η ΚΥΡΙΑ ΕΧΕΙ ΝΕΥΡΑ του Δημήτρη Γιαννουκάκη

2011-12-18T15:59:00.001+02:00

O Δημήτρης Γιαννουκάκης, θεατρικός συγγραφέας, ευθυμογράφος και σατιρικός ποιητής γεννήθηκε στην Aθήνα το 1899.

Σπούδασε Nομικά και από το 1930 εργάστηκε ως δημοσιογράφος, γράφοντας για τις περισσότερες εφημερίδες και τα περιοδικά που κυκλοφορούσαν τον καιρό εκείνο (Εμπρός, Αθηναϊκά Νέα, Ημερήσιος Κήρυξ, Βραδυνή, Εθνικός Κήρυξ).
Έχει γράψει και έχουν μεταφερθεί στο θέατρο, συνολικά 235 έργα, κυρίως κωμωδίες και μονόπρακτα. Kυριάρχησε στη σκηνή του ελαφρού θεάτρου, με την ευρηματικότητα που χαρακτήριζε τη δομή των κειμένων του και την έλξη που ασκούσαν στο ευρύ κοινό.
Η σημαντικότερη κωμωδία του είναι "Η ΚΥΡΙΑ ΕΧΕΙ ΝΕΥΡΑ", η οποία παίχτηκε επανειλημμένα στη σκηνή με μεγάλη επιτυχία. Γνώστης της γλώσσας και ενημερωμένος στο ευρωπαϊκό θέατρο δημιούργησε στην εποχή του την κατάλληλη υποδομή για να διαμορφωθεί μια γλώσσα και μια τεχνική θεάτρου, ικανή να στηρίξει το έργο των μεταγενέστερων. Πέθανε στην Aθήνα το 1974.

Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής: Η Φλώρα Καρδάλη είναι μια νευρική γυναίκα που έχει καταντήσει αφόρητη για όλους, ακόμη και για τους γείτονες.Φυσικά ο άνδρας της και το στενό της περιβάλλον δεν την αντέχουν πια. Το πλέον ευαίσθητο σημείο της και αφορμή για τρομακτικά ξεσπάσματα είναι η συχνή απώλεια του χρυσού της αναπτήρα... Αυτόν τον αναπτήρα χρησιμοποιεί ο ατυχής σύζυγος της προκειμένου να τη φέρει σε επαφή με έναν ψυχίατρο, αφού η γυναίκα του αρνείται κατηγορηματικά να δεχτεί ιατρική βοήθεια. Και, ξαφνικά, από την πρώτη κι όλας συνάντηση με το γιατρό όλα αλλάζουν και η κυρία δεν έχει καθόλου νεύρα. Αντίθετα είναι μια καλή, ήρεμη, ονειροπόλα γυναίκα.

Οχι δεν πήρε αγχολυτικά χάπια, αλλά "κατάπιε" μια δυνατή δόση από ένα ειδύλλιο, από ένα ρομάντσο,

από μια συναισθηματική περιπέτεια γεμάτη ρομαντισμό που τόσο ανάγκη την είχε. Η γυναίκα γίνεται καλά, ο σύζυγος απαλλάσσεται από τα τρομερά ξεσπάσματα και από τις νευρικές κρίσεις, ο γάμος σώζεται και αποδεικνύεται ότι ό έρωτας θεραπεύει τη νευρασθένεια.

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

ΒΙΛΜΑ ΚΥΡΟΥ .... Φλώρα
ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ .... Κοσμάς
ΕΛΕΝΗ ΑΝΟΥΣΑΚΗ .... Γιάννα
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ .... Γιατρός
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ .... Γείτονας
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗΣ .... Δικηγόρος
ΒΑΣΩ ΜΕΝΙΔΙΩΤΟΥ .... Καμαριέρα
ΡΕΝΑ ΓΑΛΑΝΗ .... Μαγείρισσα
http://www.megaupload.com/?d=YG8M9QGU
https://rapidshare.com/files/2366388796/H_KYRIA_EXEI_NEURA.MP3
Το ηχητικό αρχείο καθώς και το κείμενο της ανάρτησης ανήκουν στο φίλο μας Γ.Χ από Θεσ/κη, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά!

Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (La Surprise de l'amour,1722) του Pierre de Marivaux

2011-12-15T20:35:00.004+02:00

Εκδότης: University Studio Press

Την εποχή της ζωής του Μαριβό (1688 - 1763) το γαλλικό θέατρο επηρεάζεται από την παρουσία στη Γαλλία, των Ιταλών με το περίφημο είδος της Κομέντια ντελ Αρτε. Ο Μαριβό θα επηρεαστεί πολύ έντονα από το είδος αυτό του θεάτρου.
Ο Μαριβό γίνεται γνωστός αρκετά νέος, στα περίπου 28 χρόνια του. Κυρίως με τη μεγάλη του επιτυχία «Η έκπληξη του έρωτα», που κι αυτό ανέβηκε από τους Ιταλούς της Κομέντια ντελ Άρτε.
Ο έρωτας, η απιστία, η διπλοπροσωπία αποτελούν τα βασικά στοιχεία όλων των έργων του Μαριβό. Και η γυναίκα είναι η κεντρική ηρωίδα.
Και ένας -ο βασικός- λόγος γι' αυτή την προτίμηση είναι οι μεγάλες ντάμες -βεντέτες- ηθοποιοί της εποχής του και γι' αυτές γράφει τους ρόλους του.

Pierre de Marivaux

Ο Πιερ Καρλέ ντε Σαμπλαίν ντε Μαριβώ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 4 Φεβρουαρίου 1688. Ακολουθώντας τα ίχνη του πατέρα του άρχισε να σπουδάζει νομική, αλλά στα 20 γράφει ήδη το πρώτο του έργο "Ο δίκαιος και συνετός πατέρας". Περιστασιακά δημοσίευσε άρθρα στο περιοδικό Nouveau Mercure, ώσπου το 1719 δημιούργησε το δικό του περιοδικό, Spectateur Francais (1720-1724). Η απώλεια της περιουσίας του (1720) και ο θάνατος της γυναίκας του Κολόμπ (1723) τον ώθησαν να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη συγγραφή θεατρικών έργων: Διπλή απιστία (1723), Το νησί των σκλάβων (1725), Το παιχνίδι του έρωτας και της τύχης (1730), Ο θρίαμβος του έρωτα (1732), Η κληρονομιά (1736), Η φιλονικία (1744). Το 1742 έγινε επίσημο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Πέθανε στο Παρίσι στις 12 Φεβρουαρίου 1763
(πηγή: perizitito.gr.)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΡΟΣ - ΜΠΕΛΛΑ ΜΠΕΡΔΟΥΣΗ - ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΓΚΑΣ - ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ - ΕΡΣΗ ΜΑΛΙΚΕΝΤΖΟΥ - ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΠΟΥΡΛΟΥ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΟΥΜΑΚΗΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΠΙΔΑ ΜΠΡΑΟΥΔΑΚΗ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ
ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ 1981
https://rapidshare.com/files/3141623474/H_EKPLIKSI_TOU_EROTA.MP3

Το ηχητικό αρχείο καθώς και το κείμενο της ανάρτησης ανήκουν στο φίλο μας Γ.Χ από Θεσ/κη, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά!

Φοιτηταί του Γρηγόριου Ξενόπουλου

2011-12-11T20:39:00.003+02:00

Εθνικό Θέατρο 2000 Σοφία Ολυμπίου (Κυρα - Μάρω), Γρηγόρης Σταμούλης (Τάσος), Τζίνη Παπαδοπούλου (Φανή)

Η αιώνια νιότη που ζει μέσα στο μυαλό μας, εξωραΐζοντας τις μνήμες και τα χαμένα χρόνια που τώρα φαντάζουν σαν μελαγχολικές χαρές, είναι ο κύριος άξονας του έργου. 'Η παράσταση αρχίζει από τον επίλογο, εκεί που όλοι προσπαθούν να αρθρώσουν τον νεανικό λόγο.
Κι ενώ όλα μοιάζουν απλά, ανθρώπινα και ταπεινά, αρχίζει ο χρόνος να γυρίζει ανάποδα. Ένα κομμάτι ζωής χωρίς εξάρσεις, χωρίς να ξεχωρίζουν ή να διαπρέπουν οι ήρωες, χωρίς ίντριγκες ή κοσμογονικές συγκρούσεις. Η μεγάλη αλήθεια δεν θ' ακουστεί, η λύση δεν υπάρχει και η ζωή είναι ωραία. Γιατί η φθορά δημιουργεί μνήμες και οι μνήμες είναι πάντα καλές'.
Το έργο γράφτηκε λίγο πριν από την μικρασιατική καταστροφή και την αυτοκτονία του Καρυωτάκη στην Πρέβεζα. Εποχή που η νιότη σήμαινε έρωτας, ανεμελιά και άγνοια της φθοράς. ( Σταύρος Τσακίρης σκηνοθέτης)

Για το ραδιόφωνο: μετάδοση 9-7-1967
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βάσω Μανωλίδου, Κώστας Καστανάς, Ρίτα Μουσούρη, Κική Ρέππα, Δημήτρης Μαλαβέτας, Αλέκος Κουρής, Σταύρος Ξενίδης, Κώστας Πανουργιάς, Χριστόφορος Νέζερ.
https://rapidshare.com/files/2738739462/ΟΙ_ΦΟΙΤΗΤΑΙ.mp3

Ο γέρος και η θάλασσα του Έρνεστ Χέμινγουαίη

2011-12-08T20:58:00.006+02:00

Ο Γέρος και η Θάλασσα (The Old Man and the Sea) είναι μια νουβέλα που γράφτηκε από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ βραβεύτηκε το 1953 με το Βραβείο Πούλιτζερ και το 1954 με το Βραβείο Νόμπελ.

Ο ήρωας του έργου είναι ένας φτωχός γέρος ψαράς, με μια μικρή βαρκούλα. Ο γέρος είχε έναν μοναδικό φίλο, ένα παιδί που τον βοηθούσε στο ψάρεμα αλλά και τον φρόντιζε. Του έφερνε φαγητό, κουβέρτες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Κάποτε όμως, έπειδή το παιδί με τον γέρο δεν έβγαζαν πολλά ψάρια, οι γονείς του του είπαν να μην δουλεύει πια μαζί του. Έτσι, το παιδί πήγε σε ένα μεγάλο καΐκι που κάθε μέρα έπιανε ψάρια! Μια μέρα, μόνος του ο γέρος πια, ξεμάκρυνε πολύ μέσα στη θάλασσα. Ενώ ψάρευε, ξαφνικά είδε ότι έπιασε έναν ξιφία. Είχε αρχίσει να τραβάει δυνατά η πετονιά. Μετά από δύσκολη και σκληρή μάχη, ο γέρος σκότωσε με το καμάκι του το τεράστιο ψάρι. Μετά από λίγο, από την οσμή του αίματος μαζεύτηκαν αρκετοί καρχαρίες. Ο γέρος αρχικά πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις σε μια άνιση μάχη. Τελικά όμως, εξαντλημένος βγήκε για άλλη μια φορά ηττημένος. Στη στεριά ο γέρος έφτασε μόνο με το σκελετό του ξιφία. Το υπόλοιπο σώμα του το είχαν φάει οι καρχαρίες!

Ραδιοφωνική διασκευή Δημήτρη Μπουρούνη (1966)
Παίζουν οι ηθοποιοί: Λουκιανός Ροζάν, Σπύρος Καλογήρου, Γιώργος Μετσόλης, Χριστόφορος Χειμάρας, Γιώργος Διαλεγμένος, Αγγελος Αντωνόπουλος, Κώστας Καφάσης, Γιάννης Αργύρης (ο γέρος), Φραγκούλης Φραγκούλης, Σταύρος Χατζπύλης, Κώστας Καζάκος, Ντίνα Γιαννακού, Κώστας Παπαγεωργίου.

Ο αμερικανός μυθιστοριογράφος Ernest Hemingway γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1899 στο Oak Park του Illinois. Ταραχώδης ήταν η κοινωνική ζωή του. Ήταν νυμφευμένος τέσσερις φορές, και είχε διάφορες ρομαντικές σχέσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του. Αγαπήθηκε όσο λίγοι συγγραφείς.
Το 1953 πήρε το βραβείο Pulitzer για το μυθιστόρημά του Ο γέρος και η θάλασσα [The Old Man and the Sea]. Το 1954 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το διακριτικό ύφος γραψίματος του Hemingway χαρακτηρίζεται από την οικονομία και τη συγκρατημένη περιγραφή και είχε μια σημαντική επιρροή σε συγγραφείς του εικοστού αιώνα.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κάλυψε με τις ανταποκρίσεις του τον Ισπανικό Εμφύλιο και τον Ελληνο-τουρκικό Πόλεμο. Το 1933 πήγε στην Αφρική για σαφάρι κι εκεί έμεινε περίπου τρεις μήνες συγκεντρώνοντας και υλικό για το βιβλίο του Πράσινοι λόφοι στην Αφρική, που κυκλοφόρησε το 1935.
Ο Χεμινγουέι έζησε πολλά χρόνια στην Κούβα, κι όταν έφυγε από την Κούβα, και εγκαταστάθηκε στο Αϊντάχο, εκδηλώθηκε η κατάθλιψη. Μια από τις παρενέργειες της θεραπείας του ήταν και η απώλεια μνήμης, κι αυτό για τον Χεμινγουέι ήταν μια καταστροφική απώλεια. Χωρίς τη μνήμη του δεν θα μπορούσε πλέον να γράψει. Πέρασε το τελευταίο διάστημα της ζωής του παλεύοντας με την κατάθλιψη και την παράνοιά του, που τον έκαναν να βλέπει εχθρούς σε κάθε στροφή του δρόμου. Το πρωί της 2ας Ιουλίου 1961 πήρε ένα κυνηγετικό όπλο από ένα ντουλάπι στο υπόγειο του σπιτιού του, πήγε επάνω σε ένα σημείο κοντά στον είσοδο του σπιτιού και πυροβολήθηκε στο κεφάλι. Σε λίγες μέρες θα συμπλήρωνε τα 62 του χρόνια.

Έργα του: Στην εποχή μας (In Our Time, διηγήματα, 1924), Οι χείμαρροι της Άνοιξης [The Torrents of Spring], Ο ήλιος ανατέλλει ξανά [The Sun Also Rises, 1926], Άντρες χωρίς γυναίκες [Men Without Women, διηγήματα, 1927], Θάνατος το απομεσήμερο [Death in the Afternoon, 1932], Να έχεις και να μην έχεις [To Have and Have Not, 1937], Μέσα απ' το ποτάμι και στα δένδρα [Across the River and Into the Trees, 1950], Οι πράσινοι λόφοι της Αφρικής [Green Hills of Africa, 1935], Αποχαιρετισμός στα Όπλα [A Farewell to Arms, 1929], Ο Γέρος και η Θάλασσα [The Old Man and the Sea, 1952]…

ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΟΙ (The Insulted and Humiliated - 1861) του Fyodor Dostoevsky

2011-12-04T17:58:00.000+02:00

Τα έργα του Ντοστογιέφσκι, στηρίζονται περισσότερο στους χαρακτήρες και λιγότερο στην πλοκή.
Οι χαρακτήρες αυτοί είναι εξατομικευμένοι και διαφορετικοί μεταξύ τους. Ζουν σ' ένα κόσμο νοσηρό,
αλλόκοτο, που ξαφνικά αποκαλύπτεται μπροστά τους. Οι συμπεριφορές τους φανερώνονται από μια
κίνηση τους, μια φράση τους.
Το "Ταπεινοί και καταφρονεμένοι" δημοσιεύτηκε το 1861, σε συνέχειες στο περιοδικό "Βρέμια".Η θεατρική διασκευή του Andre Charpak, διατηρεί την ατμόσφαιρα του έργου.
(Στο Θέατρο, οι λέξεις είναι "έπεα πτερέοντα" που πρέπει να πετάξουν κατευθείαν στη νόηση του ακροατή)

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΝΑΝΕΡΗΣ .... (ΙΒΑΝ)
ΑΝΝΑ ΒΕΝΕΤΗ .... (ΝΑΤΑΣΑ)
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΣΤΑΝΑΣ .... ( ΑΛΙΟΣΑ)
ΜΑΝΟΣ ΡΕΥΜΑΤΑΣ .... (ΒΑΛΚΟΦΣΚΙ)
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΦΙΑΣ .... (ΙΚΜΕΝΙΕΦ)
ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ .... (ΚΑΤΕΡΙΝΑ)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ/ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΚΟΥΛΟΥΔΗΣ
ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΚΑΣ
Ηχογράφηση 1972
https://rapidshare.com/files/1540780261/TAPEINOI_KAI_KATAFRONEMENOI.mp3
Θεατρική διασκευή Andre Charpak (Humilies et offenses - 1958

Το έργο προσφέρεται από τον φίλο μας Γ.Χ από Θεσ/κη, ο οποίος κάνει και την παρουσίασή του. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς!

Ο Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι υπήρξε κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ρωσικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1821 στη Μόσχα. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Μηχανικών της Αγίας Πετρούπολης. Υπηρέτησε στο στρατό για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά τον εγκατέλειψε γρήγορα για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Μελέτησε την κοινωνία και τον κόσμο όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη. Θέμα των έργων του, η ίδια η ζωή. Είδε από κοντά τις υποβαθμισμένες συνοικίες, γνώρισε τη φτώχεια, τον πόνο, την εξαθλίωση των ταπεινών ανθρώπων και στη συνέχεια μετέφερε τις εικόνες αυτές στα μυθιστορήματα του. Ασχολήθηκε με τον άνθρωπο και την κοινωνία και υπήρξε αγωνιστής και επαναστάτης. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και η προσφορά του στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Θεωρείται ως ο μεγαλύτερος μυθιστοριογράφος όλων των εποχών και τα έργα του έχουν μεταφραστεί σχεδόν σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. Εναντιώθηκε στην πολιτική του Τσάρου Νικολάου του Α'. Αυτή του η στάση είχε αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για συνωμοσία και να καταδικαστεί σε τετραετή φυλάκιση. Τα χρόνια του εγκλεισμού του στις φυλακές του Όμσκ υπέφερε τρομερά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Στα χρόνια της φυλάκισης και εξορίας του αντλούσε δύναμη από μια Καινή Διαθήκη που είχε μαζί του. Το 1859 επέστρεψε στην Πετρούπολη και εξέδωσε μαζί με τον αδελφό του δύο περιοδικά τα οποία, όμως, δεν σημείωσαν επιτυχία με αποτέλεσμα ο Ντοστογιέφσκι να βρεθεί καταχρεωμένος. Ο μόνος τρόπος γιά να συγκεντρώσει χρήματα και να ξεπληρώσει τα χρέη του ήταν η συγγραφή. Άρχισε λοιπόν να γράφει συνέχεια και ακούραστα με αποτέλεσμα να καταφέρει να ζήσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχετικά άνετα. Σε αυτό το διάστημα έγραψε τα καλύτερα του έργα: Ο παίκτης, Οι αδερφοί Καραμαζώφ, Έγκλημα και Τιμωρία, Ο Ηλίθιος, Οι δαιμονισμένοι. Όταν κατάφερε πλέον να ανασάνει από το βάρος των χρεών ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού "Πολίτης" και λίγα χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό, Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα, που σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκδοτικές εμπειρίες σημείωσε τεράστια επιτυχία. Πέθανε το 1881 στην Πετρούπολη σε ηλικία 60 ετών.

TO NAK (The Knack - 1962) της Ann Jellicoe

2011-12-01T11:49:00.000+02:00

Τρεις διαφορετικοί τύποι, προσπαθούν να αποκτήσουν με τον δικό τους τρόπο, το ΝΑΚ.
Ο ένας δειλός, ντροπαλός και ονειροπόλος.
Ο άλλος αδίστακτος, γεροδεμένος με αυτοπεποίθηση.
Ο τρίτος, αδιάφορος και αντιδραστικός.
Μια μουσική τζαζ, με τέσσερα όργανα.
Η Νάνσυ.. και ο τρόπος να την αποκτήσετε !!!!

Το έργο της Ann Jellicoe, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1965 (The Knack ...and How to Get It)
ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ:
ΑΛΕΚΟΣ ΚΟΥΡΗΣ .... (Tom)
ΠΕΤΡΟΣ ΛΕΩΚΡΑΤΗΣ .... (Colin)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ .... (Tolen)
ΣΟΥΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ .... (Nancy)
Προλογίζει ο Μιχάλης Μπούχλης
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ/ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ: ΠΛΑΤΩΝ ΜΟΥΣΑΙΟΣ
ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΧΛΗΣ

ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ 1966
https://rapidshare.com/files/2685181902/THE_KNACK.mp3
Το έργο προέρχεται από το αρχείο του φίλου μας Γ.Χ από Θεσ/κη, τον και ευχαριστούμε θερμά

ΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ του ΜΑΪΚΛ ΦΡΕΪΝ

2011-12-01T08:35:00.001+02:00

Σήμερα θα ακούσουμε ένα κείμενο που παίζεται με μεγάλη επιτυχία ακόμα και σήμερα στο εξωτερικό, και ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική. Ο Μάικλ Φρέιν, είναι ένας συγγραφέας με ποικίλο συγγραφικό έργο, που πολλές φορές ενθουσίασε το κοινό, αλλά και το απογοήτευσε. Γνωρισε τεράστια επιτυχία με τη φάρσα του «Noises off» (1982), ενω με το σημερινό μας έργο, «Benefactors» (1984), δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές. Ωστόσο,υπηρξαν φορες που αντιμετωπισε τον χλευασμο της κριτικης και την αποδοκιμασία του κοινού, οπως συνεβει με τα έργα του «The two of us» (1970), και «Look look» (1990). Αυτός, λοιπόν, είναι ο σημερινός μας συγγραφέας. Ένας συγγραφέας που στα έργα του συνυπάρχουν η επιτυχία και η αποτυχία, η κωμωδία και το δράμα, η ποίηση και η πεζότητα. Ένας άνθρωπος των άκρων. Οχι ιδιαίτερα αναγνωρισμένος από το ελληνικό κοινό, καθως το έργο του εκτιμήθηκε περισσότερο από τον καλλιτεχνικό κύκλο της χωρα μας. Το "Noises off"παραμενειι το γνωστοτερο εργο του στην Ελλαδα,καθως εχει ανεβει(με διαφορους τιτλους) τρεις φορες μεχρι σημερα(δυο στην Αθηνα και μια στην Θεσσαλονικη). Οι "Ευεργετες" ειναι ένα έργο που διακρινεται για τις ιψενικές επιρροές και τον έντονο σαρκασμό. Εύχομαι σε όλους καλή ακρόαση.

ΥΠΟΘΕΣΗ

1960. Ο Ντέιβιντ μένει μαζί με τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά. Είναι πολιτικός μηχανικός και είναι απασχολημένος με την «αναβάθμιση» ενός προαστίου του Λονδίνου. Σκοπός του να μετατρέψει το υπό αποσύνθεση προάστιο από παρηκμασμένη περιοχή σε μία αστική ουτοπία με πολυώροφους ουρανοξύστες. Κι από την άλλη, ένα άλλο ζευγάρι, ο Κόλιν και η Τζέιν… Χρονικά και ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα, σε ένα ιδιαίτερο έργο με κρυμμενα νοήματα πίσω από το απόλυτα εμφανές.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Μαρλένα Γεωργιάδη
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ηλέκτρα Παπακώστα
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντώνης Αντύπας
ΠΑΙΖΟΥΝ: Κατερίνα Βασιλάκου, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Χρήστος Πολίτης, Νικηφόρος Νανέρης
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 55 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1989 (4 Δεκεμβρίου)
https://rapidshare.com/files/1117717722/OI_EVERGETES.mp3
Ευχαριστούμε πολύ τονNikosPs για το κείμενο.

Ο Μάιλ Φρέιν, άγγλος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, γεννήθηκε το 1933 στο Λονδίνο. Ο Φρέιν ήθελε να γίνει συγγραφέας από την εποχή που μεγάλωνε στο νότιο Λονδίνο. Το οικογενειακό του υπόβαθρο, ωστόσο, μάλλον δεν ευνοούσε την κλίση του. Ο πατέρας του ήταν έμπορος οικοδομικών υλικών. Η βιολονίστα μητέρα του, είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πολλά υποσχόμενη μουσική καριέρα της και να εργαστεί ως υπάλληλος. Ο ίδιος φοίτησε για λίγο σ' ένα ακριβό ιδιωτικό σχολείο, όμως μετά το θάνατό της, ο πατέρας του τον έγραψε στο τοπικό δημόσιο, απ' όπου αποφοίτησε υπό ντικενσιανές συνθήκες. «Το Γυμνάσιο αρρένων του Σάτον ήταν αποτρόπαιο», ανακαλεί με το γνωστό του χιούμορ ο Φρέιν. «Το διηύθυνε ένας φρικτός τύπος που άρχιζε τη μέρα, μετά την προσευχή, ξυλοκοπώντας είκοσι παιδιά -προς παραδειγματισμόν- και συνεχίζοντας να σκορπάει σκαμπίλια ώς το τέλος των μαθημάτων. Μάλλον κυριολεκτούσε όταν, βγάζοντας το σακάκι του και σηκώνοντας τα μανίκια του, έλεγε οτι αυτον τον πονάει περισσότερο απ' όσο εμάς"». Ωστόσο, επιμένει ότι η παιδική του ηλικία ήταν, παρά το πένθος, ευτυχισμένη. Δρόμοι χωρίς αυτοκίνητα, απεριόριστη ελευθερία, εξερευνήσεις στην εξοχή και μια συνεχής αίσθηση περιπέτειας, όπως αυτή που βιώνουν τα παιδιά της νουβέλας του «Κατάσκοποι». Κι ύστερα, ήρθε το Κέμπριτζ. Ο Φρέιν σπούδασε γαλλική και ρωσική φιλολογία, πριν στραφεί στις «ηθικές επιστήμες», μ' άλλα λόγια, στη φιλοσοφία. «Μου άρεσε πολύ ο τίτλος των σπουδών μου», εκμυστηρεύεται σήμερα. «Κανείς δεν ήξερε τι σήμαινε, όμως ηχούσε πολύ εντυπωσιακός». Από εκείνη την εποχή χρονολογείται η αγάπη του για το θέατρο και τη δημοσιογραφία. Μετά το τέλος των σπουδών του άρχισε να εργάζεται στην «Guardian» του Μάντσεστερ, να περιηγείται τη βόρεια Αγγλία αναζητώντας ειδήσεις και κάνοντας συνεντεύξεις, να ασχολείται με την κριτική και, τέλος, το 1959, να γράφει τις αστραφτερές επιφυλλίδες του στην «Guardian». «Η αρετή του Φρέιν ως κωμικού συγγραφέα», παρατηρούσε ο ποιητής και φίλος του Τζέιμς Φέντον πρόσφατα, «βασιζόταν ανέκαθεν στην ικανότητά του να ανακαλεί το άμεσα αναγνωρίσιμο -έναν τυπικό χαρακτήρα, ένα κοινό μπλέξιμο, μια συνηθισμένη αδυναμία. Ομως οι επιφυλλίδες του δεν ήταν ευθυμογραφήματα, αλλά τυπολογικά δοκίμια». Από την επιφυλλίδα στο μυθιστόρημα το άλμα δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Ομως για τον Φρέιν ήταν ομολογουμένως δύσκολο.Οπως χαρακτηριστικα λεει: «Δεν μπορούσα να γράφω τρεις στήλες την εβδομάδα και ταυτόχρονα να ασχολούμαι με την πεζογραφία.Δεν είναι απλό δυσί κυρίοις δουλεύειν». Γιατί η δημοσιογραφία υπήρξε μεγάλος του έρωτας. Ακόμη κι όταν εγκατέλειψε την επιφυλλιδογραφία το 1968 για να ασχοληθεί με τη συγγραφή, συνέχισε να κάνει ρεπορτάζ και αναλάμβανε δύο ή τρεις μεγάλες αποστολές το χρόνο. Ωστόσο, η μετάβαση έγινε. Το βραβευμένο πρώτο βιβλίο του, τα «Τενεκεδένια ανθρωπάκια» (1965), ήταν «κάτι ανάμεσα σε επιφυλλίδα και μυθιστόρημα», σύμφωνα με τον ίδιο. Δεν γνώρισε πάντα την αποδοχή, όπως συνέβη με το θεατρικό του έργο «Κοπεγχάγη», το μυθιστόρημά του «Παραφορά» (υποψήφιο για το βραβείο Booker) ή τη νουβέλα του «Κατάσκοποι», που τιμήθηκε με το βραβείο Whitbread για το καλύτερο μυθιστόρημα της περασμένης χρονιάς (όσο κι αν το μεγάλο Whitbread και η υψηλή αμοιβή που το συνόδευε δόθηκε στη σύζυγο του Φρέιν, Κλερ Τόμαλιν, για τη βιογραφία του Σάμιουελ Πέπις, προκαλώντας πολλά κωμικά σχόλια στο βρετανικό Τύπο). Η κριτική δεν ήταν πάντα ευνοϊκή μαζί του. Το πρώτο του θεατρικό, ένα μονόπρακτο με θέμα το γάμο, απορρίφθηκε γιατί παρουσίαζε επί σκηνής την αλλαγή μιας πάνας. Το δεύτερο έργο του, «The two of us», που ανέβηκε στο Garrick το 1970 με τους Ρεντγκρέιβ και Μπράιαρς, αντιμετώπισε τη χλεύη της κριτικής και το γιουχάισμα του κοινού. Και παρά το θρίαμβο της φάρσας «Noises off», συνεχούς επιτυχίας επί τέσσερα χρόνια στο West End, και του «Benefactors» (1984), σπουδαίας θεατρικής στιγμής για το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, η πολυαναμενόμενη κωμωδία του «Look look» (1990) ήταν καταστροφή. Το έργο άντεξε επί σκηνής μόλις 27 βραδιές και ο Φρέιν γεύθηκε μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της καριέρας του. Ομως δεν το έβαλε κάτω. Η «Κοπεγχάγη» του (1998 ) προκάλεσε θύελλα στο West End. Φανταστική αναπαράσταση της συνάντησης του Γερμανού φυσικού Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και του Δανού ομολόγου του, πρώην συναδέλφου και παλιού φίλου Νιλς Μπορ, το έργο του Φρέιν επιχειρεί να διερευνήσει τη φύση του ανταγωνισμού μεταξύ ιδιοφυϊών, την αδυναμία τους να δημιουργήσουν αρμονικές σχέσεις, το βαθμό κατοχής μιας ιδέας από εκείνον που προλαβαίνει να τη διατυπώσει. Διακριτικά, αποστασιοποιημένα, σχεδόν ψυχρά, φέρνει στο προσκήνιο τις πιο δραματικές πλευρές της ανθρώπινης έμπνευσης και αναζήτησης. Το ίδιο, mutatis mutandis, κάνει και στο μυθιστόρημά του «Παραφορά». Ωστόσο, όπως έγραψε και η «Guardian», ο χαμηλόφωνος τόνος του είναι απολύτως παραπλανητικός. Πίσω απ' αυτόν πάλλεται μια εξαιρετική πνευματική ενέργεια, μια μοναδική ευρυμάθεια, μια σπάνια αίσθηση του σασπένς. Σ' όλες τις ιστορίες του σοβεί μια απροσδιόριστη απειλή: τα πράγματα, μοιάζει έμμεσα να επαναλαμβάνει, πολύ εύκολα μπορεί να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο. Σήμερα, ο Φρέιν δεν διαθέτει γραφείο σε κάποια εφημερίδα.Eτσι κι αλλιώς, όπως ο ίδιος έχει επισημάνει επανειλημμένα, η ατμόσφαιρα στα δημοσιογραφικά γραφεία και στις δημοσιογραφικές γειτονιές έχει ριζικά μεταμορφωθεί, χάνοντας πολλήν από τη γοητεία και το μυστήριό της. Ζει, μαζί με την Τόμαλιν, σ' ένα λονδρέζικο διαμέρισμα κοντά στο Regent Park, διακοσμημένο με τις αφίσες από τις πάμπολλες παραστάσεις των θεατρικών του έργων, τα πολλά του βραβεία και τα άπαντα του Τσέχοφ στα ρωσικά (αφού ο Φρέιν είναι ένας από τους πλέον έγκριτους μεταφραστές του στα αγγλικά). Στην κορνίζα του τζακιού συνωστίζονται οικογενειακές φωτογραφίες και μια διαφήμιση των πολυκαταστημάτων Harrods από ένα περιοδικό του 1925. Το μοντέλο είναι η μητέρα του Φρέιν, που πέθανε όταν ο συγγραφέας ήταν 12 ετών, το 1945.

ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ

2011-11-27T18:58:00.003+02:00

Συμπόσιο (Πλατωνικός διάλογος)

Ο νεαρός ποιητής Αγάθωνας κέρδισε το βραβείο στα Λήναια το έτος 416 π.Χ., επί άρχοντος Ευφήμου (Αθήν. 217α). Την επόμενη μέρα όμως κάλεσε σε συμπόσιο όλους τους εξέχοντες άνδρες της αριστοκρατικής τάξης της Αθήνας, επειδή την προηγούμενη μέρα δεν είχαν μπορέσει να παρευρεθούν στην γιορτή. Στο συμπόσιο πήραν μέρος ο Αριστόδημος, ο Φαίδρος, ο Αγάθωνας, ο γιατρός Ερυξίμαχος, ο Παυσανίας, ο Αριστοφάνης, ο Αλκιβιάδης και αργότερα ο Σωκράτης, ο οποίος αρχικά δίσταζε να παρευρεθεί και περίμενε έξω από την πόρτα ακούγοντας τα λεγόμενα. Η πρώτη μας επαφή με τον Σωκράτη γίνεται στο ενδιάμεσο του κειμένου, τη στιγμή που αυτός εμφανίζεται στο συμπόσιο. Οι παρευρισκόμενοι αποφασίζουν να περάσουν τη βραδιά όχι με άγριο φαγοπότι, αλλά όμορφα και διαλεκτικά, συζητώντας γύρω από ένα συγκεκριμένο θέμα. Το θέμα του συμποσίου είναι λοιπόν η αναζήτηση της υφής του έρωτα: «τι είναι ο έρωτας;»

Δομή του έργου
Σχεδόν ολόκληρος ο διάλογος είναι σε μορφή αφήγησης από τον Απολλόδωρο στον Εταίρο, έναν φίλο του στον δρόμο για την Αθήνα. Ο Απολλόδωρος άκουσε τη συζήτηση από τον Αριστόδημο, ο οποίος συμμετείχε στο συμπόσιο, και πιθανότατα ο Πλάτωνας έλαβε γνώση των λεγομένων από τον αδερφό του ή από τον ακατονόμαστο φίλο.
• Η συζήτηση αρχίζει με τον λόγο του Φαίδρου, που υποστηρίζει, ότι ο Έρωτας είναι ένας από τις αρχαιότερες θεότητες. Ενώ ένας πιστός φίλος είναι η μεγαλύτερη ευτυχία, ο έρωτας είναι αυτός που μας κάνει να κάνουμε τις ηρωικότερες πράξεις.
• Ο Παυσανίας φέρνει τον έρωτα σε σχέση με την θεά Αφροδίτη, και υποστηρίζει ότι όπως η Αφροδίτη έχει δύο φύσεις, την ανθρώπινη και την θεϊκή, έτσι και ο έρωτας έχει δύο μορφές. Ο σαρκικός έρωτας αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση, ενώ ο ανώτερος έρωτας επιφέρει την παντοτινή ένωση με τον αγαπημένο ή την αγαπημένη.
• Ο γιατρός Ερυξίμαχος από ιατρικής άποψης βλέπει τον έρωτα σαν μια συγκυρία τεσσάρων ερωτικών δυνάμεων που κατοικούν μέσα στο ανθρώπινο σώμα: η ζέστη, το κρύο, η πίκρα και η γλύκα.
• Ο Αριστοφάνης επιχειρεί να αποδείξει την δύναμη του έρωτα με τον μύθο των σφαιρικών ανθρώπων, που ήταν ερμαφρόδιτοι. Είχαν τόσο μεγάλη δύναμη, που οι θεοί τους έκοψαν στην μέση και από τότε το ένα μισό αναζητάει το άλλο.
• Ο Αγάθων με μεγάλη ρητορική ικανότητα και με την βοήθεια λογικών αποδείξεων λέει πως ο έρωτας είναι ένας θεός που είναι αιώνια νεαρός, τρυφερός, πανέμορφος, δίκαιος, σώφρων, τολμηρός και σοφός. Προς τιμή του τραγουδάει και έναν ύμνο.
• Εκείνη την στιγμή παρουσιάζεται ο Σωκράτης, ο οποίος λέει ότι δεν ξέρει να πει τίποτα. Η ιέρεια Διοτίμα όμως του ανέθεσε να μεταφέρει ότι ο έρωτας είναι ένας δαίμονας, που μεσολαβεί μεταξύ των θνητών και των αθανάτων.
• Ξαφνικά εμφανίζεται ο Αλκιβιάδης, πολύ μεθυσμένος και με την μορφή ενός Διόνυσου. Όλοι οι παρευρισκόμενοι θέλουν να τους κάνει παρέα, αλλά ο Αλκιβιάδης στρέφεται μόνο στον Σωκράτη και τον επαινεί.
Η συζήτηση συνεχίζεται όλη τη νύχτα, και με άφθονο φαγητό και κρασί. Μόνον ο Σωκράτης παραμένει νηφάλιος, αν και πίνει περισσότερο από τους άλλους. Την επόμενη μέρα θα ξεκινήσει πρωί-πρωί για να κάνει τις καθημερινές του απασχολίες, μαζί με τον μαθητή του, τον Αριστόδημο.

Για το ραδιόφωνο: ηχογράφηση το 1961
Μετάφραση διασκευή του Θρασύβουλου Σταύρου
Μουσική Μιχάλη Αδάμη
Φλάουτο ντόλτσε Δέσποινα Μαζαράκη
Ραδιοφωνική επιμέλεια Νίκου Γκάτσου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Λυκούργος Καλλέργης, Θάνος Κωτσόπουλος, Νίκος Χατζίσκος, Βασίλης Παπανίκας, Γρηγόρης Βαφειάς, Βύρων Πάλλης, Αγνή Καραβά, Ιορδάνης Μαρίνος, Νίκος Παπαναστασίου, Νίκος Κουρκουλος.

Μάνα, μητέρα, μαμά του Γιώργου Διαλεγμένου

2011-11-24T00:04:00.006+02:00

θέατρο «Βεάκη» 2009

Τον καταλυτικό ρόλο της Μητέρας ερμηνεύει η πρώτη διδάξασα τον ρόλο Ντίνα Κώνστα που ήταν η Μάνα και στην παράσταση του ΄95.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης υπογράφει ο Γιώργος Πάτσας. Συμπρωταγωνιστούν οι Πάνος Σκουρολιάκος, Γιώργος Νινιός, Ελισάβετ Μουτάφη, Βάσω Γιουλιελμάκη.

Το έργο εξελίσσεται την περίοδο της μεταπολίτευσης, όπου το φαινόμενο της αντιπαροχής αλλάζει το τοπίο της Αθήνας ρυθμίζοντας εκ νέου τις σχέσεις των ανθρώπων στην αθηναϊκή κοινωνία. Μια ηλικιωμένη μητέρα, παρά τις δυνατές αντιστάσεις της, πείθεται τελικά από το γιο της και δίνει το σπίτι της αντιπαροχή. Με αυτή την κρίσιμη απόφαση της, παρόλο που η ίδια νοιώθει να μετατρέπεται σε φορτίο, σε βάρος για τους οικείους της, παραδίνει τη σκυτάλη στην επόμενη γενιά.
Η μάνα στο έργο του Διαλεγμένου είναι αποκομμένη από το γνώριμο της περιβάλλον, από το τοπίο των αναμνήσεων της. Αναγκάζεται να παραμείνει σ’ ένα χώρο ουδέτερο και ανοίκειο, γίνεται περιττή, νοιώθει πως αποκόπτεται από τις ρίζες της. Έχει απωλέσει ακόμη και το θάνατο της αφού δεν ελπίζει ούτε στην ανάπαυση του τάφου της. Χωρίς σπίτι, χωρίς τάφο, άστεγη και στη ζωή και στο θάνατο, γίνεται πράγμα, μια αξία άχρηστη. Ένα κεφάλαιο που εξαντλήθηκε, ένας μύθος που κηρύχτηκε σε πτώχευση αφού προηγουμένως ο τόκος του στήριξε και ανάστησε τους άλλους.
Ο συγγραφέας με τρόπο συνταρακτικό, με γλώσσα καίρια και οικεία αλλά όχι γραφική, κατορθώνει να περιγράψει τις οικογενειακές συγκρούσεις μεταβαίνοντας από το τραγικό στο κωμικό εκπλήσσοντας μας συγκινητικά. Το «Μάνα, μητέρα, μαμά» παραμένει ένα έργο διαχρονικό και εξαιρετικά επίκαιρο, όσο επίκαιρα παραμένουν τα ανθρώπινα αδιέξοδα.

Για το ραδιόφωνο:
Μουσική επιμέλεια Γιώργος Διαλεγμένος
Σκηνοθεσία Γιώργος Ρεμούνδος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Νικολαίδης, Ντίνα Κώνστα, Αιμιλία Υψηλάντη, Αντώνης Βλυσίδης, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Δώρα Μιχελή, Γιώργος Διαλεγμένος.

https://rapidshare.com/files/2489671029/MANA_MHTERA_MAMA.mp3

Η Στρίγγλα που έγινε αρνάκι ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

2011-11-20T00:36:00.009+02:00

Η «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι» είναι μια από τις πρώτες κωμωδίες του Σαίξπηρ και από τις δημοφιλέστερες όλων των εποχών. Έχει ανέβει χιλιάδες φορές στο θέατρο, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, έχει γίνει ταινίες για τον κινηματογράφο.

Στη «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι», σε αυτό το αριστούργημα με την πολύ ξεχωριστή πλοκή, η ευφυΐα και η ευαισθησία του κειμένου, ο «πόλεμος» δυο αληθινά ερωτευμένων ανθρώπων, κλέβουν σε κάθε ανέβασμα τις καρδιές των θεατών.

Με θριαμβευτή τον έρωτα, η «Στρίγγλα που έγινε αρνάκι» είναι μια μεγάλη ιστορία ερωτικής εξημέρωσης, αληθινής αγάπης, μια κωμωδία που ο αντικατοπτρισμός της φτάνει στο σήμερα.

Υπόθεση: Ο Μπατίστα έχει δυο κόρες, τη μεγαλύτερη Κατερίνα και τη μικρότερη Μπιάνκα. Η Κατερίνα είναι μια δύστροπη και στριμμένη κοπέλα, ένα πανέξυπνο θηλυκό που αρνείται να υποταχτεί στους κανόνες της εποχής και να συνεννοηθεί με τους μνηστήρες που της κάνουν προξενιό.
Μέχρι που στην πόλη εμφανίζεται ο Πετρούκιο, ένας άντρας ευγενικής καταγωγής που δέχεται να παντρευτεί αυτή την ενδιαφέρουσα γυναίκα, που κανείς άλλος γαμπρός δεν τολμάει να πλησιάσει, βάζοντας παράλληλα ένα στοίχημα με τον εαυτό του, να την εξημερώσει. Έτσι αρχίζει ένας πόλεμος αισθημάτων, φύλων, απόψεων που καθρεφτίζουν τις αντιλήψεις τις εποχής, ένας πόλεμος διανθισμένος με κωμικά περιστατικά και συνεχείς ανατροπές που οδηγούν τελικά σε ένα χάπι εντ μιας μεγάλης ιστορίας αγάπης.

Για το ραδιόφωνο:
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Καρθαίος
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Σαρβαρλή
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μιχάλης Μπούχλης
ΠΑΙΖΟΥΝ: Μαίρη Αρώνη, Στέφανος Ληναίος, Ξένια Καλογεροπούλου, Σαπφώ Νοταρά, Χρήστος Φράγκος, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Δημήτρης Ποταμίτης, Γιώργος Τζώρτζης, Δημήτρης Μαλαβέτας, Θεόδωρος Έξαρχος, Γιώργος Μοσχίδης, Γιάννης Βογιατζής, Τόνυ Ιακωβάκης, Γιώργος Νάκος, Τάκης Βουλαλάς, Γιώργος Μάζης, Γιώργος Ζαχαριάδης, Χρήστος Φράγκος, Σταμάτης Ράπτης, Νίκος Μαριούκλας, Πέτρος Λεοκράτης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Μαρία Ζαφειράκη, Θεόδωρος Ζιζίκος, Τάσος Υφάντης, Καίτη Τριανταφύλλου, Χρήστος Δοξαράς, Κυριάκος Λαζαρίδης, Λάμπρος Κοτσίρης

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1967

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ

2011-11-18T17:17:00.001+02:00

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Από τις 9 το πρωί μέχρι τις 5 το απόγευμα

Χριστουγεννιάτικο παζάρι
ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΙΠΠΑΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πώληση Δώρων, λαχειοφόρος αγορά, μουσική φαγητό και βόλτα με τα άλογα του ΣΘΙΕ
(οι βόλτες μα τα άλογα θα πραγματοποιηθούν από τις 9.30πμ μέχρι τη 1μμ).
Σας περιμένουμε όλους !!!

Τα έσοδα θα διατεθούν για την ολοκλήρωση των έργων υποδομής του Συνδέσμου.

Η ιππασία είναι διασκέδαση, αλλά αν οι ικανότητες που αποκτώνται κάνουν τη ζωή των ατόμων με ειδικές ανάγκες πιο εύκολη και πιο ενδιαφέρουσα τότε είναι έργο ζωής.

Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις!

http://www.trag.gr

Π. Κανελλοπούλου 10 – 11527 Γουδί –Τηλ Fax 210 74 88 566

http://www.trag.gr/bazaar-2011.htm

Ένας Όμηρος του Μπρένταν Μπήαν

2011-11-17T11:00:00.007+02:00

Brendan Behan

Ένας όμηρος (1984) - Εθνικό Θέατρο

Χρήστος Δαχτυλίδης (Μονσιού), Μαργαρίτα Λαμπρινού (Μις Τζίλκριστ), Μάκης Πανώριος (Πριντσέσα Γκρέης), Μπέττυ Βαλάση (Μεγκ Ντίλον), Χρήστος Μάντζαρης (Κυρ Μουλέντυ), Χλόη Λιάσκου (Τερέζα), Δημήτρης Ζακυνθινός (Αξιωματικός), Νίκος Μπουσδούκος (Πατ).

Το έργο διαδραματίζεται σε ένα μπορντέλο στο Δουβλίνο, όπου συχνάζουν πρώην επαναστάτες του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού ανάμεσα σε πόρνες και απόκληρους της κοινωνίας. Σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα που αντανακλά την παραμόρφωση της κοινωνίας, ένας νεαρός Άγγλος στρατιώτης κρατείται όμηρος σαν αντίποινα για τη φυλάκιση ενός νεαρού μέλους του IRA, που πρόκειται να απαγχονιστεί σε μία φυλακή του Μπέλφαστ. Μέσα σε αυτήν την παράδοξη ομήγυρη ξετυλίγεται μία ερωτική ιστορία στον αντίποδα των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Πρόκειται για έργο διαχρονικό που καθρεφτίζει τη σημερινή μας κοινωνία, όπου ακόμα κι αν θύτης και θύμα προέρχονται από δύο αντίπαλα στρατόπεδα, μπορεί να έχουν το ίδιο πρόσωπο.

Για το ραδιόφωνο: Ηχογράφηση 1978
Μετάφραση Βασίλη Ρώτα και Βούλας Δαμιανάκου
Σκηνοθέτης Κώστας Μπάκας
Μουσική Συνθεση Μίκης Θεοδωράκης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ηλιάννα Παναγιωτούνη, Τάκης Χρυσούλης, Παναγιώτης Σουπιάδης, Γιώργος Χανδόλιας, Σταύρος Καρακώστας, Σπύρος Κωνσταντινίδης, Ανδριανή Τουντοπούλου, Ελένη Οικονομίδου, Μαρία Σαουσοπούλου, Γιάννης Χριστογιάννης, Σωτήρης Χατζάκης, Θανάσης Θεολόγης, Εφη Καλογεροπούλου, Μελίνα Παπανέστωρος.

Το γελαστό παιδί
Στίχοι: Brendan Behan & Βασίλης Ρώτας
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Ντόρα Γιαννακοπούλου

Άλλες ερμηνείες:
Μαρία Φαραντούρη
Γιώργος Νταλάρας

Ήταν πρωί του Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή
βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη
βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί
σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί

Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ
το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό
ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή
σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί

Μον' να 'ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι
και μόνον από βόλι Εγγλέζου να 'χε πάει
κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή
θα 'ταν τιμή μου που 'χασα το γελαστό παιδί

Βασιλικιά μου αγάπη μ' αγάπη θα στο λέω
για το ό,τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω
γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ
δόξα τιμή στ' αξέχαστο γελαστό παιδί

Με το ίδιο μέτρο Ουίλιαμ Σαίξπηρ

2011-11-13T00:08:00.004+02:00

Measure for measure

Το έργο πρωτοπαίχτηκε το 1604 και ανήκει στις λεγόμενες <<μελαγχολικές κωμωδίες>> του Σαίξπηρ, γιατί έχει και πολλά δραματικά στοιχεία και ηθικοπλαστικά διδάγματα και κωμικές παρεμβάσεις αλλά και αίσιο τέλος.
Βασικό θέμα του είναι η δολιότητα της κρατικής εξουσίας και η διαφθορά των ανθρώπων όταν αναλαμβάνουν δημόσιες θέσεις.

Ο Άγγελος, επίτροπος του δούκα της Βιέννης, καταδικάζει σε θάνατο τον Κλαύδιο επειδή ατίμασε μια κοπέλα. Η Ισαβέλλα, αδελφή του Κλαύδιου, ικετεύει τον Άγγελο να του χαρίσει τη ζωή, όμως ο Άγγελος ζητάει για αντάλλαγμα να πλαγιάσει μαζί της. Με την παρέμβαση του δούκα της Βιέννης, το έργο οδηγείται σε αίσιο τέλος.

Η κωμωδία αυτή του Σαίξπηρ έχει συναρπαστική δομή και μια σειρά από σοβαρούς και φαιδρούς χαρακτήρες, με το καυτό της θέμα δε, παραμένει ως σήμερα επίκαιρη.

Γραμμένο σε εποχή πολιτικής και ηθικής κρίσης αλλά και προσωπικής κρίσης του συγγραφέα, το έργο είναι πλούσιο σε ερωτήματα και φειδωλό σε απαντήσεις:
Είναι σωστό να κοιμηθείς με κάποιον προσδοκώντας κάποιο αντάλλαγμα; Θα έπρεπε να εξαλειφθεί η πορνεία; Είναι υποκριτές οι άνθρωποι της εξουσίας όταν εκφωνούν κηρύγματα για την ηθική; Υπάρχει χώρος για έλεος στο δικαστικό σύστημα; Υπάρχει, άραγε "μέτρο" για να κρίνει κανείς την πολιτική, κοινωνική και προσωπική ζωή;

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία Ηχογράφησης 25 Απριλίου 1977
Πρώτη εκπομπή: 15 Ιουνίου 1977
Επαναληπτικές εκπομπές:
7 Ιουλίου 1996
2 Νοεμβρίου 1997

ΤΕΧΝΙΚΟΣ Τέλης Γράψας,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Κώστας Μπάκας,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νίκη Θεμελή,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Βασίλης Ρώτας,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλίκη Αλεξανδράκη, Αννα Βενέτη, Γεννηματάς Δημήτρης, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Θύμιος Καρακατσάνης, Χρήστος Πάρλας, Πένη Παπουτσή, Πέτρος Φυσσούν, Σταύρος Ξενίδης, Αννα Μπράτσου, Γιάννης Μόρτζος, Γιάννης Μαυρογένης, Μάκης Ρευματάς, Νίκος Λυκομήτρος, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Δημήτρης Ζακυνθινός, Ντίνα Γιαννακού, Κώστας Γαλανάκης, Δημήτρης Αστεριάδης, Δημήτρης Ιωακειμίδης, Θάνος Αρώνης, Δάνης Κατρανίδης.

https://rapidshare.com/files/2891938245/ME_TO_IDIO_METRO.mp3

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

2011-11-10T12:29:00.006+02:00

«Εξαιτίας της αναταραχής…» Ένα πολιτικό θέαμα των «Μοντέρνων Καιρών»

Δυο λόγια για την παράσταση :Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό, σύνθετο θέαμα, όπου οκτώ ηθοποιοί θα ερμηνεύσουν πολυάριθμους ρόλους, με ακαριαίες αλλαγές - ορισμένες μάλιστα επί σκηνής - κοστουμιών και ερμηνείας.
Ένα πολιτικό θέαμα με πολύ μουσική, τραγούδι, και χορό. Στην παράσταση υπάρχει συνοδεία πιάνου και τα τραγούδια είναι ζωντανά.

Η υπόθεση:Ένα ταξίδι στο χρόνο, από το σήμερα, στην εποχή του μεσοπολέμου, πιο πίσω στις αρχές του 20ου αιώνα και από κει πάλι στο σήμερα.
Με θεατρικά κείμενα που βγήκαν από αυτοσχεδιασμούς του θιάσου και με υλικό από ποιητικά, φιλοσοφικά, πολιτικά κείμενα και δοκίμια των: Λόρκα , Μπρεχτ, Φουκώ, Μπουκόφσκι, Λειβαδίτη, Ρόζας Λούξεμπουργκ, Κλάρας Τσέτκιν, Έμας Γκόλντμαν, Έλλης Παππά, κ.α.).
Κακοποιοί, φιλόσοφοι, επαναστάτες, σκηνές καμπαρέ, κούκλες, άνθρωποι-πουλιά, θα παρελάσουν από μπροστά μας για να μας οδηγήσουν σε μια θεατρική βραδιά που θα μας ψυχαγωγήσει, θα μας συγκινήσει, θα μας συναρπάσει, θα μας κάνει να σκεφτούμε, θα μας απελευθερώσει από τη σημερινή μιζέρια, για να οραματιστούμε μαζί ένα πιο φωτεινό μέλλον που θα ανήκει σε έναν «ανθρώπινο» άνθρωπο.
Για να συνειδητοποιήσουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία, να δημιουργήσουμε μια αλλιώτικη ιστορία για την ανθρωπότητα, μια καλύτερη ιστορία, μια ιστορία που να μας αξίζει.
Όπως λέει και μια φράση της παράστασής μας: «Για να γίνει το μέλλον, στο μέλλον, ανατέλλον».

Οι συντελεστές της παράστασης:

Ο συγγραφέας: Συλλογική δημιουργία του θιάσου. Η σύλληψη και η τελική διαμόρφωση του κειμένου έγινε από τον Κώστα Νταλιάνη.
Σκηνοθεσία:Νταλιάνης Κώστας
Μουσική σύνθεση:Γιατράς Διονύσης
Χορογραφίες:Ζαφειροπούλου Λίλα
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ανυφαντή Ειρήνη, Γεωργοσόπουλος Βασίλης, Καραμάνη Κέλλυ, Κολοκυθά Μαρία, Νταλιάνη Φάνια, Παπασπύρου Εβίτα, Σειραδάκη Κλαίρη, Τσεργάς Νίκος
Στο πιάνο: Κατσιδονιώτης Δημήτρης

Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο "OLVIO"από τις 18 Νοέμβρη 2011 έως 8 Απριλίου 2012ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Γκάζι, Ιεράς Οδού 67 και Φαλαισίας 7.
ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 2103414118
ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή 9μ.μ.- Σάββατο 9μ.μ.- Κυριακή 8 μ.μ.
Εισιτήριο: 18 ευρώ
Φοιτητικό, νεανικό κάτω των 25, άνω των 65, ΑΜΕΑ, : 13 ευρώ
άνεργοι με κάρτα ΟΑΕΔ: 10 ευρώ
Διάρκεια παράστασης: 160΄
Ιστορικό του Θιάσου:

Θίασος "ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ"
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
Τηλ. Θεάτρου OLVIO: 2103414118
E mail: thiasosmodernoikairoi@hotmail.com
Τηλ. Υπευθύνων: 6977217492 & 6932454812

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΡΑΙΧ ΤΟΥ BERTOLT BRECHT

2011-11-09T23:01:00.003+02:00

Fear and Misery of the Third Reich, (Furcht und Elend des Dritten Reiches ή The Private Life of the Master Race)

Δώδεκα από τις περίφημες εικοσιτέσσερις σκηνές, που έγραψε ο Μπρεχτ εξόριστος, ανάμεσα στο 1935 καi το 1939. Μερικές απ' αυτές τις σκηνές ανεβάστηκαν για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1937, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα. Όταν ο Μπρεχτ έγραφε αυτά τα μονόπρακτα, δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί όλη η φρίκη της φασιστικής εξουσίας. 'Ηταν όμως αισθητή στη βαριά ατμόσφαιρα της δημόσιας και της ιδιωτικής ζωής, στην προετοιμασία της τρομοκρατίας με την κατασκευασμένη εκ των άνω διαστροφή της γλώσσας, με την καταπίεση, τη δυσπιστία και την υποκρισία, που κάποτε στάθηκαν πιο καταλυτικές κι από την ίδια την ωμή τρομοκρατία. Ο Μπρεχτ μας δείχνει σ' αυτές τις σκηνές, με διαύγεια που φτάνει ως τη φρίκη, πως «πολύ πριν φανούν από πάνω μας τα βομβαρδιστικά», οι γερμανικές πόλεις δεν ήταν κατοικήσιμες.

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία Ηχογράφησης 11 Μαίου 1987
Πρώτη εκπομπή: 25 Μαίου 1987
Επαναληπτικές εκπομπές: 28 Μαίου 1987

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μίμης Κουγιουμτζής,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Δόμνα Ακατογλίδου,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Πέτρος Μάρκαρης,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Μίμης Κουγιουμτζής, Βάσος Ανδρονίδης, Δημήτρης Αστεριάδης, Μελίνα Βαμβακά, Γιάννης Ρήγας, Γιάννης Δεγαϊτης, Λίλιαν Δημητρακοπούλου, Αγγελική Ελευθερίου, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Γιάννης Καρατζογιάννης, Λυδία Κονιόρδου, Τάκης Μαργαρίτης, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάκης Παπαματθαίου, Χριστίνα Τσάφου, Χρήστος Νίνης, Κάτια Γέρου.

Τρόμος και αθλιότητα του Γ' Ράιχ
Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Να και οι προδότες έχουν σκάψει
Μα ο δρόμος δεν θα τους ξεχάσει
Τον λάκκο του αδερφού και του γειτόνου
Ξέρουν πως οι άλλοι τους γνωρίζουν
Τον ύπνο τους δεν τον ορίζουν
Δεν ήρθε ακόμα το πλήρωμα του χρόνου

Να κι οι δεσμοφύλακες
Χαφιέδες χωροφύλακες
Υπηρέτες του λαού της Γερμανίας
Καταπιέζουν, μαστιγώνουν,
Βασανίζουν, παλουκώνουν
Όλα σε τιμή ευκαιρίας

Να οι κύριοι δικαστές
Τους λέμε οι καταπιεστές
Πως δίκαίο είναι τον λαό τι συμφέρει
Μα αυτοί δεν ξέρουν
Ποιο είναι αυτό
Κι έτσι δικάζουν στο σωρό
Μέχρι να βάλουν τον λαό ολόκληρο
Στο χέρι

Έρχονται οι άλλοι
Με τα τσίγκινα φέρετρα
Που μέσα τους βάζουν
Τ’ανθρώπινα σκέλεθρα
Που φέρουν αυτοί σε τέτοιο χάλι
Ήταν αυτοί που δεν υποταχτήκανε
Και στην πάλη απάνω σκοτωθήκανε
Στην μεγάλη των τάξεων πάλη

ΛΙΟΛΑ ΤΟΥ Λουϊτζι Πιραντέλλο

2011-11-06T19:11:00.004+02:00

Υπόθεση: "La Liola" (Liolà) είναι ένα Ιταλικό θεατρικό έργο γραμμένο από τον Luigi Pirandello, που διαδραματίζεται τον 19ο αιώνα στην Νάπολη. Κεντρικός ήρωας είναι ο Liola, ένας μεσήλικας άνδρας αποφασισμένος να μείνει εργένης, ο οποίος όμως είναι πατέρας 3 παιδιών, με διαφορετική μητέρα το καθένα. Είναι πνεύμα ελεύθερο που περιφέρεται από πόλη σε πόλη, θέλει να βρίσκεται κοντά στη φύση και .. να φτιάχνει παιδιά αλλά να μην κρατάει δεσμούς με τις μητέρες τους. Κάποια στιγμή προσπαθεί να πουλήσει ένα από τα παιδιά του στο δύστροπο ηλικιωμένο άνδρα τον Zio Simone. Τότε έχει μια απρόσμενη συνάντηση με την πρώην ερωμένη του Mita που του ανακοινώνει πως είναι ο πατέρας του αγέννητου παιδιού της.
Ο Pirandello σο έργο του παρουσιάζει τον Liola σαν τον ιδανικό πατέρα που φέρεται με πολύ αγάπη και αφοσίωση στα παιδιά του.

Χρονολογία Ηχογράφησης 21 Οκτωβρίου 1977
Πρώτη εκπομπή: 11 Ιανουαρίου 1978
Επαναληπτικές εκπομπές:
28 Νοεμβρίου 1979
25 Νοεμβρίου 1990
10 Νοεμβρίου 1997

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Νίκος Σκιαδάς,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νίκος Σκιαδάς,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Πάρης Θεοφανίδης,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλίκη Αλεξανδράκη, Ρίτα Μουσούρη, Ματίνα Καρρά, Πένη Παπουτσή, Ελίνα Τζαναβάρη, Χρήστος Πάρλας, Μαρία Σκούντζου, Τζόλυ Γαρμπή, Ντίνα Γιαννακού, Δήμος Σταρένιος, Χρυσούλα Διαβάτη, Ειρήνη Κουμαριανού.

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΑΓΓΕΛΩΝ ΤΟΥ Ζαν Ζιρωντού

2011-11-03T16:18:00.006+02:00

(starring Vivian Leigh, Mary Ure / 51 performances)
Duel of Angels opened April 19, 1960 and ran through June 1, 1960 at the Helen Hayes Theatre.

Duel of Angels- ZAN ZIRONTU

Το έργο Duel of Angels είναι μια Αγγλική διασκευή που έκανε το 1963 ο Christopher Fry στο έργο Pour Lucrèce που έγραψε στα 1944 ο Γάλλος δραματικός συγγραφέας Jean Giraudoux. Το έργο βασίζεται στη ιστορία της Lucretia η οποία οδηγήθηκε στην αυτοκτονία όταν έπεσε θύμα βιασμού και βρέθηκε χωρίς συμπαράσταση από τον σύζυγο και το περιβάλλον της. Στον ίδιο θρύλο βασίστηκε και το έργο του Shakespeare The Rape of Lucrece. Ο Giraudoux μετέφερε τα γεγονότα στον 19ο αιώνα στη περιοχή Aix-en-Provence στη Νότιο Γαλλία.

Χαρακτήρες του έργου:
Joseph, Marcellus, Paola, Armand, Lucile, Eugenie, Mr Justice Blanchard, Barbette

Ζαν Ζιροντού. Γάλλος συγγραφέας, διηγηματογράφος και δραματουργός (Μπελάκ, Οτ-Βιέν 1882-Παρίσι 1944). Από τα φοιτητικά του ακόμα χρόνια ταξίδεψε σε αρκετές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και διορίστηκε για ένα χρονικό διάστημα διπλωμάτης. Πήρε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και για τις πολεμικές του υπηρεσίες του απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Στη γαλλική λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1909 με τη συλλογή διηγημάτων "Ρrονinciales" και ακολούθησαν τα διηγήματα "Η Σχολή αδιαφόρων", "Αναγνώσματα για μια σκιά", "Σιμών ο περιπαθής" και "Ζίγκφριντ και Λιμουζέν". Το τελευταίο είχε μεγάλη απήχηση στο γαλλικό κοινό, γιατί ζωντάνευε με πολύ ανθρωπισμό το δράμα του πολέμου, ώστε γρήγορα διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο και ανεβάστηκε με μεγάλη επιτυχία το 1928. Από το έργο αυτό και μετά ο Ζ. επιδόθηκε στο θέατρο και ιδιαίτερα στο δράμα. Από τα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν: "Αμφιτρύων", "Ιντερμέτζο", "Τέσα, η νύμφη με την πιστή καρδιά", "Συμπλήρωμα στο ταξίδι του Κουκ", "Ο Τρωικός πόλεμος δε θα γίνει", "Ηλέκτρα", "Άσμα ασμάτων", "Η τρελή του Σαγιό" κ.ά.

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία Ηχογράφησης 30 Νοεμβρίου 1963
Πρώτη εκπομπή: 21 Οκτωβρίου 1964
Επαναληπτικές εκπομπές: 12 Σεπτεμβρίου 1979

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γιώργος Θεοδοσιάδης,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Ελλη Σολωμονίδη Μπαλάνου,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ιουλία Ιατρίδη,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βίκτωρ Παγουλάτος, Κώστας Ρηγόπουλος, Αντιγόνη Βαλάκου, Γιώργος Πλούτης, Ελένη Χατζηαργύρη, Αλίκη Ζωγράφου, Λάμπρος Κοτσίρης, Μιχάλης Κωστόπουλος, Λουίζα Ποδηματά, Λουκιανός Ροζάν, Χριστόφορος Μπουμπούκης, Νίκος Τζόγιας, Αγλαϊα Παγκάλου.

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ του William Gibson

2011-10-30T22:20:00.002+02:00

Two for the Seesaw - 1962

Υπόθεση: Όσο η μοναξιά υπάρχει στην ζωή των ανθρώπων θα συνεχίζει να παίζει το παιχνίδι της μαζί τους! Ο Τζέρι και η Γκίτελ, δυο μοναχικά άτομα σε μια μεγαλούπολη, μπαίνουν σε αυτό το παιχνίδι. Στόχος τους να ανακαλύψουν ο ένας στο βλέμμα του άλλου πως δεν είναι μόνοι. Θα το καταφέρουν; Τι τους φέρνει κοντά; Ο έρωτας ή οι ταυτόσημες ανάγκες τους; Κι αν οι ανάγκες διαφοροποιηθούν; Θα συνεχίσουν να είναι μαζί;

Το «Παιχνίδι της μοναξιάς» παρουσίαστηκε για πρώτη φορά με πολλή μεγάλη στο Μπρόντγουεϊ το 1958 με τους Χένρι Φόντα και Ανν Μπάνκροφτ. Το έργο απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και είχε τέτοια επιτυχία που έγινε κινηματογραφική ταινία, με πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ Μίτσαμ και τη Σίρλεϊ ΜακΛέιν.

Χρονολογία Ηχογράφησης 15 Μαρτίου 1965
Πρώτη εκπομπή: 31 Μαρτίου 1965
Επαναληπτικές εκπομπές: 19 Αυγούστου 1970, 28 Μαίου 1976,18 Φεβρουαρίου 1996

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πέτρος Φυσσούν, Ελένη Χατζηαργύρη.

ΣΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ ΤΟΥ ΄40 Αποσπάσματα από επιθεωρήσεις

2011-10-29T00:14:00.004+03:00

Νούμερα και Επιθεωρήσεις που γράφτηκαν με αφορμή τον πόλεμο του 40 και ηχογραφήθηκαν στα στούντιο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ από το 1953 έως και τη δεκαετία του 1980.

Συγγραφείς: Α. Σακελλάριος, Δ. Γιαννουκάκης. Γ. Θίσβιος, Ο. Λάσκος, Μ. Τραϊφόρος
Μουσική επιμέλεια: Μ. Πλέσσας, Γ. Αθηναίος, Γ. Σπάρτακος, Θ. Σακελλαρίδης, Γ. Θεοδοσιάδης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Τίτος Βανδής, Σοφία Βέμπο, Γιάννης Βογιατζής, Γιώργος Γαβριηλίδης, Γιάννης Γκιωνάκης, Μάκης Δεμίρης, Θεανώ Ιωαννίδου, Άννα Καλουτά, Νίκος Κικίλιας, Κώστας Χατζηχρήστος, Τιτίκα Στασινοπούλου, Βέτα προέδρου, Γιώργος Πάλλης και άλλοι

ΚΑΤΙ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ ΤΟΥ Ντάριο Μαρτίνι

2011-10-27T23:01:00.004+03:00

Dario G.Martini
Χρονολογία Ηχογράφησης, 4 Απριλίου 1983
Πρώτη εκπομπή: 11 Μαρτίου 1984
Επαναληπτικές εκπομπές: 23 Φεβρουαρίου 1997

ΤΕΧΝΙΚΟΣ Δημήτρης Πουλόπουλος,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Νίκος Σκιαδάς,
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Βίκη Μουνδρέα,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νίκος Σκιαδάς,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Πάρης Θεοφανίδης,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλέκα Κατσέλη, Νίκος Γαλανός, Τάσος Χαλκιάς, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Τάκης Ασημακόπουλος, Μάκης Πανώριος, Θάνος Κωτσόπουλος.

και τώρα …. παιχνίδι…
όποιος φίλος του blog επιθυμεί παρακαλείται να μας βρει στοιχεία για το σημερινό μας έργο (υπόθεση και ότι άλλο ο ίδιος νομίζει) και να μας τα στείλει με mail ή ως σχόλιο στην ανάρτηση.
Το κείμενο να είναι στα Ελληνικά (η ορθογραφία δεν θα βαθμωλωγοιθί)

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΤΟΥ Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

2011-10-23T21:18:00.006+03:00

Ο έμπορος της Βενετιάς 1960

Υπόθεση: Ο Μπασάνιο, ένας νεαρός από τη Βενετία, θέλει να ταξιδέψει στο Μπελμόντε για να πολιορκήσει την όμορφη και πλούσια κληρονόμο Πόρσια. Γι' αυτό ζητά βοήθεια από το φίλο του, τον έμπορο Αντόνιο, προκειμένου να του δώσει 3000 δουκάτα για τα έξοδα του ταξιδιού του για 3 μήνες. Καθώς όλα τα πλοία του Αντόνιο δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει τα ταξίδια τους στη θάλασσα, ζητά δάνειο από τον Εβραίο τοκογλύφο Σάιλοκ. Καθώς ο Αντόνιο είχε καταφερθεί εναντίον του, κακόβουλα ο Σάιλοκ προτείνει τον εξής όρο στο συμβόλαιο: αν ο έμπορος Αντόνιο αδυνατεί να ξοφλήσει το δάνειό του μέσα στον ορισμένο χρόνο, ο Σάιλοκ θα πάρει μια λίβρα σάρκας από οποιοδήποτε μέρος του σώματός του. Ο Αντόνιο, έκπληκτος από τη "γενναιοδωρία" του Σάιλοκ που δε ζητεί χρήματα ως αντάλλαγμα, αποδέχται τον όρο κι έτσι ο Μπασάνιο, μαζί με το φίλο του, Γκρατσιάνο, φεύγουν για το Μπελμόντε.

Στο Μπελμόντε, η Πόρσια πολιορκείται από μνηστήρες. Στη διαθήκη, όμως, που άφησε ο πατέρας της, έχει ως όρο ότι όλοι οι μνηστήρες θα πρέπει να διαλέξουν ένα από τρία κουτιά: ένα χρυσό, ένα ασημένιο κι ένα από μολύβι. Ένα από τα τρία περιέχει ένα μικρό πορτρέτο της Πόρσια κι αυτός που θα το βρει θα την κερδίσει. Μετά από δυο αποτυχημένες προσπάθειες από τους Πρίγκιπες του Μαρόκου και της Αραγωνίας, ο Μπασάνιο διαλέγει το μολυβένιο κουτί και κερδίζει την Πόρσια. Τα άλλα δυο κουτιά περιέχουν περιπαικτικούς στίχους: από εδώ προέρχεται κι η γνωστή φράση "Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός".

Στη Βενετία, μαθαίνεται πως όλα τα καράβια του έμπορου Αντόνιο έχουν χαθεί στη θάλασσα κι έτσι αδυνατεί να ξεπληρώσει το δάνειο. Ο Σάιλοκ βάζει να συλλάβουν τον Αντόνιο, αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση από τους Χριστιανούς, καθώς η κόρη του, Τζέσικα, κλέφτηκε με το νεαρό Λορέντζο κι έγινε Χριστιανή. Τα νέα φτάνουν στο Μπελμόντε, όπου οι δυο νιόπαντροι φίλοι, Μπασάνιο και Γκρατσιάνο, επιστρέφουν εσπευσμένα στη Βενετία, ενώ οι σύζυγοί τους, Πόρσια και Νερίσσα, αποφασίζουν να συμβουλευτούν το δικηγόρο Μπελάριο, ξάδερφο της Πόρσια στην Πάδοβα.

Η δραματική κορύφωση του έργου πραγματοποείται στο δικαστήριο του Δόγη της Βενετίας. Ο Αντόνιο προσφέρεται να αποζημιώσει το Σάιλοκ με τα διπλά χρήματα (6000 δουκάτα), αλλά ο τοκογλύφος επιμένει κι απαιτεί μια λίβρα σάρκας από τον έμπορο. Ο Δούκας συμβουλεύεται τον Μπαλτάσαρ, έναν νεαρό μελετητή του νόμου, που έχει καταφτάσει με το βοηθό του, που δεν είναι παρά η Πόρσια κι η Νερίσα μεταμφιεσμένες. Η Πόρσια ζητά από το Σάιλοκ να δείξει έλεος, αλλά εκείνος αρνείται, οπότε το δικαστήριο του επιτρέπει να πάρει αυτό που ζητά από τον Αντόνιο.

Την τελευταία στιγμή, η Πόρσια αναδεικνύει μια λεπτομέρεια: ο όρος έλεγε να αφαιρεθεί μια λίβρα σάρκας, άρα όχι αίμα. Αν ο Σάιλοκ έχυνε αίμα του Αντόνιο, όλη η περιουσία του θα κατασχόταν. Ηττημένος, ο Σάιλοκ αποδέχεται την πληρωμή του με χρήματα, αλλά η Πόρσια αναφέρει ότι η περιουσία του πρέπει να κατασχεθεί, μισή από την κυβέρνηση και μισή από τον έμπορο Αντόνιο, επειδή αποπειράθηκε να αφαιρέσει τη ζωή ενός πολίτη. Ο Δούκας χαρίζει τη ζωή στο Σάιλοκ κι ο Αντόνιο παραχωρεί το μερίδιό του στο Λορέντζο και τη Τζέσικα, ενώ με παρέμβασή του, ο Δούκας υπόσχεται να παραχωρήσει το μισό της περιουσίας του στο Σάιλοκ, αν γίνει Χριστιανός.

Ο Μπασάνιο δεν αναγνωρίζει τη μεταμφιεσμένη σύζυγό του και δέχεται να της προσφέρει ένα δώρο. Ο "Μπαλτάζαρ" ζητά τα γάντια και το δαχτυλίδι του κι εκείνος απρόθυμα τα δίνει, καθώς είχε υποσχεθεί στην Πόρσια να μην τα αποχωριστεί ποτέ. Όταν γυρίζουν στο Μπελμόντε, ταλαιπωρούν τους συζύγους τους, αλλά τελικά τους αποκαλύπτουν τη μεταμφίεσή τους. Όλοι καταλήγουν ευτυχισμένοι, εκτός από το Σάιλοκ, καθώς ο Αντόνιο τελικά μαθαίνει ότι τα πλοία του δε βυθίστηκαν και γύρισαν στη Βενετία.

Για το ραδιόφωνο:

Χρονολογία Ηχογράφησης 16 Σεπτεμβρίου 1968
Πρώτη εκπομπή: 30 Δεκεμβρίου 1968
Επαναληπτικές εκπομπές: 11 Δεκεμβρίου 1972
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χρήστος Δοξαράς, Κωστής Λειβαδέας, Γιώργος Μούτσιος, Γιώργος Σαλάχας, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Βιβέτα Τσιούνη, Ευάγγελος Λίτσιος, Ανθή Καρυοφύλλη, Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, Βασίλης Παπανίκας, Μιχάλης Μαραγκάκης, Τρύφων Καρατζάς, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Γιώργος Νέζος, Δημήτρης Βεάκης, Κώστας Μπιλίρης.

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΤΟΥ Λαντισλάους Φεντόρ

2011-10-20T20:32:00.005+03:00

Ladislas Fodor – 1936 – Girls Dormitory

Υπόθεση: Ο Dr. Stephen Dominick είναι γνωστός συγγραφέας αλλά και διευθυντής σε ένα Γερμανικό σχολείο Θηλέων. Είναι μάλιστα και πολύ δημοφιλής στις μαθήτριες και ιδιαίτερα της τελευταίας τάξης. Όταν η Professor Augusta Wimmer βρίσκει ένα ανυπόγραφο ερωτικό γράμμα που αναφέρεται στον Dr. Stephen προκαλεί μεγάλη αναστάτωση απαιτώντας να βρεθεί η άγνωστη συντάκτης της επιστολής. Η έρευνα οδηγεί στην 19χρονη Γαλλίδα μαθήτρια Marie Claudel. Η Marie αρχικά αρνείται ότι το γράμμα είναι δικό της αλλά στην συνέχεια εκμυστηρεύεται στον Dr. Stephen τα αισθήματα της γι΄αυτόν. Τι μπορεί όμως να γίνει από δω και πέρα που και η Augusta έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον Dr. Stephen αλλά και οι αρχές του σχολείου απαγορεύουν οποιαδήποτε σχέση ή οικειότητα των μαθητριών με τους καθηγητές τους;

Χρονολογία Ηχογράφησης 16 Μαίου 1973
Πρώτη εκπομπή: 5 Ιουλίου 1976

ΤΕΧΝΙΚΟΣ Ζαφείρης Χολέβας,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γιώργος Φουρνιάδης,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νανά Σάββα,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Γιώργος Ιορδανίδης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νανά Σκιαδά, Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, Διονύσιος Καλός, Μιράντα Οικονομίδου, Αλέκος Πέτσος, Γιάννα Κούρου, Ντίνος Σταυρίδης, Κατερίνα Σαγιά, Ολυμπία Τολίκα, Χρήστος Πάρλας, Στέλιος Καπάτος, Ζαφείρης Κατραμάδας, Σοφία Λάπου, Σταύρος Παπαδόπουλος.

https://rapidshare.com/files/3461159043/TOPO_STA_NIATA.mp3

ΠΑΤΑΤΑΚΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΑΡΝΟΛΝΤ ΟΥΕΣΚΕΡ

2011-10-16T18:46:00.007+03:00

Arnold Wesker - Chips with Everything
Το σημερινό μας έργο, είναι ένα έργο – κραυγή, που αν και γραμμένο είκοσι χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, απηχεί ξεκάθαρα κι έξυπνα το αντιπολεμικό κλίμα. Ο συγγραφέας, έχοντας και ο ίδιος την εμπειρία του στρατού, δημιούργησε ένα κείμενο κόντρα στο κατεστημένο, που εκφράζει καταστάσεις και γεγονότα μέσα από μία άλλη οπτική γωνία. Το έργο μας είναι ταυτόχρονα ευαίσθητο και σκληρό, ανθρώπινο κι απάνθρωπο. Ένα έργο άκρως ρεαλιστικό που διεισδύει βαθειά στην ανθρώπινη ψυχολογία. Το «Πατατάκια για όλες τις ώρες» βρήκε τεράστια απήχηση κατά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, που επικρατούσε έντονη φιλειρηνική διάθεση.

ΥΠΟΘΕΣΗ

Έχει έρθει η ώρα να καταταγούν στο στρατό και να υπηρετήσουν τη πατρίδα. Νέοι άντρες που αποτελούν μία ομάδα. Νέοι άνθρωποι με διαφορετικό παρελθόν, διαφορετικές εμπειρίες κι άλλες καταβολές. Πρέπει να συνυπάρξουν και να ακολουθήσουν το ίδιο πρόγραμμα ,τις ίδιες εντολές και τους ίδιους νόμους. Και τότε το απροσδόκητο. Ένας από τους στρατιώτες, ο εκλεκτός λόγω καταγωγής και μόρφωσης, δεν αντέχει άλλο. Σπάει. Επαναστατεί… Και τότε…

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Χρήστος Ζωιόπουλος
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Έλλη Σολωμονίδη
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λεωνίδας Τριβιζάς
ΠΑΙΖΟΥΝ: Σπύρος Καλογήρου, Νικήτας Τσακίρογλου, Νάσος Κεδράκας, Γίωργος Μιχαλακόπουλος, Γιώργος Μάζης, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Σπύρος Μπιρμπίλης, Νίκος Διονυσόπουλος, Γιώργος Τζώρτζης, Θεόδωρος Ντόβας, Λάζος Τερζάς, Βασίλης Μητσάκης, Γιώργος Μετσόλης, Φάνης Χήνας, Βασίλης Μαλούχος
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 43 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1964 (12 Αυγούστου)

ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Η σημερινή ηχογράφηση έγινε μόλις δύο χρόνια μετά τη συγγραφή του έργου από τον Ουέσκερ (1962), κι αυτό δηλώνει και τα γρήγορα αντανακλαστικά της τότε διεύθυνσης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, αλλά και το ενδιαφέρον περιεχόμενό του. Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί πως το έργο αγαπήθηκε πολύ από το ελληνικό κοινό, όταν ανέβηκε μετά τη δικτατορία από τον Γιώργο Μεσσάλα με τον τίτλο Πατατάκια. Ήταν μάλιστα τόσο μεγάλη η επιτυχία του, που κάποια χρόνια αργότερα γυρίστηκε από το Θέατρο της Δευτέρας σε σκηνοθεσία πάλι του Γιώργου Μεσσάλα.

Ο Άρνολντ Ουέσκερ είναι Άγγλος θεατρικός συγγραφέας της μεταπολεμικής γενιάς που γεφυρώνει τον ρεαλισμό του Όσμπορν με τον αντιρεαλισμό του Πίντερ. Γεννήθηκε το 1932. Τα πλανόδια νεανικά του χρόνια κι η επαφή του με το λαό προσέφεραν μια γνήσια πρώτη ύλη στην παραγωγή του και κέρδισαν εύκολα το κοινό του Λονδίνου. Απ’ τον θίασο του Ρόγιαλ Κωρτ παρουσιάστηκε η τριλογία του Κοτόσουπα με κριθάρι, Ρίζες και Μιλάω για την Ιερουσαλήμ, χρονικό της μικροαστικής τάξης, στα πριν και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χρόνια, με λαϊκή θυμοσοφία κ’ ιδεολογική πίκρα (1058-60). Σάτιρα του κατεστημένου, σε μιλιταριστικό πλαίσιο, αποτελεί το Παντού πατατάκια - Πατατάκια για όλες τις ώρες (1962) και στην Κουζίνα (1959). Άλλα του έργα: Τέσσερις εποχές, Η χρυσή τους πολιτεία, Οι Φίλοι, Οι γέροι, Γαμήλια γιορτή, Κάριτας (1981), μια διασκευή του Έμπορου της Βενετίας. Συνολικά έχει γράψει 42 θεατρικά έργα, 4 συλλογές διηγημάτων, 2 συλλογές δοκιμίων, ένα βιβλίο για παιδιά, ποιητικές συλλογές, ενώ έχει ασχοληθεί και με την δημοσιογραφία. Το συγγραφικό του έργο έχει μεταφραστεί σε παραπάνω από 17 γλώσσες, ενώ τα έργα του παίζονται παγκοσμίως.

Για το έργο και το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τονNikosPs

ΤΟ ΚΟΥΤΟΡΝΙΘΙ του Garson Kanin

2011-10-13T00:53:00.005+03:00

(Born Yesterday - 1946)

Το έργο γραμμένο μετά τον πόλεμο (1946), είναι μια σάτιρα των ηθών της πολιτικής ζωής των Η.Π.Α.

Ένα αμόρφωτο και άπραγο κορίτσι, φιλενάδα ενός αυτοδημιούργητου επιχειρηματία, "ανατίθεται" από τον φίλο της, σε κάποιον για να εκπαιδευτεί. Το αποτέλεσμα είναι τόσο θετικό που τελικά το κορίτσι γίνεται τόσο έξυπνο και σοφό, ώστε να μπορεί να ελέγχει απόλυτα το περιβάλλον του.

Στην Ελλάδα, παρουσιάστηκε με διάφορους τίτλους (πρωτότυπος τίτλος "Γεννημένη Χθες") : "Έξυπνοι και κουτοί - 1947", " Ο λαός εκπαιδεύεται", και σε ελεύθερη διασκευή από τον Ι. Καμπανέλλη "Ένα κουτό κορίτσι", "Η Παναγία των δολαρίων".

Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1950, (Born Yesterday,) χαρίζοντας το πρώτο Α' Όσκαρ ερμηνείας στην Judy Holliday, και το 1994 ("Θηλυκό μυαλό") με τον John Goodman και την Melanie Griffith.

"Νομίζω ότι το θέμα είναι τόσο αιώνιο και παλιό, ότι και ο μύθος του Πυγμαλίωνα που την ενέπνευσε. Από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας πολλές φορές αυτός ο μύθος, αρχέτυπος, εντάσσεται μέσα στην εποχή και γίνεται το κλειδί που πάνω του τονίζεται μια νέα μουσική. Από τους Λατίνους ως το "Σχολείο γυναικών" του Μολιέρου, από την "Στρίγγλα" του Σαίξπηρ ως τον "Πυγμαλίωνα" του Σω, από την "Γαλατεία" του Σπύρου Βασιλειάδη ως τον Σαριντού και τον Κάνιν, το θέμα εκδηλώνεται πότε με σοφία, πότε με αφέλεια διερευνώντας το πρόβλημα της μεταμόρφωσης του ατόμου μέσα από κάποιες διαδικασίες ένταξής του σ' ένα ορισμένο περιβάλλον.
..................
Ο Κάνιν ουσιαστικά διασκευάζει τον Σω ελεύθερα, αλλά πιστά ως ένα σημείο, μόνο που είναι υποχρεομένος να κινηθεί μέσα στους κανόνες του αμερικανικού συνταγολογίου και κάνει νερά υποκύπτοντας σ' ένα αντιδραστικό ρομαντισμό."
- Κ. Γεωργουσόπουλος - ΤΟ ΒΗΜΑ 1977

"........
Ωσάν ο τύπος του μεγαλοβιομηχάνου που εξαγοράζει βουλευτάς και του βουλευτού που εξαγοράζεται από μεγαλοβημιοχάνους να ήταν άγνωστος στα αγνά μας χώματα! Μα δεν είναι πολύ καιρός που ο τύπος απεκάλυψε καναδυό παρόμοια σκάνδαλα. Οι δε παροικούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν και άλλες δέκα τουλάχιστον βρομοδουλειές που, άγνωστο γιατί, δεν απεκαλύθφησαν ακόμα.
Αν λοιπόν αλλάζαμε μόνον τα ονόματα και τον τόπο δράσεως του "Έξυπνοι και Κουτοί" επί το ελληνικότερον, ο πληροφορούμενος θεατής θα είχε την εντύπωση πως τα επί σκηνής συμβαίνουν στην σημερινή Αθήνα και όχι στην Ουάσιγκτων.
.........
Από την πλευρά της θέσεώς του, το έργο του Κάνιν, χωρίς να είναι αριστούργημα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Το φαινόμενον ενός σάπιου πολιτικο-οικονομικού κόσμου που εκπορνεύει το αγνό αίσθημα της Δημοκρατίας στα ιδιοτελή του συμφέροντα, είναι όλων των λαών και των εποχών."
- Μ. Καραγάτσης - ΒΡΑΔΥΝΗ 1947

ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ:
Αφηγητής .... Μάκης Ρευματάς
Paul Verrall .... Γιώργος Τσιτσόπουλος
Helen .... Κατερίνα Μπόμπου
Eddie Brock .... Χρήστος Κωνσταντόπουλος
Υποδιευθυντής .... Δημήτρης Κοντογιάννης
Harry Brock .... Βασίλης Κανάκης
Eddie Devery .... Χρήστος Δοξαράς
Norval Hedges .... Κώστας Σαντοριναίος
Mrs. Hedges .... Λούλα Ιωαννίδου
Ένας μικρός .... Κώστας Φραγκόπουλος
Billie Dawn .... Ελένη Ανουσάκη

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Ζώη Γιακουμή
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ/ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λάμπρος Κωστόπουλος

ηχογράφηση 1972

* Ο Garson Kanin (1912 - 1999), συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης της χρυσής εποχής του Χόλλυγουντ (A Double Life - 1947 , Adam's Rib - 1949, Pat and Mike - 1952) τιμήθηκε με το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ, για το Τhe True Glory (1946). Μετέφερε στο θέατρο και στον κινηματογράφο το "Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ".
https://rapidshare.com/files/2548935544/Το_κουτορνιθι.mp3

Για το έργο και το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τον ΓΧ από την Θεσ/κη.

Νέες μειωμένες τιμές στο Εθνικό Θέατρο

2011-10-11T22:59:00.003+03:00

07/10/2011

Εισιτήρια από 10€

Το Εθνικό Θέατρο έχοντας εδραιώσει μια σταθερή σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό του και θεωρώντας τον πολιτισμό αντίδοτο και διέξοδο από την κρίση προχωράει σε νέα μείωση των τιμών του!
Καθιερώνει γενική είσοδο 10€ για παιδιά και ενήλικες στην Παιδική μας Σκηνή, επεκτείνει την μειωμένη τιμή των 13€ που ίσχυε κάθε Πέμπτη και στις απογευματινές παραστάσεις της Τετάρτης, διατηρεί τον Μήνα Θεάτρου για νέους με είσοδο 10€ και μειώνει τις τιμές και στη Νέα και στην Κεντρική Σκηνή ενώ διατηρεί τις ειδικές τιμές του για φοιτητές, ανέργους, πολύτεκνους κ.α.

Αναλυτικότερα:

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
21€, 18€, 15€, 13€ (Φοιτητικό), 10€, 5€ (Κάρτα ανέργων ή μεταναστών)
Κάθε Πέμπτη και Τετάρτη απογευματινή γενική είσοδος 13€

ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»
16€, 13€ (Φοιτητικό), 5€ (Κάρτα ανέργων ή μεταναστών)
Κάθε Πέμπτη γενική είσοδος 13€

ΘΕΑΤΡΟ REX
ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ – ΣΚΗΝΗ «ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ»
Γενική είσοδος για παιδιά και ενήλικες 10€

Μήνας Θεάτρου για νέους
Ο Νοέμβριος είναι και φέτος ο Μήνας Θεάτρου για νέους έως 23 ετών που μπορούν να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου με είσοδο μόλις 10€.

Παράλληλα συνεχίζεται η διάθεση των συνδρομητικών μας καρτών με επιπλέον μειωμένες τιμές και εξαιρετικά προνόμια!

ΤΥΠΟΣ Α ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 1000€
ΤΥΠΟΣ Β ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ 155€
ΤΥΠΟΣ Γ 7 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 110€
ΤΥΠΟΣ Δ 5 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 80€
ΤΥΠΟΣ Β ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ 110€
ΤΥΠΟΣ Γ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ 7 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 80€
ΤΥΠΟΣ Δ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ 5 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 60€

Τηλέφωνα ταμείων: 210 2588173, 2105288170-1

http://www.n-t.gr/el/news/?nid=998

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑΣ της Καρίνας Ιωαννίδου

2011-10-09T14:07:00.002+03:00

Σύμφωνα με τα λόγια της συγγραφέως: «το έργο αναφέρεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων που λειτουργούν με γραφειοκρατικά πρότυπα.
Φανταστικός χώρος δράσης του έργου ένας οργανισμός Χ και ήρωες του οι υπάλληλοι αυτού του οργανισμού,οι οποίοι από την αναπάντεχη τροπή που παίρνουν τα πράγματα και τη μυστηριώδη εξαφάνιση μιας σφραγίδας, σύμβολο του χαρτοβασλείου τους ,οδηγούνται ανυποψίαστοι στον αυτοεγκλωβισμό και καταλήγουν σε πράξεις απελπισίας και παραλογισμού.
Αφορμή για την περιπέτεια είναι μια σφραγίδα, που λειτουργεί στο έργο συμβολικά ,οι αιτίες όμως εστιάζονται γύρω από τον πολύμορφο και αδηφάγο δράκο της γραφειοκρατίας που καιροφυλακτεί σε κάθε μας κίνηση, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να δράσει. Του τείνουμε μια αίτηση και μας τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί και μέσα στην καθημερινή μας αγωνία να κερδίσουμε το παιχνίδι της ζωής βρισκόμαστε βουτηγμένοι έως το λαιμό σε σωρούς εγγράφων που μας καθιστούν αιχμάλωτους της σφραγίδας , η οποία πιστοποιεί την εγκυρότητά τους. Και αναρωτιέται κανείς εάν μέσα σε μια τέτοια κοινωνία ,με το δράκο της γραφειοκρατίας, σκοτεινή σκιά πίσω μας, θα βρεθεί ένας Λανσελότος να μας απαλλάξει από την απειλή του».

«Η περιπέτεια μιας σφραγιδας»παρουσιαστηκε από το θεατρικό τμήμα του Εργαστηρίου του Δήμου Σταυρούπολης το 1985 .Το έργο βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Ιθακης 1985 με το πρώτο βραβειο θεατρικού κειμένου.

Για το ραδιόφωνο:
ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ,
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΗΤΑΣ,
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΙΚΗ ΜΟΥΝΔΡΕΑ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΝΙΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥΔΗΣ,
Παίζουν οι ηθοποιοί: ΜΑΝΩΛΗΣ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ, ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ, ΧΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΠΕΡΙΔΗΣ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΟΤΣΙΡΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ.

Η ηχογράφηση έγινε το 1986.

https://rapidshare.com/files/4236075712/H_PERIPETEIA_MIAS_SFRAGIDAS.mp3

Η Καρινα Ιωαννιδου γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Η ζωή της είναι συνυφασμένη με το θέατρο. Εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Κ.Θ.Β.Ε., γράφει θέατρο και έργα της έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και Κύπρο. Με σπουδές συγγραφής θεατρικών έργων στην Αγγλία, έχει δώσει από το 1985 έως σήμερα έργα για ενήλικες και παιδιά, διασκευές κ.α. Από το 1996 έχει “ταυτιστεί” με το Θέατρο “25ης Μαρτίου” που ίδρυσε ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γρηγόρης Μήττας και τη μετεξέλιξή του, το “Θέατρο Φλέμιγκ”. Έργα της έχουν παρουσιαστεί από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, από το Κρατικό Ραδιόφωνο στο πλαίσιο της εκπομπής “θεατρικές βραδιές”, από το Θέατρο της Λεμεσού στην Κύπρο, από το Θέατρο της 25ης Μαρτίου, από το Θέατρο Φλέμιγκ, από το Δημοτικό Θέατρο Σταυρούπολης, από το Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς. Συμμετείχε με έργα της στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Βαφοπούλειου Πνευματικού Ιδρύματος.

ΑΡΧΙΣΙΔΗΡΟΥΡΓΟΣ TOY ΖΩΡΖ ΟΝΕ

2011-10-06T09:14:00.006+03:00

Υπόθεση: Η πληγωμένη περηφάνια της Κλαίρης και η ανάγκη για ένα πλούσιο γάμο που θα αποτρέψει την καταστροφή της οικογένειάς της, την κάνουν να προσέξει το διακριτικό έρωτα του Φίλιππου και να δεχτεί να γίνει γυναίκα του, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αποδεχτεί την πιθανότητα να αγαπήσει εκείνον που αποκαλούσε "σιδερά". Η αλήθεια αποκαλύπτεται στο Φίλιππο μόλις την πρώτη νύχτα του γάμου. Η ψυχρότητα και ο κυνισμός της Κλαίρης τον κλονίζουν, αποφασίζει όμως να αντιμετωπίσει τον εγωισμό της νεαρής γυναίκας του και να καταφέρει να την κερδίσει με τον καιρό. Έτσι εξακολουθεί να την φροντίζει και να της συμπαραστέκεται στις δύσκολες στιγμές, έχοντας ωστόσο εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια στενότερης επικοινωνίας μαζί της. Αυτή ακριβώς η αξιοπρεπής και σταθερή συμπεριφορά του, κάνουν σιγά-σιγά την Κλαίρη να τον εκτιμήσει, να τον ζηλέψει και, τελικά, να τον αγαπήσει βαθιά. Όσο μάλιστα ο Φίλιππος συνεχίζει να την αγνοεί, αυτή η αγάπη της μετατρέπεται σε παράφορο και ασυγκράτητο έρωτα.

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης 12 Νοεμβρίου 1972

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΣΑΛΒΑΡΛΗ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΝΝΥ ΣΤΑΜΑΤΑ,
Παίζουν οι ηθοποιοί: ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΝΤΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ, ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ, ΒΥΡΩΝ ΣΕΡΡΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΝΙΔΑΣ, ΒΑΝΑ ΜΠΛΑΖΟΥΔΑΚΗ, ΤΟΝΙΑ ΚΑΖΙΑΝΗ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΤΣΙΝΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΑΠΕΡΓΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ, ΡΙΤΑ ΜΟΥΣΟΥΡΗ.

https://rapidshare.com/files/672348880/O_ARXISIDHROURGOS.mp3

Για το Ελληνικό σινεμά με τίτλο «Πολύ Αργά Για Δάκρυα». Διασκευή του γνωστού μυθιστορήματος του Ζορζ Ονέ "Ο Αρχισιδηρουργός", σε σκηνοθεσία του καινούργιου και πολλά υποσχόμενου τότε Πάνου Γλυκοφρύδη, με εξαιρετικό καστ, με τον Φούντα σε μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του στην Φίνος Φιλμ δίπλα στην Χρονοπούλου, αλλά και την νεαρή τότε Καίτη Παπανίκα. Τη μουσική έχει γράψει ο Κώστας Καπνίσης ενώ τα τραγούδια είναι του Σταύρου Ξαρχάκου
Η ταινία Πολύ Αργά Για Δάκρυα προβλήθηκε στις αίθουσες Αθηνών - Πειραιώς - προαστίων το 1968 και έκοψε 234.992 εισιτήρια.

Ο Ζώρζ Ονέ Εγγονός του διάσημου γιατρού Μπλάνς, γεννημένος στο Παρίσι το 1848, αν και αρχικά προορισμένος για τη δικηγορία, ξεκίνησε καριέρα ως δημοσιογράφος, ενώ τελικά φαίνεται ότι τον κέρδισε η λογοτεχνία. Μέχρι το 1875, χρονογραφούσε στις εφημερίδες "Pays", και "Constitutionnel" ενώ εξέδιδε γι` αρκετό διάστημα το "Journal d` un bourgeois de Paris", είδος χρονογραφήματος όπου σχολίαζε επίκαιρα γεγονότα. Από το 1875 κι έπειτα, γνωρίζει αρκετή επιτυχία με τα δύο πρώτα θεατρικά έργα που γράφει, το "Regina Sarpi" και το "Marthe", μια κωμωδία σε τέσσερις πράξεις. Ωστόσο, το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Serge Panine" (1881), -το οποίο εντάσσεται σε μια σειρά μυθιστορημάτων με τίτλο "Αγώνες ζωής" ("Batailles de vie") -απέδειξε πως το ταλέντο του εκφραζόταν πολύ καλύτερα σ` αυτό το λογοτεχνικό είδος. Ακολούθησαν η "Κόμισσα Σάρα" (1883), "Οι κυρίες του Κρουά-Μορ" (1884), "Ο ιατρός Ραμώ" (1889), "Ο βασιλιάς του Παρισιού" (1889) και πολλά άλλα έργα που αγαπήθηκαν από το ευρύ κοινό, κυρίως από τους μιικροαστούς, όχι όμως από το λαό ή από τις ανώτατες κοινωνικές τάξεις. Ο Ονέ δούλεψε αρκετά στη διασκευή των μυθιστορημάτων σε θεατρικές παραστάσεις και το αντίστροφο. "Ο αρχισιδηρουργός", λ.χ., ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή το 1883, στο θέατρο "Gymnase", όπου παίχτηκε για έναν ολόκληρο χρόνο. Τα έργα του χαρακτηρίστηκαν χαριτωμένα και γεμάτα ηθικά διδάγματα, ταυτόχρονα όμως, ο Ονέ έγινε αποδέκτης αυστηρής κριτικής. Είναι αλήθεια ότι από άποψη δημιουργικότητας και λογοτεχνικών ευρημάτων, δεν μπόρεσε να δώσει κάποιο πρωτοπόρο στοιχείο στο κοινό. Οι χαρακτήρες στα έργα του είναι σχεδόν πανομοιότυποι, αφού στην πλειοψηφία τους προέρχονται από την αστική ή την αριστοκρατική τάξη, ενώ η γραφή του μοιάζει ν` απευθύνεται αποκλειστικά σε κοινό αστών. Τα έργα του βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με το νατουραλισμό, που εκείνη την εποχή θριάμβευε• από την πλευρά του, ο Ονέ, θαυμαστής της Γεωργίας Σάνδη και αντίπαλος του ρεαλιστικού μυθιστορήματος, υπηρετεί το ρεύμα του ιδεαλισμού, εκμεταλλευόμενος την επιρροή που είχε στο ευρύ κοινό. Πέθανε το 1918.

ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ του Αλφρέ ντε Μυσέ

2011-10-02T21:36:00.007+03:00

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, γεια σας.

Σήμερα θα γνωρίσουμε τη θεατρική γραφή ενός Γάλλου ρομαντικού συγγραφέα και ποιητή, του Αλφρέ ντε Μυσέ, μέσα από το ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ.

Έργο ρομαντικό το οποίο ο Ντε Μυσέ έγραψε την εποχή, που η δική του σχέση με την Γεωργία Σάνδη αντιμετώπιζε πολύ σοβαρή κρίση και γι' αυτό αντανακλώνται μέσα στο έργο του οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί του για τις σχέσεις των δύο φύλων. Μια κωμωδία για τον έρωτα και τα πάθη του. Για το γλυκό ξεγέλασμα της καρδιάς, που στήνει στους ανθρώπους ανά τους αιώνες υπέροχα και συνάμα οδυνηρά παιχνίδια, υφαίνοντας τη μοίρα τους. Ένα έργο-διαμάντι του ευρωπαϊκού δραματολογίου. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1834.
Η υπόθεση: Ο ίδιος ο συγγραφέας επιστρέφοντας ένα βράδυ στο σπίτι του, αρχ'ιζει να διαβάζει το πρόσφατα ολοκληρωμένο έργο του. Μέσα στο σκοτάδι, σαν από μαγεία, ζωντανεύουν τα πρόσωπα του έργου δηλαδή οι δύο νέοι που πρόκειται να παντρευτούν, ο βαρόνος πατέρας μα και ταυτόχρονα θείος, οι δύο κληρικοί που προλαβαίνουν και να τρώνε, και να μιλάνε και να πίνουν καθώς και η αθώα χωριατοπούλα Ροζέτ.
Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Μιχάλης Μπαλής, Θεόδωρος Ζηζίκος, Όλια Λασκαρίδου, Λουκιανός Ροζάν, Ρίτα Μουσούρη, Γιάννης Λιακάκος , Σταύρος Ξενίδης, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Πέτρος Φυσσούν, Καίτη Τριανταφύλλου
Η ραδιοσκηνοθεσία είναι του Ίωνος Νταϊφά και ηχογράφηση έγινε το 1970.

"Όταν τρώει κανείς εκλεκτά φαγητά και πίνει εκλεκτότερα ακόμα κρασιά, τότε -μα την πίστη μου- γίνεται χριστιανικότατος και πανάγαθος. Μπορεί να συγχωρήσει χωρίς καμιά δυσκολία και τον χειρότερο εχθρό του." Αλφρέ ντε Μισέ Αλιεύσαμε αυτή τη φράση του συγγραφέα και "μα την πίστη "μας ταιριάζει γάντι στους δύο κληρικούς του έργου.

ΕΝΤΑ ΓΚΑΜΠΛΕΡ ΤΟΥ ΕΡΡΙΚΟΥ ΙΨΕΝ

2011-09-28T22:46:00.006+03:00

Is Hedda Gabler The Female Hamlet?

ΥΠΟΘΕΣΗ
Η Έντα… Η κόρη στρατηγού… Ιδιότροπη, εγωίστρια, μεγαλομανής. Ζει μέσα στους συμβιβασμούς και την υποκρισία της κοινωνίας που και η ίδια έχει επιλέξει. Η Έντα… Η σύζυγος… Σε ένα γάμο που δεν της ταιριάζει. Σε έναν γάμο που έχει επιλέξει η ίδια, ορμώμενη από τη δειλία της να ζήσει… Η Έντα… Η γυναίκα… Όταν εμφανιστεί και πάλι στη ζωή της ο πρώτος και μοναδικός της έρωτας, τότε... τον εκδικείται.

ΛΙΓΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

Η Έντα Γκάμπλερ είναι το τελευταίο έργο του Ίψεν που δημοσιεύτηκε ενώ ζούσε. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Μόναχο στις 31 Ιανουαρίου 1891. Στην Ελλάδα το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές. Η πρώτη ελληνική παράσταση είναι το 1903 στο θέατρο «νέα σκηνή» της πλατείας Ομονοίας με πρωταγωνίστρια την Ειμαρμένη Ξανθάκη. Επιπλέον, σημειώνω της εξής παραστάσεις: από το Εθνικό θέατρο το 1957 με τη Μαίρη Αρώνη και τον Θάνο Κωτσόπουλο, το 1967 από τον θίασο της Έλσας Βεργή με συμπρωταγωνιστή τον Βίκτορα Παγουλάτο (η παράσταση είχε μεγάλη επιτυχία, η Έλσα Βεργή εντυπωσίασε κι έτσι ηχογραφήθηκε για το ραδιόφωνο 4 χρόνια μετά), το 1984 από τον θίασο Καρέζη - Καζάκου, το 1989 από την «Πειραματική σκηνή της τέχνης» στη Θεσσαλονίκη, το 2004 στο Εθνικό θέατρο και τέλος το 2009 από το αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου. Για την ιστορία τον ρόλο της Έντα έχει παίξει και η Κατίνα Παξινού στο θέατρο Λονγκέιρ του Μπροντγουαίη το 1942.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Μανώλης Σκουλούδης
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρένα Κοβατζή Σκαλτσά
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λάμπρος Κωστόπουλος
ΠΑΙΖΟΥΝ: Έλσα Βεργή, Βίκτωρ Παγουλάτος, Τζόλυ Γαρμπή, Βασίλης Μαυρομάτης, Λυκούργος Καλλέργης, Λουΐζα Ποδηματά, Χριστίνα Κουτσουδάκη
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1971 (30 Δεκεμβρίου)

https://rapidshare.com/files/3794883191/Ελντα_Γκαμπλερ_-_Elda_Gabler.Mp3

Για το κείμενο ευχαριστούμε πολύ τονNikosPs

Η ΝΕΚΡΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ Ανρύ ντε Μοντερλάν

2011-09-25T23:50:00.003+03:00

Δεύτερος από αριστερά: Θόδωρος Δημήτριεφ (Μέγας ναύαρχος), Σπύρος Λουκάς (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Νίκος Καζής (Ντον Πέντρο), Κώστας Αθανασόπουλος (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Ανδρέας Παπαδόπουλος (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Άρης Βλαχόπουλος (Αλβάς Κονσάλβες), Δημήτρης Ντουνάκης (Ντον Φέλιξ). Δέκατος από αριστερά: Άγγελος Γιαννούλης (Ντον Κριστοβάλ), Σπύρος Ολύμπιος (Ντον Μανοέλ Οκάγιο), Φραγκούλης Φραγκούλης (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.), Μιχάλης Μαραγκάκης (Υπολοχαγός Μαρτίν), Δημήτρης Μιχαηλίδης (εκτός διανομής, μ.τ.ρ.). Στο βάθος, δεξιά: Νίκος Τζόγιας (Φερράντε). Στο κέντρο: Ελένη Χατζηαργύρη (Ινές ντε Κάστρο).

Για τοραδιόφωνο:

Χρονολογία Ηχογράφησης 31 Ιανουαρίου 1967

Πρώτη εκπομπή: 17 Φεβρουαρίου 1967

Επαναληπτικές εκπομπές: 29 Μαρτίου 1977, 3 Μαίου 1992

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μήτσος Λυγίζος,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Σοφία Μιχαλίτση,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Ιουλία Ιατρίδη,
ΔΙΑΣΚΕΥΗ Κώστας Τύμβιος,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλίκη Αλεξανδράκη, Γιώργος Μετσόλης, Ντίνος Δουλγεράκης, Καίτη Χρονοπούλου, Ξένια Καλογεροπούλου, Σταύρος Ρωμανός, Γιώργος Κανδρής, Κώστας Κακαβάς, Σοφία Καπασακάλη, Κόκα Στυλιανού, Θάνος Κανέλλης, Νάσος Κεδράκας, Κώστας Κοσμόπουλος, Γιώργος Μπάρτης, Νίκος Περέλης, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης.

Ο Ανρυ Μαρι Ζοζεφ Φρεντερικ Εξπεντιτ Μιλον ντε Μοντερλαν υπηρξε δοκιμιογραφος,μυθιστοριογραφος και ενας απο τους εξεχοντες γαλλους θεατρικους συγγραφεις του 20^ου αιωνα.Γεννηθηκε το 1895 από οικογενεια με ριζες καταλανικες.Σημαδεμενος από την εμπειρια της στρατευσης στα χρονια του Α’ Παγκοσμιου Πολεμου γραφει τα πρωτα του αυτοβιογραφικα μυθιστορηματα που διαπνεονται από ενα εντονο στοιχειο ηρωισμου .Τα εργα της επομενης περιοδου χαρακτηριζονται απο αναφορες σε χαρακτηρες ηθικα αμεμπτους και με εντονη αισθηση της συναδελφικοτητας.Στην τετραλογια του “Τα νεα κοριτσια” αφηνει να διαφανουν τασεις μισογυνισμου,αγγιζοντας παραλληλα την συγγραφικη επιτυχια και αναγνωριση .Την ιδια εποχη ταξιδευει πολυ στο χωρο της Μεσογειου,κυριως σε Ιταλια,Ισπανια και Αλγερια.Μετα τον Β’ Παγκοσμιο Πολεμο στρεφεται κυριως στην συγγραφη θεατρικων εργων, τα οποια εδραιωνουν την λογοτεχνικη του φημη.Ως σημαντικοτερα μπορουν να αναφερθουν :“Η νεκρη βασιλισσα”,”Πορτ Ρουαγιαλ”,” Ο καρδιναλιος της Ισπανιας “,“Πασιφαη “.Στα τελευταια χρονια της ζωης του επιστραφει στο μυθιστορηματικο ειδος με τα εργα “Το χαος και η νυχτα “ και “Τα αγορια “ .Το 1960 εκλεγεται μελος της Γαλλικης Ακαδημιας.Σχεδον τυφλος και με σοβαρα προβληματα υγειας θα δωσει τελος στην ζωη του αυτοκτονωντας στις 21 Σεπτεμβριου 1972.

“Η νεκρη βασιλισσα” πραγματευεται την αληθινη ιστορια της Ινες ντε Καστρο.Στο εργο κυριαρχει η προσωπικοτητα του μοναρχη Φερραντη,ο οποιος αποφασιζει να σκοτωσει την αγαπημενη του γιου και διαδοχου του,εχοντας ως γνωμονα- υποτιθεται – το καλο του βασιλειου του. Οι αιτιες που οδηγουν στον θανατο της Ινες δεν μας είναι ξεκαθαρες ,καθως ο βασιλιας αρχικα επιχειρηματολογει υπερ της απορριψης της ιδεας του φονου για να τον διαπραξει ,όμως,στην συνεχεια. Οι ενεργειες του καταδεικνυουν τον παραλογισμο και την ασυνεπεια που συχνα χαρακτηριζουν την ανθρωπινη συμπεριφορα .

ΕΙΜΑΙ 17 ΕΤΩΝ ΤΟΥ ΠΩΛ ΒΑΝΤΕΜΠΕΡΓΚ

2011-09-22T23:51:00.001+03:00

Χρονολογία Ηχογράφησης, 2 Μαρτίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΝΤΗΡΑΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΓΥΡΩ ΜΕΤΑΞΑ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΗΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΣΠΥΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΡΑΣΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ, ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ, ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΓΙΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ.

ΕΡΑΣΤΗΣ ΑΠΟ ΧΑΡΤΟΝΙ του Ζακ Ντεβάλ

2011-09-19T10:50:00.002+03:00

Ο συγγραφεας Ζακ Μπουλαραν(1895-1972) , γνωστος με το καλλιτεχνικο ψευδωνυμο Ζακ Ντεβαλ, υπηρξε ένα πολυπλευρο ταλεντο που ασχοληθηκε με την προζα,την δραματουργια, την σκηνοθεσια και την συγγραφη σεναριων.”Ο εραστης από χαρτονι” γραφτηκε το 1928 και γνωρισε μεγαλη επιτυχια τοσο στη Γαλλια,οσο και στο Μπροντγουει,οπου πρωταγωνιστησε η μεγαλη ντιβα της εποχης Ταλουλα Μπανκχεντ.
Στην συνεχεια διασκευαστηκε για το κινηματογραφο τρεις φορες .Η τελευταια αποπειρα,το 1942, υπηρξε και η επιτυχεστερη με πρωταγωνιστες τους Ρομπερτ Ταιηλορ - Νορμα Σηρερ και σκηνοθετη τον δημοφιλη Τζωρτζ Κιουκορ.
Στην Ελλαδα παιχτηκε για πρωτη φορα το 1959 από τον Θιασο Λαμπετη-Χορν.

Ηχογραφηθηκε για το ραδιοφωνο το 1970 σε σκηνοθεσια Βικτωρος Παγουλατου.
Ερμηνευουν οι : Βιλμα Κυρου,Κωστας Καρρας,Νικος Τζογιας,Νικος Μαριουκλας,Κωστας Ρηγας,Μακης Πανωριος,Λουιζα Ποδηματα,Αση Γαλεου,Ανδρεας Βεντουρατος,Μελπω Ζαροκωστα και Αλικη Ζωγραφου.

Το σημερινο μας εργο αποτελει ενα ενδεικτικο δειγμα των γαλλικων κωμωδιων που ανηκουν στην κατηγορια των «μπουλβαρ»,δηλαδη των εργων που προοριζονταν για την ανεμελη διασκεδαση της αστικης ταξης .Κορυφαιοι εκπροσωποι αυτου του ειδους ,που ακμασε στην γαλλικη σκηνη κατά τον 19^ο και το πρωτο μισο του 20^ου αιωνα,υπηρξαν οι Ζωρζ Φεντω και Εζεν Λαμπις.

Η υποθεση του εργου βασιζεται σε ένα από τα τυπικα μοτιβα “ρομαντζου” που συνηθως χαρακτηριζουν τα θεατρικα εργα αυτης της κατηγοριας. Προσπαθωντας να απεμπλακει από μια παλαιοτερη σχεση της μια πλουσια κυρια προσλαμβανει ένα νεαρο στιχουργο στο ρολο του τωρινου εραστη της.Ο νεαρος δεχεται να παραστησει τον ερωτευμενο προκειμενου να εξοφλησει ετσι καποιο χρεος του προς την κυρια.Τα προβληματα θα προκυψουν όταν διαφανει ότι ο ψευτικος εραστης είναι πραγματικα ερωτευμενος μαζι της.Απο το σημειο αυτο θα ξεκινησει μια σειρα απο απροβλεπτες και διασκεδαστικες ανατροπες.

ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΠΟΥΛΙ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΤΕΝΝΕΣΥ ΟΥΙΛΛΙΑΜΣ

2011-09-15T23:09:00.003+03:00

Sweet Bird of Youth

Γραμμένο το 1959, το “Γλυκό πουλί της νιότης”, από τα πιο γνωστά και αγαπημένα έργα του Τενεσί Ουίλιαμς.

Υπόθεση: Ο νεαρός και φιλόδοξος Τσανς Γουέιν επιστρέφει στην πόλη που γεννήθηκε μαζί με την άλλοτε διάσημη ηθοποιό Αλεξάνδρα ντελ Λάγκο – σε μια πόλη μεταλλαγμένη, υποταγμένη στους σκληρούς νόμους μιας πραγματικότητας, όπου βασιλεύει η βία, το δίκαιο του ισχυρότερου και ο ρατσισμός. Οι δυο τους, κυριευμένοι από τρόμο μπροστά στο Χρόνο που κυλάει αδυσώπητα, βρίσκουν καταφύγιο μέσα από τεχνητούς παραδείσους σε μία απατηλή ζωή που προσδοκούν ότι θα τους χαρίσει η τέχνη και η δόξα. Όμως αυτή η απόδραση τους αφήνει με άδεια χέρια. Ένα έργο για την ελεύθερη πτώση δύο ανθρώπων από το όνειρο στην ωμή πραγματικότητα

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΩΣΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ,
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ρ.Σ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΕΡΕ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΕΛΕΑΝΑ ΑΠΕΡΓΗ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΔΡΗΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΣ, ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΜΠΑΓΙΟΒΑΝΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΠΑΤΟΣ, ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΠΕΤΑ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΤΥΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΙΡΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΖΙΡΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΟΥΜΟΥΖΗΣ, ΣΤΕΛΛΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΛΑΤΣΟΥΡΑΚΟΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ, ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΦΑΝΖΙΚΑ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΖΟΒΑΝΙ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΕΛΜΗ
https://rapidshare.com/files/2793883972/GLYKO_POULI_THS_NIOTHS.mp3

ΑΥΡΙΟ,ΣΗΜΕΡΑ,ΧΘΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΣΕΛ ΑΣΑΡ

2011-09-12T21:28:00.006+03:00

Σε αυτή την κωμωδία του Marcel Achard παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας πηγαίνοντας από το σήμερα πίσω στο παρελθόν.

Ασάρ Μαρσέλ

Γάλλος ακαδημαϊκός και γνωστός θεατρικός συγγραφέας (1899 - 1974). Γνώρισε την επιτυχία από το πρώτο του θεατρικό έργο το 1923, σε ηλικία μόλις 24 χρονών, με το "Θέλετε να παίξετε μαζί μου;", που έγινε παγκόσμια επιτυχία. Έχοντας πλούσια φαντασία και γνωρίζοντας τη θεατρική τεχνική κατόρθωσε να γράφει πάντοτε επιτυχίες:

Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: "Κοντά στην Ξανθούλα", "Ο Γιάννης του Φεγγαριού" (1929), "Ο Κουρσάρος" και τα νεότερα "Ο Πατάτας" (1950), "Η Ηλίθια" (1960), "Τουρλουτουτού" (1962).

Χρονολογία Ηχογράφησης 7 Ιουνίου 1967

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ,

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΛΙΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ, ΜΑΙΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΟΡΡΕΣ, ΝΙΚΟΣ ΓΑΡΟΦΑΛΛΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΔΗΣ, ΒΙΒΕΤΑ ΤΣΙΟΥΝΗ, ΒΕΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ, ΑΛΕΚΟΣ ΟΥΔΙΝΟΤΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΕΚΑΡΗΣ, ΜΑΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΑΣ, ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΡΡΑ, ΜΑΙΡΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, ΕΛΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΥΑ ΔΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΡΕΝΑ ΒΕΝΙΕΡΗ, ΜΠΕΤΥ ΒΑΛΑΣΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΤΣΟΛΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ.

https://rapidshare.com/files/4037907530/AVRIO__SHMERA__XTES.mp3

Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΘΠ.

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΤΡΑΙΝΟ ΤΟΥ Χέρμπερτ Ράϊνεκερ

2011-09-09T18:30:00.002+03:00

Χρονολογία Ηχογράφησης 22 Μαρτίου 1967
Πρώτη εκπομπή: 19 Απριλίου 1967
Επαναληπτικές εκπομπές: 5 Νοεμβρίου 1976

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Σπύρος Μηλιώνης,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Τάσος Μαστοράκης,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Αγάπη Ευαγγελίδη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Καλαντζόπουλος, Γιώργος Νέζος, Κώστας Μεσσάρης, Σταύρος Ξενίδης, Κώστας Πρέκας, Βύρων Σέρρης, Σταύρος Ρωμανός, Γιώργος Πέτρου, Ρένα Μάργαρη, Μαρία Ζαφειράκη, Ελλη Ξανθάκη, Χρήστος Τσάγκας, Δημήτρης Μαλαβέτας.
https://rapidshare.com/files/2540105273/NYXTERINO_TRENO.mp3

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΑ ΤΟΥ Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ

2011-09-04T22:35:00.011+03:00

W. Somerset Maugham

- Caesar's Wife (1922)

Για το σινεμά: Infatuation (1925)

Υπόθεση: Λίγες μέρες μετά το γάμο τους ο Sir Arthur Little με την όμορφη Violet Bancroft, μεταβαίνουν στο Κάιρο προκειμένου εκείνος να αναλάβει ειδική στρατιωτική αποστολή. Η ολοκληρωτική αφοσίωση του στα νέα του καθήκοντα αναγκάζει την παραμελημένη σύζυγο του να αναζητήσει την συντροφιά του νεαρού Ronald Perry, που είναι γραμματέας του. Η Violet ερωτεύεται τον Ronald και ζη μια αφόρητη κατάσταση. Ενημερώνει τον σύζυγο της για το τι συμβαίνει και του ζητά να απομακρύνει τον γραμματέα του. Ο άνδρας της αρνείται και της υπενθυμίζει ότι "Caesar's wife must be above suspicion". Ο Sir Arthur Little φεύγει για να παραστεί σε γεύμα του Osman Pasha.

Η Violet μαθαίνει ότι η ζωή του άνδρα της κινδυνεύει και τρέχει μέσα στο πλήθος για να προλάβει να τον ειδοποιήσει. Τότε αντιλαμβάνεται την βαθιά αγάπη που έχει για τον αυτόν και βγάζει πλέον από το μυαλό της τον Ronald.

Για το ραδιόφωνο: Χρονολογία Ηχογράφησης 30 Νοεμβρίου 1961

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΛΛΗ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗ ΜΠΑΛΑΝΟΥ,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΜΙΡΕΛΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ.
Παίζουν οι ηθοποιοί: ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ, ΝΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΖΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΛΟΥΤΗΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΟΣ, ΑΝΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΛΟΥΙΖΑ ΠΟΔΗΜΑΤΑ.

Ο Σόμερσετ Μομ υπήρξε μια πολύ σημαντική προσωπικότητα των αγγλικών γραμμάτων. Ο Μομ -γεννήθηκε το 1874 και πέθανε το 1965- σπούδασε ιατρική στο Καντέρμπουρι και τη Χαϊδελβέργη και ειδικεύτηκε στη χειρουργική. Μετά τη θερμή υποδοχή του πρώτου του μυθιστορήματος Liza of Lambeth (1897) εγκατέλειψε την ιατρική για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Ασχολήθηκε τόσο με το μυθιστόρημα όσο και με το θέατρο. Τα έργα του γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία και δεν είναι λίγα αυτά που μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, όπως το «Βαμμένο Πέπλο» που παρουσιάστηκε το 2006 σε σκηνοθεσία Τζον Καράν, με πρωταγωνιστές τον Έντουαρντ Νόρτον και τη Ναόμι Γουότς. Στην Ελλάδα, ο Μομ κυριάρχησε στη θεατρική σκηνή τη δεκαετία του 1950 με διάφορα έργα του να παίζονται από μεγάλες ηθοποιούς του θεάτρου, όπως η Κατερίνα, η Άννα Συνοδινού, η Μαρίκα Κοτοπούλη.

Θεατρικά Έργα
• (1903) A Man of Honour
• (1912) Lady Frederick
• (1912) Jack Straw
• (1912) Mrs Dot
• (1912) Penelope
• (1912) The Explorer
• (1913) The Tenth Man
• (1913) Landed Gentry
• (1913) Smith
• (1913) The Land of Promise
• (1920) The Unknown
• (1921) The Circle
• (1922) Caesar's Wife
• (1922) East of Suez
• (1923) Our Betters
• (1923) Home and Beauty
• (1923) The Unattainable
• (1924) Loaves and Fishes
• (1927) The Constant Wife
• (1927) The Letter
• (1928) The Sacred Flame
• (1930) The Bread-Winner
• (1932) For Services Rendered
• (1933) Sheppey
Στα ελληνικά κυκλοφορούν :
• Η Βροχή, Δαμιανός
• Γκωγκέν, Γκοβόστης
• (1982) Κουαρτέτο, Ζαχαρόπουλος
• (1988) Το Φεγγάρι και μια Πεντάρα, Αρσενίδης
• (1993) Τσάι και Ματαιοδοξία, Καστανιώτης
• (2005) Βροχή, Ηριδανός
• (2008) Το Βαμμένο Πέπλο, Μεταίχμιο
• (2009) Η κόψη του ξυραφιού, Μελάνι
• (2009) Ανατομία του αστυνομικού μυθιστορήματος, Άγρα

Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΓΧ από την Θεσσαλονίκη.

Ένας εχθρός του λαού του Ερρίκου Ίψεν

2011-09-02T00:04:00.007+03:00

AN ENEMY OF THE PEOPLE - Ibsen

Ό «Εχθρός τού λαού» το τέταρτο στη σειρά από τα λεγόμενα πολεμικά έργα τού 'Ιψεν γράφτηκε το 1882 στο Τιρόλο - Πρόκειται για ένα Δράμα που εξελίσσεται σε πέντε πράξεις.

ΥΠΟΘΕΣΗ: Στον "Εχθρό Του Λαού" ένας έντιμος άνθρωπος, ένας γιατρός ιδεολόγος, λέει δημόσια την αλήθεια, για τον κίνδυνο πανδημίας στη πόλη του και βρίσκει συσπειρωμένο απέναντί του, όλο το σκληρό κατεστημένο των συμφερόντων και της διαπλοκής, καθώς και το αφιονισμένο από τα ψεύδη κοινό.

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ερρίκου 'Ιψεν μεταφέρεται στο σινεμά σε διασκευή του Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστή βέβαια τον Νίκο Κούρκουλο, που ο ρόλος του ιδεαλιστή γιατρού που αγωνίζεται εναντίον όλων αλλά για το καλό όλων, πήγαινε γάντι στον κινηματογραφικό του μύθο.
Η ταινία Ο Εχθρός Του Λαού προβλήθηκε στις αίθουσες Αθηνών - Πειραιώς - προαστίων το 1972 και έκοψε 218.888 εισιτήρια.

Για το ραδιόφωνο:
Χρονολογία, 29 Νοεμβρίου 1989
Πρώτη εκπομπή: 27 Μαρτίου 1990
https://rapidshare.com/files/3527763124/ΕΝΑΣ_ΕΧΘΡΟΣ_ΤΟΥ_ΛΑΟΥ.mp3

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Μήτσος Λυγίζος,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Αργυρώ Μεταξά,
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Νίκος Γκάτσος,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Μυράτ, Γιώργος Νέζος, Νάσος Κεδράκας, Χρήστος Κατσιγιάννης, Σπύρος Μουσούρης, Δημήτρης Χόπτηρης, Ντόρα Σιμοπούλου, Νίκος Μπιρμπίλης, Δημήτρης Μπάλλας, Μαίρη Χρονοπούλου, Σπύρος Καλογήρου, Ζώρας Τσάπελης, Γιάννης Βογιατζής, Ρίτα Μουσούρη, Κώστας Μπάκας, Ανδρέας Φιλιππίδης.

Για το έργο ευχαριστούμε πολύ τον ΓΧ από την Θεσσαλονίκη.

ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ του Μολιερου

2011-08-28T09:42:00.007+03:00

Το σημερινό μας έργο, είναι ένα από τα γνωστότερα του Μολιερου,ανήκει στην ώριμη εποχή του, και ειναι ιδιαίτερα αγαπητό στο θεατρικό κοινό όχι μόνο της Γαλλίας, αλλά και της Ελλάδας.
Ο πρωταγωνιστης του εργου υποκρινόμενος τον θρήσκο, με πονηριά και καπατσοσύνη, έχει υπό τον απόλυτο έλεγχό του τον Οργκόν, τον πατέρα και κεφαλή μιας ευυπόληπτης και πλούσιας οικογένειας. Ο Οργκόν είναι ανεπηρέαστος απ’ όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Έχει κλείσει τ’ αυτιά του και ακολουθεί τυφλά τον Ταρτούφο.Ο Μολιερος,παιρνοντας ως πυρηνα του εργου του τον υποκριτη δεν εβλεπε σε αυτον απλα και μονο ενα τυπικο προσωπειο,αλλα το προιον μιας κοινωνικης δομης.Ο Ταρτουφος αντλει κυρος απο ενα δογμα και εν ονοματι του λεηλατει τις συνειδησεις που διψουν για πιστη,για ενα αποκουμπι.Προσφερει στο αδειο κεφαλι του Οργκον ενα μεγαλοπρεπες ιδεολογικο καπελο.Ο Ταρτουφος ειναι το κεντρικο προσωπο του εργου,αλλα ο ταρτουφισμος δεν ευδοκιμει χωρις τους Οργκον.Ο συγγραφεας υποστηριζει οτι συχνα οι ιδεολογιες κρυβουν μεσα μεσα τους τον παρασιτισμο,την απατη και την εκμεταλλευση.Ωστοσο καμμια απατη δεν μπορει να θριαμβευσει χωρις τους αυτοκλητους οπαδους,που δικαιωνουν την υπαρξη τους μονο μεσα στο κοπαδι.

Το έργο γράφτηκε και παίχτηκε στην πρώτη τρίπρακτη εκδοχή του στις Βερσαλλίες το 1664. Στη δεύτερη, το 1667, το έργο μετονομάζεται σε Απατεώνας. Επιστρέφει στον αρχικό του τίτλο και στην τελική πεντάπρακτη μορφή του το 1669. Η πρώτη παράσταση προκάλεσε τέτοιες αντιδράσεις απ' τους ψευτόθρησκους, ωστε ο ποιητής πιέστηκε να δηλώσει πως δεν ασεβεί, αντιθέτως καταγγέλλει τους εκμεταλλευτές της θρησκείας. Η πρώτη μετάφραση που εντοπιζεται στα ελληνικά είναι του 1815 από τον Κωνσταντίνο Κοκκινάκη σε βιβλίο που έχει τυπωθεί στην Βιέννη. Στην ελληνική σκηνή, η πρώτη τεκμηριωμενη παράσταση είναι του 1944 από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Σωκράτη Καραντινου με τους: Γιώργο Γληνό, Μιράντα Μυράτ, Μαρία Αλκαίου κτλ. Το 1967 ο Σωκράτης Καραντινος ανεβάζει πάλι το έργο στο Εθνικό με πρωταγωνιστές αυτή τη φορά τους: Παντελή Ζερβό, Αλέκα Κατσέλη, Ελένη Χαλκούση, Όλγα Τουρνάκη κτλ. Αυτή η παράσταση, με ελάχιστες αλλαγές στον θίασο ηχογραφήθηκε για το ραδιοφωνικό θέατρο (είναι η σημερινή μας ηχογράφηση). Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ανεβάζει το έργο το 1968 σε σκηνοθεσία Κυριαζή Χαρατσάρη. Το 1985 ανεβαίνει και πάλι το έργο από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του Αλέξη Σολομού με τους: Ανδρέα Φιλιππίδη, Άννα Παϊταζή κτλ. Βεβαίως, έχει ανέβει πάρα πολλές φορές ακόμα από διάφορους θιάσους.
Καλη ακροαση

ΠΑΙΖΟΥΝ: Αλέκα Κατσέλη, Παντελής Ζερβός, Ελένη Χαλκούση, Πόπη Παπαδάκη, Θάνος Λειβαδίτης, Ράνια Οικονομίδου, Ευάγγελος Πρωτοπαπάς, Μιχάλης Καλογιάννης, Νίκος Δενδρινός, Γιώργος Βουτσίνος, Άρης Βλαχόπουλος
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 36 λεπτά
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1968 (11 Μαρτίου)

http://www.megaupload.com/?d=VYNDBOFQ

Ευχαριστουμε θερμα τον N.Ps για την παραχωρηση του ηχητικου αρχειου.

Η παρεξήγηση, του Αλμπέρ Καμί

2011-08-24T02:22:00.006+03:00

Με το σημερινό έργο, την παρεξήγηση του Αλμπέρ Καμί, είμαι μπερδεμένος αγαπητοί ακροατές. Όταν το πρωτοάκουσα, συνειδητοποίησα γιατί ο Καμί πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας. Τα δυο αυτιά δεν φτάνουν και ένα μυαλό δεν προλαβαίνει να επεξεργαστεί τον πυκνό λόγο του συγγραφέα. Θέλεις ξανά και ξανά να ακούσεις κάθε φράση, που, δεν είναι απλά απόφθεγμα, είναι από μόνη της μια ολόκληρη φιλοσοφία. Αυτά θυμόμουν, όπως και ότι το ξανάκουσα πέρσι ή πρόπερσι και πάλι φέτος και πάλι μου άρεσε και δεν πρόλαβα να συγκρατήσω τα πάντα.
Εντάξει, ο γιος αποκαλύπτεται στην πρώτη πράξη και ο ακροατής γίνεται συνένοχος από τα πρώτα λεπτά. Εντάξει, οι δυο γυναίκες είναι δυστυχισμένες στο μικρό χωριό της Μοραβίας και ονειρεύονται μια λύτρωση -τον ήλιο τη θάλασσα το θάνατο. Εντάξει, το τραγικό εύρημα της αναγνώρισης πρωτοδίδαξαν οι Έλληνες κλασικοί μέσα από τον Οιδίποδα και τον Ορέστη. Αυτά τα είχα καταλάβει.

Αλλά από εκεί μέχρι "τον παραλογισμό της ύπαρξης ", "το συναίσθημα του παραλόγου", "την απόσταση του ανθρώπου από τη ζωή και του ηθοποιού από το σκηνικό του", την εκλογή μιας αναίτιας ζωής μεταξύ του παραλογισμού της γεννήσεως και του σκανδάλου του θανάτου", το μυαλό μου δεν φτάνει αγαπητοί ακροατές. Δεν το κατανοώ όλο αυτό αλλά το νιώθω και με ενοχλεί. Μου προκαλεί φόβο και τάση άρνησης, απέχθειας, δεν θέλω να το ξέρω. Τι να πω; Ίσως αυτό να είναι το Παράλογο.

Στην ηχογράφησή μας παίζει ο Κώστας Καστανάς, εξαιρετικός, λιτός, εκφραστικός με σωστή άρθρωση και υπέροχη φωνή. Παίζουν ακόμα η Νέλλη Αγγελίδου και η Ρένη Πιττακή που -στους διαλόγους τους τουλάχιστον- μου φάνηκε ότι διάβαζαν βιαστικά το κείμενο πέφτοντας συχνά και η μια πάνω στην άλλη. Ιδιαίτερα η Νέλλη Αγγελίδου κατορθώνει πολύ λίγες φορές να ξεχάσει τις διεκπεραιωτικές της προθέσεις και να "ερμηνεύσει" παλεύοντας και με κάποια προβλήματα άρθρωσης. Μεγάλη ηθοποιός ναι, αλλά όχι εδώ.

Ψάχνοντας περισσότερα στοιχεία για αυτό το έργο (αγγλικά The Misunderstanding, γαλλικά Le Malentendu αν θέλετε κι εσείς να δείτε τους τόνους μελανιού που έχουν χυθεί για την ερμηνεία του), διάβασα, μεταξύ άλλων, πάρα πολλά πράγματα στο Ψηφιακό Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου, όπου την παράσταση του 1991 ερμήνευσαν οι Καστανάς, Αγγελίδου και Τουρνάκη (φωτο). Επισκεφτείτε το ΕΔΩ αφού ακούσετε το έργο. Έχετε κι εσείς πολλά να μάθετε -αν είστε ένας μέσος άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει με την πρώτη όλα όσα λέει ο Γεωργουσόπουλος.

Τη μετάφραση έχει κάνει ο Τηλέμαχος Μουδατσάκης (δάσκαλος, συνάδελφος και φίλος) στον οποίο το μπλογκ μας στέλνει πολλούς χαιρετισμούς.
Εμείς σας δίνουμε την Παρεξήγηση ΕΔΩ σε μετάφραση του Γιάννη Θηβαίου. Δοκιμάστε να ακούσετε για λίγο την ηχογράφησή μας διαβάζοντας παράλληλα το κείμενο. Έχει πλάκα! Και είναι αποκαλυπτικό!

Μη στέκεστε στις κακίες μου. Θέλω κάθε τι να έχει εξήγηση και εξήγηση προφανή.
Το έργο είναι καταπληκτικό.Κατεβάστε το από ΕΔΩ και

...καλή ακρόαση!

Οι δίκαιοι, του Αλμπέρ Καμί

2011-08-21T02:22:00.002+03:00

Ένα έξοχο έργο σας ετοιμάσαμε σήμερα αγαπητοί ακροατές του RadioTheatre.
Ανοίγοντας ένα μικρό αφιέρωμα στον Αλμπέρ Καμί σας παρουσιάζουμε το έργο του ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ, σε ηχογράφηση του 1963.

Ο Νομπελίστας Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας τοποθετεί τη δράση των «Δίκαιων» στη Μόσχα του 1905. Ο Καμί διερευνά τα κίνητρα και τις εσωτερικές συγκρούσεις μιας ομάδας επαναστατών, οι οποίοι σχεδιάζουν και πραγματοποιούν τη δολοφονία του μεγάλου Δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς, διοικητή της Μόσχας και θείου του Τσάρου Νικόλαου Β΄. Μέσα σε αυτόν τον παράλογα σκληρό κόσμο που γεννά τη βία και τη βαρβαρότητα, τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα: Δικαιούται ο εξεγερμένος να σκοτώνει; Τεκμηριώνονται ηθικά οι πράξεις του; Ή οφείλει να περάσει σε μια επανάσταση της ίδιας της ηθικής και να εξεγερθεί, εν τέλει, ενάντια στο πεπρωμένο του με γνώμονα την αγάπη στον άνθρωπο και τη ζωή;
Πολλά ερωτήματα θέτει ο φιλόσοφος συγγραφέας, δεν δίνει απαντήσεις. Το έργο θα δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά στις αριστερές συνειδήσεις, -η σύγκρουση ανάμεσα στο
σταλινισμό που σκιαγραφείται από τον Στεπάν και στο όνειρο για ένα καλύτερο κόσμο, είναι αμείλικτη- αλλά και σε όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους, αφού το δίλλημμα γεννάται από μια φράση: «Σκοτώνουμε για να φτιάξουμε ένα κόσμο δίχως φονιάδες»

Υποδειγματική ερμηνεία από λαμπρούς ηθοποιούς που ακολούθησαν πιστά τις οδηγίες του Δημήτρη Μυράτ, πλην της Βούλας Ζουμπουλάκη που δεν ακολούθησε το ύφος των υπολοίπων και ολίσθησε ανάμεσα στον Τσέχωφ και τον Αισχύλο. Ο Βύρων Πάλλης είναι εξαιρετικός στην θρασεία ερμηνεία του αδίστακτου, ο Θόδωρος Έξαρχος καταφέρνει να μας θυμίσει τον Ιούδα, -πώς γίνεται άραγε να φανείς πιστικά δειλός μόνο από το μικρόφωνο;-, ο Γιάννης Αργύρης εμπνέει απεριόριστη εμπιστοσύνη ως στιβαρός ηγέτης της ομάδας, ο Μυράτ κράτησε για τον εαυτό του τον αβανταδόρικο ρόλο του πιο όμορφου, του λούμπεν επαναστάτη και έδωσε την κατάλληλη ακαδημαϊκή ερμηνεία που ξέρει καλά, ο Βάσος Ανδρονίδης είναι ιδανικά σαρκαστικός ως αστυνόμος, η Σούλα Αθανασιάδου εκπλήσσει με τον εσωτερικό της θρήνο. Ακόμα και οι υπερβολικές οιμωγές της Ζουμπουλάκη είναι απαραίτητες για να οικοδομηθεί το μέτρο της αρτιότητας των υπολοίπων.

Θέατρο αναφοράς θα το ονομάσω, αγαπητοί ακροατές. Ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε με το θέμα του, δεν γίνεται να μη θαυμάσετε την αρτιότητα της υποκριτικής, τη σωστή άρθρωση και την αίσθηση του μέτρου που έχουν αυτοί οι σπουδαίοι ηθοποιοί.

Διαβάστε περισσότερα για τον Αλμπέρ Καμί (ξέρετε αλήθεια ότι ήταν σπουδαίος τερματοφύλακας στα νιάτα του;), διαβάστε ΕΔΩ μια πληρέστερη πολιτική ανάλυση του έργου, δείτε αν θέλετε ολόκληρο το κείμενο (στα αγγλικά) ΕΔΩ και κατεβάστε το κείμενο στα ελληνικά ΕΔΩ.

Κατεβάστε τους Δίκαιους από ΕΔΩ και
...καλή ακρόαση !

Ο κόσμος του νερού, του Άλντο Νικολάι

2011-08-17T14:22:00.011+03:00

Άκου το έργο και σκέψου!

Μήπως έχεις
κάτι κοινό
με τον Τσελεστίνο Βιόλα;

Παίζουν: Μαργαρίτα Λαμπρινού -μητέρα, Κώστας Καστανάς -Τσελεστίνο, Μαρία Κωνσταντάρου -Γιάννα, Γιώργος Χριστόπουλος -Αλμπέρτο, Βέτα Προέδρου -Ματέα, Γιώργος Μάζης -Ενρίκο, Ρένα Βενιέρη -Αμέλια.

Κατεβάστε το έργο από ΕΔΩ και ...καλή ακρόαση!

Ο Κύριος Κάλαγκαν, του Τζέραλντ Βέρνερ

2011-08-14T14:22:00.003+03:00

Δεν μπορώ να καταλάβω τι παθαίνετε κάθε χρόνο τέτοια εποχή και μας ζητάτε αστυνομικά έργα και έργα μυστηρίου. Φταίει η πανσέληνος του Αυγούστου; Οι διακοπές; Ο αέρας της εξοχής;
Άκουσα πάνω από 20 έργα το προηγούμενο διήμερο (ευτυχώς όχι όλα μέχρι το τέλος) μέχρι να πέσω πάνω σε αστυνομικό.
Και ιδού: Ο κύριος Κάλαγκαν έρχεται για σας σήμερα στο RadioTheatre.

Ο κύριος Κάλαγκαν είναι ιδωτικός ντέντεκτιβ που συγκεντρώνει τη μαχητικότητα του Λέμι Κόσιον, το μυαλό του Ηρακλή Πουαρό, το φλέγμα του Σέρλοκ Χολμς, την εργατικότητα του επιθεωρητή Μαιγκρέ, τη γοητεία του Έλλερυ Κουήν, το τσαγανό του Σαμ Σπέηντ, και το ρεαλισμό του Φίλιπ Μάρλοου. Είναι ψηλός όπως, περιγράφεται στο βιβλίο, με μακρουλό πρόσωπο, γαμψή μύτη και μεγάλα αυτιά. Στον κινηματογράφο τον ήρωα ενσάρκωσε ο κύριος της φωτογραφίας (Derrick de Marney) το 1954.
Στο έργο παίζουν πανέμορφες μοιραίες γυναίκες (μάλλον ξανθές με κυματιστά μαλλιά), πάμπλουτοι χαιρέκακοι θείοι και διερφθαμένοι ανηψιοί. Η ατμόσφαιρα του φιλμ νουάρ είναι διάχυτη, η πρώτη σκηνή με την επίσκεψη της πανέμορφης Κύνθια στο γραφείο του Κάλαγκαν μέσα στη νύχτα είναι κλασική (το γεράκι της Μάλτας, Μεγάλος αποχαιρετισμός), οι διάλογοι ανάμεσα στον Κάλαγκαν και τον Γκρίνκολ είναι απολαυστικοί. Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Αγγλία και όχι στη Νέα Υόρκη ή στο Σικάγο κι αυτό με δυσκόλεψε λιγάκι στα ρούχα που διάλεξα με το μυαλό μου για τους ήρωες και στην κατασκευή των σκηνικών. Έχω τόσες παραστάσεις για την Αμερική εκείνης της εποχής, για την Αγγλία δεν ξέρω τίποτε. (Έχω δει αμέτρητες "μαύρες" αστυνομικές ταινίες, ξέρω καλά πόσο στραβά φόραγε το καβουράκι του ο Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ ή πώς παραπατούσε ο Ρόμπερτ Μίτσαμ όταν ήταν στουπί στο μεθύσι ή τον είχαν κάνει τούμπανο στο ξύλο. Βλέπετε, οι ήρωες αυτής της λογοτεχνίας είναι ανθρώπινοι, τρωτοί, ευάλωτοι και διεφθαρμένοι, δεν ντρέπονται να φάνε ξύλο, να κλάψουν για μια γυναίκα, να παίξουν όλα τους τα λεφτά στον ιππόδρομο, να βουτήξουν το πορτοφόλι του θύματος και να κυνηγούν με πάθος την αλήθεια και τη δικαιοσύνη όπως την αντιλαμβάνονται αυτοί, συνήθως διαφορετικά από την αστυνομία.)
Το έργο, είναι αλήθεια, είναι παιγμένο κάπως βιαστικά, σαν να μην χώραγε μέσα στο δίωρο αν οι ηθοποιοί μιλούσαν λίγο πιο αργά και έχει και κάποιες παρεμβολές, όχι ενοχλητικές.

Το σενάριο έγραψε ο Gerald Verner που λεγόταν John Robert Stuart Pringle πριν αλλάξει το όνομά του και γεννήθηκε στο Streatham του Λονδίνου στις 26 June 1897 και έγραψε πάμπολλες νουβέλες που μεταφράστηκαν σε 35 γλώσσες. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1980 στο Broadstairs του Kent.

Η σημερινή ηχογράφηση παίχτηκε για πρώτη φορά στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 και ξαναπαίχτηκε στις 7 Οκτωβρίου του 1962 και στις 10 Ιουνίου 1981.

Η μετάφραση (εξαιρετική) και η ραδιοφωνική προσαρμογή είναι της Δέσπως Διαμαντίδου και η ραδιοσκηνοθεσία του Μήτσου Λυγίζου.

Παίζουν:
ο Νίκος Χατζίσκος τον Slim Callaghan, η Νέλλη Αγγελίδου ως Cynthia Meraulton, ο Στέφανος Ληναίος ως William Meraulton, ο Νάσος Κεδράκας ως Μάικ, ο Δάνης ως Darkey, ο Ανδρέας Φιλιππίδης ως αστυνόμος Gringall, ο Χρήστος Πάρλας ως Jeremy Meraulton, ο Κώστας Ρηγόπουλος ως Bellamy Meraulton, Ο Ευάγγελος Πρωτοπαππάς ως Paul Meraulton.

Κατεβάστε τον κύριο Κάλαγκαν από ΕΔΩ και καλή ακρόαση.

Ο επόμενος, του Ντίνου Δημόπουλου

2011-08-10T02:22:00.004+03:00

Έψαχνα - λόγω του καλοκαιριού και της θάλασσας και των διακοπών- ένα έργο ευχάριστο, ελαφρύ, με χάπι εντ, μια μυθοπλασία που να σου αφήνει χαμόγελο και όνειρα γλυκά.Και απόψε ο καιρός χάλασε και φυσούσε δαιμονισμένα και έβρεχε με δύναμη και η παραθεριστές ήταν βιαστικοί και μουτρωμένοι.Ήρθε και ταίριαξε ξαφνικά τούτο το έργο που έτυχε να 'ναι στ' αυτιά μου απόψε και το μοιράζομαι μαζί σας εν μέσω θέρους. Ένα δύσκολο έργο σάς έχουμε σήμερα, αγαπητοί ακροατές τουRadioTheatre. Ένα από αυτά που ονομάζουμε βαριά έργα.

Ο επόμενος, του Ντίνου Δημόπουλου, γράφτηκε την εποχή της χούντας και περιγράφει τη δύσκολη μοίρα ενός ανθρώπου που γεννήθηκε σε λάθος οικογένεια.

Ο Ντίνος Δημόπουλος γράφει ένα έργο που βραβεύτηκε με κρατικό βραβείο θεάτρου και κάνει μια στιβαρή σκηνοθεσία που κρατάει τον ακροατή πάντα σε μια κατάσταση άγχους και δημιουργεί μια έντονη διάθεση αποστασιοποίησης από την βία, την πολιτική και τους ανθρώπους της.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης, με ταινίες στο ενεργητικό του όπως Λόλα, Το κλωτσοσκούφι, Μανταλένα, Η Λίζα και η άλλη, Ο Θόδωρος και το δίκαννο, Η βίλλα των οργίων, Δεσποινίς διευθυντής, Μια τρελλή τρελλή οικογένεια, Τζένη Τζένη, Κατηγορώ τους ανθρώπους, Κοινωνία ώρα μηδέν, Κοντσέρτο για πολυβόλα, Πυρετός στην άσφαλτο, Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη, Η αρχόντισσα και ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλληκάρι μας δείχνει ένα άλλο του εαυτό, του θεατρικού συγγραφέα, που μας έδωσε επίσης τον Εισαγγελέα και το Βασίλειος Πρώτος ο δούλος.

Παίζουν, η γλυκύτατη Βιβέτα Τσιούνη, ο Νότης Περγιάλης, η εξαιρετική Δέσπω Διαμαντίδου και μεταξύ άλλων και οι Τάσος Χαλκιάς, Θόδωρος Συριώτης, Χρήστος Δημόπουλος.

Ξεχωριστή όπως πάντα η μουσική επιμέλεια του Ανακρέοντος Παπαγεωργίου.

Διαβάστε περισσότερα για τον Ντίνο Δημόπουλο,

κατεβάστε από ΕΔΩ τον Επόμενο και…

καλή σας ακρόαση!

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ του Άλεκ Κόπελ - Alec Coppel (1907 - 1972)

2011-08-07T02:22:00.003+03:00

Έργο του Μ. Αναγνώστου φίλου του blog

ΠΡΟΣΟΧΗ

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ BLOG ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΙ Ή ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΓΑΜΟ , ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΝΑ ΜΗ ΣΑΓΗΝΕΥΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ (όλα αυτά με πολύ πειρακτική διάθεση βεβαίως)

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, γεια σας από την ακριτική Σάμο! Με τη θάλασσα μπροστά στα πόδια μου κυριολεκτικά, η επιλογή του σημερινού έργου ήταν εντελώς φυσιολογική κι εύκολη. Όταν το άκουσα, με το μουρμουρητό του κύματος για ηχητικό εφέ(*), είπα: Αυτή θα είναι η επόμενη ανάρτηση. Θα την ευχαριστηθείτε!

Η υπόθεση του έργου (μέχρι κάποιου σημείου) με λίγα λόγια :

O Τζορτζ -ή/και Τζόρτζιο- είναι γόνος μιας αγγλικής οικογενείας εφοπλιστών, που ροκανίζει τον πλούτο των δικών του, γυρίζοντας τον κόσμο και ψάχνοντας για τον παράδεισο. Μια μέρα κάθεται στον βράχο του Γιβραλτάρ κι ατενίζει την Βόρεια Αφρική απέναντι, συνεχίζοντας την μέχρι τώρα μάταιη αναζήτησή του. Τότε σαν ένα εκτυφλωτικό φως του ήρθε η ιδέα. Ο παράδεισος , που ονειρευόταν να δημιουργήσει και να ζήσει μέσα σε αυτόν, ανοιγόταν ακριβώς μπροστά του αλλά και πίσω του. Η λύση του προβλήματος του ήταν εδώ. Και ξεκίνησε μέσα σε απόλυτη μυστικότητα να τον χτίζει και να τον απολαμβάνει. Κάτι όμως πήγε στραβά κι ο μικρός επίγειος θεός οδηγήθηκε στο …εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο Άλεκ Κόπελ ήταν Αυστραλός σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας που γεννήθηκε το 1907 και πέθανε το 1972. Έζησε στο Λονδίνο και στο Χόλιγουντ και έγραψε σενάρια για ελαφρά θρίλερ, μυστήρια και σεξοκομωδίες. Η καλύτερη στιγμή του ήταν το σενάριο σε ένα αριστούργημα του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το περίφημο τοVertigo (Δεσμώτης του ιλίγγου) με τους Τζέιμς Στιούαρτ και Κιμ Νόβακ.

Ο καπετάνιος στον Παράδεισο γυρίστηκε ταινία το 1953 με τους Άλεκ Γκίνες και Υβόνη Ντε Κάρλο και ήταν υποψήφιο για όσκαρ σεναρίου το 1954.
Ανέβηκε και στο Μπρόντγουέι ως μιούζικαλ σε σκηνοθεσία του Jose Ferrer.

Στην Ελλάδα ανέβηκε στο ΘΕΑΤΡΟ ΒΕΡΓΗ τη θεατρική περίοδο 1961-1962 απ' όπου και η αφίσα.

Ο ίδιος σκηνοθέτης - Γιώργος Θεοδοσιάδης - μετέφερε το έργο στα στούντιο ηχογράφησης του ραδιοφώνου το έτος 1966 με ερμηνευτές των ρόλων τους: Ρηγόπουλο, Μιχαλόπουλο, Ξενίδη, Κύρου, Ροζάν, Παγουλάτο, Κυριακού, Μουνδρέα, Ζαχαριάδη, Ξανθάκη

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΑΚΡΟΑΣΗ!!!
Το ηχητικό αρχείο είναι από τη συλλογή του Θ.Π. Τον ευχαριστούμε θερμά εκ μέρους όλων σας!

http://www.megaupload.com/?d=CGRIDSH3